Divan-e Shams by Rumi, in the metre مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

غزل شمارهٔ 878–صحرا خوشست لیک چو خورشید فر دهد

غزل شمارهٔ 879–صبح آمد و صحیفه مصقول برکشید

Dawn has arrived and drawn his polished blade, and from heaven camphor-white morn has broken forth.

غزل شمارهٔ 880–صد مصر مملکت ز تعدی خراب شد

غزل شمارهٔ 1116–هر کس به جنس خویش درآمیخت ای نگار

غزل شمارهٔ 1117–دل ناظر جمال تو آن گاه انتظار

غزل شمارهٔ 1118–میر شکار من که مرا کرده‌ای شکار

غزل شمارهٔ 1119–کس بی‌کسی نماند می‌دان تو این قدر

غزل شمارهٔ 1120–مستیم و بیخودیم و جمال تو پرده در

غزل شمارهٔ 1121–آمد بهار خرم و آمد رسول یار

Joyous spring has arrived and the Beloved’s message has come; we are drunk with love and intoxicated and cannot be still.

غزل شمارهٔ 1122–اندیشه را رها کن اندر دلش مگیر

غزل شمارهٔ 1198–سیمرغ کوه قاف رسیدن گرفت باز

غزل شمارهٔ 1199–یا مکثر الدلال علی الخلق بالنشوز

غزل شمارهٔ 1268–صد سال اگر گریزی و نایی بتا به پیش

غزل شمارهٔ 1298–امروز روز شادی و امسال سال لاغ

غزل شمارهٔ 1299–گویند شاه عشق ندارد وفا دروغ

They say, “The king of love is not faithful.” Lies! They say, “Your night will never have a dawn.” Lies!

غزل شمارهٔ 1348–امروز روز شادی و امسال سال گل

غزل شمارهٔ 1704–اشکم دهل شده‌ست از این جام دم به دم

غزل شمارهٔ 1705–از ما مشو ملول که ما سخت شاهدیم

Weary not of us, for we are very beautiful; it is out of very jealousy and proper pride that we entered the veil.

غزل شمارهٔ 1706–برخیز تا شراب به رطل و سبو خوریم

غزل شمارهٔ 1707–چیزی مگو که گنج نهانی خریده‌ام

غزل شمارهٔ 1708–ای گوش من گرفته توی چشم روشنم

غزل شمارهٔ 1709–ما قحطیان تشنه و بسیارخواره‌ایم

غزل شمارهٔ 1710–با روی تو ز سبزه و گلزار فارغیم

غزل شمارهٔ 1711–بگشای چشم خود که از آن چشم روشنیم

غزل شمارهٔ 1712–ما در جهان موافقت کس نمی‌کنیم

غزل شمارهٔ 1713–خیزید عاشقان که سوی آسمان رویم

Rise, lovers, that we may go towards heaven; we have seen this world, so let us go to that world.

غزل شمارهٔ 2044–جانا بیار باده و بختم بلند کن

غزل شمارهٔ 2045–تو آب روشنی تو در این آب گل مکن

غزل شمارهٔ 2046–مستی و عاشقی و جوانی و جنس این

غزل شمارهٔ 2047–می‌آیدم ز رنگ تو ای یار بوی آن

غزل شمارهٔ 2048 - آن کیست ای خدای؟ ک‌از این دام ِ خامُشان

غزل شمارهٔ 2049–ای دم به دم مصور جان از درون تن

غزل شمارهٔ 2050–جانا بیار باده و بختم تمام کن

غزل شمارهٔ 2051–می‌بینمت که عزم جفا می‌کنی مکن

غزل شمارهٔ 2052–ای آنک از میانه کران می‌کنی مکن

غزل شمارهٔ 2053–با عاشقان نشین و همه عاشقی گزین

Sit with lovers, altogether choose loverhood; be not for a moment companion with him who is not a lover.

غزل شمارهٔ 2054–بشنیده‌ام که عزم سفر می‌کنی مکن

I have heard that you are intending to journey; do not. That you give your love to another friend and companion; do not.

غزل شمارهٔ 2233–ای ترک ماه چهره چه گردد که صبح تو

غزل شمارهٔ 2234–ای دیده من جمال خود اندر جمال تو

غزل شمارهٔ 2235–آمد خیال آن رخ چون گلستان تو

غزل شمارهٔ 2236–جانا توی کلیم و منم چون عصای تو

غزل شمارهٔ 2237–این ترک ماجرا ز دو حکمت برون نبو

غزل شمارهٔ 2238–ای کرده چهره تو چو گلنار شرم تو

غزل شمارهٔ 2239–رفتم به کوی خواجه و گفتم که خواجه کو

I went to the master’s street and said, “Where is the master?” They said, “The master is a lover and is drunk and wandering from street to street.”

غزل شمارهٔ 2240–ننشیند آتشم چو ز حق خاست آرزو

غزل شمارهٔ 2241–هان، ای جمال دلبر، ای شاد وقت تو

غزل شمارهٔ 2400–گل را نگر ز لطف سوی خار آمده

غزل شمارهٔ 2401–ای صد هزار خرمن‌ها را بسوخته

غزل شمارهٔ 2972–ای آن که مر مرا تو به از جان و دیده‌ای

غزل شمارهٔ 2973–ای از جمال حسن تو عالم نشانه‌ای