وزنِ مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 4285دستی ز روی لطف برآری چه می‌شود؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4285

13 اشعار

غزل شمارهٔ 4286از خط نگاه پردگی دیده می شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4286

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4287از حسن نوخطان دل ما تازه می شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4287

8 اشعار

غزل شمارهٔ 4288دل کی تهی ز خنده طفلانه می شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4288

12 اشعار

غزل شمارهٔ 4289بی‌روی دل گره ز زبان وا نمی‌شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4289

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4290تا غنچه شکایت من وا نمی شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4290

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4291تسکین دل به شور محبت نمی‌شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4291

12 اشعار

غزل شمارهٔ 4292دل ساده در قلمرو صورت نمی‌شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4292

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4293پایندگی به زور میسر نمی‌شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4293

8 اشعار

غزل شمارهٔ 4294بی‌صحبت تو عیش میسر نمی‌شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4294

5 اشعار

غزل شمارهٔ 4295هر رهروی دچار به منزل نمی‌شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4295

14 اشعار

غزل شمارهٔ 4296آزاده رو مقید عالم نمی شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4296

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4297در کوی عشق درد وبلا کم نمی شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4297

12 اشعار

غزل شمارهٔ 4298از خط گرفته آن مه تابان نمی شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4298

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4299مژگان ز موج اشک گریزان نمی شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4299

14 اشعار

غزل شمارهٔ 4300سیر از رخ تو دیده به دیدن نمی شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4300

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4301یک بار رو به اهل وفا می توان نمود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4301

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4302هر بلبلی که بوی گل از خار نشنود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4302

8 اشعار

غزل شمارهٔ 4303برقم ز خرمن از دل بیتاب می جهد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4303

5 اشعار

غزل شمارهٔ 4304عشق غیور تن به نصیحت کجا دهد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4304

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4305در دل کسی که راه هوا وهوس دهد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4305

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4306گل داده هرزه نالی چمن دهد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4306

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4307شوخی که عرض حسن به اغیار می دهد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4307

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4308در پرده غنچه برگ سفر ساز می دهد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4308

5 اشعار

غزل شمارهٔ 4309هر کس سخن به دشمن انصاف می دهد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4309

4 اشعار

غزل شمارهٔ 4310مجنون عنان به مردم عاقل نمی دهد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4310

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4311خالش خبر ز سر دهانم نمی‌دهد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4311

12 اشعار

غزل شمارهٔ 4312آن را که عشق بخت جوانی نمی دهد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4312

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4313نتوان ز عندلیب نسیمی به جان خرید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4313

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4314از ناله عندلیب به برگ ونوارسید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4314

14 اشعار

غزل شمارهٔ 4315بی خواست حرف تلخی ازان نوش لب رسید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4315

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4316از پیچ وتاب عمردرازم بسر رسید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4316

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4317تا بوسه ای به من ز لب دلستان رسید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4317

12 اشعار

غزل شمارهٔ 4318پیرانه سر همای سعادت به من رسید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4318

آڈیو

14 اشعار

غزل شمارهٔ 4319از بحر فیض قسمت دیگر به من رسید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4319

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4320از نغمه پرده مطرب دستانسرا کشید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4320

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4321صبح شکوفه از افق شاخ سر کشید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4321

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4322با عشق انتقام توان ز آسمان کشید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4322

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4323بر یاد عشق بار هوس می توان کشید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4323

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4324هر کس نوایی از من آتش زبان شنید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4324

8 اشعار

غزل شمارهٔ 4325از زیر خاک ناله ما می‌توان شنید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4325

12 اشعار

غزل شمارهٔ 4326تا کی درین جهان مکرر به سر کنید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4326

12 اشعار

غزل شمارهٔ 4550از حب جاه خواری دنیا شود لذیذ

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4550

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4551چندان که خواب صبح بود بر جوان لذیذ

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4551

13 اشعار

غزل شمارهٔ 4705از انقلاب دهر نیفتم ز اعتبار

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4705

8 اشعار

غزل شمارهٔ 4706درویش را ز خرقه صد پاره نیست عار

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4706

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4707دل راز سینه درنظر دلستان برآر

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4707

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4708در زیر خرقه شیشه می را نگاه دار

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4708

8 اشعار

غزل شمارهٔ 4709از بیغمان جمیله غم را نگاه دار

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4709

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4710ای دل عنان توسن طاقت نگاه دار

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4710

12 اشعار

وزنِ مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 4285–دستی ز روی لطف برآری چه می‌شود؟

غزل شمارهٔ 4286–از خط نگاه پردگی دیده می شود

غزل شمارهٔ 4287–از حسن نوخطان دل ما تازه می شود

غزل شمارهٔ 4288–دل کی تهی ز خنده طفلانه می شود

غزل شمارهٔ 4289–بی‌روی دل گره ز زبان وا نمی‌شود

غزل شمارهٔ 4290–تا غنچه شکایت من وا نمی شود

غزل شمارهٔ 4291–تسکین دل به شور محبت نمی‌شود

غزل شمارهٔ 4292–دل ساده در قلمرو صورت نمی‌شود

غزل شمارهٔ 4293–پایندگی به زور میسر نمی‌شود

غزل شمارهٔ 4294–بی‌صحبت تو عیش میسر نمی‌شود

غزل شمارهٔ 4295–هر رهروی دچار به منزل نمی‌شود

غزل شمارهٔ 4296–آزاده رو مقید عالم نمی شود

غزل شمارهٔ 4297–در کوی عشق درد وبلا کم نمی شود

غزل شمارهٔ 4298–از خط گرفته آن مه تابان نمی شود

غزل شمارهٔ 4299–مژگان ز موج اشک گریزان نمی شود

غزل شمارهٔ 4300–سیر از رخ تو دیده به دیدن نمی شود

غزل شمارهٔ 4301–یک بار رو به اهل وفا می توان نمود

غزل شمارهٔ 4302–هر بلبلی که بوی گل از خار نشنود

غزل شمارهٔ 4303–برقم ز خرمن از دل بیتاب می جهد

غزل شمارهٔ 4304–عشق غیور تن به نصیحت کجا دهد

غزل شمارهٔ 4305–در دل کسی که راه هوا وهوس دهد

غزل شمارهٔ 4306–گل داده هرزه نالی چمن دهد

غزل شمارهٔ 4307–شوخی که عرض حسن به اغیار می دهد

غزل شمارهٔ 4308–در پرده غنچه برگ سفر ساز می دهد

غزل شمارهٔ 4309–هر کس سخن به دشمن انصاف می دهد

غزل شمارهٔ 4310–مجنون عنان به مردم عاقل نمی دهد

غزل شمارهٔ 4311–خالش خبر ز سر دهانم نمی‌دهد

غزل شمارهٔ 4312–آن را که عشق بخت جوانی نمی دهد

غزل شمارهٔ 4313–نتوان ز عندلیب نسیمی به جان خرید

غزل شمارهٔ 4314–از ناله عندلیب به برگ ونوارسید

غزل شمارهٔ 4315–بی خواست حرف تلخی ازان نوش لب رسید

غزل شمارهٔ 4316–از پیچ وتاب عمردرازم بسر رسید

غزل شمارهٔ 4317–تا بوسه ای به من ز لب دلستان رسید

غزل شمارهٔ 4318–پیرانه سر همای سعادت به من رسید

غزل شمارهٔ 4319–از بحر فیض قسمت دیگر به من رسید

غزل شمارهٔ 4320–از نغمه پرده مطرب دستانسرا کشید

غزل شمارهٔ 4321–صبح شکوفه از افق شاخ سر کشید

غزل شمارهٔ 4322–با عشق انتقام توان ز آسمان کشید

غزل شمارهٔ 4323–بر یاد عشق بار هوس می توان کشید

غزل شمارهٔ 4324–هر کس نوایی از من آتش زبان شنید

غزل شمارهٔ 4325–از زیر خاک ناله ما می‌توان شنید

غزل شمارهٔ 4326–تا کی درین جهان مکرر به سر کنید

غزل شمارهٔ 4550–از حب جاه خواری دنیا شود لذیذ

غزل شمارهٔ 4551–چندان که خواب صبح بود بر جوان لذیذ

غزل شمارهٔ 4705–از انقلاب دهر نیفتم ز اعتبار

غزل شمارهٔ 4706–درویش را ز خرقه صد پاره نیست عار

غزل شمارهٔ 4707–دل راز سینه درنظر دلستان برآر

غزل شمارهٔ 4708–در زیر خرقه شیشه می را نگاه دار

غزل شمارهٔ 4709–از بیغمان جمیله غم را نگاه دار

غزل شمارهٔ 4710–ای دل عنان توسن طاقت نگاه دار

وزنِ مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 4285–دستی ز روی لطف برآری چه می‌شود؟

غزل شمارهٔ 4286–از خط نگاه پردگی دیده می شود

غزل شمارهٔ 4287–از حسن نوخطان دل ما تازه می شود

غزل شمارهٔ 4288–دل کی تهی ز خنده طفلانه می شود

غزل شمارهٔ 4289–بی‌روی دل گره ز زبان وا نمی‌شود

غزل شمارهٔ 4290–تا غنچه شکایت من وا نمی شود

غزل شمارهٔ 4291–تسکین دل به شور محبت نمی‌شود

غزل شمارهٔ 4292–دل ساده در قلمرو صورت نمی‌شود

غزل شمارهٔ 4293–پایندگی به زور میسر نمی‌شود

غزل شمارهٔ 4294–بی‌صحبت تو عیش میسر نمی‌شود

غزل شمارهٔ 4295–هر رهروی دچار به منزل نمی‌شود

غزل شمارهٔ 4296–آزاده رو مقید عالم نمی شود

غزل شمارهٔ 4297–در کوی عشق درد وبلا کم نمی شود

غزل شمارهٔ 4298–از خط گرفته آن مه تابان نمی شود

غزل شمارهٔ 4299–مژگان ز موج اشک گریزان نمی شود

غزل شمارهٔ 4300–سیر از رخ تو دیده به دیدن نمی شود

غزل شمارهٔ 4301–یک بار رو به اهل وفا می توان نمود

غزل شمارهٔ 4302–هر بلبلی که بوی گل از خار نشنود

غزل شمارهٔ 4303–برقم ز خرمن از دل بیتاب می جهد

غزل شمارهٔ 4304–عشق غیور تن به نصیحت کجا دهد

غزل شمارهٔ 4305–در دل کسی که راه هوا وهوس دهد

غزل شمارهٔ 4306–گل داده هرزه نالی چمن دهد

غزل شمارهٔ 4307–شوخی که عرض حسن به اغیار می دهد

غزل شمارهٔ 4308–در پرده غنچه برگ سفر ساز می دهد

غزل شمارهٔ 4309–هر کس سخن به دشمن انصاف می دهد

غزل شمارهٔ 4310–مجنون عنان به مردم عاقل نمی دهد

غزل شمارهٔ 4285دستی ز روی لطف برآری چه می‌شود؟

غزل شمارهٔ 4286از خط نگاه پردگی دیده می شود

غزل شمارهٔ 4287از حسن نوخطان دل ما تازه می شود

غزل شمارهٔ 4288دل کی تهی ز خنده طفلانه می شود

غزل شمارهٔ 4289بی‌روی دل گره ز زبان وا نمی‌شود

غزل شمارهٔ 4290تا غنچه شکایت من وا نمی شود

غزل شمارهٔ 4291تسکین دل به شور محبت نمی‌شود

غزل شمارهٔ 4292دل ساده در قلمرو صورت نمی‌شود

غزل شمارهٔ 4293پایندگی به زور میسر نمی‌شود

غزل شمارهٔ 4294بی‌صحبت تو عیش میسر نمی‌شود

غزل شمارهٔ 4295هر رهروی دچار به منزل نمی‌شود

غزل شمارهٔ 4296آزاده رو مقید عالم نمی شود

غزل شمارهٔ 4297در کوی عشق درد وبلا کم نمی شود

غزل شمارهٔ 4298از خط گرفته آن مه تابان نمی شود

غزل شمارهٔ 4299مژگان ز موج اشک گریزان نمی شود

غزل شمارهٔ 4300سیر از رخ تو دیده به دیدن نمی شود

غزل شمارهٔ 4301یک بار رو به اهل وفا می توان نمود

غزل شمارهٔ 4302هر بلبلی که بوی گل از خار نشنود

غزل شمارهٔ 4303برقم ز خرمن از دل بیتاب می جهد

غزل شمارهٔ 4304عشق غیور تن به نصیحت کجا دهد

غزل شمارهٔ 4305در دل کسی که راه هوا وهوس دهد

غزل شمارهٔ 4306گل داده هرزه نالی چمن دهد

غزل شمارهٔ 4307شوخی که عرض حسن به اغیار می دهد

غزل شمارهٔ 4308در پرده غنچه برگ سفر ساز می دهد

غزل شمارهٔ 4309هر کس سخن به دشمن انصاف می دهد

غزل شمارهٔ 4310مجنون عنان به مردم عاقل نمی دهد

غزل شمارهٔ 4311خالش خبر ز سر دهانم نمی‌دهد

غزل شمارهٔ 4312آن را که عشق بخت جوانی نمی دهد

غزل شمارهٔ 4313نتوان ز عندلیب نسیمی به جان خرید

غزل شمارهٔ 4314از ناله عندلیب به برگ ونوارسید

غزل شمارهٔ 4315بی خواست حرف تلخی ازان نوش لب رسید

غزل شمارهٔ 4316از پیچ وتاب عمردرازم بسر رسید

غزل شمارهٔ 4317تا بوسه ای به من ز لب دلستان رسید

غزل شمارهٔ 4318پیرانه سر همای سعادت به من رسید

غزل شمارهٔ 4319از بحر فیض قسمت دیگر به من رسید

غزل شمارهٔ 4320از نغمه پرده مطرب دستانسرا کشید

غزل شمارهٔ 4321صبح شکوفه از افق شاخ سر کشید

غزل شمارهٔ 4322با عشق انتقام توان ز آسمان کشید

غزل شمارهٔ 4323بر یاد عشق بار هوس می توان کشید

غزل شمارهٔ 4324هر کس نوایی از من آتش زبان شنید

غزل شمارهٔ 4325از زیر خاک ناله ما می‌توان شنید

غزل شمارهٔ 4326تا کی درین جهان مکرر به سر کنید

غزل شمارهٔ 4550از حب جاه خواری دنیا شود لذیذ

غزل شمارهٔ 4551چندان که خواب صبح بود بر جوان لذیذ

غزل شمارهٔ 4705از انقلاب دهر نیفتم ز اعتبار

غزل شمارهٔ 4706درویش را ز خرقه صد پاره نیست عار

غزل شمارهٔ 4707دل راز سینه درنظر دلستان برآر

غزل شمارهٔ 4708در زیر خرقه شیشه می را نگاه دار

غزل شمارهٔ 4709از بیغمان جمیله غم را نگاه دار

غزل شمارهٔ 4710ای دل عنان توسن طاقت نگاه دار

غزل شمارهٔ 4285دستی ز روی لطف برآری چه می‌شود؟

غزل شمارهٔ 4286از خط نگاه پردگی دیده می شود

غزل شمارهٔ 4287از حسن نوخطان دل ما تازه می شود

غزل شمارهٔ 4288دل کی تهی ز خنده طفلانه می شود

غزل شمارهٔ 4289بی‌روی دل گره ز زبان وا نمی‌شود

غزل شمارهٔ 4290تا غنچه شکایت من وا نمی شود

غزل شمارهٔ 4291تسکین دل به شور محبت نمی‌شود

غزل شمارهٔ 4292دل ساده در قلمرو صورت نمی‌شود

غزل شمارهٔ 4293پایندگی به زور میسر نمی‌شود

غزل شمارهٔ 4294بی‌صحبت تو عیش میسر نمی‌شود

غزل شمارهٔ 4295هر رهروی دچار به منزل نمی‌شود

غزل شمارهٔ 4296آزاده رو مقید عالم نمی شود

غزل شمارهٔ 4297در کوی عشق درد وبلا کم نمی شود

غزل شمارهٔ 4298از خط گرفته آن مه تابان نمی شود

غزل شمارهٔ 4299مژگان ز موج اشک گریزان نمی شود

غزل شمارهٔ 4300سیر از رخ تو دیده به دیدن نمی شود

غزل شمارهٔ 4301یک بار رو به اهل وفا می توان نمود

غزل شمارهٔ 4302هر بلبلی که بوی گل از خار نشنود

غزل شمارهٔ 4303برقم ز خرمن از دل بیتاب می جهد

غزل شمارهٔ 4304عشق غیور تن به نصیحت کجا دهد

غزل شمارهٔ 4305در دل کسی که راه هوا وهوس دهد

غزل شمارهٔ 4306گل داده هرزه نالی چمن دهد

غزل شمارهٔ 4307شوخی که عرض حسن به اغیار می دهد

غزل شمارهٔ 4308در پرده غنچه برگ سفر ساز می دهد

غزل شمارهٔ 4309هر کس سخن به دشمن انصاف می دهد

غزل شمارهٔ 4310مجنون عنان به مردم عاقل نمی دهد

غزل شمارهٔ 4311خالش خبر ز سر دهانم نمی‌دهد

غزل شمارهٔ 4312آن را که عشق بخت جوانی نمی دهد

غزل شمارهٔ 4313نتوان ز عندلیب نسیمی به جان خرید

غزل شمارهٔ 4314از ناله عندلیب به برگ ونوارسید