Divan-e Ashʿar by Naziri Nishapuri, in the metre مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

غزل شمارهٔ 4زبان پیام هوس داشت شستم انشا را

9 couplets

غزل شمارهٔ 13به زیر هر بن مو چشم روشنی‌ست مرا

12 couplets

غزل شمارهٔ 18نشسته در ظلمم با قمر چه کار مرا

11 couplets

غزل شمارهٔ 19نگاه گم شده در راه کوی یار مرا

8 couplets

غزل شمارهٔ 20چه منت از مدد روزگار بر سر ما

11 couplets

غزل شمارهٔ 23ز بس بود دل خود کام ناسپاس مرا

6 couplets

غزل شمارهٔ 40دلا گداز که آیینه کرده سنگ تو را

8 couplets

غزل شمارهٔ 41به صاف صبح نگه کن سر سبو بگشا

11 couplets

غزل شمارهٔ 53دل شکسته بود تحفه خزینه ما

7 couplets

غزل شمارهٔ 59ادب گرفته عنان خمار و مستی ما

7 couplets

غزل شمارهٔ 63سحر منادی بلبل به گلستان دریاب

9 couplets

غزل شمارهٔ 73نشاط عید گدا عجب پادشا بشکست

9 couplets

غزل شمارهٔ 74نظر به ظاهر و صیاد در خفا خفتست

9 couplets

غزل شمارهٔ 75گریزد از صف ما هر که مرد غوغا نیست

8 couplets

غزل شمارهٔ 76حریف دردی و صافی نیی خطا اینجاست

9 couplets

غزل شمارهٔ 83به حرف اهل غرض قرب و بعد ما بندست

10 couplets

غزل شمارهٔ 86ره حریف گرفتم که شیشه یار منست

9 couplets

غزل شمارهٔ 101خمار می به لبم قفل زد ایاغ کجاست؟

7 couplets

غزل شمارهٔ 104به شرح حالت من نامه ها در اطرافست

11 couplets

غزل شمارهٔ 106چنان ز خانه برون رفتنم به دل ننگ است

9 couplets

غزل شمارهٔ 108تو را به کعبه مرا کار با دل افتادست

12 couplets

غزل شمارهٔ 112نشست پهلوی من وز رقیب جام گرفت

7 couplets

غزل شمارهٔ 118بیا که مردم و بر راه چشم جان بازست

9 couplets

غزل شمارهٔ 121زبان طعنه ما کوته از بریدن نیست

7 couplets

غزل شمارهٔ 123هوا بدیهه رسانست و باغ موزون است

10 couplets

غزل شمارهٔ 124محبت تو به هر دل نشست کین ننشست

8 couplets

غزل شمارهٔ 131جمال ساقی ما در ضمیر لاله گذشت

9 couplets

غزل شمارهٔ 137جزای حسن عمل در شریعت عربیست

11 couplets

غزل شمارهٔ 141عطاش را نه صوابست و نه خطا باعث

9 couplets

غزل شمارهٔ 143فسون خط تو پیغام بعثت و شب داج

14 couplets

غزل شمارهٔ 148چگونه نام تو آریم بر زبان گستاخ

9 couplets

غزل شمارهٔ 149چو نیست حد که به بالین نهیم سر گستاخ

7 couplets

غزل شمارهٔ 160چه شور بود؟ که عشقت به من کرامت کرد

7 couplets

غزل شمارهٔ 162به هوش سیر چمن کن که شاهدان مستند

11 couplets

غزل شمارهٔ 164چه خوست کاین دل کافر نهاد من دارد

12 couplets

غزل شمارهٔ 165هوس چو دیر کشد شعله در نهاد افتد

11 couplets

غزل شمارهٔ 174ز نکهت سحری شوق یار می‌خیزد

11 couplets

غزل شمارهٔ 175جهان جوان شد و عقد بهار می‌بندد

12 couplets

غزل شمارهٔ 179هنوز راه نگاهم به بام و در ندهند

11 couplets

غزل شمارهٔ 184بیا که بی تو غم از خاطرم به در نرود

9 couplets

غزل شمارهٔ 199به دل ز شوق تو چون ناله در سماع آید

9 couplets

غزل شمارهٔ 201درین دیار عجب مطربان یک رنگند

15 couplets

غزل شمارهٔ 210نمی توان به گزند از من انتقام کشید

9 couplets

غزل شمارهٔ 215کسی به ملک حدوث از قدم نمی‌افتد

11 couplets

غزل شمارهٔ 229بکش، بسوز، که نام امان نخواهم برد

8 couplets

غزل شمارهٔ 233به خاطرم گله‌ای گشت و دوست دشمن شد

7 couplets

غزل شمارهٔ 234تبسمش به لب از شرم خشم و کین گردد

7 couplets

غزل شمارهٔ 236گهی که وقت علاج دماغ من باشد

10 couplets

غزل شمارهٔ 241دریغ نقش امل ها بر آب جو بستند

11 couplets

غزل شمارهٔ 251درین سپید رقم قسمت و حواله نماند

10 couplets

Divan-e Ashʿar by Naziri Nishapuri, in the metre مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

Poems

غزل شمارهٔ 4–زبان پیام هوس داشت شستم انشا را

غزل شمارهٔ 13–به زیر هر بن مو چشم روشنی‌ست مرا

غزل شمارهٔ 18–نشسته در ظلمم با قمر چه کار مرا

غزل شمارهٔ 19–نگاه گم شده در راه کوی یار مرا

غزل شمارهٔ 20–چه منت از مدد روزگار بر سر ما

غزل شمارهٔ 23–ز بس بود دل خود کام ناسپاس مرا

غزل شمارهٔ 40–دلا گداز که آیینه کرده سنگ تو را

غزل شمارهٔ 41–به صاف صبح نگه کن سر سبو بگشا

غزل شمارهٔ 53–دل شکسته بود تحفه خزینه ما

غزل شمارهٔ 59–ادب گرفته عنان خمار و مستی ما

غزل شمارهٔ 63–سحر منادی بلبل به گلستان دریاب

غزل شمارهٔ 73–نشاط عید گدا عجب پادشا بشکست

غزل شمارهٔ 74–نظر به ظاهر و صیاد در خفا خفتست

غزل شمارهٔ 75–گریزد از صف ما هر که مرد غوغا نیست

غزل شمارهٔ 76–حریف دردی و صافی نیی خطا اینجاست

غزل شمارهٔ 83–به حرف اهل غرض قرب و بعد ما بندست

غزل شمارهٔ 86–ره حریف گرفتم که شیشه یار منست

غزل شمارهٔ 101–خمار می به لبم قفل زد ایاغ کجاست؟

غزل شمارهٔ 104–به شرح حالت من نامه ها در اطرافست

غزل شمارهٔ 106–چنان ز خانه برون رفتنم به دل ننگ است

غزل شمارهٔ 108–تو را به کعبه مرا کار با دل افتادست

غزل شمارهٔ 112–نشست پهلوی من وز رقیب جام گرفت

غزل شمارهٔ 118–بیا که مردم و بر راه چشم جان بازست

غزل شمارهٔ 121–زبان طعنه ما کوته از بریدن نیست

غزل شمارهٔ 123–هوا بدیهه رسانست و باغ موزون است

غزل شمارهٔ 124–محبت تو به هر دل نشست کین ننشست

غزل شمارهٔ 131–جمال ساقی ما در ضمیر لاله گذشت

غزل شمارهٔ 137–جزای حسن عمل در شریعت عربیست

غزل شمارهٔ 141–عطاش را نه صوابست و نه خطا باعث

غزل شمارهٔ 143–فسون خط تو پیغام بعثت و شب داج

غزل شمارهٔ 148–چگونه نام تو آریم بر زبان گستاخ

غزل شمارهٔ 149–چو نیست حد که به بالین نهیم سر گستاخ

غزل شمارهٔ 160–چه شور بود؟ که عشقت به من کرامت کرد

غزل شمارهٔ 162–به هوش سیر چمن کن که شاهدان مستند

غزل شمارهٔ 164–چه خوست کاین دل کافر نهاد من دارد

غزل شمارهٔ 165–هوس چو دیر کشد شعله در نهاد افتد

غزل شمارهٔ 174–ز نکهت سحری شوق یار می‌خیزد

غزل شمارهٔ 175–جهان جوان شد و عقد بهار می‌بندد

غزل شمارهٔ 179–هنوز راه نگاهم به بام و در ندهند

غزل شمارهٔ 184–بیا که بی تو غم از خاطرم به در نرود

غزل شمارهٔ 199–به دل ز شوق تو چون ناله در سماع آید

غزل شمارهٔ 201–درین دیار عجب مطربان یک رنگند

غزل شمارهٔ 210–نمی توان به گزند از من انتقام کشید

غزل شمارهٔ 215–کسی به ملک حدوث از قدم نمی‌افتد

غزل شمارهٔ 229–بکش، بسوز، که نام امان نخواهم برد

غزل شمارهٔ 233–به خاطرم گله‌ای گشت و دوست دشمن شد

غزل شمارهٔ 234–تبسمش به لب از شرم خشم و کین گردد

غزل شمارهٔ 236–گهی که وقت علاج دماغ من باشد

غزل شمارهٔ 241–دریغ نقش امل ها بر آب جو بستند

غزل شمارهٔ 251–درین سپید رقم قسمت و حواله نماند

غزل شمارهٔ 4زبان پیام هوس داشت شستم انشا را

غزل شمارهٔ 13به زیر هر بن مو چشم روشنی‌ست مرا

غزل شمارهٔ 18نشسته در ظلمم با قمر چه کار مرا

غزل شمارهٔ 19نگاه گم شده در راه کوی یار مرا

غزل شمارهٔ 20چه منت از مدد روزگار بر سر ما

غزل شمارهٔ 23ز بس بود دل خود کام ناسپاس مرا

غزل شمارهٔ 40دلا گداز که آیینه کرده سنگ تو را

غزل شمارهٔ 41به صاف صبح نگه کن سر سبو بگشا

غزل شمارهٔ 53دل شکسته بود تحفه خزینه ما

غزل شمارهٔ 59ادب گرفته عنان خمار و مستی ما

غزل شمارهٔ 63سحر منادی بلبل به گلستان دریاب

غزل شمارهٔ 73نشاط عید گدا عجب پادشا بشکست

غزل شمارهٔ 74نظر به ظاهر و صیاد در خفا خفتست

غزل شمارهٔ 75گریزد از صف ما هر که مرد غوغا نیست

غزل شمارهٔ 76حریف دردی و صافی نیی خطا اینجاست

غزل شمارهٔ 83به حرف اهل غرض قرب و بعد ما بندست

غزل شمارهٔ 86ره حریف گرفتم که شیشه یار منست

غزل شمارهٔ 101خمار می به لبم قفل زد ایاغ کجاست؟

غزل شمارهٔ 104به شرح حالت من نامه ها در اطرافست

غزل شمارهٔ 106چنان ز خانه برون رفتنم به دل ننگ است

غزل شمارهٔ 108تو را به کعبه مرا کار با دل افتادست

غزل شمارهٔ 112نشست پهلوی من وز رقیب جام گرفت

غزل شمارهٔ 118بیا که مردم و بر راه چشم جان بازست

غزل شمارهٔ 121زبان طعنه ما کوته از بریدن نیست

غزل شمارهٔ 123هوا بدیهه رسانست و باغ موزون است

غزل شمارهٔ 124محبت تو به هر دل نشست کین ننشست

غزل شمارهٔ 131جمال ساقی ما در ضمیر لاله گذشت

غزل شمارهٔ 137جزای حسن عمل در شریعت عربیست

غزل شمارهٔ 141عطاش را نه صوابست و نه خطا باعث

غزل شمارهٔ 143فسون خط تو پیغام بعثت و شب داج

غزل شمارهٔ 148چگونه نام تو آریم بر زبان گستاخ

غزل شمارهٔ 149چو نیست حد که به بالین نهیم سر گستاخ

غزل شمارهٔ 160چه شور بود؟ که عشقت به من کرامت کرد

غزل شمارهٔ 162به هوش سیر چمن کن که شاهدان مستند

غزل شمارهٔ 164چه خوست کاین دل کافر نهاد من دارد

غزل شمارهٔ 165هوس چو دیر کشد شعله در نهاد افتد

غزل شمارهٔ 174ز نکهت سحری شوق یار می‌خیزد

غزل شمارهٔ 175جهان جوان شد و عقد بهار می‌بندد

غزل شمارهٔ 179هنوز راه نگاهم به بام و در ندهند

غزل شمارهٔ 184بیا که بی تو غم از خاطرم به در نرود

غزل شمارهٔ 199به دل ز شوق تو چون ناله در سماع آید

غزل شمارهٔ 201درین دیار عجب مطربان یک رنگند

غزل شمارهٔ 210نمی توان به گزند از من انتقام کشید

غزل شمارهٔ 215کسی به ملک حدوث از قدم نمی‌افتد

غزل شمارهٔ 229بکش، بسوز، که نام امان نخواهم برد

غزل شمارهٔ 233به خاطرم گله‌ای گشت و دوست دشمن شد

غزل شمارهٔ 234تبسمش به لب از شرم خشم و کین گردد

غزل شمارهٔ 236گهی که وقت علاج دماغ من باشد

غزل شمارهٔ 241دریغ نقش امل ها بر آب جو بستند

غزل شمارهٔ 251درین سپید رقم قسمت و حواله نماند