وزنِ مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم) میں جامی کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 5به اسرار حقیقت نیست جز پیر مغان دانا

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5

7 اشعار

غزل شمارهٔ 6هلال الکاس لم تکمل بشمس الراح کملها

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6

7 اشعار

غزل شمارهٔ 7الا یا ایها الساقی می آمد حل مشکل‌ها

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 7

7 اشعار

غزل شمارهٔ 8نات سلمی و لکن لاخ برق من مغانیها

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 8

9 اشعار

غزل شمارهٔ 9به افسون گر گشایی مهر این لعل شکرخارا

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 9

11 اشعار

غزل شمارهٔ 11کؤوس الراح دارت خذ ید الساقی و قبلها

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 11

7 اشعار

غزل شمارهٔ 12شراب لعل باشد قوت جان‌ها قوت دل‌ها

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 12

7 اشعار

غزل شمارهٔ 13رفیقان خاک نجد است این نگه دارید محمل‌ها

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 13

8 اشعار

غزل شمارهٔ 14چو اشک خویشتن غلتم میان خاک و خون شب‌ها

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 14

7 اشعار

غزل شمارهٔ 17تجلی الراح من کاس تصفی الروح فاقبلها

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 17

7 اشعار

غزل شمارهٔ 18چنان محروم خواهد یار از دیدار خود ما را

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 18

7 اشعار

غزل شمارهٔ 18نسیم الصبح زر منی ربی نجد و قبلها

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 18

7 اشعار

غزل شمارهٔ 31سبکدستی کن ای ساقی بده رطل گران ما را

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 31

7 اشعار

غزل شمارهٔ 43گذشت از حد خروش و گریه ابر نوبهاران را

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 43

7 اشعار

غزل شمارهٔ 44معلم گو مده تعلیم بیداد آن پریرو را

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 44

7 اشعار

غزل شمارهٔ 44مرا هر لحظه زخمی بر دل از پیکان او بادا

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 44

7 اشعار

غزل شمارهٔ 48همانا آیت سجده ست خط از مصحف رویت

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 48

7 اشعار

غزل شمارهٔ 75تو را ای نازنین هر سو ز دلها صد سپه بادا

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 75

7 اشعار

غزل شمارهٔ 89سحرگاهان که از باد صبا بوی بهاران زد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 89

10 اشعار

غزل شمارهٔ 105بحمدالله که بازم دیده روشن شد به دیدارت

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 105

7 اشعار

غزل شمارهٔ 115ز بس آه غمت زین جان آتشناک خواهم زد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 115

7 اشعار

غزل شمارهٔ 116چو ترک سرکشم بر عزم میدان پشت زین گیرد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 116

9 اشعار

غزل شمارهٔ 129چو خندان جام می کام از لب لعل تو بردارد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 129

7 اشعار

غزل شمارهٔ 161چه سود آن تیشه کِش بر سنگ دست کوهکن می‌زد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 161

7 اشعار

غزل شمارهٔ 162مرا بر نوک مژگان بس که خون دل جگر بندد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 162

7 اشعار

غزل شمارهٔ 167رقم می زد قلم وصف لب لعل تو بر کاغذ

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 167

7 اشعار

غزل شمارهٔ 172به رخسار و جبین و روی و عارض بردی ای دلبر

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 172

11 اشعار

غزل شمارهٔ 176به آن بالا و رخ بر هر زمین کان نازنین پوید

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 176

7 اشعار

غزل شمارهٔ 182ازان با کوه غم فرهاد دست اندر کمر دارد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 182

9 اشعار

غزل شمارهٔ 187دل من راه دینداران ره میخانه می‌داند

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 187

7 اشعار

غزل شمارهٔ 190نگار من که باشد خانه از کوی وفا دورش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 190

7 اشعار

غزل شمارهٔ 197چمن کامسال بینی ناامید از فیض بارانش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 197

8 اشعار

غزل شمارهٔ 203نه در کوه این صدا از تیشهٔ فرهاد می‌خیزد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 203

7 اشعار

غزل شمارهٔ 224بیا کز روی ساقی وقت گل برقع براندازیم

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 224

11 اشعار

غزل شمارهٔ 225سرکویت ز شور بیخودان میخانه را ماند

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 225

7 اشعار

غزل شمارهٔ 230ز شوقت سوختم هرکس به کویت خانه‌ای سازد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 230

7 اشعار

غزل شمارهٔ 241سحر چون ابر نیسان سایه بان بر کشتزاران زد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 241

11 اشعار

غزل شمارهٔ 242نوازشنامه ای آورد باد از حضرت جانان

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 242

10 اشعار

غزل شمارهٔ 246به بستان می‌گذر وز چهره گل‌ها را خجل می‌کن

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 246

7 اشعار

غزل شمارهٔ 249بیا ای شهره در عشقت به شهر حسن مشهوران

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 249

7 اشعار

غزل شمارهٔ 253سر زلفت که هست از باد گاهی راست گاهی کج

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 253

7 اشعار

غزل شمارهٔ 261عجب در عربده‌ست امروز با من ترک مست من

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 261

8 اشعار

غزل شمارهٔ 262مه اشترسوار من که شد رخش فلک پستش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 262

7 اشعار

غزل شمارهٔ 264کمانداری که در قتلم بود تعجیل تأخیرش

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 264

7 اشعار

غزل شمارهٔ 271بیا ساقی که شد با می پرستان عهد گل تازه

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 271

7 اشعار

غزل شمارهٔ 277چنین کان ترک عاشق‌کش به حسن خویش می‌نازد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 277

7 اشعار

غزل شمارهٔ 310شبم در ماتم هجران دو ابرو در خیال آمد

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 310

7 اشعار

غزل شمارهٔ 314چو در شبگون لباس آن مه به گشت شب برون آید

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 314

7 اشعار

غزل شمارهٔ 315مرا بر هر زمین از دیده اشک لاله گون آید

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 315

7 اشعار

غزل شمارهٔ 317چو ترکش بسته از راه آن سوار نازنین آید

جامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 317

7 اشعار

وزنِ مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم) میں جامی کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 5–به اسرار حقیقت نیست جز پیر مغان دانا

غزل شمارهٔ 6–هلال الکاس لم تکمل بشمس الراح کملها

غزل شمارهٔ 7–الا یا ایها الساقی می آمد حل مشکل‌ها

غزل شمارهٔ 8–نات سلمی و لکن لاخ برق من مغانیها

غزل شمارهٔ 9–به افسون گر گشایی مهر این لعل شکرخارا

غزل شمارهٔ 11–کؤوس الراح دارت خذ ید الساقی و قبلها

غزل شمارهٔ 12–شراب لعل باشد قوت جان‌ها قوت دل‌ها

غزل شمارهٔ 13–رفیقان خاک نجد است این نگه دارید محمل‌ها

غزل شمارهٔ 14–چو اشک خویشتن غلتم میان خاک و خون شب‌ها

غزل شمارهٔ 17–تجلی الراح من کاس تصفی الروح فاقبلها

غزل شمارهٔ 18–چنان محروم خواهد یار از دیدار خود ما را

غزل شمارهٔ 18–نسیم الصبح زر منی ربی نجد و قبلها

غزل شمارهٔ 31–سبکدستی کن ای ساقی بده رطل گران ما را

غزل شمارهٔ 43–گذشت از حد خروش و گریه ابر نوبهاران را

غزل شمارهٔ 44–معلم گو مده تعلیم بیداد آن پریرو را

غزل شمارهٔ 44–مرا هر لحظه زخمی بر دل از پیکان او بادا

غزل شمارهٔ 48–همانا آیت سجده ست خط از مصحف رویت

غزل شمارهٔ 75–تو را ای نازنین هر سو ز دلها صد سپه بادا

غزل شمارهٔ 89–سحرگاهان که از باد صبا بوی بهاران زد

غزل شمارهٔ 105–بحمدالله که بازم دیده روشن شد به دیدارت

غزل شمارهٔ 115–ز بس آه غمت زین جان آتشناک خواهم زد

غزل شمارهٔ 116–چو ترک سرکشم بر عزم میدان پشت زین گیرد

غزل شمارهٔ 129–چو خندان جام می کام از لب لعل تو بردارد

غزل شمارهٔ 161–چه سود آن تیشه کِش بر سنگ دست کوهکن می‌زد

غزل شمارهٔ 162–مرا بر نوک مژگان بس که خون دل جگر بندد

غزل شمارهٔ 167–رقم می زد قلم وصف لب لعل تو بر کاغذ

غزل شمارهٔ 172–به رخسار و جبین و روی و عارض بردی ای دلبر

غزل شمارهٔ 176–به آن بالا و رخ بر هر زمین کان نازنین پوید

غزل شمارهٔ 182–ازان با کوه غم فرهاد دست اندر کمر دارد

غزل شمارهٔ 187–دل من راه دینداران ره میخانه می‌داند

غزل شمارهٔ 190–نگار من که باشد خانه از کوی وفا دورش

غزل شمارهٔ 197–چمن کامسال بینی ناامید از فیض بارانش

غزل شمارهٔ 203–نه در کوه این صدا از تیشهٔ فرهاد می‌خیزد

غزل شمارهٔ 224–بیا کز روی ساقی وقت گل برقع براندازیم

غزل شمارهٔ 225–سرکویت ز شور بیخودان میخانه را ماند

غزل شمارهٔ 230–ز شوقت سوختم هرکس به کویت خانه‌ای سازد

غزل شمارهٔ 241–سحر چون ابر نیسان سایه بان بر کشتزاران زد

غزل شمارهٔ 242–نوازشنامه ای آورد باد از حضرت جانان

غزل شمارهٔ 246–به بستان می‌گذر وز چهره گل‌ها را خجل می‌کن

غزل شمارهٔ 249–بیا ای شهره در عشقت به شهر حسن مشهوران

غزل شمارهٔ 253–سر زلفت که هست از باد گاهی راست گاهی کج

غزل شمارهٔ 261–عجب در عربده‌ست امروز با من ترک مست من

غزل شمارهٔ 262–مه اشترسوار من که شد رخش فلک پستش

غزل شمارهٔ 264–کمانداری که در قتلم بود تعجیل تأخیرش

غزل شمارهٔ 271–بیا ساقی که شد با می پرستان عهد گل تازه

غزل شمارهٔ 277–چنین کان ترک عاشق‌کش به حسن خویش می‌نازد

غزل شمارهٔ 310–شبم در ماتم هجران دو ابرو در خیال آمد

غزل شمارهٔ 314–چو در شبگون لباس آن مه به گشت شب برون آید

غزل شمارهٔ 315–مرا بر هر زمین از دیده اشک لاله گون آید

غزل شمارهٔ 317–چو ترکش بسته از راه آن سوار نازنین آید

وزنِ مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم) میں جامی کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 5–به اسرار حقیقت نیست جز پیر مغان دانا

غزل شمارهٔ 6–هلال الکاس لم تکمل بشمس الراح کملها

غزل شمارهٔ 7–الا یا ایها الساقی می آمد حل مشکل‌ها

غزل شمارهٔ 8–نات سلمی و لکن لاخ برق من مغانیها

غزل شمارهٔ 9–به افسون گر گشایی مهر این لعل شکرخارا

غزل شمارهٔ 11–کؤوس الراح دارت خذ ید الساقی و قبلها

غزل شمارهٔ 12–شراب لعل باشد قوت جان‌ها قوت دل‌ها

غزل شمارهٔ 13–رفیقان خاک نجد است این نگه دارید محمل‌ها

غزل شمارهٔ 14–چو اشک خویشتن غلتم میان خاک و خون شب‌ها

غزل شمارهٔ 17–تجلی الراح من کاس تصفی الروح فاقبلها

غزل شمارهٔ 18–چنان محروم خواهد یار از دیدار خود ما را

غزل شمارهٔ 18–نسیم الصبح زر منی ربی نجد و قبلها

غزل شمارهٔ 31–سبکدستی کن ای ساقی بده رطل گران ما را

غزل شمارهٔ 43–گذشت از حد خروش و گریه ابر نوبهاران را

غزل شمارهٔ 44–معلم گو مده تعلیم بیداد آن پریرو را

غزل شمارهٔ 44–مرا هر لحظه زخمی بر دل از پیکان او بادا

غزل شمارهٔ 48–همانا آیت سجده ست خط از مصحف رویت

غزل شمارهٔ 75–تو را ای نازنین هر سو ز دلها صد سپه بادا

غزل شمارهٔ 89–سحرگاهان که از باد صبا بوی بهاران زد

غزل شمارهٔ 105–بحمدالله که بازم دیده روشن شد به دیدارت

غزل شمارهٔ 115–ز بس آه غمت زین جان آتشناک خواهم زد

غزل شمارهٔ 116–چو ترک سرکشم بر عزم میدان پشت زین گیرد

غزل شمارهٔ 129–چو خندان جام می کام از لب لعل تو بردارد

غزل شمارهٔ 161–چه سود آن تیشه کِش بر سنگ دست کوهکن می‌زد

غزل شمارهٔ 162–مرا بر نوک مژگان بس که خون دل جگر بندد

غزل شمارهٔ 167–رقم می زد قلم وصف لب لعل تو بر کاغذ

غزل شمارهٔ 5به اسرار حقیقت نیست جز پیر مغان دانا

غزل شمارهٔ 6هلال الکاس لم تکمل بشمس الراح کملها

غزل شمارهٔ 7الا یا ایها الساقی می آمد حل مشکل‌ها

غزل شمارهٔ 8نات سلمی و لکن لاخ برق من مغانیها

غزل شمارهٔ 9به افسون گر گشایی مهر این لعل شکرخارا

غزل شمارهٔ 11کؤوس الراح دارت خذ ید الساقی و قبلها

غزل شمارهٔ 12شراب لعل باشد قوت جان‌ها قوت دل‌ها

غزل شمارهٔ 13رفیقان خاک نجد است این نگه دارید محمل‌ها

غزل شمارهٔ 14چو اشک خویشتن غلتم میان خاک و خون شب‌ها

غزل شمارهٔ 17تجلی الراح من کاس تصفی الروح فاقبلها

غزل شمارهٔ 18چنان محروم خواهد یار از دیدار خود ما را

غزل شمارهٔ 18نسیم الصبح زر منی ربی نجد و قبلها

غزل شمارهٔ 31سبکدستی کن ای ساقی بده رطل گران ما را

غزل شمارهٔ 43گذشت از حد خروش و گریه ابر نوبهاران را

غزل شمارهٔ 44معلم گو مده تعلیم بیداد آن پریرو را

غزل شمارهٔ 44مرا هر لحظه زخمی بر دل از پیکان او بادا

غزل شمارهٔ 48همانا آیت سجده ست خط از مصحف رویت

غزل شمارهٔ 75تو را ای نازنین هر سو ز دلها صد سپه بادا

غزل شمارهٔ 89سحرگاهان که از باد صبا بوی بهاران زد

غزل شمارهٔ 105بحمدالله که بازم دیده روشن شد به دیدارت

غزل شمارهٔ 115ز بس آه غمت زین جان آتشناک خواهم زد

غزل شمارهٔ 116چو ترک سرکشم بر عزم میدان پشت زین گیرد

غزل شمارهٔ 129چو خندان جام می کام از لب لعل تو بردارد

غزل شمارهٔ 161چه سود آن تیشه کِش بر سنگ دست کوهکن می‌زد

غزل شمارهٔ 162مرا بر نوک مژگان بس که خون دل جگر بندد

غزل شمارهٔ 167رقم می زد قلم وصف لب لعل تو بر کاغذ

غزل شمارهٔ 172به رخسار و جبین و روی و عارض بردی ای دلبر

غزل شمارهٔ 176به آن بالا و رخ بر هر زمین کان نازنین پوید

غزل شمارهٔ 182ازان با کوه غم فرهاد دست اندر کمر دارد

غزل شمارهٔ 187دل من راه دینداران ره میخانه می‌داند

غزل شمارهٔ 190نگار من که باشد خانه از کوی وفا دورش

غزل شمارهٔ 197چمن کامسال بینی ناامید از فیض بارانش

غزل شمارهٔ 203نه در کوه این صدا از تیشهٔ فرهاد می‌خیزد

غزل شمارهٔ 224بیا کز روی ساقی وقت گل برقع براندازیم

غزل شمارهٔ 225سرکویت ز شور بیخودان میخانه را ماند

غزل شمارهٔ 230ز شوقت سوختم هرکس به کویت خانه‌ای سازد

غزل شمارهٔ 241سحر چون ابر نیسان سایه بان بر کشتزاران زد

غزل شمارهٔ 242نوازشنامه ای آورد باد از حضرت جانان

غزل شمارهٔ 246به بستان می‌گذر وز چهره گل‌ها را خجل می‌کن

غزل شمارهٔ 249بیا ای شهره در عشقت به شهر حسن مشهوران

غزل شمارهٔ 253سر زلفت که هست از باد گاهی راست گاهی کج

غزل شمارهٔ 261عجب در عربده‌ست امروز با من ترک مست من

غزل شمارهٔ 262مه اشترسوار من که شد رخش فلک پستش

غزل شمارهٔ 264کمانداری که در قتلم بود تعجیل تأخیرش

غزل شمارهٔ 271بیا ساقی که شد با می پرستان عهد گل تازه

غزل شمارهٔ 277چنین کان ترک عاشق‌کش به حسن خویش می‌نازد

غزل شمارهٔ 310شبم در ماتم هجران دو ابرو در خیال آمد

غزل شمارهٔ 314چو در شبگون لباس آن مه به گشت شب برون آید

غزل شمارهٔ 315مرا بر هر زمین از دیده اشک لاله گون آید

غزل شمارهٔ 317چو ترکش بسته از راه آن سوار نازنین آید

غزل شمارهٔ 5به اسرار حقیقت نیست جز پیر مغان دانا

غزل شمارهٔ 6هلال الکاس لم تکمل بشمس الراح کملها

غزل شمارهٔ 7الا یا ایها الساقی می آمد حل مشکل‌ها

غزل شمارهٔ 8نات سلمی و لکن لاخ برق من مغانیها

غزل شمارهٔ 9به افسون گر گشایی مهر این لعل شکرخارا

غزل شمارهٔ 11کؤوس الراح دارت خذ ید الساقی و قبلها

غزل شمارهٔ 12شراب لعل باشد قوت جان‌ها قوت دل‌ها

غزل شمارهٔ 13رفیقان خاک نجد است این نگه دارید محمل‌ها

غزل شمارهٔ 14چو اشک خویشتن غلتم میان خاک و خون شب‌ها

غزل شمارهٔ 17تجلی الراح من کاس تصفی الروح فاقبلها

غزل شمارهٔ 18چنان محروم خواهد یار از دیدار خود ما را

غزل شمارهٔ 18نسیم الصبح زر منی ربی نجد و قبلها

غزل شمارهٔ 31سبکدستی کن ای ساقی بده رطل گران ما را

غزل شمارهٔ 43گذشت از حد خروش و گریه ابر نوبهاران را

غزل شمارهٔ 44معلم گو مده تعلیم بیداد آن پریرو را

غزل شمارهٔ 44مرا هر لحظه زخمی بر دل از پیکان او بادا

غزل شمارهٔ 48همانا آیت سجده ست خط از مصحف رویت

غزل شمارهٔ 75تو را ای نازنین هر سو ز دلها صد سپه بادا

غزل شمارهٔ 89سحرگاهان که از باد صبا بوی بهاران زد

غزل شمارهٔ 105بحمدالله که بازم دیده روشن شد به دیدارت

غزل شمارهٔ 115ز بس آه غمت زین جان آتشناک خواهم زد

غزل شمارهٔ 116چو ترک سرکشم بر عزم میدان پشت زین گیرد

غزل شمارهٔ 129چو خندان جام می کام از لب لعل تو بردارد

غزل شمارهٔ 161چه سود آن تیشه کِش بر سنگ دست کوهکن می‌زد

غزل شمارهٔ 162مرا بر نوک مژگان بس که خون دل جگر بندد

غزل شمارهٔ 167رقم می زد قلم وصف لب لعل تو بر کاغذ

غزل شمارهٔ 172به رخسار و جبین و روی و عارض بردی ای دلبر

غزل شمارهٔ 176به آن بالا و رخ بر هر زمین کان نازنین پوید

غزل شمارهٔ 182ازان با کوه غم فرهاد دست اندر کمر دارد

غزل شمارهٔ 187دل من راه دینداران ره میخانه می‌داند