Section

Ghazaliyat

Poems

غزل شمارهٔ 1251چمن چون بوی تو آرد، به بویت در چمن میرم

غزل شمارهٔ 1252سواره آمدی و صید خود کردی دل و تن هم

غزل شمارهٔ 1253ندانم کیست اندر دل که در جان می خلد بازم

غزل شمارهٔ 1254ز هجران روز من شب گشت و کی بودی چنین روزم

غزل شمارهٔ 1255ز دستم شد عنان دل، چه داند کس که من چونم؟

غزل شمارهٔ 1256بدو بودم شبی، افسانه آن شب بگوییدم

غزل شمارهٔ 1257نگارا، عزم آن دارم که جان در پایت افشانم

غزل شمارهٔ 1258چو دادی مژده این نعمتم کت روی بنمایم

غزل شمارهٔ 1259سرو منی و از دل بستان خودت خوانم

غزل شمارهٔ 1260سودای سر زلفت کاندر دل و جان دارم

غزل شمارهٔ 1261ای گل، صفت حسنت بر وجه حسن گویم

غزل شمارهٔ 1262در دیده چه کار آید؟ این اشک چو بارانم

غزل شمارهٔ 1263نبض دل شوریده رنجور گرفتیم

غزل شمارهٔ 1264ما ترک رضای دل خودکام گرفتیم

غزل شمارهٔ 1265آن نرگس پر ناز و جفا را ز که دانیم؟

غزل شمارهٔ 1266ما از هوس روی بتان باز نیاییم

غزل شمارهٔ 1267جان زحمت خود برد و به جانان نرسیدیم

غزل شمارهٔ 1268عمری شد و ما عاشق و دیوانه بماندیم

غزل شمارهٔ 1269صافی مده، ای دوست که ما درد کشانیم

غزل شمارهٔ 1270ای از نظرم رفته، نظر سوی که دارم؟

غزل شمارهٔ 1271عاشق شدم و محرم این کار ندارم

غزل شمارهٔ 1272گمراه شدم، ره سوی جانان ز که پرسم؟

غزل شمارهٔ 1273یارب، غم آن سرو خرامان به که گویم؟

غزل شمارهٔ 1274هر دم غم خود با دل افگار بگویم

غزل شمارهٔ 1275زین پای ادب نیست که در کوی تو آیم

غزل شمارهٔ 1276بیا ساقی که ما در می فتادیم

غزل شمارهٔ 1277به رخ خاک درت رفتیم و رفتیم

غزل شمارهٔ 1278همی دزدی ز من اندام چون سیم

غزل شمارهٔ 1279سفر کردند یاران جان ما هم

غزل شمارهٔ 1280ببستی چشم من ز افسون زبان هم

غزل شمارهٔ 1281بتی هر روز بر دل میر سازم

غزل شمارهٔ 1282خیالت بر دل خود شاه سازم

غزل شمارهٔ 1283ز هر موی تو دل در بند دارم

غزل شمارهٔ 1284مرا دل ده که من سنگی ندارم

غزل شمارهٔ 1285غمت با این و با آن گفتم، نگفتم

غزل شمارهٔ 1286شبی در کوی آن مه روی رفتم

غزل شمارهٔ 1287به دست باد، کان سو جان فرستم

غزل شمارهٔ 1288پری رویی که من حیران اویم

غزل شمارهٔ 1289دل بی عشق را من دل نگویم

غزل شمارهٔ 1290ز عشقت بیقرارم، با که گویم؟

غزل شمارهٔ 1291نهانی چند سوی یار بینم

غزل شمارهٔ 1292منت هر شب که گرد کوی گردم

غزل شمارهٔ 1293ز تو صد فتنه بر جان پیش دیدم

غزل شمارهٔ 1294لبالب کن قدح ساقی که مستم

غزل شمارهٔ 1295بیا، جانا، که جانت را بمیرم

غزل شمارهٔ 1296نمی داند مه نامهربانم

غزل شمارهٔ 1297امشب سوی دوست راه گیریم

غزل شمارهٔ 1298ما دلشدگان بیقراریم

غزل شمارهٔ 1299از دست غمت به ناله ماییم

غزل شمارهٔ 1300ما عاشق روی نیکوانیم

Ghazaliyat — Divan-e Ashʿar · ZindeRood