Name: غزلیات
Author: بیدل دهلوی

غزل شمارهٔ 1101اگر نظّاره‌ گل می‌توان کرد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1101

15 اشعار

غزل شمارهٔ 1102ناتوانی در تلاش حرص بهتانم نکرد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1102

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1103دورگردون تا دماغ جام عیشم تازه‌کرد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1103

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1104حرف پیری داشتم لغزیدنم دیوانه کرد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1104

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1105بی فقر آشکار نگردد عیار مرد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1105

13 اشعار

غزل شمارهٔ 1106عمر ارذل ای خدا مگمار بر نیروی مرد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1106

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1107پیکرم چون تیشه تا از جان‌ کنی یاد آورد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1107

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1108پای طلب دمی‌که سر از دل برآورد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1108

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1109زین شیشهٔ ساعت ‌که مه و سال برآورد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1109

13 اشعار

غزل شمارهٔ 1110عملی که سر به هوا خم از همه پیکرت به‌در آورد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1110

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1111ز دنیا چه‌گیرد اگر مردگیرد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1111

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1112اگر به افواج عزم شاهان سواد روم و فرنگ گیرد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1112

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1113دمی ‌که تیغ تو خون مرا بحل ‌گیرد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1113

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1114تا ساز نفسها کم مضراب نگیرد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1114

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1115گر شوق پی مطلب نایاب نگیرد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1115

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1116به محفلی‌که فضولی قدح به دست نگیرد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1116

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1117من آن غبارم که حکم نقشم به هیچ آیینه درنگیرد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1117

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1118تدبیر عنان من پر شور نگیرد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1118

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1119اگر دماغم درین خمستان خمار شرم عدم نگیرد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1119

13 اشعار

غزل شمارهٔ 1120فسردگیهای ساز امکان ترانه‌ام را عنان نگیرد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1120

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1121دل به خرسندی اگر ترک هوس می‌گیرد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1121

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1122غنا مفت هوس‌گر نام آسودن نمی‌گیرد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1122

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1123نه هستی از نفس‌هایم شمار ناله می‌گیرد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1123

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1124راه فضولی ما هم در ازل حیا زد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1124

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1125چنین‌گر طیع‌بیدر‌ت‌به‌خورد و خواب‌می‌سازد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1125

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1126نفس ‌با یک‌ جهان وحشت به‌ خاک‌ و آب می‌سازد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1126

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1127چو دندان ریخت نعمت حرص را مأیوس می‌سازد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1127

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1128تا جلوهٔ بیرنگ تو بر قلب صور زد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1128

14 اشعار

غزل شمارهٔ 1129حدیث عشق شودناله ترجمانش و لرزد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1129

13 اشعار

غزل شمارهٔ 1130زبان به‌کام خموشی‌ کشد بیانش و لرزد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1130

13 اشعار

غزل شمارهٔ 1131روزی ‌که قضا سر خط آفاق رقم زد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1131

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1132جام غرور کدام رنگ توان زد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1132

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1133آنکه ما را به جفا سوخته یا می‌سوزد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1133

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1134دل مپرسید چرا سوخته یا می‌سوزد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1134

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1135تو شمشیر حقی هر کس ز غفلت با تو بستیزد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1135

5 اشعار

غزل شمارهٔ 1136به این عجزم چه ز خاک حیاپرورد برخیزد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1136

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1137چو شمع از ساز من دیگرکدام آهنگ برخیزد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1137

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1138چوگوهر قطره‌ام تاکی به آب افتدکه برخیزد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1138

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1139چه غفلت یارب از تقریر یأس انجام می‌خیزد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1139

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1140بهار حیرت‌ست اینجا نه‌گل نی جام می‌خیزد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1140

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1141به این ضعفی ‌که جسم زارم از بستر نمی‌خیزد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1141

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1142نشئه دودی است‌ که از آتش می می‌خیزد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1142

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1143تبسم هرکجا رنگ سخن زان لعل تر ریزد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1143

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1144وداع‌ کلفتم تا گل‌ کند چاک جگر ریزد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1144

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1145خرد به عشق‌ کند حیله‌ساز جنگ و گریزد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1145

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1146مباش غره به سامان این بنا که نریزد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1146

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1147به ‌گرمی نگه از شعله تاب می‌ریزد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1147

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1148به هرکجا مژه‌ام رنگ خواب می‌ریزد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1148

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1149خطی‌ که بر گل روی تو آب می‌ریزد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1149

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1150باز اشکم به خیالت چه فسون می‌ریزد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1150

9 اشعار

غزلیات

غزل شمارهٔ 1101–اگر نظّاره‌ گل می‌توان کرد

غزل شمارهٔ 1102–ناتوانی در تلاش حرص بهتانم نکرد

غزل شمارهٔ 1103–دورگردون تا دماغ جام عیشم تازه‌کرد

غزل شمارهٔ 1104–حرف پیری داشتم لغزیدنم دیوانه کرد

غزل شمارهٔ 1105–بی فقر آشکار نگردد عیار مرد

غزل شمارهٔ 1106–عمر ارذل ای خدا مگمار بر نیروی مرد

غزل شمارهٔ 1107–پیکرم چون تیشه تا از جان‌ کنی یاد آورد

غزل شمارهٔ 1108–پای طلب دمی‌که سر از دل برآورد

غزل شمارهٔ 1109–زین شیشهٔ ساعت ‌که مه و سال برآورد

غزل شمارهٔ 1110–عملی که سر به هوا خم از همه پیکرت به‌در آورد

غزل شمارهٔ 1111–ز دنیا چه‌گیرد اگر مردگیرد

غزل شمارهٔ 1112–اگر به افواج عزم شاهان سواد روم و فرنگ گیرد

غزل شمارهٔ 1113–دمی ‌که تیغ تو خون مرا بحل ‌گیرد

غزل شمارهٔ 1114–تا ساز نفسها کم مضراب نگیرد

غزل شمارهٔ 1115–گر شوق پی مطلب نایاب نگیرد

غزل شمارهٔ 1116–به محفلی‌که فضولی قدح به دست نگیرد

غزل شمارهٔ 1117–من آن غبارم که حکم نقشم به هیچ آیینه درنگیرد

غزل شمارهٔ 1118–تدبیر عنان من پر شور نگیرد

غزل شمارهٔ 1119–اگر دماغم درین خمستان خمار شرم عدم نگیرد

غزل شمارهٔ 1120–فسردگیهای ساز امکان ترانه‌ام را عنان نگیرد

غزل شمارهٔ 1121–دل به خرسندی اگر ترک هوس می‌گیرد

غزل شمارهٔ 1122–غنا مفت هوس‌گر نام آسودن نمی‌گیرد

غزل شمارهٔ 1123–نه هستی از نفس‌هایم شمار ناله می‌گیرد

غزل شمارهٔ 1124–راه فضولی ما هم در ازل حیا زد

غزل شمارهٔ 1125–چنین‌گر طیع‌بیدر‌ت‌به‌خورد و خواب‌می‌سازد

غزل شمارهٔ 1126–نفس ‌با یک‌ جهان وحشت به‌ خاک‌ و آب می‌سازد

غزل شمارهٔ 1127–چو دندان ریخت نعمت حرص را مأیوس می‌سازد

غزل شمارهٔ 1128–تا جلوهٔ بیرنگ تو بر قلب صور زد

غزل شمارهٔ 1129–حدیث عشق شودناله ترجمانش و لرزد

غزل شمارهٔ 1130–زبان به‌کام خموشی‌ کشد بیانش و لرزد

غزل شمارهٔ 1131–روزی ‌که قضا سر خط آفاق رقم زد

غزل شمارهٔ 1132–جام غرور کدام رنگ توان زد

غزل شمارهٔ 1133–آنکه ما را به جفا سوخته یا می‌سوزد

غزل شمارهٔ 1134–دل مپرسید چرا سوخته یا می‌سوزد

غزل شمارهٔ 1135–تو شمشیر حقی هر کس ز غفلت با تو بستیزد

غزل شمارهٔ 1136–به این عجزم چه ز خاک حیاپرورد برخیزد

غزل شمارهٔ 1137–چو شمع از ساز من دیگرکدام آهنگ برخیزد

غزل شمارهٔ 1138–چوگوهر قطره‌ام تاکی به آب افتدکه برخیزد

غزل شمارهٔ 1139–چه غفلت یارب از تقریر یأس انجام می‌خیزد

غزل شمارهٔ 1140–بهار حیرت‌ست اینجا نه‌گل نی جام می‌خیزد

غزل شمارهٔ 1141–به این ضعفی ‌که جسم زارم از بستر نمی‌خیزد

غزل شمارهٔ 1142–نشئه دودی است‌ که از آتش می می‌خیزد

غزل شمارهٔ 1143–تبسم هرکجا رنگ سخن زان لعل تر ریزد

غزل شمارهٔ 1144–وداع‌ کلفتم تا گل‌ کند چاک جگر ریزد

غزل شمارهٔ 1145–خرد به عشق‌ کند حیله‌ساز جنگ و گریزد

غزل شمارهٔ 1146–مباش غره به سامان این بنا که نریزد

غزل شمارهٔ 1147–به ‌گرمی نگه از شعله تاب می‌ریزد

غزل شمارهٔ 1148–به هرکجا مژه‌ام رنگ خواب می‌ریزد

غزل شمارهٔ 1149–خطی‌ که بر گل روی تو آب می‌ریزد

غزل شمارهٔ 1150–باز اشکم به خیالت چه فسون می‌ریزد

صداکاران

غزلیات

غزل شمارهٔ 1101–اگر نظّاره‌ گل می‌توان کرد

غزل شمارهٔ 1102–ناتوانی در تلاش حرص بهتانم نکرد

غزل شمارهٔ 1103–دورگردون تا دماغ جام عیشم تازه‌کرد

غزل شمارهٔ 1104–حرف پیری داشتم لغزیدنم دیوانه کرد

غزل شمارهٔ 1105–بی فقر آشکار نگردد عیار مرد

غزل شمارهٔ 1106–عمر ارذل ای خدا مگمار بر نیروی مرد

غزل شمارهٔ 1107–پیکرم چون تیشه تا از جان‌ کنی یاد آورد

غزل شمارهٔ 1108–پای طلب دمی‌که سر از دل برآورد

غزل شمارهٔ 1109–زین شیشهٔ ساعت ‌که مه و سال برآورد

غزل شمارهٔ 1110–عملی که سر به هوا خم از همه پیکرت به‌در آورد

غزل شمارهٔ 1111–ز دنیا چه‌گیرد اگر مردگیرد

غزل شمارهٔ 1112–اگر به افواج عزم شاهان سواد روم و فرنگ گیرد

غزل شمارهٔ 1113–دمی ‌که تیغ تو خون مرا بحل ‌گیرد

غزل شمارهٔ 1114–تا ساز نفسها کم مضراب نگیرد

غزل شمارهٔ 1115–گر شوق پی مطلب نایاب نگیرد

غزل شمارهٔ 1116–به محفلی‌که فضولی قدح به دست نگیرد

غزل شمارهٔ 1117–من آن غبارم که حکم نقشم به هیچ آیینه درنگیرد

غزل شمارهٔ 1118–تدبیر عنان من پر شور نگیرد

غزل شمارهٔ 1119–اگر دماغم درین خمستان خمار شرم عدم نگیرد

غزل شمارهٔ 1120–فسردگیهای ساز امکان ترانه‌ام را عنان نگیرد

غزل شمارهٔ 1121–دل به خرسندی اگر ترک هوس می‌گیرد

غزل شمارهٔ 1122–غنا مفت هوس‌گر نام آسودن نمی‌گیرد

غزل شمارهٔ 1123–نه هستی از نفس‌هایم شمار ناله می‌گیرد

غزل شمارهٔ 1124–راه فضولی ما هم در ازل حیا زد

غزل شمارهٔ 1125–چنین‌گر طیع‌بیدر‌ت‌به‌خورد و خواب‌می‌سازد

غزل شمارهٔ 1126–نفس ‌با یک‌ جهان وحشت به‌ خاک‌ و آب می‌سازد

غزل شمارهٔ 1127–چو دندان ریخت نعمت حرص را مأیوس می‌سازد

غزل شمارهٔ 1101اگر نظّاره‌ گل می‌توان کرد

غزل شمارهٔ 1102ناتوانی در تلاش حرص بهتانم نکرد

غزل شمارهٔ 1103دورگردون تا دماغ جام عیشم تازه‌کرد

غزل شمارهٔ 1104حرف پیری داشتم لغزیدنم دیوانه کرد

غزل شمارهٔ 1105بی فقر آشکار نگردد عیار مرد

غزل شمارهٔ 1106عمر ارذل ای خدا مگمار بر نیروی مرد

غزل شمارهٔ 1107پیکرم چون تیشه تا از جان‌ کنی یاد آورد

غزل شمارهٔ 1108پای طلب دمی‌که سر از دل برآورد

غزل شمارهٔ 1109زین شیشهٔ ساعت ‌که مه و سال برآورد

غزل شمارهٔ 1110عملی که سر به هوا خم از همه پیکرت به‌در آورد

غزل شمارهٔ 1111ز دنیا چه‌گیرد اگر مردگیرد

غزل شمارهٔ 1112اگر به افواج عزم شاهان سواد روم و فرنگ گیرد

غزل شمارهٔ 1113دمی ‌که تیغ تو خون مرا بحل ‌گیرد

غزل شمارهٔ 1114تا ساز نفسها کم مضراب نگیرد

غزل شمارهٔ 1115گر شوق پی مطلب نایاب نگیرد

غزل شمارهٔ 1116به محفلی‌که فضولی قدح به دست نگیرد

غزل شمارهٔ 1117من آن غبارم که حکم نقشم به هیچ آیینه درنگیرد

غزل شمارهٔ 1118تدبیر عنان من پر شور نگیرد

غزل شمارهٔ 1119اگر دماغم درین خمستان خمار شرم عدم نگیرد

غزل شمارهٔ 1120فسردگیهای ساز امکان ترانه‌ام را عنان نگیرد

غزل شمارهٔ 1121دل به خرسندی اگر ترک هوس می‌گیرد

غزل شمارهٔ 1122غنا مفت هوس‌گر نام آسودن نمی‌گیرد

غزل شمارهٔ 1123نه هستی از نفس‌هایم شمار ناله می‌گیرد

غزل شمارهٔ 1124راه فضولی ما هم در ازل حیا زد

غزل شمارهٔ 1125چنین‌گر طیع‌بیدر‌ت‌به‌خورد و خواب‌می‌سازد

غزل شمارهٔ 1126نفس ‌با یک‌ جهان وحشت به‌ خاک‌ و آب می‌سازد

غزل شمارهٔ 1127چو دندان ریخت نعمت حرص را مأیوس می‌سازد

غزل شمارهٔ 1128تا جلوهٔ بیرنگ تو بر قلب صور زد

غزل شمارهٔ 1129حدیث عشق شودناله ترجمانش و لرزد

غزل شمارهٔ 1130زبان به‌کام خموشی‌ کشد بیانش و لرزد

غزل شمارهٔ 1131روزی ‌که قضا سر خط آفاق رقم زد

غزل شمارهٔ 1132جام غرور کدام رنگ توان زد

غزل شمارهٔ 1133آنکه ما را به جفا سوخته یا می‌سوزد

غزل شمارهٔ 1134دل مپرسید چرا سوخته یا می‌سوزد

غزل شمارهٔ 1135تو شمشیر حقی هر کس ز غفلت با تو بستیزد

غزل شمارهٔ 1136به این عجزم چه ز خاک حیاپرورد برخیزد

غزل شمارهٔ 1137چو شمع از ساز من دیگرکدام آهنگ برخیزد

غزل شمارهٔ 1138چوگوهر قطره‌ام تاکی به آب افتدکه برخیزد

غزل شمارهٔ 1139چه غفلت یارب از تقریر یأس انجام می‌خیزد

غزل شمارهٔ 1140بهار حیرت‌ست اینجا نه‌گل نی جام می‌خیزد

غزل شمارهٔ 1141به این ضعفی ‌که جسم زارم از بستر نمی‌خیزد

غزل شمارهٔ 1142نشئه دودی است‌ که از آتش می می‌خیزد

غزل شمارهٔ 1143تبسم هرکجا رنگ سخن زان لعل تر ریزد

غزل شمارهٔ 1144وداع‌ کلفتم تا گل‌ کند چاک جگر ریزد

غزل شمارهٔ 1145خرد به عشق‌ کند حیله‌ساز جنگ و گریزد

غزل شمارهٔ 1146مباش غره به سامان این بنا که نریزد

غزل شمارهٔ 1147به ‌گرمی نگه از شعله تاب می‌ریزد

غزل شمارهٔ 1148به هرکجا مژه‌ام رنگ خواب می‌ریزد

غزل شمارهٔ 1149خطی‌ که بر گل روی تو آب می‌ریزد

غزل شمارهٔ 1150باز اشکم به خیالت چه فسون می‌ریزد

غزل شمارهٔ 1101اگر نظّاره‌ گل می‌توان کرد

غزل شمارهٔ 1102ناتوانی در تلاش حرص بهتانم نکرد

غزل شمارهٔ 1103دورگردون تا دماغ جام عیشم تازه‌کرد

غزل شمارهٔ 1104حرف پیری داشتم لغزیدنم دیوانه کرد

غزل شمارهٔ 1105بی فقر آشکار نگردد عیار مرد

غزل شمارهٔ 1106عمر ارذل ای خدا مگمار بر نیروی مرد

غزل شمارهٔ 1107پیکرم چون تیشه تا از جان‌ کنی یاد آورد

غزل شمارهٔ 1108پای طلب دمی‌که سر از دل برآورد

غزل شمارهٔ 1109زین شیشهٔ ساعت ‌که مه و سال برآورد

غزل شمارهٔ 1110عملی که سر به هوا خم از همه پیکرت به‌در آورد

غزل شمارهٔ 1111ز دنیا چه‌گیرد اگر مردگیرد

غزل شمارهٔ 1112اگر به افواج عزم شاهان سواد روم و فرنگ گیرد

غزل شمارهٔ 1113دمی ‌که تیغ تو خون مرا بحل ‌گیرد

غزل شمارهٔ 1114تا ساز نفسها کم مضراب نگیرد

غزل شمارهٔ 1115گر شوق پی مطلب نایاب نگیرد

غزل شمارهٔ 1116به محفلی‌که فضولی قدح به دست نگیرد

غزل شمارهٔ 1117من آن غبارم که حکم نقشم به هیچ آیینه درنگیرد

غزل شمارهٔ 1118تدبیر عنان من پر شور نگیرد

غزل شمارهٔ 1119اگر دماغم درین خمستان خمار شرم عدم نگیرد

غزل شمارهٔ 1120فسردگیهای ساز امکان ترانه‌ام را عنان نگیرد

غزل شمارهٔ 1121دل به خرسندی اگر ترک هوس می‌گیرد

غزل شمارهٔ 1122غنا مفت هوس‌گر نام آسودن نمی‌گیرد

غزل شمارهٔ 1123نه هستی از نفس‌هایم شمار ناله می‌گیرد

غزل شمارهٔ 1124راه فضولی ما هم در ازل حیا زد

غزل شمارهٔ 1125چنین‌گر طیع‌بیدر‌ت‌به‌خورد و خواب‌می‌سازد

غزل شمارهٔ 1126نفس ‌با یک‌ جهان وحشت به‌ خاک‌ و آب می‌سازد

غزل شمارهٔ 1127چو دندان ریخت نعمت حرص را مأیوس می‌سازد

غزل شمارهٔ 1128تا جلوهٔ بیرنگ تو بر قلب صور زد

غزل شمارهٔ 1129حدیث عشق شودناله ترجمانش و لرزد

غزل شمارهٔ 1130زبان به‌کام خموشی‌ کشد بیانش و لرزد