Section

لالهٔ طور

Poems

رباعی شمارهٔ 101جهان ما که جز انگاره ئی نیست

Our world, merely a fleeting notion —

EnglishAudio

2 couplets

رباعی شمارهٔ 102چسان ای آفتاب آسمان گرد

Being so distant, heaven-circling sun, what manner to my vision dost thou come?

EnglishAudio

2 couplets

رباعی شمارهٔ 103تراش از تیشهٔ خود جادهٔ خویش

Carve your own path with your axe's strike —

EnglishAudio

2 couplets

رباعی شمارهٔ 104بمنزل رهرو دل در نسازد

The wandering heart finds no solace at home —

EnglishAudio

2 couplets

رباعی شمارهٔ 105بیا با شاهد فطرت نظر باز

Come, behold nature's grandeur with keen eyes —

EnglishAudio

2 couplets

رباعی شمارهٔ 106میان آب و گل خلوت گزیدم

Within the realm of water and clay, I've chosen retreat —

EnglishAudio

2 couplets

رباعی شمارهٔ 107ز آغاز خودی کس را خبر نیست

No soul knows whence the Khudi first came —

EnglishAudio

2 couplets

رباعی شمارهٔ 108دلا رمز حیات از غنچه دریاب

Heart, in the rosebud view Life’s mystery! Truth in contingent there unveiled is shewn;

EnglishAudio

2 couplets

رباعی شمارهٔ 109فروغ او به بزم باغ و راغ است

Allah's light spreads through gardens and the desert's expanse —

EnglishAudio

2 couplets

رباعی شمارهٔ 110ز خاک نرگسستان غنچه ئی رست

From the soil of the narcissus field, a bud arose —

EnglishAudio

2 couplets

رباعی شمارهٔ 111جهان کز خود ندارد دستگاهی

The world, that findeth in itself no stay, sought in the street of yearning for a way:

EnglishAudio

2 couplets

رباعی شمارهٔ 112دل من رازدان جسم و جان است

Think not I grieve to die: The riddle of body and soul I have read plain.

EnglishAudio

2 couplets

رباعی شمارهٔ 113گل رعنا چو من در مشکلی هست

The Rose and I one problem have to tell —

EnglishAudio

2 couplets

رباعی شمارهٔ 114مزاج لالهٔ خود رو شناسم

The self-sown tulip’s temper I know well —

EnglishAudio

2 couplets

رباعی شمارهٔ 115جهان یک نغمه زار آرزوئی

The world is a symphony of aspirations and desires —

EnglishAudio

2 couplets

رباعی شمارهٔ 116دل من بی قرار آرزوئی

My heart, restless with longing's fervent plea —

EnglishAudio

2 couplets

رباعی شمارهٔ 117دوام ما ز سوز ناتمام است

Our endurance springs from an unending blaze —

EnglishAudio

2 couplets

رباعی شمارهٔ 118مرنج از برهمن ای واعظ شهر

O preacher, don't frown upon the Brahmin's quest —

EnglishAudio

2 couplets

رباعی شمارهٔ 119حکیمان گرچه صد پیکر شکستند

Though philosophers have shattered countless forms they've sought —

EnglishAudio

2 couplets

رباعی شمارهٔ 120جهانها روید از مشت گل من

From my handful of clay, many worlds arise —

EnglishAudio

2 couplets

رباعی شمارهٔ 121هزاران سال با فطرت نشستم

For thousands of years, with nature I did dwell —

EnglishAudio

2 couplets

رباعی شمارهٔ 122به پهنای ازل پر می گشودم

I spread my wings across eternity's vast expanse —

EnglishAudio

2 couplets

رباعی شمارهٔ 123درونم جلوهٔ افکار این چیست؟

Inside me is such a play of ideas, what does this mean? —

EnglishAudio

2 couplets

رباعی شمارهٔ 124بخود نازم گدای بی نیازم

I take pride in myself, a beggar without need —

EnglishAudio

2 couplets

رباعی شمارهٔ 125اگر آگاهی از کیف و کم خویش

If you know the power within your core —

EnglishAudio

2 couplets

رباعی شمارهٔ 126چه غم داری ، حیات دل ز دم نیست

Why worry, life's breath is not the heart's sole lease —

EnglishAudio

2 couplets

رباعی شمارهٔ 127تو ای دل تا نشینی در کنارم

Heart, while thou sittest in the breast of me; better my rug, than sovereign dignity:

EnglishAudio

2 couplets

رباعی شمارهٔ 128ز من گو صوفیان با صفا را

From me, tell the Sufis pure of heart —

EnglishAudio

2 couplets

رباعی شمارهٔ 129چو نرگس این چمن نادیده مگذر

Like the narcissus, do not pass the garden without gaze —

EnglishAudio

2 couplets

رباعی شمارهٔ 130تراشیدم صنم بر صورت خویش

An idol I carved in my own form’s grace —

EnglishAudio

2 couplets

رباعی شمارهٔ 131به شبنم غنچهٔ نورسته می گفت

Thus spoke the new-sprung blossom to the dew: —

EnglishAudio

2 couplets

رباعی شمارهٔ 132زمین را رازدان آسمان گیر

Consider the earth as the sky's confidant—

EnglishAudio

2 couplets

رباعی شمارهٔ 133ضمیر کن فکان غیر از تو کس نیست

The secret of creation, none but you can claim —

EnglishAudio

2 couplets

رباعی شمارهٔ 134زمین خاک در میخانهٔ ما

The earth is but the dust of our tavern's door —

EnglishAudio

2 couplets

رباعی شمارهٔ 135سکندر رفت و شمشیر و علم رفت

Alexander and his flag and sword are gone —

EnglishAudio

2 couplets

رباعی شمارهٔ 136ربودی دل ز چاک سینهٔ من

You stole my heart from its open chest —

EnglishAudio

2 couplets

رباعی شمارهٔ 137ز پیش من جهان رنگ و بو رفت

From before me, the world of color and scent did flee —

EnglishAudio

2 couplets

رباعی شمارهٔ 138مرا از پردهٔ ساز آگهی نیست

I do not know the instrument or key —

EnglishAudio

2 couplets

رباعی شمارهٔ 139نوا مستانه در محفل زدم من

In the great throng so rapturous I did play, I struck the spark of Life out of their clay;

EnglishAudio

2 couplets

رباعی شمارهٔ 140عجم از نغمه های من جوان شد

Ajam by my melodies grew young anew —

EnglishAudio

2 couplets

رباعی شمارهٔ 141عجم از نغمه ام آتش بجان است

My song ignites a fire in Ajam’s heart —

EnglishAudio

2 couplets

رباعی شمارهٔ 142ز جان بیقرار آتش گشادم

From my restless soul, I’ve unleashed a blaze —

EnglishAudio

2 couplets

رباعی شمارهٔ 143مرا مثل نسیم آواره کردند

I've been made to roam like the morning breeze —

EnglishAudio

2 couplets

رباعی شمارهٔ 144خرد کرپاس را زرینه سازد

Mind turns coarse cloth to golden thread —

EnglishAudio

2 couplets

رباعی شمارهٔ 145ز شاخ آرزو بر خورده ام من

From the bough of desire, I've plucked the fruit —

EnglishAudio

2 couplets

رباعی شمارهٔ 146خیالم کو گل از فردوس چیند

My imagination, which gathers flowers from paradise —

EnglishAudio

2 couplets

رباعی شمارهٔ 147عجم بحریست ناپیدا کناری

Persia is a sea with no visible shore —

EnglishAudio

2 couplets

رباعی شمارهٔ 148مگو کار جهان نااستوار است

Say not the world's affairs are weak and frail —

EnglishAudio

2 couplets

رباعی شمارهٔ 149رمیدی از خداوندان افرنگ

You flee from the Western masters in dismay —

EnglishAudio

2 couplets

رباعی شمارهٔ 150قبای زندگانی چاک تا کی

How long will you wear the tattered robe of life —

EnglishAudio

2 couplets

لالهٔ طور

Poems

رباعی شمارهٔ 101–جهان ما که جز انگاره ئی نیست

رباعی شمارهٔ 102–چسان ای آفتاب آسمان گرد

رباعی شمارهٔ 103–تراش از تیشهٔ خود جادهٔ خویش

رباعی شمارهٔ 104–بمنزل رهرو دل در نسازد

رباعی شمارهٔ 105–بیا با شاهد فطرت نظر باز

رباعی شمارهٔ 106–میان آب و گل خلوت گزیدم

رباعی شمارهٔ 107–ز آغاز خودی کس را خبر نیست

رباعی شمارهٔ 108–دلا رمز حیات از غنچه دریاب

رباعی شمارهٔ 109–فروغ او به بزم باغ و راغ است

رباعی شمارهٔ 110–ز خاک نرگسستان غنچه ئی رست

رباعی شمارهٔ 111–جهان کز خود ندارد دستگاهی

رباعی شمارهٔ 112–دل من رازدان جسم و جان است

رباعی شمارهٔ 113–گل رعنا چو من در مشکلی هست

رباعی شمارهٔ 114–مزاج لالهٔ خود رو شناسم

رباعی شمارهٔ 115–جهان یک نغمه زار آرزوئی

رباعی شمارهٔ 116–دل من بی قرار آرزوئی

رباعی شمارهٔ 117–دوام ما ز سوز ناتمام است

رباعی شمارهٔ 118–مرنج از برهمن ای واعظ شهر

رباعی شمارهٔ 119–حکیمان گرچه صد پیکر شکستند

رباعی شمارهٔ 120–جهانها روید از مشت گل من

رباعی شمارهٔ 121–هزاران سال با فطرت نشستم

رباعی شمارهٔ 122–به پهنای ازل پر می گشودم

رباعی شمارهٔ 123–درونم جلوهٔ افکار این چیست؟

رباعی شمارهٔ 124–بخود نازم گدای بی نیازم

رباعی شمارهٔ 125–اگر آگاهی از کیف و کم خویش

رباعی شمارهٔ 126–چه غم داری ، حیات دل ز دم نیست

رباعی شمارهٔ 127–تو ای دل تا نشینی در کنارم

رباعی شمارهٔ 128–ز من گو صوفیان با صفا را

رباعی شمارهٔ 129–چو نرگس این چمن نادیده مگذر

رباعی شمارهٔ 130–تراشیدم صنم بر صورت خویش

رباعی شمارهٔ 131–به شبنم غنچهٔ نورسته می گفت

رباعی شمارهٔ 132–زمین را رازدان آسمان گیر

رباعی شمارهٔ 133–ضمیر کن فکان غیر از تو کس نیست

رباعی شمارهٔ 134–زمین خاک در میخانهٔ ما

رباعی شمارهٔ 135–سکندر رفت و شمشیر و علم رفت

رباعی شمارهٔ 136–ربودی دل ز چاک سینهٔ من

رباعی شمارهٔ 137–ز پیش من جهان رنگ و بو رفت

رباعی شمارهٔ 138–مرا از پردهٔ ساز آگهی نیست

رباعی شمارهٔ 139–نوا مستانه در محفل زدم من

رباعی شمارهٔ 140–عجم از نغمه های من جوان شد

رباعی شمارهٔ 141–عجم از نغمه ام آتش بجان است

رباعی شمارهٔ 142–ز جان بیقرار آتش گشادم

رباعی شمارهٔ 143–مرا مثل نسیم آواره کردند

رباعی شمارهٔ 144–خرد کرپاس را زرینه سازد

رباعی شمارهٔ 145–ز شاخ آرزو بر خورده ام من

رباعی شمارهٔ 146–خیالم کو گل از فردوس چیند

رباعی شمارهٔ 147–عجم بحریست ناپیدا کناری

رباعی شمارهٔ 148–مگو کار جهان نااستوار است

رباعی شمارهٔ 149–رمیدی از خداوندان افرنگ

رباعی شمارهٔ 150–قبای زندگانی چاک تا کی

رباعی شمارهٔ 101جهان ما که جز انگاره ئی نیست

رباعی شمارهٔ 102چسان ای آفتاب آسمان گرد

رباعی شمارهٔ 103تراش از تیشهٔ خود جادهٔ خویش

رباعی شمارهٔ 104بمنزل رهرو دل در نسازد

رباعی شمارهٔ 105بیا با شاهد فطرت نظر باز

رباعی شمارهٔ 106میان آب و گل خلوت گزیدم

رباعی شمارهٔ 107ز آغاز خودی کس را خبر نیست

رباعی شمارهٔ 108دلا رمز حیات از غنچه دریاب

رباعی شمارهٔ 109فروغ او به بزم باغ و راغ است

رباعی شمارهٔ 110ز خاک نرگسستان غنچه ئی رست

رباعی شمارهٔ 111جهان کز خود ندارد دستگاهی

رباعی شمارهٔ 112دل من رازدان جسم و جان است

رباعی شمارهٔ 113گل رعنا چو من در مشکلی هست

رباعی شمارهٔ 114مزاج لالهٔ خود رو شناسم

رباعی شمارهٔ 115جهان یک نغمه زار آرزوئی

رباعی شمارهٔ 116دل من بی قرار آرزوئی

رباعی شمارهٔ 117دوام ما ز سوز ناتمام است

رباعی شمارهٔ 118مرنج از برهمن ای واعظ شهر

رباعی شمارهٔ 119حکیمان گرچه صد پیکر شکستند

رباعی شمارهٔ 120جهانها روید از مشت گل من

رباعی شمارهٔ 121هزاران سال با فطرت نشستم

رباعی شمارهٔ 122به پهنای ازل پر می گشودم

رباعی شمارهٔ 123درونم جلوهٔ افکار این چیست؟

رباعی شمارهٔ 124بخود نازم گدای بی نیازم

رباعی شمارهٔ 125اگر آگاهی از کیف و کم خویش

رباعی شمارهٔ 126چه غم داری ، حیات دل ز دم نیست

رباعی شمارهٔ 127تو ای دل تا نشینی در کنارم

رباعی شمارهٔ 128ز من گو صوفیان با صفا را

رباعی شمارهٔ 129چو نرگس این چمن نادیده مگذر

رباعی شمارهٔ 130تراشیدم صنم بر صورت خویش

رباعی شمارهٔ 131به شبنم غنچهٔ نورسته می گفت

رباعی شمارهٔ 132زمین را رازدان آسمان گیر

رباعی شمارهٔ 133ضمیر کن فکان غیر از تو کس نیست

رباعی شمارهٔ 134زمین خاک در میخانهٔ ما

رباعی شمارهٔ 135سکندر رفت و شمشیر و علم رفت

رباعی شمارهٔ 136ربودی دل ز چاک سینهٔ من

رباعی شمارهٔ 137ز پیش من جهان رنگ و بو رفت

رباعی شمارهٔ 138مرا از پردهٔ ساز آگهی نیست

رباعی شمارهٔ 139نوا مستانه در محفل زدم من

رباعی شمارهٔ 140عجم از نغمه های من جوان شد

رباعی شمارهٔ 141عجم از نغمه ام آتش بجان است

رباعی شمارهٔ 142ز جان بیقرار آتش گشادم

رباعی شمارهٔ 143مرا مثل نسیم آواره کردند

رباعی شمارهٔ 144خرد کرپاس را زرینه سازد

رباعی شمارهٔ 145ز شاخ آرزو بر خورده ام من

رباعی شمارهٔ 146خیالم کو گل از فردوس چیند

رباعی شمارهٔ 147عجم بحریست ناپیدا کناری

رباعی شمارهٔ 148مگو کار جهان نااستوار است

رباعی شمارهٔ 149رمیدی از خداوندان افرنگ

رباعی شمارهٔ 150قبای زندگانی چاک تا کی