رباعیات

رباعی شمارهٔ 751صد بار ز سر برفت عقلم و آمد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 751

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 752صد سال بقای آن بت مهوش باد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 752

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 753صد مرحله زانسوی خرد خواهم شد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 753

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 754طاوس نه‌ای که بر جمالت نگرند

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 754

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 755عارف چو گل و جز گل خندان نبود

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 755

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 756هر دل که درو مهر تو پنهان نبود

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 756

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 757عاشق تو یقین دان که مسلمان نبود

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 757

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 758عاشق که بناز و ناز کی فرد بود

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 758

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 759عاشق که تواضع ننماید چکند

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 759

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 760عشاق به یک دم دو جهان در بازند

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 760

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 761عشق آن باشد که خلق را دارد شاد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 761

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 762عشق آن خوشتر کز او بلاها خیزد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 762

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 763عشق از ازلست و تا ابد خواهد بود

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 763

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 764عشق تو بهر صومعه مستی دارد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 764

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 765عشق تو خوشی چو قصد خونریز کند

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 765

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 766عشق تو سلامت ز جهان می‌ببرد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 766

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 767عشقی آمد که عشقها سودا شد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 767

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 768عقل و دل من چه عیشها میداند

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 768

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 769علم فقها ز شرع و سنت باشد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 769

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 770عید آمده کز تو عید عیدانه برد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 770

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 771غم را بر او گزیده میباید کرد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 771

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 772غم کیست که گرد دل مردان گردد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 772

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 773فردا که به محشر اندر آید زن و مرد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 773

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 774قاصد پی اینکه بنده خندان نشود

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 774

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 775قد الفم ز مشق چون جیم افتاد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 775

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 776قومی به خرابات تو اندر بندند

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 776

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 777کاری ز درون جان میباید

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 777

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 778کامل صفتی راه فنا می‌پیمود

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 778

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 779گر با دل و دنده هیچ کارم افتد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 779

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 780گر چرخ ترا خدمت پیوست کند

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 780

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 781گر خواب ترا خواجه گرفتار کند

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 781

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 782گر در طلبی ز چشمه در بر ناید

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 782

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 783گر دریا را همه نهنگان گیرند

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 783

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 784گر صبر کنم جامعهٔ جان میسوزد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 784

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 785گر صبر کنم دل از غمت تنگ آید

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 785

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 786اگر عاشق را فنا و مردن باشد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 786

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 787گر ما نه همه تنور سوزان باشد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 787

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 788گر مرده شود تن بر خود جاش کنند

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 788

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 789گر نگریزی ز ما بنازی چه شود

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 789

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 790گر هر دو جهان ز خار غم پر باشد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 790

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 791کس از خم چوگان تو گوئی نبرد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 791

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 792کس واقف آن حضرت شاهانه نشد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 792

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 793کشتی چو به دریای روان می‌گذرد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 793

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 794گفتم بیتی نگار از من رنجید

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 794

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 795گفتم جانی به ترک جان نتوان کرد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 795

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 796گفتم که به من رسید دردت بمزید

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 796

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 797گفتم که ز خردی دل من نیست پدید

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 797

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 798گفتی که بگو زبان چه محرم باشد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 798

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 799کو پای که او باغ و چمن را شاید

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 799

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 800گوید چونی خوشی و در خنده شود

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 800

2 اشعار

نظمیں

رباعی شمارهٔ 751–صد بار ز سر برفت عقلم و آمد

رباعی شمارهٔ 752–صد سال بقای آن بت مهوش باد

رباعی شمارهٔ 753–صد مرحله زانسوی خرد خواهم شد

رباعی شمارهٔ 754–طاوس نه‌ای که بر جمالت نگرند

رباعی شمارهٔ 755–عارف چو گل و جز گل خندان نبود

رباعی شمارهٔ 756–هر دل که درو مهر تو پنهان نبود

رباعی شمارهٔ 757–عاشق تو یقین دان که مسلمان نبود

رباعی شمارهٔ 758–عاشق که بناز و ناز کی فرد بود

رباعی شمارهٔ 759–عاشق که تواضع ننماید چکند

رباعی شمارهٔ 760–عشاق به یک دم دو جهان در بازند

رباعی شمارهٔ 761–عشق آن باشد که خلق را دارد شاد

رباعی شمارهٔ 762–عشق آن خوشتر کز او بلاها خیزد

رباعی شمارهٔ 763–عشق از ازلست و تا ابد خواهد بود

رباعی شمارهٔ 764–عشق تو بهر صومعه مستی دارد

رباعی شمارهٔ 765–عشق تو خوشی چو قصد خونریز کند

رباعی شمارهٔ 766–عشق تو سلامت ز جهان می‌ببرد

رباعی شمارهٔ 767–عشقی آمد که عشقها سودا شد

رباعی شمارهٔ 768–عقل و دل من چه عیشها میداند

رباعی شمارهٔ 769–علم فقها ز شرع و سنت باشد

رباعی شمارهٔ 770–عید آمده کز تو عید عیدانه برد

رباعی شمارهٔ 771–غم را بر او گزیده میباید کرد

رباعی شمارهٔ 772–غم کیست که گرد دل مردان گردد

رباعی شمارهٔ 773–فردا که به محشر اندر آید زن و مرد

رباعی شمارهٔ 774–قاصد پی اینکه بنده خندان نشود

رباعی شمارهٔ 775–قد الفم ز مشق چون جیم افتاد

رباعی شمارهٔ 776–قومی به خرابات تو اندر بندند

رباعی شمارهٔ 777–کاری ز درون جان میباید

رباعی شمارهٔ 778–کامل صفتی راه فنا می‌پیمود

رباعی شمارهٔ 779–گر با دل و دنده هیچ کارم افتد

رباعی شمارهٔ 780–گر چرخ ترا خدمت پیوست کند

رباعی شمارهٔ 781–گر خواب ترا خواجه گرفتار کند

رباعی شمارهٔ 782–گر در طلبی ز چشمه در بر ناید

رباعی شمارهٔ 783–گر دریا را همه نهنگان گیرند

رباعی شمارهٔ 784–گر صبر کنم جامعهٔ جان میسوزد

رباعی شمارهٔ 785–گر صبر کنم دل از غمت تنگ آید

رباعی شمارهٔ 786–اگر عاشق را فنا و مردن باشد

رباعی شمارهٔ 787–گر ما نه همه تنور سوزان باشد

رباعی شمارهٔ 788–گر مرده شود تن بر خود جاش کنند

رباعی شمارهٔ 789–گر نگریزی ز ما بنازی چه شود

رباعی شمارهٔ 790–گر هر دو جهان ز خار غم پر باشد

رباعی شمارهٔ 791–کس از خم چوگان تو گوئی نبرد

رباعی شمارهٔ 792–کس واقف آن حضرت شاهانه نشد

رباعی شمارهٔ 793–کشتی چو به دریای روان می‌گذرد

رباعی شمارهٔ 794–گفتم بیتی نگار از من رنجید

رباعی شمارهٔ 795–گفتم جانی به ترک جان نتوان کرد

رباعی شمارهٔ 796–گفتم که به من رسید دردت بمزید

رباعی شمارهٔ 797–گفتم که ز خردی دل من نیست پدید

رباعی شمارهٔ 798–گفتی که بگو زبان چه محرم باشد

رباعی شمارهٔ 799–کو پای که او باغ و چمن را شاید

رباعی شمارهٔ 800–گوید چونی خوشی و در خنده شود

رباعیات

نظمیں

رباعی شمارهٔ 751–صد بار ز سر برفت عقلم و آمد

رباعی شمارهٔ 752–صد سال بقای آن بت مهوش باد

رباعی شمارهٔ 753–صد مرحله زانسوی خرد خواهم شد

رباعی شمارهٔ 754–طاوس نه‌ای که بر جمالت نگرند

رباعی شمارهٔ 755–عارف چو گل و جز گل خندان نبود

رباعی شمارهٔ 756–هر دل که درو مهر تو پنهان نبود

رباعی شمارهٔ 757–عاشق تو یقین دان که مسلمان نبود

رباعی شمارهٔ 758–عاشق که بناز و ناز کی فرد بود

رباعی شمارهٔ 759–عاشق که تواضع ننماید چکند

رباعی شمارهٔ 760–عشاق به یک دم دو جهان در بازند

رباعی شمارهٔ 761–عشق آن باشد که خلق را دارد شاد

رباعی شمارهٔ 762–عشق آن خوشتر کز او بلاها خیزد

رباعی شمارهٔ 763–عشق از ازلست و تا ابد خواهد بود

رباعی شمارهٔ 764–عشق تو بهر صومعه مستی دارد

رباعی شمارهٔ 765–عشق تو خوشی چو قصد خونریز کند

رباعی شمارهٔ 766–عشق تو سلامت ز جهان می‌ببرد

رباعی شمارهٔ 767–عشقی آمد که عشقها سودا شد

رباعی شمارهٔ 768–عقل و دل من چه عیشها میداند

رباعی شمارهٔ 769–علم فقها ز شرع و سنت باشد

رباعی شمارهٔ 770–عید آمده کز تو عید عیدانه برد

رباعی شمارهٔ 771–غم را بر او گزیده میباید کرد

رباعی شمارهٔ 772–غم کیست که گرد دل مردان گردد

رباعی شمارهٔ 773–فردا که به محشر اندر آید زن و مرد

رباعی شمارهٔ 774–قاصد پی اینکه بنده خندان نشود

رباعی شمارهٔ 775–قد الفم ز مشق چون جیم افتاد

رباعی شمارهٔ 776–قومی به خرابات تو اندر بندند

رباعی شمارهٔ 751صد بار ز سر برفت عقلم و آمد

رباعی شمارهٔ 752صد سال بقای آن بت مهوش باد

رباعی شمارهٔ 753صد مرحله زانسوی خرد خواهم شد

رباعی شمارهٔ 754طاوس نه‌ای که بر جمالت نگرند

رباعی شمارهٔ 755عارف چو گل و جز گل خندان نبود

رباعی شمارهٔ 756هر دل که درو مهر تو پنهان نبود

رباعی شمارهٔ 757عاشق تو یقین دان که مسلمان نبود

رباعی شمارهٔ 758عاشق که بناز و ناز کی فرد بود

رباعی شمارهٔ 759عاشق که تواضع ننماید چکند

رباعی شمارهٔ 760عشاق به یک دم دو جهان در بازند

رباعی شمارهٔ 761عشق آن باشد که خلق را دارد شاد

رباعی شمارهٔ 762عشق آن خوشتر کز او بلاها خیزد

رباعی شمارهٔ 763عشق از ازلست و تا ابد خواهد بود

رباعی شمارهٔ 764عشق تو بهر صومعه مستی دارد

رباعی شمارهٔ 765عشق تو خوشی چو قصد خونریز کند

رباعی شمارهٔ 766عشق تو سلامت ز جهان می‌ببرد

رباعی شمارهٔ 767عشقی آمد که عشقها سودا شد

رباعی شمارهٔ 768عقل و دل من چه عیشها میداند

رباعی شمارهٔ 769علم فقها ز شرع و سنت باشد

رباعی شمارهٔ 770عید آمده کز تو عید عیدانه برد

رباعی شمارهٔ 771غم را بر او گزیده میباید کرد

رباعی شمارهٔ 772غم کیست که گرد دل مردان گردد

رباعی شمارهٔ 773فردا که به محشر اندر آید زن و مرد

رباعی شمارهٔ 774قاصد پی اینکه بنده خندان نشود

رباعی شمارهٔ 775قد الفم ز مشق چون جیم افتاد

رباعی شمارهٔ 776قومی به خرابات تو اندر بندند

رباعی شمارهٔ 777کاری ز درون جان میباید

رباعی شمارهٔ 778کامل صفتی راه فنا می‌پیمود

رباعی شمارهٔ 779گر با دل و دنده هیچ کارم افتد

رباعی شمارهٔ 780گر چرخ ترا خدمت پیوست کند

رباعی شمارهٔ 781گر خواب ترا خواجه گرفتار کند

رباعی شمارهٔ 782گر در طلبی ز چشمه در بر ناید

رباعی شمارهٔ 783گر دریا را همه نهنگان گیرند

رباعی شمارهٔ 784گر صبر کنم جامعهٔ جان میسوزد

رباعی شمارهٔ 785گر صبر کنم دل از غمت تنگ آید

رباعی شمارهٔ 786اگر عاشق را فنا و مردن باشد

رباعی شمارهٔ 787گر ما نه همه تنور سوزان باشد

رباعی شمارهٔ 788گر مرده شود تن بر خود جاش کنند

رباعی شمارهٔ 789گر نگریزی ز ما بنازی چه شود

رباعی شمارهٔ 790گر هر دو جهان ز خار غم پر باشد

رباعی شمارهٔ 791کس از خم چوگان تو گوئی نبرد

رباعی شمارهٔ 792کس واقف آن حضرت شاهانه نشد

رباعی شمارهٔ 793کشتی چو به دریای روان می‌گذرد

رباعی شمارهٔ 794گفتم بیتی نگار از من رنجید

رباعی شمارهٔ 795گفتم جانی به ترک جان نتوان کرد

رباعی شمارهٔ 796گفتم که به من رسید دردت بمزید

رباعی شمارهٔ 797گفتم که ز خردی دل من نیست پدید

رباعی شمارهٔ 798گفتی که بگو زبان چه محرم باشد

رباعی شمارهٔ 799کو پای که او باغ و چمن را شاید

رباعی شمارهٔ 800گوید چونی خوشی و در خنده شود

رباعی شمارهٔ 751صد بار ز سر برفت عقلم و آمد

رباعی شمارهٔ 752صد سال بقای آن بت مهوش باد

رباعی شمارهٔ 753صد مرحله زانسوی خرد خواهم شد

رباعی شمارهٔ 754طاوس نه‌ای که بر جمالت نگرند

رباعی شمارهٔ 755عارف چو گل و جز گل خندان نبود

رباعی شمارهٔ 756هر دل که درو مهر تو پنهان نبود

رباعی شمارهٔ 757عاشق تو یقین دان که مسلمان نبود

رباعی شمارهٔ 758عاشق که بناز و ناز کی فرد بود

رباعی شمارهٔ 759عاشق که تواضع ننماید چکند

رباعی شمارهٔ 760عشاق به یک دم دو جهان در بازند

رباعی شمارهٔ 761عشق آن باشد که خلق را دارد شاد

رباعی شمارهٔ 762عشق آن خوشتر کز او بلاها خیزد

رباعی شمارهٔ 763عشق از ازلست و تا ابد خواهد بود

رباعی شمارهٔ 764عشق تو بهر صومعه مستی دارد

رباعی شمارهٔ 765عشق تو خوشی چو قصد خونریز کند

رباعی شمارهٔ 766عشق تو سلامت ز جهان می‌ببرد

رباعی شمارهٔ 767عشقی آمد که عشقها سودا شد

رباعی شمارهٔ 768عقل و دل من چه عیشها میداند

رباعی شمارهٔ 769علم فقها ز شرع و سنت باشد

رباعی شمارهٔ 770عید آمده کز تو عید عیدانه برد

رباعی شمارهٔ 771غم را بر او گزیده میباید کرد

رباعی شمارهٔ 772غم کیست که گرد دل مردان گردد

رباعی شمارهٔ 773فردا که به محشر اندر آید زن و مرد

رباعی شمارهٔ 774قاصد پی اینکه بنده خندان نشود

رباعی شمارهٔ 775قد الفم ز مشق چون جیم افتاد

رباعی شمارهٔ 776قومی به خرابات تو اندر بندند

رباعی شمارهٔ 777کاری ز درون جان میباید

رباعی شمارهٔ 778کامل صفتی راه فنا می‌پیمود

رباعی شمارهٔ 779گر با دل و دنده هیچ کارم افتد

رباعی شمارهٔ 780گر چرخ ترا خدمت پیوست کند