غزل شمارهٔ 1284
Poet: Amir Khusrau Dehlavi
Toggle stanza 1مرا دل ده که من سنگی ندارم
11
مرا دل ده که من سنگی ندارم
به جز خون جگر رنگی ندارم
22
دل من برده ای نیکوش، می دار
وگر بد داریش جنگی ندارم
33
سر کویی گرم رسوا کند عشق
چو من عاشق شدم، ننگی ندارم
44
سرود درد خود با خویش گویم
که نالان تر ز خود چنگی ندارم
55
ز من تا صبر صد فرسنگ راه است
ولی من پای فرسنگی ندارم
66
دهندم پند و با من در نگیرد
که من عقلی و فرهنگی ندارم
77
منم خسرو که از غم کوه فرهاد
به سینه دارم و سنگی ندارم
Sources
Persian text source: Ganjoor

