غزل شمارهٔ 1274
Toggle stanza 1هر دم غم خود با دل افگار بگویم
11
هر دم غم خود با دل افگار بگویم
چون زهره آن نیست که با یار بگویم
22
دشنام که می گفت شبی، هم ز زبانش
هر دم به هوس خود را صد بار بگویم
33
هر شب روم اندر سر آن کوی و غم خود
چون نشنود او، با در و دیوار بگویم
44
کو جان گرفتار که باور کند از من؟
گر من غم این جان گرفتار بگویم
55
افگار کنم همچو دل خود دل آن کس
کورا سخنی زان دل افگار بگویم
66
شب خواب شبم نی که مگر بینمت آنجا
خونابه این دیده بیدار بگویم
77
دردی ست در این سینه که بیرون نتوان داد
حیف است که درد تو به اغیار بگویم
88
خون شد ز نهفتن دل و اکنون روم، ای جان
رسوا شرم و بر سر بازار بگویم
99
یک روز بپرس آخر از آن محنت شبها
تا کی غم خسرو به شب تار بگویم؟
Audio
Line-by-line audio timing is not yet available for this poem.
Sources
Persian text source: Ganjoor
Conversation
Reader comments
Add context, ask a question, or respond thoughtfully. Comments may be moderated.
Loading…

