Toggle stanza 1
مرا دل ده که من سنگی ندارم
1

مرا دل ده که من سنگی ندارم

به جز خون جگر رنگی ندارم

2

دل من برده ای نیکوش، می دار

وگر بد داریش جنگی ندارم

3

سر کویی گرم رسوا کند عشق

چو من عاشق شدم، ننگی ندارم

4

سرود درد خود با خویش گویم

که نالان تر ز خود چنگی ندارم

5

ز من تا صبر صد فرسنگ راه است

ولی من پای فرسنگی ندارم

6

دهندم پند و با من در نگیرد

که من عقلی و فرهنگی ندارم

7

منم خسرو که از غم کوه فرهاد

به سینه دارم و سنگی ندارم

Sources

Persian text source: Ganjoor

غزل شمارهٔ 1284 — Divan-e Ashʿar · ZindeRood