صنفِ غزل میں بیدل دهلوی کی کتاب غزلیات

غزل شمارهٔ 1451اینکه طاقت‌ها جوانی می‌کند

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1451

13 اشعار

غزل شمارهٔ 1452نظم امکانی کجا ضبط روانی می‌کند

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1452

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1453رفته رفته عافیت هم‌کینه‌خواهی می‌کند

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1453

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1454مفلسی دست تهی بر سودن ارزانی کند

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1454

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1455بلا‌کشان محبت‌ گل چه نیرنگند

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1455

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1456گردی دگر نشد ز من نارسا بلند

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1456

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1457یارب چه‌سان‌کنم به هوای دعا بلند

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1457

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1458پیری آمد ماند عشرتها ز انداز بلند

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1458

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1459غافل شدیم وگشت خروش هوس بلند

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1459

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1460حسرت دل‌کرد بر ما پنجهٔ قاتل بلند

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1460

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1461عجز نپسندید از ما شکوهٔ قاتل بلند

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1461

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1462آنها که لاف افسر و اورنگ می‌زنند

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1462

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1463عشاق چون فسانهٔ تحقیق سر کنند

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1463

13 اشعار

غزل شمارهٔ 1464جمعی‌ که با قناعت جاوید خو کنند

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1464

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1465حق‌مشربان دمی که به تحقیق رو کنند

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1465

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1466روشندلان چو آینه بر هرچه رو کنند

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1466

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1467این غافلان که آینه‌پرداز می‌دهند

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1467

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1468علویانی ‌که به این عالم دون می‌آیند

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1468

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1469هرکه انجام غرور من و ما می‌بیند

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1469

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1470هرکه زین انجمن آثار صفا می‌بیند

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1470

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1471بهار رنگ عبرت جز دل روشن نمی‌بیند

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1471

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1472آفاق جا ندارد همت کجا نشیند

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1472

14 اشعار

غزل شمارهٔ 1473به روی من ز کجا رنگ اعتبار نشیند

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1473

14 اشعار

غزل شمارهٔ 1474سپند بزم‌ تو گویند هیچ جا ننشیند

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1474

15 اشعار

غزل شمارهٔ 1475اتفاق است آنکه هردشوار را آسان نمود

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1475

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1476بر در دل حلقه زد غفلت‌، ‌کنون آهش چه سود

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1476

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1477ریشه‌واری عافیت در مزرع امکان نبود

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1477

14 اشعار

غزل شمارهٔ 1478تاآینه‌روبروی ما بود

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1478

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1479نیرنگ امل‌ گل بقا بود

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1479

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1480یاد شوقی‌ کز جفاهایت دل ما شاد بود

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1480

14 اشعار

غزل شمارهٔ 1481آنجاکه عجزممتحن چون و چند بود

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1481

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1482عیش ما کم نیست گر اشکی به چشم تر بود

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1482

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1483هرکه را اجزای موهوم نفس دفتر بود

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1483

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1484همچو آتش‌ هرکه را دود طلب در سر بود

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1484

14 اشعار

غزل شمارهٔ 1485برگ و ساز عندلیبان زین چمن‌ گفتار بود

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1485

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1486دیده را مژگان بهم آوردنی درکار بود

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1486

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1487زین باغ بسکه بی‌ثمری آشکار بود

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1487

15 اشعار

غزل شمارهٔ 1488مطلبی‌ گر بود از هستی همین آزار بود

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1488

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1489شب که در بزم ادب قانون حیرت‌ساز بود

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1489

14 اشعار

غزل شمارهٔ 1490سجدهٔ خاک درت هرکه تمنایش بود

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1490

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1491آدمی‌کاثار تنزیهش رجوع خاک بود

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1491

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1492در ادبگاهی ‌که لب نامحرم تحریک بود

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1492

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1493امشب غبار نالهٔ دل سرمه رنگ بود

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1493

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1494روزی که بی تو دامن ضعفم به چنگ بود

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1494

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1495شب‌ که از جوش خیالت بزم‌ گلشن تنگ بود

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1495

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1496شب‌که از شوق توپروازم بهار آهنگ بود

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1496

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1497ماضی ومستقبل این بزم حیرت حال بود

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1497

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1498درشت‌خو سخنش عافیت ثمر نبود

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1498

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1499نهال وحشت ما خالی از ثمر نبود

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1499

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1500تا نفس ما ومن غبارنبود

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1500

19 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 1451–اینکه طاقت‌ها جوانی می‌کند

غزل شمارهٔ 1452–نظم امکانی کجا ضبط روانی می‌کند

غزل شمارهٔ 1453–رفته رفته عافیت هم‌کینه‌خواهی می‌کند

غزل شمارهٔ 1454–مفلسی دست تهی بر سودن ارزانی کند

غزل شمارهٔ 1455–بلا‌کشان محبت‌ گل چه نیرنگند

غزل شمارهٔ 1456–گردی دگر نشد ز من نارسا بلند

غزل شمارهٔ 1457–یارب چه‌سان‌کنم به هوای دعا بلند

غزل شمارهٔ 1458–پیری آمد ماند عشرتها ز انداز بلند

غزل شمارهٔ 1459–غافل شدیم وگشت خروش هوس بلند

غزل شمارهٔ 1460–حسرت دل‌کرد بر ما پنجهٔ قاتل بلند

غزل شمارهٔ 1461–عجز نپسندید از ما شکوهٔ قاتل بلند

غزل شمارهٔ 1462–آنها که لاف افسر و اورنگ می‌زنند

غزل شمارهٔ 1463–عشاق چون فسانهٔ تحقیق سر کنند

غزل شمارهٔ 1464–جمعی‌ که با قناعت جاوید خو کنند

غزل شمارهٔ 1465–حق‌مشربان دمی که به تحقیق رو کنند

غزل شمارهٔ 1466–روشندلان چو آینه بر هرچه رو کنند

غزل شمارهٔ 1467–این غافلان که آینه‌پرداز می‌دهند

غزل شمارهٔ 1468–علویانی ‌که به این عالم دون می‌آیند

غزل شمارهٔ 1469–هرکه انجام غرور من و ما می‌بیند

غزل شمارهٔ 1470–هرکه زین انجمن آثار صفا می‌بیند

غزل شمارهٔ 1471–بهار رنگ عبرت جز دل روشن نمی‌بیند

غزل شمارهٔ 1472–آفاق جا ندارد همت کجا نشیند

غزل شمارهٔ 1473–به روی من ز کجا رنگ اعتبار نشیند

غزل شمارهٔ 1474–سپند بزم‌ تو گویند هیچ جا ننشیند

غزل شمارهٔ 1475–اتفاق است آنکه هردشوار را آسان نمود

غزل شمارهٔ 1476–بر در دل حلقه زد غفلت‌، ‌کنون آهش چه سود

غزل شمارهٔ 1477–ریشه‌واری عافیت در مزرع امکان نبود

غزل شمارهٔ 1478–تاآینه‌روبروی ما بود

غزل شمارهٔ 1479–نیرنگ امل‌ گل بقا بود

غزل شمارهٔ 1480–یاد شوقی‌ کز جفاهایت دل ما شاد بود

غزل شمارهٔ 1481–آنجاکه عجزممتحن چون و چند بود

غزل شمارهٔ 1482–عیش ما کم نیست گر اشکی به چشم تر بود

غزل شمارهٔ 1483–هرکه را اجزای موهوم نفس دفتر بود

غزل شمارهٔ 1484–همچو آتش‌ هرکه را دود طلب در سر بود

غزل شمارهٔ 1485–برگ و ساز عندلیبان زین چمن‌ گفتار بود

غزل شمارهٔ 1486–دیده را مژگان بهم آوردنی درکار بود

غزل شمارهٔ 1487–زین باغ بسکه بی‌ثمری آشکار بود

غزل شمارهٔ 1488–مطلبی‌ گر بود از هستی همین آزار بود

غزل شمارهٔ 1489–شب که در بزم ادب قانون حیرت‌ساز بود

غزل شمارهٔ 1490–سجدهٔ خاک درت هرکه تمنایش بود

غزل شمارهٔ 1491–آدمی‌کاثار تنزیهش رجوع خاک بود

غزل شمارهٔ 1492–در ادبگاهی ‌که لب نامحرم تحریک بود

غزل شمارهٔ 1493–امشب غبار نالهٔ دل سرمه رنگ بود

غزل شمارهٔ 1494–روزی که بی تو دامن ضعفم به چنگ بود

غزل شمارهٔ 1495–شب‌ که از جوش خیالت بزم‌ گلشن تنگ بود

غزل شمارهٔ 1496–شب‌که از شوق توپروازم بهار آهنگ بود

غزل شمارهٔ 1497–ماضی ومستقبل این بزم حیرت حال بود

غزل شمارهٔ 1498–درشت‌خو سخنش عافیت ثمر نبود

غزل شمارهٔ 1499–نهال وحشت ما خالی از ثمر نبود

غزل شمارهٔ 1500–تا نفس ما ومن غبارنبود

صنفِ غزل میں بیدل دهلوی کی کتاب غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 1451–اینکه طاقت‌ها جوانی می‌کند

غزل شمارهٔ 1452–نظم امکانی کجا ضبط روانی می‌کند

غزل شمارهٔ 1453–رفته رفته عافیت هم‌کینه‌خواهی می‌کند

غزل شمارهٔ 1454–مفلسی دست تهی بر سودن ارزانی کند

غزل شمارهٔ 1455–بلا‌کشان محبت‌ گل چه نیرنگند

غزل شمارهٔ 1456–گردی دگر نشد ز من نارسا بلند

غزل شمارهٔ 1457–یارب چه‌سان‌کنم به هوای دعا بلند

غزل شمارهٔ 1458–پیری آمد ماند عشرتها ز انداز بلند

غزل شمارهٔ 1459–غافل شدیم وگشت خروش هوس بلند

غزل شمارهٔ 1460–حسرت دل‌کرد بر ما پنجهٔ قاتل بلند

غزل شمارهٔ 1461–عجز نپسندید از ما شکوهٔ قاتل بلند

غزل شمارهٔ 1462–آنها که لاف افسر و اورنگ می‌زنند

غزل شمارهٔ 1463–عشاق چون فسانهٔ تحقیق سر کنند

غزل شمارهٔ 1464–جمعی‌ که با قناعت جاوید خو کنند

غزل شمارهٔ 1465–حق‌مشربان دمی که به تحقیق رو کنند

غزل شمارهٔ 1466–روشندلان چو آینه بر هرچه رو کنند

غزل شمارهٔ 1467–این غافلان که آینه‌پرداز می‌دهند

غزل شمارهٔ 1468–علویانی ‌که به این عالم دون می‌آیند

غزل شمارهٔ 1469–هرکه انجام غرور من و ما می‌بیند

غزل شمارهٔ 1470–هرکه زین انجمن آثار صفا می‌بیند

غزل شمارهٔ 1471–بهار رنگ عبرت جز دل روشن نمی‌بیند

غزل شمارهٔ 1472–آفاق جا ندارد همت کجا نشیند

غزل شمارهٔ 1473–به روی من ز کجا رنگ اعتبار نشیند

غزل شمارهٔ 1474–سپند بزم‌ تو گویند هیچ جا ننشیند

غزل شمارهٔ 1475–اتفاق است آنکه هردشوار را آسان نمود

غزل شمارهٔ 1476–بر در دل حلقه زد غفلت‌، ‌کنون آهش چه سود

غزل شمارهٔ 1451اینکه طاقت‌ها جوانی می‌کند

غزل شمارهٔ 1452نظم امکانی کجا ضبط روانی می‌کند

غزل شمارهٔ 1453رفته رفته عافیت هم‌کینه‌خواهی می‌کند

غزل شمارهٔ 1454مفلسی دست تهی بر سودن ارزانی کند

غزل شمارهٔ 1455بلا‌کشان محبت‌ گل چه نیرنگند

غزل شمارهٔ 1456گردی دگر نشد ز من نارسا بلند

غزل شمارهٔ 1457یارب چه‌سان‌کنم به هوای دعا بلند

غزل شمارهٔ 1458پیری آمد ماند عشرتها ز انداز بلند

غزل شمارهٔ 1459غافل شدیم وگشت خروش هوس بلند

غزل شمارهٔ 1460حسرت دل‌کرد بر ما پنجهٔ قاتل بلند

غزل شمارهٔ 1461عجز نپسندید از ما شکوهٔ قاتل بلند

غزل شمارهٔ 1462آنها که لاف افسر و اورنگ می‌زنند

غزل شمارهٔ 1463عشاق چون فسانهٔ تحقیق سر کنند

غزل شمارهٔ 1464جمعی‌ که با قناعت جاوید خو کنند

غزل شمارهٔ 1465حق‌مشربان دمی که به تحقیق رو کنند

غزل شمارهٔ 1466روشندلان چو آینه بر هرچه رو کنند

غزل شمارهٔ 1467این غافلان که آینه‌پرداز می‌دهند

غزل شمارهٔ 1468علویانی ‌که به این عالم دون می‌آیند

غزل شمارهٔ 1469هرکه انجام غرور من و ما می‌بیند

غزل شمارهٔ 1470هرکه زین انجمن آثار صفا می‌بیند

غزل شمارهٔ 1471بهار رنگ عبرت جز دل روشن نمی‌بیند

غزل شمارهٔ 1472آفاق جا ندارد همت کجا نشیند

غزل شمارهٔ 1473به روی من ز کجا رنگ اعتبار نشیند

غزل شمارهٔ 1474سپند بزم‌ تو گویند هیچ جا ننشیند

غزل شمارهٔ 1475اتفاق است آنکه هردشوار را آسان نمود

غزل شمارهٔ 1476بر در دل حلقه زد غفلت‌، ‌کنون آهش چه سود

غزل شمارهٔ 1477ریشه‌واری عافیت در مزرع امکان نبود

غزل شمارهٔ 1478تاآینه‌روبروی ما بود

غزل شمارهٔ 1479نیرنگ امل‌ گل بقا بود

غزل شمارهٔ 1480یاد شوقی‌ کز جفاهایت دل ما شاد بود

غزل شمارهٔ 1481آنجاکه عجزممتحن چون و چند بود

غزل شمارهٔ 1482عیش ما کم نیست گر اشکی به چشم تر بود

غزل شمارهٔ 1483هرکه را اجزای موهوم نفس دفتر بود

غزل شمارهٔ 1484همچو آتش‌ هرکه را دود طلب در سر بود

غزل شمارهٔ 1485برگ و ساز عندلیبان زین چمن‌ گفتار بود

غزل شمارهٔ 1486دیده را مژگان بهم آوردنی درکار بود

غزل شمارهٔ 1487زین باغ بسکه بی‌ثمری آشکار بود

غزل شمارهٔ 1488مطلبی‌ گر بود از هستی همین آزار بود

غزل شمارهٔ 1489شب که در بزم ادب قانون حیرت‌ساز بود

غزل شمارهٔ 1490سجدهٔ خاک درت هرکه تمنایش بود

غزل شمارهٔ 1491آدمی‌کاثار تنزیهش رجوع خاک بود

غزل شمارهٔ 1492در ادبگاهی ‌که لب نامحرم تحریک بود

غزل شمارهٔ 1493امشب غبار نالهٔ دل سرمه رنگ بود

غزل شمارهٔ 1494روزی که بی تو دامن ضعفم به چنگ بود

غزل شمارهٔ 1495شب‌ که از جوش خیالت بزم‌ گلشن تنگ بود

غزل شمارهٔ 1496شب‌که از شوق توپروازم بهار آهنگ بود

غزل شمارهٔ 1497ماضی ومستقبل این بزم حیرت حال بود

غزل شمارهٔ 1498درشت‌خو سخنش عافیت ثمر نبود

غزل شمارهٔ 1499نهال وحشت ما خالی از ثمر نبود

غزل شمارهٔ 1500تا نفس ما ومن غبارنبود

غزل شمارهٔ 1451اینکه طاقت‌ها جوانی می‌کند

غزل شمارهٔ 1452نظم امکانی کجا ضبط روانی می‌کند

غزل شمارهٔ 1453رفته رفته عافیت هم‌کینه‌خواهی می‌کند

غزل شمارهٔ 1454مفلسی دست تهی بر سودن ارزانی کند

غزل شمارهٔ 1455بلا‌کشان محبت‌ گل چه نیرنگند

غزل شمارهٔ 1456گردی دگر نشد ز من نارسا بلند

غزل شمارهٔ 1457یارب چه‌سان‌کنم به هوای دعا بلند

غزل شمارهٔ 1458پیری آمد ماند عشرتها ز انداز بلند

غزل شمارهٔ 1459غافل شدیم وگشت خروش هوس بلند

غزل شمارهٔ 1460حسرت دل‌کرد بر ما پنجهٔ قاتل بلند

غزل شمارهٔ 1461عجز نپسندید از ما شکوهٔ قاتل بلند

غزل شمارهٔ 1462آنها که لاف افسر و اورنگ می‌زنند

غزل شمارهٔ 1463عشاق چون فسانهٔ تحقیق سر کنند

غزل شمارهٔ 1464جمعی‌ که با قناعت جاوید خو کنند

غزل شمارهٔ 1465حق‌مشربان دمی که به تحقیق رو کنند

غزل شمارهٔ 1466روشندلان چو آینه بر هرچه رو کنند

غزل شمارهٔ 1467این غافلان که آینه‌پرداز می‌دهند

غزل شمارهٔ 1468علویانی ‌که به این عالم دون می‌آیند

غزل شمارهٔ 1469هرکه انجام غرور من و ما می‌بیند

غزل شمارهٔ 1470هرکه زین انجمن آثار صفا می‌بیند

غزل شمارهٔ 1471بهار رنگ عبرت جز دل روشن نمی‌بیند

غزل شمارهٔ 1472آفاق جا ندارد همت کجا نشیند

غزل شمارهٔ 1473به روی من ز کجا رنگ اعتبار نشیند

غزل شمارهٔ 1474سپند بزم‌ تو گویند هیچ جا ننشیند

غزل شمارهٔ 1475اتفاق است آنکه هردشوار را آسان نمود

غزل شمارهٔ 1476بر در دل حلقه زد غفلت‌، ‌کنون آهش چه سود

غزل شمارهٔ 1477ریشه‌واری عافیت در مزرع امکان نبود

غزل شمارهٔ 1478تاآینه‌روبروی ما بود

غزل شمارهٔ 1479نیرنگ امل‌ گل بقا بود

غزل شمارهٔ 1480یاد شوقی‌ کز جفاهایت دل ما شاد بود