Section

Ghazaliyat

Poems

غزل شمارهٔ 5253قدم برون منه از خلوت نهانی دل

غزل شمارهٔ 5254اگر شود زنی بوریا شکر حاصل

غزل شمارهٔ 5255ازان زمان که ترا دیده در گلستان گل

غزل شمارهٔ 5256زهی به جوش زرشکت شراب خنده گل

غزل شمارهٔ 5257مشو چو بیخبران غافل از نظاره گل

غزل شمارهٔ 5258جدا ز دولت وصلش به گریه ام مشغول

غزل شمارهٔ 5259رخسار همچو ماه تو از عنبرین هلال

غزل شمارهٔ 5260دارم ز دست رفته عنانی ز دود دل

غزل شمارهٔ 5261از سوختن زیاده شود برگ و بار دل

غزل شمارهٔ 5262چرخ است حلقه در دولتسرای دل

غزل شمارهٔ 5263تا چند گرد کعبه بگردم به بوی دل

غزل شمارهٔ 5264آن کس که درد رابه دوا می کند بدل

غزل شمارهٔ 5265روزی که سوخت برق تجلی نقاب گل

غزل شمارهٔ 5266تا بدر شد ز دیده نهان شد هلال گل

غزل شمارهٔ 5267حیرت نگر که در بغل غنچه بوی گل

غزل شمارهٔ 5268تا چند کشم درد سر از رهگذر دل

غزل شمارهٔ 5269از سرکشی و ناز ندارد سر ما گل

غزل شمارهٔ 5270مرو بیرون ز عشرتخانه دل

غزل شمارهٔ 5271چو خواهی عاقبت شد رزق موران

غزل شمارهٔ 5272ز خلوت برنمی‌آیی چه حاصل

غزل شمارهٔ 5273ای از رخت هر خار را سامان بستان در بغل

غزل شمارهٔ 5274گلبانگ به از زرست ای گل

غزل شمارهٔ 5275گر تشنه اسراری پیش آر شراب اول

غزل شمارهٔ 5276عاشق صادق نمی دارد تمناهای خام

غزل شمارهٔ 5277سعی کن در عزت سی پاره ماه صیام

غزل شمارهٔ 5278موبه‌مو دارم به خاطر خط جانان را تمام

غزل شمارهٔ 5279روی گرم لاله شد برق کتان توبه ام

غزل شمارهٔ 5280گرچه از دریا به ظاهر چون گهر بگسسته‌ام

غزل شمارهٔ 5281از تحمل راه گفت و گو به دشمن بسته ام

غزل شمارهٔ 5282گر چنین شویَد غبار زهد از دل باده‌ام

غزل شمارهٔ 5283فکر حاصل ره ندارد در دل آزاده ام

غزل شمارهٔ 5284چون قدح از عکس ساقی در بهشت افتاده ام

غزل شمارهٔ 5285روزگاری شد ز چشم اعتبار افتاده‌ام

غزل شمارهٔ 5286در نمود نقش‌ها بی‌اختیار افتاده‌ام

غزل شمارهٔ 5287در ته یک پیرهن از یار دور افتاده ام

غزل شمارهٔ 5288تا به فکر شبرویهای خیال افتاده ام

غزل شمارهٔ 5289بوالعجب مجموعه‌ها از کف به حسرت داده‌ام

غزل شمارهٔ 5290از جنون، این عالَمِ بیگانه را گم کرده‌ام

غزل شمارهٔ 5291ناف سوز لاله داغ مشکسود آورده ام

غزل شمارهٔ 5292سر چو دود از روزن اختر برون آورده ام

غزل شمارهٔ 5293ماه مصرم در حجاب چاه کنعان مانده ام

غزل شمارهٔ 5294بی‌تن خاکی چو نام نیکمردان زنده‌ام

غزل شمارهٔ 5295مدتی چون غنچه در خون جگر پیچیده‌ام

غزل شمارهٔ 5296تا شده است از دوربینی عاقبت‌بین دیده‌ام

غزل شمارهٔ 5297تا نظر از عارض گل‌فام او پوشیده‌ام

غزل شمارهٔ 5298این منم در دست زلف یار را پیچیده‌ام

غزل شمارهٔ 5299اشک را در پرده‌های چشم تر پیچیده‌ام

غزل شمارهٔ 5300گاه‌گاه از دیده عبرت با دنیا دیده‌ام

غزل شمارهٔ 5301آب حیوان من نهان در ظلمت شب دیده ام

غزل شمارهٔ 5302عشرت روی زمین در بردباری دیده ام