غزلیات

غزل شمارهٔ 4953به سرخی می زند چون مشک خط عنبرافشانش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4953

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4954به جوش آرد شراب شوق را رخسار گلگونش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4954

5 اشعار

غزل شمارهٔ 4955اگر باید درآتش رفت از رخسار گلگونش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4955

8 اشعار

غزل شمارهٔ 4956شراب لعل می سازد عرق راروی گلگونش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4956

8 اشعار

غزل شمارهٔ 4957اگر چه بی نیاز ست از دو عالم ناز تمکینش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4957

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4958بهار آرزو گلگل شکفت ازروی رنگینش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4958

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4959شود دیوانه آخر هر که سودایی است همراهش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4959

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4960به عاشق صید عاشق میکند قد دلارایش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4960

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4961ندارد سرکشی ازاهل دل قد دلارایش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4961

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4962به مژگان بر نمی گردد نگاه از چشم گیرایش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4962

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4963به وحشت دل کجاگردد خلاص ازچشم شهلایش ؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4963

5 اشعار

غزل شمارهٔ 4964سهی سروی که من دارم نظر بر قد رعنایش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4964

8 اشعار

غزل شمارهٔ 4965چه نسبت بانسیم مصر دارد شوخی بویش؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4965

8 اشعار

غزل شمارهٔ 4966رگ لعل است ازدلهای خونین قد دلجویش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4966

4 اشعار

غزل شمارهٔ 4967کجا چشم ترمن زهره دارد بنگرد سویش؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4967

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4968چنان افکنده است ازطاق دلها کعبه راکویش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4968

12 اشعار

غزل شمارهٔ 4969ز جولان نظر مجروح می شد روی نیکویش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4969

5 اشعار

غزل شمارهٔ 4970برتو دوزخ شده از کثرت عصیان آتش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4970

13 اشعار

غزل شمارهٔ 4971بس که آمیخته ناز بود رفتارش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4971

15 اشعار

غزل شمارهٔ 4972عندلیبی که به دل هست ز غیرت خارش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4972

6 اشعار

غزل شمارهٔ 4973در نقاب است و نظر سوز بود دیدارش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4973

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4974شد گلو سوزتر از خط لب همچون شکرش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4974

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4975خواب چشم تو که ازناز بود تعبیرش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4975

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4976حرف عقبی که درین نشأه کنی تقریرش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4976

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4977آب گردد می گلرنگ ز رنگ آلش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4977

16 اشعار

غزل شمارهٔ 4978شوختر می شود ازخواب گران، مژگانش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4978

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4979خط دمیده است ز لعل لب شکرشکنش ؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4979

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4980دلپذیرست چنان پسته شکرشکنش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4980

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4981کم نگردید ز خط خوبی روز افزونش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4981

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4982داغدار از عرق شرم شود نسرینش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4982

8 اشعار

غزل شمارهٔ 4983ای فلکها ز فروغ رخ زیبای تو خوش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4983

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4984دین به دنیای دنی ای دل نادان مفروش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4984

12 اشعار

غزل شمارهٔ 4985لب خمیازه ما شد ز می ناب خموش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4985

12 اشعار

غزل شمارهٔ 4986سرو اگر جلوه کند پیش قد رعنایش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4986

12 اشعار

غزل شمارهٔ 4987سرو گلزار بهشت است قد دلجویش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4987

4 اشعار

غزل شمارهٔ 4988دل به دنیا نگذرد خرد دوراندیش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4988

5 اشعار

غزل شمارهٔ 4989درکرم ساغر اگر هست زمینا در پیش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4989

13 اشعار

غزل شمارهٔ 4990چون برون آورم ازجیب سر خجلت خویش؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4990

14 اشعار

غزل شمارهٔ 4991ساده لوحی که شکایت کند از قسمت خویش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4991

13 اشعار

غزل شمارهٔ 4992نکشیدیم شبی سیمبری در بر خویش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4992

8 اشعار

غزل شمارهٔ 4993رفته پایم به گل از پرتو چشم تر خویش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4993

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4994ریخت از رعشه خجلت به زمین ساغر خویش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4994

15 اشعار

غزل شمارهٔ 4995خجلت از خرده جان می کشم از قاتل خویش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4995

12 اشعار

غزل شمارهٔ 4996کرد بیهوش مرا نعره مستانه خویش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4996

6 اشعار

غزل شمارهٔ 4997به دم چوآتش سوزان، به چهره چون زرباش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4997

12 اشعار

غزل شمارهٔ 4998به نوحه خانه ایام شاد و خرم باش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4998

5 اشعار

غزل شمارهٔ 4999ز خارزار تعلق کشیده دامان باش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4999

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 5000بپوش چشم ز عیب کسان، هنربین باش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5000

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5001زنوبهار خط یار ناامید مباش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5001

15 اشعار

غزل شمارهٔ 5002شکستْ رنگِ مرا رنگ همچو مهتابش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5002

7 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 4953–به سرخی می زند چون مشک خط عنبرافشانش

غزل شمارهٔ 4954–به جوش آرد شراب شوق را رخسار گلگونش

غزل شمارهٔ 4955–اگر باید درآتش رفت از رخسار گلگونش

غزل شمارهٔ 4956–شراب لعل می سازد عرق راروی گلگونش

غزل شمارهٔ 4957–اگر چه بی نیاز ست از دو عالم ناز تمکینش

غزل شمارهٔ 4958–بهار آرزو گلگل شکفت ازروی رنگینش

غزل شمارهٔ 4959–شود دیوانه آخر هر که سودایی است همراهش

غزل شمارهٔ 4960–به عاشق صید عاشق میکند قد دلارایش

غزل شمارهٔ 4961–ندارد سرکشی ازاهل دل قد دلارایش

غزل شمارهٔ 4962–به مژگان بر نمی گردد نگاه از چشم گیرایش

غزل شمارهٔ 4963–به وحشت دل کجاگردد خلاص ازچشم شهلایش ؟

غزل شمارهٔ 4964–سهی سروی که من دارم نظر بر قد رعنایش

غزل شمارهٔ 4965–چه نسبت بانسیم مصر دارد شوخی بویش؟

غزل شمارهٔ 4966–رگ لعل است ازدلهای خونین قد دلجویش

غزل شمارهٔ 4967–کجا چشم ترمن زهره دارد بنگرد سویش؟

غزل شمارهٔ 4968–چنان افکنده است ازطاق دلها کعبه راکویش

غزل شمارهٔ 4969–ز جولان نظر مجروح می شد روی نیکویش

غزل شمارهٔ 4970–برتو دوزخ شده از کثرت عصیان آتش

غزل شمارهٔ 4971–بس که آمیخته ناز بود رفتارش

غزل شمارهٔ 4972–عندلیبی که به دل هست ز غیرت خارش

غزل شمارهٔ 4973–در نقاب است و نظر سوز بود دیدارش

غزل شمارهٔ 4974–شد گلو سوزتر از خط لب همچون شکرش

غزل شمارهٔ 4975–خواب چشم تو که ازناز بود تعبیرش

غزل شمارهٔ 4976–حرف عقبی که درین نشأه کنی تقریرش

غزل شمارهٔ 4977–آب گردد می گلرنگ ز رنگ آلش

غزل شمارهٔ 4978–شوختر می شود ازخواب گران، مژگانش

غزل شمارهٔ 4979–خط دمیده است ز لعل لب شکرشکنش ؟

غزل شمارهٔ 4980–دلپذیرست چنان پسته شکرشکنش

غزل شمارهٔ 4981–کم نگردید ز خط خوبی روز افزونش

غزل شمارهٔ 4982–داغدار از عرق شرم شود نسرینش

غزل شمارهٔ 4983–ای فلکها ز فروغ رخ زیبای تو خوش

غزل شمارهٔ 4984–دین به دنیای دنی ای دل نادان مفروش

غزل شمارهٔ 4985–لب خمیازه ما شد ز می ناب خموش

غزل شمارهٔ 4986–سرو اگر جلوه کند پیش قد رعنایش

غزل شمارهٔ 4987–سرو گلزار بهشت است قد دلجویش

غزل شمارهٔ 4988–دل به دنیا نگذرد خرد دوراندیش

غزل شمارهٔ 4989–درکرم ساغر اگر هست زمینا در پیش

غزل شمارهٔ 4990–چون برون آورم ازجیب سر خجلت خویش؟

غزل شمارهٔ 4991–ساده لوحی که شکایت کند از قسمت خویش

غزل شمارهٔ 4992–نکشیدیم شبی سیمبری در بر خویش

غزل شمارهٔ 4993–رفته پایم به گل از پرتو چشم تر خویش

غزل شمارهٔ 4994–ریخت از رعشه خجلت به زمین ساغر خویش

غزل شمارهٔ 4995–خجلت از خرده جان می کشم از قاتل خویش

غزل شمارهٔ 4996–کرد بیهوش مرا نعره مستانه خویش

غزل شمارهٔ 4997–به دم چوآتش سوزان، به چهره چون زرباش

غزل شمارهٔ 4998–به نوحه خانه ایام شاد و خرم باش

غزل شمارهٔ 4999–ز خارزار تعلق کشیده دامان باش

غزل شمارهٔ 5000–بپوش چشم ز عیب کسان، هنربین باش

غزل شمارهٔ 5001–زنوبهار خط یار ناامید مباش

غزل شمارهٔ 5002–شکستْ رنگِ مرا رنگ همچو مهتابش

غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 4953–به سرخی می زند چون مشک خط عنبرافشانش

غزل شمارهٔ 4954–به جوش آرد شراب شوق را رخسار گلگونش

غزل شمارهٔ 4955–اگر باید درآتش رفت از رخسار گلگونش

غزل شمارهٔ 4956–شراب لعل می سازد عرق راروی گلگونش

غزل شمارهٔ 4957–اگر چه بی نیاز ست از دو عالم ناز تمکینش

غزل شمارهٔ 4958–بهار آرزو گلگل شکفت ازروی رنگینش

غزل شمارهٔ 4959–شود دیوانه آخر هر که سودایی است همراهش

غزل شمارهٔ 4960–به عاشق صید عاشق میکند قد دلارایش

غزل شمارهٔ 4961–ندارد سرکشی ازاهل دل قد دلارایش

غزل شمارهٔ 4962–به مژگان بر نمی گردد نگاه از چشم گیرایش

غزل شمارهٔ 4963–به وحشت دل کجاگردد خلاص ازچشم شهلایش ؟

غزل شمارهٔ 4964–سهی سروی که من دارم نظر بر قد رعنایش

غزل شمارهٔ 4965–چه نسبت بانسیم مصر دارد شوخی بویش؟

غزل شمارهٔ 4966–رگ لعل است ازدلهای خونین قد دلجویش

غزل شمارهٔ 4967–کجا چشم ترمن زهره دارد بنگرد سویش؟

غزل شمارهٔ 4968–چنان افکنده است ازطاق دلها کعبه راکویش

غزل شمارهٔ 4969–ز جولان نظر مجروح می شد روی نیکویش

غزل شمارهٔ 4970–برتو دوزخ شده از کثرت عصیان آتش

غزل شمارهٔ 4971–بس که آمیخته ناز بود رفتارش

غزل شمارهٔ 4972–عندلیبی که به دل هست ز غیرت خارش

غزل شمارهٔ 4973–در نقاب است و نظر سوز بود دیدارش

غزل شمارهٔ 4974–شد گلو سوزتر از خط لب همچون شکرش

غزل شمارهٔ 4975–خواب چشم تو که ازناز بود تعبیرش

غزل شمارهٔ 4976–حرف عقبی که درین نشأه کنی تقریرش

غزل شمارهٔ 4977–آب گردد می گلرنگ ز رنگ آلش

غزل شمارهٔ 4978–شوختر می شود ازخواب گران، مژگانش

غزل شمارهٔ 4953به سرخی می زند چون مشک خط عنبرافشانش

غزل شمارهٔ 4954به جوش آرد شراب شوق را رخسار گلگونش

غزل شمارهٔ 4955اگر باید درآتش رفت از رخسار گلگونش

غزل شمارهٔ 4956شراب لعل می سازد عرق راروی گلگونش

غزل شمارهٔ 4957اگر چه بی نیاز ست از دو عالم ناز تمکینش

غزل شمارهٔ 4958بهار آرزو گلگل شکفت ازروی رنگینش

غزل شمارهٔ 4959شود دیوانه آخر هر که سودایی است همراهش

غزل شمارهٔ 4960به عاشق صید عاشق میکند قد دلارایش

غزل شمارهٔ 4961ندارد سرکشی ازاهل دل قد دلارایش

غزل شمارهٔ 4962به مژگان بر نمی گردد نگاه از چشم گیرایش

غزل شمارهٔ 4963به وحشت دل کجاگردد خلاص ازچشم شهلایش ؟

غزل شمارهٔ 4964سهی سروی که من دارم نظر بر قد رعنایش

غزل شمارهٔ 4965چه نسبت بانسیم مصر دارد شوخی بویش؟

غزل شمارهٔ 4966رگ لعل است ازدلهای خونین قد دلجویش

غزل شمارهٔ 4967کجا چشم ترمن زهره دارد بنگرد سویش؟

غزل شمارهٔ 4968چنان افکنده است ازطاق دلها کعبه راکویش

غزل شمارهٔ 4969ز جولان نظر مجروح می شد روی نیکویش

غزل شمارهٔ 4970برتو دوزخ شده از کثرت عصیان آتش

غزل شمارهٔ 4971بس که آمیخته ناز بود رفتارش

غزل شمارهٔ 4972عندلیبی که به دل هست ز غیرت خارش

غزل شمارهٔ 4973در نقاب است و نظر سوز بود دیدارش

غزل شمارهٔ 4974شد گلو سوزتر از خط لب همچون شکرش

غزل شمارهٔ 4975خواب چشم تو که ازناز بود تعبیرش

غزل شمارهٔ 4976حرف عقبی که درین نشأه کنی تقریرش

غزل شمارهٔ 4977آب گردد می گلرنگ ز رنگ آلش

غزل شمارهٔ 4978شوختر می شود ازخواب گران، مژگانش

غزل شمارهٔ 4979خط دمیده است ز لعل لب شکرشکنش ؟

غزل شمارهٔ 4980دلپذیرست چنان پسته شکرشکنش

غزل شمارهٔ 4981کم نگردید ز خط خوبی روز افزونش

غزل شمارهٔ 4982داغدار از عرق شرم شود نسرینش

غزل شمارهٔ 4983ای فلکها ز فروغ رخ زیبای تو خوش

غزل شمارهٔ 4984دین به دنیای دنی ای دل نادان مفروش

غزل شمارهٔ 4985لب خمیازه ما شد ز می ناب خموش

غزل شمارهٔ 4986سرو اگر جلوه کند پیش قد رعنایش

غزل شمارهٔ 4987سرو گلزار بهشت است قد دلجویش

غزل شمارهٔ 4988دل به دنیا نگذرد خرد دوراندیش

غزل شمارهٔ 4989درکرم ساغر اگر هست زمینا در پیش

غزل شمارهٔ 4990چون برون آورم ازجیب سر خجلت خویش؟

غزل شمارهٔ 4991ساده لوحی که شکایت کند از قسمت خویش

غزل شمارهٔ 4992نکشیدیم شبی سیمبری در بر خویش

غزل شمارهٔ 4993رفته پایم به گل از پرتو چشم تر خویش

غزل شمارهٔ 4994ریخت از رعشه خجلت به زمین ساغر خویش

غزل شمارهٔ 4995خجلت از خرده جان می کشم از قاتل خویش

غزل شمارهٔ 4996کرد بیهوش مرا نعره مستانه خویش

غزل شمارهٔ 4997به دم چوآتش سوزان، به چهره چون زرباش

غزل شمارهٔ 4998به نوحه خانه ایام شاد و خرم باش

غزل شمارهٔ 4999ز خارزار تعلق کشیده دامان باش

غزل شمارهٔ 5000بپوش چشم ز عیب کسان، هنربین باش

غزل شمارهٔ 5001زنوبهار خط یار ناامید مباش

غزل شمارهٔ 5002شکستْ رنگِ مرا رنگ همچو مهتابش

غزل شمارهٔ 4953به سرخی می زند چون مشک خط عنبرافشانش

غزل شمارهٔ 4954به جوش آرد شراب شوق را رخسار گلگونش

غزل شمارهٔ 4955اگر باید درآتش رفت از رخسار گلگونش

غزل شمارهٔ 4956شراب لعل می سازد عرق راروی گلگونش

غزل شمارهٔ 4957اگر چه بی نیاز ست از دو عالم ناز تمکینش

غزل شمارهٔ 4958بهار آرزو گلگل شکفت ازروی رنگینش

غزل شمارهٔ 4959شود دیوانه آخر هر که سودایی است همراهش

غزل شمارهٔ 4960به عاشق صید عاشق میکند قد دلارایش

غزل شمارهٔ 4961ندارد سرکشی ازاهل دل قد دلارایش

غزل شمارهٔ 4962به مژگان بر نمی گردد نگاه از چشم گیرایش

غزل شمارهٔ 4963به وحشت دل کجاگردد خلاص ازچشم شهلایش ؟

غزل شمارهٔ 4964سهی سروی که من دارم نظر بر قد رعنایش

غزل شمارهٔ 4965چه نسبت بانسیم مصر دارد شوخی بویش؟

غزل شمارهٔ 4966رگ لعل است ازدلهای خونین قد دلجویش

غزل شمارهٔ 4967کجا چشم ترمن زهره دارد بنگرد سویش؟

غزل شمارهٔ 4968چنان افکنده است ازطاق دلها کعبه راکویش

غزل شمارهٔ 4969ز جولان نظر مجروح می شد روی نیکویش

غزل شمارهٔ 4970برتو دوزخ شده از کثرت عصیان آتش

غزل شمارهٔ 4971بس که آمیخته ناز بود رفتارش

غزل شمارهٔ 4972عندلیبی که به دل هست ز غیرت خارش

غزل شمارهٔ 4973در نقاب است و نظر سوز بود دیدارش

غزل شمارهٔ 4974شد گلو سوزتر از خط لب همچون شکرش

غزل شمارهٔ 4975خواب چشم تو که ازناز بود تعبیرش

غزل شمارهٔ 4976حرف عقبی که درین نشأه کنی تقریرش

غزل شمارهٔ 4977آب گردد می گلرنگ ز رنگ آلش

غزل شمارهٔ 4978شوختر می شود ازخواب گران، مژگانش

غزل شمارهٔ 4979خط دمیده است ز لعل لب شکرشکنش ؟

غزل شمارهٔ 4980دلپذیرست چنان پسته شکرشکنش

غزل شمارهٔ 4981کم نگردید ز خط خوبی روز افزونش

غزل شمارهٔ 4982داغدار از عرق شرم شود نسرینش