Divan-e Shams by Rumi, in the metre مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)

غزل شمارهٔ 701–آن خواجه خوش لقا چه دارد

غزل شمارهٔ 702–پرکندگی از نفاق خیزد

غزل شمارهٔ 703–آن کس که ز جان خود نترسد

غزل شمارهٔ 704–آن جا که چو تو نگار باشد

غزل شمارهٔ 705–ای کز تو همه جفا وفا شد

غزل شمارهٔ 706–روزم به عیادت شب آمد

غزل شمارهٔ 707–آن یوسف خوش عذار آمد

That Joseph handsome of cheek has come, that Jesus of the age has come;

غزل شمارهٔ 708–برخیز که ساقی اندر آمد

غزل شمارهٔ 709–جان از سفر دراز آمد

غزل شمارهٔ 710–آن شعله نور می‌خرامد

غزل شمارهٔ 711–امروز نگار ما نیامد

غزل شمارهٔ 712–خوش باش که هر که راز داند

غزل شمارهٔ 713–ساقی زان می که می‌چریدند

غزل شمارهٔ 714–اول نظر ار چه سرسری بود

غزل شمارهٔ 715–اول نظر ار چه سرسری بود

غزل شمارهٔ 716–دیر آمده‌ای سفر مکن زود

غزل شمارهٔ 717–آن کس که به بندگیت آید

غزل شمارهٔ 718–آخر گهر وفا ببارید

غزل شمارهٔ 719–ای اهل صبوح در چه کارید

غزل شمارهٔ 720–از بهر چه در غم و زحیرید

غزل شمارهٔ 721–هر سینه که سیمبر ندارد

غزل شمارهٔ 722–ما مست شدیم و دل جدا شد

غزل شمارهٔ 723–ساقی برخیز کان مه آمد

غزل شمارهٔ 724–گر مایهٔ دهر جان فزا بود

غزل شمارهٔ 725–کس با چو تو یار راز گوید

غزل شمارهٔ 726–شب رفت حریفکان کجایید

غزل شمارهٔ 727–از دلبر ما نشان کی دارد

غزل شمارهٔ 1008–یا من نعماه غیر معدود

غزل شمارهٔ 1049–صد بار بگفتمت نگهدار

غزل شمارهٔ 1050–کی باشد اختری در اقطار

غزل شمارهٔ 1051–شب گشت ولیک پیش اغیار

غزل شمارهٔ 1052–نوریست میان شعر احمر

There is a light in the midst of the red hair, transcending eye and imagination and spirit.

غزل شمارهٔ 1053–نزدیک توام مرا مبین دور

غزل شمارهٔ 1054–ای یار شگرف در همه کار

غزل شمارهٔ 1055–انجیرفروش را چه بهتر

غزل شمارهٔ 1056–انجیرفروش را چه بهتر

غزل شمارهٔ 1057–دارد درویش نوش دیگر

غزل شمارهٔ 1058–آخر کی شود از آن لقا سیر

غزل شمارهٔ 1059–گفتی که زیان کنی زیان گیر

غزل شمارهٔ 1175–انجیرفروش را چه بهتر

غزل شمارهٔ 1190–ای خفته به یاد یار برخیز

غزل شمارهٔ 1191–ماییم فداییان جانباز

غزل شمارهٔ 1192–برخیز و صبوح را برانگیز

غزل شمارهٔ 1193–من از سخنان مهرانگیز

غزل شمارهٔ 1238–امروز خوش است دل که تو دوش

غزل شمارهٔ 1239–ای خواجه تو عاقلانه می‌باش

غزل شمارهٔ 1240–آن مطرب ما خوشست و چنگش

غزل شمارهٔ 1241–ما نعره به شب زنیم و خاموش

غزل شمارهٔ 1242–گر لاش نمود راه قلاش

غزل شمارهٔ 1307–ای مونس و غمگسار عاشق