وزنِ مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم) میں جامی کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 318گر از پیراهنت بویی به طرف گلستان آید

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 318

7 اشعار

غزل شمارهٔ 321چو محمل بسته بر عزم سفر جانان برون آید

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 321

7 اشعار

غزل شمارهٔ 324چه شد یارب که آن سرو خرامان دیر می آید

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 324

7 اشعار

غزل شمارهٔ 325در آن کو می روم هر لحظه باشد یار پیش آید

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 325

7 اشعار

غزل شمارهٔ 335به دل دردی عجب دارم نمی‌دانم که چون گریم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 335

7 اشعار

غزل شمارهٔ 341ز هجران مرده ام جانا نپنداری که جان دارم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 341

7 اشعار

غزل شمارهٔ 351نمی خواهم که با کس راز آن پیمان گسل گویم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 351

7 اشعار

غزل شمارهٔ 361به گلگشت بهار این خاطر ناشاد نگشاید

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 361

7 اشعار

غزل شمارهٔ 371اگر هر شب نه در بستر نم از چشم ترم افتد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 371

7 اشعار

غزل شمارهٔ 372عجب دردی‌ست در جانم که درمانش نمی‌دانم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 372

7 اشعار

غزل شمارهٔ 373تو را هرگز گذر بر جانب گلشن نمی‌افتد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 373

7 اشعار

غزل شمارهٔ 374ندارم صبر کز روی تو چشم خون فشان بندم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 374

7 اشعار

غزل شمارهٔ 375اگر ناز و فریب چشم شوخت این چنین ماند

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 375

7 اشعار

غزل شمارهٔ 375مرا کی باشد آن یارا که چشم از یار بربندم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 375

7 اشعار

غزل شمارهٔ 381کسی کو شب به بالین من بیمار می‌گردد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 381

8 اشعار

غزل شمارهٔ 382نمی خواهم که با من هیچ یاری همنشین گردد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 382

7 اشعار

غزل شمارهٔ 388بیا جانا که تنگ آمد ز هجرانت جهان بر من

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 388

7 اشعار

غزل شمارهٔ 399بیا ای همچو گل رنگین تو را دامن به خون من

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 399

7 اشعار

غزل شمارهٔ 400بیا بر آستان خود ببین روی نیاز من

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 400

7 اشعار

غزل شمارهٔ 403بیا ای ساقی گلرخ می گلرنگ گردان کن

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 403

7 اشعار

غزل شمارهٔ 406زنی بر دل ز مژگان زخم و داری ابروان پنهان

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 406

7 اشعار

غزل شمارهٔ 407مه ترکی زبان من نداند فارسی چندان

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 407

7 اشعار

غزل شمارهٔ 416به وقت گل چو بی تو آرزوی گلشنم گیرد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 416

7 اشعار

غزل شمارهٔ 417کسی کش نیست طاقت کز قبا پیراهنت بیند

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 417

7 اشعار

غزل شمارهٔ 423چو نی از ناله بیشم قصه هجران فرو ریزد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 423

7 اشعار

غزل شمارهٔ 424ز چشمم ریخت چندان آب کامد خون ز دنباله

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 424

7 اشعار

غزل شمارهٔ 453خوشا گل کامده ست از نازنینان چمن بر سر

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 453

7 اشعار

غزل شمارهٔ 457بتابی بر همه چون ماه و از من روی برتابی

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 457

7 اشعار

غزل شمارهٔ 458جهانی تازه شد از فیض تو ای ابر نوروزی

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 458

7 اشعار

غزل شمارهٔ 461بیا ای عشق پر غوغا که در هر جا فرود آیی

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 461

7 اشعار

غزل شمارهٔ 483من بی دل چو خواهم داد جان نادیده دیدارش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 483

7 اشعار

غزل شمارهٔ 484کسی کافتد نظر بر شکل آن سرو قباپوشش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 484

7 اشعار

غزل شمارهٔ 487خرامان می رود آن شوخ و صد بیدل ز دنبالش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 487

7 اشعار

غزل شمارهٔ 490رخت کز خط مشکین شد مزین صفحه سیمش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 490

7 اشعار

غزل شمارهٔ 540دلم شد جزو جزو از تیغ بی داد تو و هر یک

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 540

7 اشعار

غزل شمارهٔ 561مسلمانان چه سازم چاره با آن شوخ سنگین دل

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 561

7 اشعار

غزل شمارهٔ 592معاذالله ازان شبها که بود از حد برون دردم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 592

7 اشعار

غزل شمارهٔ 595نیایم سوی تو هر چند سوزد شوق دیدارم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 595

7 اشعار

غزل شمارهٔ 597چو آنم دسترس نبود که روزی دامنش گیرم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 597

7 اشعار

غزل شمارهٔ 599نه صبر آنکه از خاک سر آن کوی برخیزم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 599

7 اشعار

غزل شمارهٔ 603شدم دیوانه وان طفل پری پیکر نزد سنگم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 603

7 اشعار

غزل شمارهٔ 613ندارم وقت گل طاقت که بی تو روی گل بینم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 613

7 اشعار

غزل شمارهٔ 619من بیدل گهی ز آمد شد کویت نیاسایم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 619

7 اشعار

غزل شمارهٔ 646زهی رخسار و خطت آیت لطف و ستم با هم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 646

7 اشعار

غزل شمارهٔ 655خیالی بود یارب دوش یا در خواب می‌دیدم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 655

7 اشعار

غزل شمارهٔ 657بسی سوزند ازان شمع دل افروزی که من دارم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 657

7 اشعار

غزل شمارهٔ 665من دلخسته هر دم بهر آن نازک بدن میرم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 665

7 اشعار

غزل شمارهٔ 666گهر کز وصف آن لبهای شکرخند می ریزم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 666

7 اشعار

غزل شمارهٔ 667من ای ساقی نه آنم کز می گلرنگ بگریزم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 667

7 اشعار

غزل شمارهٔ 673نیاساید کس از افغان من جایی که من باشم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 673

7 اشعار

وزنِ مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم) میں جامی کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 318–گر از پیراهنت بویی به طرف گلستان آید

غزل شمارهٔ 321–چو محمل بسته بر عزم سفر جانان برون آید

غزل شمارهٔ 324–چه شد یارب که آن سرو خرامان دیر می آید

غزل شمارهٔ 325–در آن کو می روم هر لحظه باشد یار پیش آید

غزل شمارهٔ 335–به دل دردی عجب دارم نمی‌دانم که چون گریم

غزل شمارهٔ 341–ز هجران مرده ام جانا نپنداری که جان دارم

غزل شمارهٔ 351–نمی خواهم که با کس راز آن پیمان گسل گویم

غزل شمارهٔ 361–به گلگشت بهار این خاطر ناشاد نگشاید

غزل شمارهٔ 371–اگر هر شب نه در بستر نم از چشم ترم افتد

غزل شمارهٔ 372–عجب دردی‌ست در جانم که درمانش نمی‌دانم

غزل شمارهٔ 373–تو را هرگز گذر بر جانب گلشن نمی‌افتد

غزل شمارهٔ 374–ندارم صبر کز روی تو چشم خون فشان بندم

غزل شمارهٔ 375–اگر ناز و فریب چشم شوخت این چنین ماند

غزل شمارهٔ 375–مرا کی باشد آن یارا که چشم از یار بربندم

غزل شمارهٔ 381–کسی کو شب به بالین من بیمار می‌گردد

غزل شمارهٔ 382–نمی خواهم که با من هیچ یاری همنشین گردد

غزل شمارهٔ 388–بیا جانا که تنگ آمد ز هجرانت جهان بر من

غزل شمارهٔ 399–بیا ای همچو گل رنگین تو را دامن به خون من

غزل شمارهٔ 400–بیا بر آستان خود ببین روی نیاز من

غزل شمارهٔ 403–بیا ای ساقی گلرخ می گلرنگ گردان کن

غزل شمارهٔ 406–زنی بر دل ز مژگان زخم و داری ابروان پنهان

غزل شمارهٔ 407–مه ترکی زبان من نداند فارسی چندان

غزل شمارهٔ 416–به وقت گل چو بی تو آرزوی گلشنم گیرد

غزل شمارهٔ 417–کسی کش نیست طاقت کز قبا پیراهنت بیند

غزل شمارهٔ 423–چو نی از ناله بیشم قصه هجران فرو ریزد

غزل شمارهٔ 424–ز چشمم ریخت چندان آب کامد خون ز دنباله

غزل شمارهٔ 453–خوشا گل کامده ست از نازنینان چمن بر سر

غزل شمارهٔ 457–بتابی بر همه چون ماه و از من روی برتابی

غزل شمارهٔ 458–جهانی تازه شد از فیض تو ای ابر نوروزی

غزل شمارهٔ 461–بیا ای عشق پر غوغا که در هر جا فرود آیی

غزل شمارهٔ 483–من بی دل چو خواهم داد جان نادیده دیدارش

غزل شمارهٔ 484–کسی کافتد نظر بر شکل آن سرو قباپوشش

غزل شمارهٔ 487–خرامان می رود آن شوخ و صد بیدل ز دنبالش

غزل شمارهٔ 490–رخت کز خط مشکین شد مزین صفحه سیمش

غزل شمارهٔ 540–دلم شد جزو جزو از تیغ بی داد تو و هر یک

غزل شمارهٔ 561–مسلمانان چه سازم چاره با آن شوخ سنگین دل

غزل شمارهٔ 592–معاذالله ازان شبها که بود از حد برون دردم

غزل شمارهٔ 595–نیایم سوی تو هر چند سوزد شوق دیدارم

غزل شمارهٔ 597–چو آنم دسترس نبود که روزی دامنش گیرم

غزل شمارهٔ 599–نه صبر آنکه از خاک سر آن کوی برخیزم

غزل شمارهٔ 603–شدم دیوانه وان طفل پری پیکر نزد سنگم

غزل شمارهٔ 613–ندارم وقت گل طاقت که بی تو روی گل بینم

غزل شمارهٔ 619–من بیدل گهی ز آمد شد کویت نیاسایم

غزل شمارهٔ 646–زهی رخسار و خطت آیت لطف و ستم با هم

غزل شمارهٔ 655–خیالی بود یارب دوش یا در خواب می‌دیدم

غزل شمارهٔ 657–بسی سوزند ازان شمع دل افروزی که من دارم

غزل شمارهٔ 665–من دلخسته هر دم بهر آن نازک بدن میرم

غزل شمارهٔ 666–گهر کز وصف آن لبهای شکرخند می ریزم

غزل شمارهٔ 667–من ای ساقی نه آنم کز می گلرنگ بگریزم

غزل شمارهٔ 673–نیاساید کس از افغان من جایی که من باشم

وزنِ مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم) میں جامی کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 318–گر از پیراهنت بویی به طرف گلستان آید

غزل شمارهٔ 321–چو محمل بسته بر عزم سفر جانان برون آید

غزل شمارهٔ 324–چه شد یارب که آن سرو خرامان دیر می آید

غزل شمارهٔ 325–در آن کو می روم هر لحظه باشد یار پیش آید

غزل شمارهٔ 335–به دل دردی عجب دارم نمی‌دانم که چون گریم

غزل شمارهٔ 341–ز هجران مرده ام جانا نپنداری که جان دارم

غزل شمارهٔ 351–نمی خواهم که با کس راز آن پیمان گسل گویم

غزل شمارهٔ 361–به گلگشت بهار این خاطر ناشاد نگشاید

غزل شمارهٔ 371–اگر هر شب نه در بستر نم از چشم ترم افتد

غزل شمارهٔ 372–عجب دردی‌ست در جانم که درمانش نمی‌دانم

غزل شمارهٔ 373–تو را هرگز گذر بر جانب گلشن نمی‌افتد

غزل شمارهٔ 374–ندارم صبر کز روی تو چشم خون فشان بندم

غزل شمارهٔ 375–اگر ناز و فریب چشم شوخت این چنین ماند

غزل شمارهٔ 375–مرا کی باشد آن یارا که چشم از یار بربندم

غزل شمارهٔ 381–کسی کو شب به بالین من بیمار می‌گردد

غزل شمارهٔ 382–نمی خواهم که با من هیچ یاری همنشین گردد

غزل شمارهٔ 388–بیا جانا که تنگ آمد ز هجرانت جهان بر من

غزل شمارهٔ 399–بیا ای همچو گل رنگین تو را دامن به خون من

غزل شمارهٔ 400–بیا بر آستان خود ببین روی نیاز من

غزل شمارهٔ 403–بیا ای ساقی گلرخ می گلرنگ گردان کن

غزل شمارهٔ 406–زنی بر دل ز مژگان زخم و داری ابروان پنهان

غزل شمارهٔ 407–مه ترکی زبان من نداند فارسی چندان

غزل شمارهٔ 416–به وقت گل چو بی تو آرزوی گلشنم گیرد

غزل شمارهٔ 417–کسی کش نیست طاقت کز قبا پیراهنت بیند

غزل شمارهٔ 423–چو نی از ناله بیشم قصه هجران فرو ریزد

غزل شمارهٔ 424–ز چشمم ریخت چندان آب کامد خون ز دنباله

غزل شمارهٔ 318گر از پیراهنت بویی به طرف گلستان آید

غزل شمارهٔ 321چو محمل بسته بر عزم سفر جانان برون آید

غزل شمارهٔ 324چه شد یارب که آن سرو خرامان دیر می آید

غزل شمارهٔ 325در آن کو می روم هر لحظه باشد یار پیش آید

غزل شمارهٔ 335به دل دردی عجب دارم نمی‌دانم که چون گریم

غزل شمارهٔ 341ز هجران مرده ام جانا نپنداری که جان دارم

غزل شمارهٔ 351نمی خواهم که با کس راز آن پیمان گسل گویم

غزل شمارهٔ 361به گلگشت بهار این خاطر ناشاد نگشاید

غزل شمارهٔ 371اگر هر شب نه در بستر نم از چشم ترم افتد

غزل شمارهٔ 372عجب دردی‌ست در جانم که درمانش نمی‌دانم

غزل شمارهٔ 373تو را هرگز گذر بر جانب گلشن نمی‌افتد

غزل شمارهٔ 374ندارم صبر کز روی تو چشم خون فشان بندم

غزل شمارهٔ 375اگر ناز و فریب چشم شوخت این چنین ماند

غزل شمارهٔ 375مرا کی باشد آن یارا که چشم از یار بربندم

غزل شمارهٔ 381کسی کو شب به بالین من بیمار می‌گردد

غزل شمارهٔ 382نمی خواهم که با من هیچ یاری همنشین گردد

غزل شمارهٔ 388بیا جانا که تنگ آمد ز هجرانت جهان بر من

غزل شمارهٔ 399بیا ای همچو گل رنگین تو را دامن به خون من

غزل شمارهٔ 400بیا بر آستان خود ببین روی نیاز من

غزل شمارهٔ 403بیا ای ساقی گلرخ می گلرنگ گردان کن

غزل شمارهٔ 406زنی بر دل ز مژگان زخم و داری ابروان پنهان

غزل شمارهٔ 407مه ترکی زبان من نداند فارسی چندان

غزل شمارهٔ 416به وقت گل چو بی تو آرزوی گلشنم گیرد

غزل شمارهٔ 417کسی کش نیست طاقت کز قبا پیراهنت بیند

غزل شمارهٔ 423چو نی از ناله بیشم قصه هجران فرو ریزد

غزل شمارهٔ 424ز چشمم ریخت چندان آب کامد خون ز دنباله

غزل شمارهٔ 453خوشا گل کامده ست از نازنینان چمن بر سر

غزل شمارهٔ 457بتابی بر همه چون ماه و از من روی برتابی

غزل شمارهٔ 458جهانی تازه شد از فیض تو ای ابر نوروزی

غزل شمارهٔ 461بیا ای عشق پر غوغا که در هر جا فرود آیی

غزل شمارهٔ 483من بی دل چو خواهم داد جان نادیده دیدارش

غزل شمارهٔ 484کسی کافتد نظر بر شکل آن سرو قباپوشش

غزل شمارهٔ 487خرامان می رود آن شوخ و صد بیدل ز دنبالش

غزل شمارهٔ 490رخت کز خط مشکین شد مزین صفحه سیمش

غزل شمارهٔ 540دلم شد جزو جزو از تیغ بی داد تو و هر یک

غزل شمارهٔ 561مسلمانان چه سازم چاره با آن شوخ سنگین دل

غزل شمارهٔ 592معاذالله ازان شبها که بود از حد برون دردم

غزل شمارهٔ 595نیایم سوی تو هر چند سوزد شوق دیدارم

غزل شمارهٔ 597چو آنم دسترس نبود که روزی دامنش گیرم

غزل شمارهٔ 599نه صبر آنکه از خاک سر آن کوی برخیزم

غزل شمارهٔ 603شدم دیوانه وان طفل پری پیکر نزد سنگم

غزل شمارهٔ 613ندارم وقت گل طاقت که بی تو روی گل بینم

غزل شمارهٔ 619من بیدل گهی ز آمد شد کویت نیاسایم

غزل شمارهٔ 646زهی رخسار و خطت آیت لطف و ستم با هم

غزل شمارهٔ 655خیالی بود یارب دوش یا در خواب می‌دیدم

غزل شمارهٔ 657بسی سوزند ازان شمع دل افروزی که من دارم

غزل شمارهٔ 665من دلخسته هر دم بهر آن نازک بدن میرم

غزل شمارهٔ 666گهر کز وصف آن لبهای شکرخند می ریزم

غزل شمارهٔ 667من ای ساقی نه آنم کز می گلرنگ بگریزم

غزل شمارهٔ 673نیاساید کس از افغان من جایی که من باشم

غزل شمارهٔ 318گر از پیراهنت بویی به طرف گلستان آید

غزل شمارهٔ 321چو محمل بسته بر عزم سفر جانان برون آید

غزل شمارهٔ 324چه شد یارب که آن سرو خرامان دیر می آید

غزل شمارهٔ 325در آن کو می روم هر لحظه باشد یار پیش آید

غزل شمارهٔ 335به دل دردی عجب دارم نمی‌دانم که چون گریم

غزل شمارهٔ 341ز هجران مرده ام جانا نپنداری که جان دارم

غزل شمارهٔ 351نمی خواهم که با کس راز آن پیمان گسل گویم

غزل شمارهٔ 361به گلگشت بهار این خاطر ناشاد نگشاید

غزل شمارهٔ 371اگر هر شب نه در بستر نم از چشم ترم افتد

غزل شمارهٔ 372عجب دردی‌ست در جانم که درمانش نمی‌دانم

غزل شمارهٔ 373تو را هرگز گذر بر جانب گلشن نمی‌افتد

غزل شمارهٔ 374ندارم صبر کز روی تو چشم خون فشان بندم

غزل شمارهٔ 375اگر ناز و فریب چشم شوخت این چنین ماند

غزل شمارهٔ 375مرا کی باشد آن یارا که چشم از یار بربندم

غزل شمارهٔ 381کسی کو شب به بالین من بیمار می‌گردد

غزل شمارهٔ 382نمی خواهم که با من هیچ یاری همنشین گردد

غزل شمارهٔ 388بیا جانا که تنگ آمد ز هجرانت جهان بر من

غزل شمارهٔ 399بیا ای همچو گل رنگین تو را دامن به خون من

غزل شمارهٔ 400بیا بر آستان خود ببین روی نیاز من

غزل شمارهٔ 403بیا ای ساقی گلرخ می گلرنگ گردان کن

غزل شمارهٔ 406زنی بر دل ز مژگان زخم و داری ابروان پنهان

غزل شمارهٔ 407مه ترکی زبان من نداند فارسی چندان

غزل شمارهٔ 416به وقت گل چو بی تو آرزوی گلشنم گیرد

غزل شمارهٔ 417کسی کش نیست طاقت کز قبا پیراهنت بیند

غزل شمارهٔ 423چو نی از ناله بیشم قصه هجران فرو ریزد

غزل شمارهٔ 424ز چشمم ریخت چندان آب کامد خون ز دنباله

غزل شمارهٔ 453خوشا گل کامده ست از نازنینان چمن بر سر

غزل شمارهٔ 457بتابی بر همه چون ماه و از من روی برتابی

غزل شمارهٔ 458جهانی تازه شد از فیض تو ای ابر نوروزی

غزل شمارهٔ 461بیا ای عشق پر غوغا که در هر جا فرود آیی