وزنِ فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 6059نیستی کوه گران، بر سیر پشت پا مزن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6059

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6060با توانایی به اهل فقر استغنا مزن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6060

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6061حلقه بر هر در چو خورشید سبک لنگر مزن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6061

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6062چرخ را خاکستری از برق سودا کرد حسن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6062

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6063می گدازد شیشه دل را می رنگین حسن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6063

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6064گرد غم فرش است دایم در غم‌آباد وطن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6064

7 اشعار

غزل شمارهٔ 6065چون سکندر خانهٔ عمر از اثر آباد کن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6065

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6066روز چون روشن شود زان روی انور یاد کن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6066

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6067با کمند زلف تسخیر دل افگار کن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6067

7 اشعار

غزل شمارهٔ 6068زلف مشکین را ز صبح عارض خود دور کن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6068

7 اشعار

غزل شمارهٔ 6069بهر معنی های رنگین لفظ را پرداز کن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6069

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6070مطربا صبح است، قانون صبوحی ساز کن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6070

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6071سینه را از آرزو چون بی نیازان پاک کن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6071

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6072سرکشی بگذار پیش امر حق تسلیم کن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6072

6 اشعار

غزل شمارهٔ 6073صبح شد ساقی بیا فکر من افتاده کن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6073

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6074سر به پیش انداختن از بردباری پیشه کن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6074

6 اشعار

غزل شمارهٔ 6075ای دل از پست و بلند روزگار اندیشه کن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6075

آڈیو

14 اشعار

غزل شمارهٔ 6076ساقیا صبح است می از شیشه در پیمانه کن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6076

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6077صبح شد ساقی نقاب دختر رز برفکن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6077

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6078گر طلبکار حضوری لب به غیبت وامکن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6078

13 اشعار

غزل شمارهٔ 6079نیستی چون اهل معنی لب به دعوی وا مکن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6079

5 اشعار

غزل شمارهٔ 6080صید دل زین بیش با موی میان خود مکن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6080

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6081سرمه را هم محرم چشم سیاه خود مکن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6081

6 اشعار

غزل شمارهٔ 6082ای دل روشن حجاب از طارم اخضر مکن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6082

7 اشعار

غزل شمارهٔ 6083بر نظربازان ستم در ابتدای خط مکن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6083

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6084در سرانجام عمارت عمر خود باطل مکن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6084

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6085دل غمین ز اندیشه روزی درین عالم مکن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6085

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6086رو نهان در دولت از اقبال محتاجان مکن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6086

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6087مجلس اغیار را از خنده گلریزان مکن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6087

5 اشعار

غزل شمارهٔ 6088شکوه بیهوده از ناسازی گردون مکن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6088

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6089از برای کام دنیا خویش را غمگین مکن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6089

16 اشعار

غزل شمارهٔ 6090تا نگردد چهره نوخط زلف را کوته مکن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6090

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6091چون دو تا شد قدت از پیری گرانجانی مکن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6091

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6092آه گرمی هست دایم در دل بی تاب من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6092

7 اشعار

غزل شمارهٔ 6093شد در ایام کهنسالی گرانتر خواب من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6093

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6094دامن خود را کشید آه سرو ناز از دست من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6094

7 اشعار

غزل شمارهٔ 6095می گذشت از پرده های آسمان فریاد من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6095

13 اشعار

غزل شمارهٔ 6096هرگز آهی سر نزد از جان غم فرسود من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6096

7 اشعار

غزل شمارهٔ 6097چون زند موج حلاوت کلک شکر بار من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6097

21 اشعار

غزل شمارهٔ 6098نست چون مژگان بلند و پست در گفتار من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6098

5 اشعار

غزل شمارهٔ 6099چند گردد قسمت افسردگان گفتار من؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6099

13 اشعار

غزل شمارهٔ 6100می زداید بی کسی زنگ از دل افگار من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6100

14 اشعار

غزل شمارهٔ 6101آه می دزدد نفس در سینه افگار من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6101

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6102آسمان‌ها را به چرخ آرد دل پر شور من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6102

16 اشعار

غزل شمارهٔ 6103مغز را آشفته می سازد دل پر شور من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6103

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6104دست کوته کرد زلف یار از تسخیر من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6104

14 اشعار

غزل شمارهٔ 6105بی اثر تا چند باشد ناله شبگیر من؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6105

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6106دل ز کاهش واصل آن یار جانی شد ز من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6106

7 اشعار

غزل شمارهٔ 6107بی نقاب آن چهره را دیدن نمی آید ز من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6107

6 اشعار

غزل شمارهٔ 6108از جفای چرخ نالیدن نمی آید ز من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6108

12 اشعار

وزنِ فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 6059–نیستی کوه گران، بر سیر پشت پا مزن

غزل شمارهٔ 6060–با توانایی به اهل فقر استغنا مزن

غزل شمارهٔ 6061–حلقه بر هر در چو خورشید سبک لنگر مزن

غزل شمارهٔ 6062–چرخ را خاکستری از برق سودا کرد حسن

غزل شمارهٔ 6063–می گدازد شیشه دل را می رنگین حسن

غزل شمارهٔ 6064–گرد غم فرش است دایم در غم‌آباد وطن

غزل شمارهٔ 6065–چون سکندر خانهٔ عمر از اثر آباد کن

غزل شمارهٔ 6066–روز چون روشن شود زان روی انور یاد کن

غزل شمارهٔ 6067–با کمند زلف تسخیر دل افگار کن

غزل شمارهٔ 6068–زلف مشکین را ز صبح عارض خود دور کن

غزل شمارهٔ 6069–بهر معنی های رنگین لفظ را پرداز کن

غزل شمارهٔ 6070–مطربا صبح است، قانون صبوحی ساز کن

غزل شمارهٔ 6071–سینه را از آرزو چون بی نیازان پاک کن

غزل شمارهٔ 6072–سرکشی بگذار پیش امر حق تسلیم کن

غزل شمارهٔ 6073–صبح شد ساقی بیا فکر من افتاده کن

غزل شمارهٔ 6074–سر به پیش انداختن از بردباری پیشه کن

غزل شمارهٔ 6075–ای دل از پست و بلند روزگار اندیشه کن

غزل شمارهٔ 6076–ساقیا صبح است می از شیشه در پیمانه کن

غزل شمارهٔ 6077–صبح شد ساقی نقاب دختر رز برفکن

غزل شمارهٔ 6078–گر طلبکار حضوری لب به غیبت وامکن

غزل شمارهٔ 6079–نیستی چون اهل معنی لب به دعوی وا مکن

غزل شمارهٔ 6080–صید دل زین بیش با موی میان خود مکن

غزل شمارهٔ 6081–سرمه را هم محرم چشم سیاه خود مکن

غزل شمارهٔ 6082–ای دل روشن حجاب از طارم اخضر مکن

غزل شمارهٔ 6083–بر نظربازان ستم در ابتدای خط مکن

غزل شمارهٔ 6084–در سرانجام عمارت عمر خود باطل مکن

غزل شمارهٔ 6085–دل غمین ز اندیشه روزی درین عالم مکن

غزل شمارهٔ 6086–رو نهان در دولت از اقبال محتاجان مکن

غزل شمارهٔ 6087–مجلس اغیار را از خنده گلریزان مکن

غزل شمارهٔ 6088–شکوه بیهوده از ناسازی گردون مکن

غزل شمارهٔ 6089–از برای کام دنیا خویش را غمگین مکن

غزل شمارهٔ 6090–تا نگردد چهره نوخط زلف را کوته مکن

غزل شمارهٔ 6091–چون دو تا شد قدت از پیری گرانجانی مکن

غزل شمارهٔ 6092–آه گرمی هست دایم در دل بی تاب من

غزل شمارهٔ 6093–شد در ایام کهنسالی گرانتر خواب من

غزل شمارهٔ 6094–دامن خود را کشید آه سرو ناز از دست من

غزل شمارهٔ 6095–می گذشت از پرده های آسمان فریاد من

غزل شمارهٔ 6096–هرگز آهی سر نزد از جان غم فرسود من

غزل شمارهٔ 6097–چون زند موج حلاوت کلک شکر بار من

غزل شمارهٔ 6098–نست چون مژگان بلند و پست در گفتار من

غزل شمارهٔ 6099–چند گردد قسمت افسردگان گفتار من؟

غزل شمارهٔ 6100–می زداید بی کسی زنگ از دل افگار من

غزل شمارهٔ 6101–آه می دزدد نفس در سینه افگار من

غزل شمارهٔ 6102–آسمان‌ها را به چرخ آرد دل پر شور من

غزل شمارهٔ 6103–مغز را آشفته می سازد دل پر شور من

غزل شمارهٔ 6104–دست کوته کرد زلف یار از تسخیر من

غزل شمارهٔ 6105–بی اثر تا چند باشد ناله شبگیر من؟

غزل شمارهٔ 6106–دل ز کاهش واصل آن یار جانی شد ز من

غزل شمارهٔ 6107–بی نقاب آن چهره را دیدن نمی آید ز من

غزل شمارهٔ 6108–از جفای چرخ نالیدن نمی آید ز من

وزنِ فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 6059–نیستی کوه گران، بر سیر پشت پا مزن

غزل شمارهٔ 6060–با توانایی به اهل فقر استغنا مزن

غزل شمارهٔ 6061–حلقه بر هر در چو خورشید سبک لنگر مزن

غزل شمارهٔ 6062–چرخ را خاکستری از برق سودا کرد حسن

غزل شمارهٔ 6063–می گدازد شیشه دل را می رنگین حسن

غزل شمارهٔ 6064–گرد غم فرش است دایم در غم‌آباد وطن

غزل شمارهٔ 6065–چون سکندر خانهٔ عمر از اثر آباد کن

غزل شمارهٔ 6066–روز چون روشن شود زان روی انور یاد کن

غزل شمارهٔ 6067–با کمند زلف تسخیر دل افگار کن

غزل شمارهٔ 6068–زلف مشکین را ز صبح عارض خود دور کن

غزل شمارهٔ 6069–بهر معنی های رنگین لفظ را پرداز کن

غزل شمارهٔ 6070–مطربا صبح است، قانون صبوحی ساز کن

غزل شمارهٔ 6071–سینه را از آرزو چون بی نیازان پاک کن

غزل شمارهٔ 6072–سرکشی بگذار پیش امر حق تسلیم کن

غزل شمارهٔ 6073–صبح شد ساقی بیا فکر من افتاده کن

غزل شمارهٔ 6074–سر به پیش انداختن از بردباری پیشه کن

غزل شمارهٔ 6075–ای دل از پست و بلند روزگار اندیشه کن

غزل شمارهٔ 6076–ساقیا صبح است می از شیشه در پیمانه کن

غزل شمارهٔ 6077–صبح شد ساقی نقاب دختر رز برفکن

غزل شمارهٔ 6078–گر طلبکار حضوری لب به غیبت وامکن

غزل شمارهٔ 6079–نیستی چون اهل معنی لب به دعوی وا مکن

غزل شمارهٔ 6080–صید دل زین بیش با موی میان خود مکن

غزل شمارهٔ 6081–سرمه را هم محرم چشم سیاه خود مکن

غزل شمارهٔ 6082–ای دل روشن حجاب از طارم اخضر مکن

غزل شمارهٔ 6083–بر نظربازان ستم در ابتدای خط مکن

غزل شمارهٔ 6084–در سرانجام عمارت عمر خود باطل مکن

غزل شمارهٔ 6059نیستی کوه گران، بر سیر پشت پا مزن

غزل شمارهٔ 6060با توانایی به اهل فقر استغنا مزن

غزل شمارهٔ 6061حلقه بر هر در چو خورشید سبک لنگر مزن

غزل شمارهٔ 6062چرخ را خاکستری از برق سودا کرد حسن

غزل شمارهٔ 6063می گدازد شیشه دل را می رنگین حسن

غزل شمارهٔ 6064گرد غم فرش است دایم در غم‌آباد وطن

غزل شمارهٔ 6065چون سکندر خانهٔ عمر از اثر آباد کن

غزل شمارهٔ 6066روز چون روشن شود زان روی انور یاد کن

غزل شمارهٔ 6067با کمند زلف تسخیر دل افگار کن

غزل شمارهٔ 6068زلف مشکین را ز صبح عارض خود دور کن

غزل شمارهٔ 6069بهر معنی های رنگین لفظ را پرداز کن

غزل شمارهٔ 6070مطربا صبح است، قانون صبوحی ساز کن

غزل شمارهٔ 6071سینه را از آرزو چون بی نیازان پاک کن

غزل شمارهٔ 6072سرکشی بگذار پیش امر حق تسلیم کن

غزل شمارهٔ 6073صبح شد ساقی بیا فکر من افتاده کن

غزل شمارهٔ 6074سر به پیش انداختن از بردباری پیشه کن

غزل شمارهٔ 6075ای دل از پست و بلند روزگار اندیشه کن

غزل شمارهٔ 6076ساقیا صبح است می از شیشه در پیمانه کن

غزل شمارهٔ 6077صبح شد ساقی نقاب دختر رز برفکن

غزل شمارهٔ 6078گر طلبکار حضوری لب به غیبت وامکن

غزل شمارهٔ 6079نیستی چون اهل معنی لب به دعوی وا مکن

غزل شمارهٔ 6080صید دل زین بیش با موی میان خود مکن

غزل شمارهٔ 6081سرمه را هم محرم چشم سیاه خود مکن

غزل شمارهٔ 6082ای دل روشن حجاب از طارم اخضر مکن

غزل شمارهٔ 6083بر نظربازان ستم در ابتدای خط مکن

غزل شمارهٔ 6084در سرانجام عمارت عمر خود باطل مکن

غزل شمارهٔ 6085دل غمین ز اندیشه روزی درین عالم مکن

غزل شمارهٔ 6086رو نهان در دولت از اقبال محتاجان مکن

غزل شمارهٔ 6087مجلس اغیار را از خنده گلریزان مکن

غزل شمارهٔ 6088شکوه بیهوده از ناسازی گردون مکن

غزل شمارهٔ 6089از برای کام دنیا خویش را غمگین مکن

غزل شمارهٔ 6090تا نگردد چهره نوخط زلف را کوته مکن

غزل شمارهٔ 6091چون دو تا شد قدت از پیری گرانجانی مکن

غزل شمارهٔ 6092آه گرمی هست دایم در دل بی تاب من

غزل شمارهٔ 6093شد در ایام کهنسالی گرانتر خواب من

غزل شمارهٔ 6094دامن خود را کشید آه سرو ناز از دست من

غزل شمارهٔ 6095می گذشت از پرده های آسمان فریاد من

غزل شمارهٔ 6096هرگز آهی سر نزد از جان غم فرسود من

غزل شمارهٔ 6097چون زند موج حلاوت کلک شکر بار من

غزل شمارهٔ 6098نست چون مژگان بلند و پست در گفتار من

غزل شمارهٔ 6099چند گردد قسمت افسردگان گفتار من؟

غزل شمارهٔ 6100می زداید بی کسی زنگ از دل افگار من

غزل شمارهٔ 6101آه می دزدد نفس در سینه افگار من

غزل شمارهٔ 6102آسمان‌ها را به چرخ آرد دل پر شور من

غزل شمارهٔ 6103مغز را آشفته می سازد دل پر شور من

غزل شمارهٔ 6104دست کوته کرد زلف یار از تسخیر من

غزل شمارهٔ 6105بی اثر تا چند باشد ناله شبگیر من؟

غزل شمارهٔ 6106دل ز کاهش واصل آن یار جانی شد ز من

غزل شمارهٔ 6107بی نقاب آن چهره را دیدن نمی آید ز من

غزل شمارهٔ 6108از جفای چرخ نالیدن نمی آید ز من

غزل شمارهٔ 6059نیستی کوه گران، بر سیر پشت پا مزن

غزل شمارهٔ 6060با توانایی به اهل فقر استغنا مزن

غزل شمارهٔ 6061حلقه بر هر در چو خورشید سبک لنگر مزن

غزل شمارهٔ 6062چرخ را خاکستری از برق سودا کرد حسن

غزل شمارهٔ 6063می گدازد شیشه دل را می رنگین حسن

غزل شمارهٔ 6064گرد غم فرش است دایم در غم‌آباد وطن

غزل شمارهٔ 6065چون سکندر خانهٔ عمر از اثر آباد کن

غزل شمارهٔ 6066روز چون روشن شود زان روی انور یاد کن

غزل شمارهٔ 6067با کمند زلف تسخیر دل افگار کن

غزل شمارهٔ 6068زلف مشکین را ز صبح عارض خود دور کن

غزل شمارهٔ 6069بهر معنی های رنگین لفظ را پرداز کن

غزل شمارهٔ 6070مطربا صبح است، قانون صبوحی ساز کن

غزل شمارهٔ 6071سینه را از آرزو چون بی نیازان پاک کن

غزل شمارهٔ 6072سرکشی بگذار پیش امر حق تسلیم کن

غزل شمارهٔ 6073صبح شد ساقی بیا فکر من افتاده کن

غزل شمارهٔ 6074سر به پیش انداختن از بردباری پیشه کن

غزل شمارهٔ 6075ای دل از پست و بلند روزگار اندیشه کن

غزل شمارهٔ 6076ساقیا صبح است می از شیشه در پیمانه کن

غزل شمارهٔ 6077صبح شد ساقی نقاب دختر رز برفکن

غزل شمارهٔ 6078گر طلبکار حضوری لب به غیبت وامکن

غزل شمارهٔ 6079نیستی چون اهل معنی لب به دعوی وا مکن

غزل شمارهٔ 6080صید دل زین بیش با موی میان خود مکن

غزل شمارهٔ 6081سرمه را هم محرم چشم سیاه خود مکن

غزل شمارهٔ 6082ای دل روشن حجاب از طارم اخضر مکن

غزل شمارهٔ 6083بر نظربازان ستم در ابتدای خط مکن

غزل شمارهٔ 6084در سرانجام عمارت عمر خود باطل مکن

غزل شمارهٔ 6085دل غمین ز اندیشه روزی درین عالم مکن

غزل شمارهٔ 6086رو نهان در دولت از اقبال محتاجان مکن

غزل شمارهٔ 6087مجلس اغیار را از خنده گلریزان مکن

غزل شمارهٔ 6088شکوه بیهوده از ناسازی گردون مکن