باب

غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 2801نمی خواهم نقاب از صورت احوال من افتد

غزل شمارهٔ 2802ز جوش مغز هردم از سرم دستار می‌افتد

غزل شمارهٔ 2803مگو عاقل کجا در محنت ایام می افتد

غزل شمارهٔ 2804به زخم کهنه شور از زخمهای تازه می افتد

غزل شمارهٔ 2805به فکر عاقبت عاشق نه از غفلت نمی افتد

غزل شمارهٔ 2806سرشک تلخ من در گنبد خضرا نمی‌گنجد

غزل شمارهٔ 2807کسی تا کی به دامان شب و آه سحر پیچد؟

غزل شمارهٔ 2808دل آزاده از طولِ اَمَل بسیار می پیچد

غزل شمارهٔ 2809خط از بیباکی آن حسن عالمگیر می پیچد

غزل شمارهٔ 2810ز بار درد من کوه گران بر خویش می پیچد

غزل شمارهٔ 2811شکر لعل لبش در تلخی دشنام می‌پیچد

غزل شمارهٔ 2812مرا آه از خموشی در دل دیوانه می پیچد

غزل شمارهٔ 2813خوشا چشمی که با آن طاق ابرو آشنا گردد

غزل شمارهٔ 2814دو بالا می شود طول امل چون قد دو تا گردد

غزل شمارهٔ 2815به هر آب تنک کی همت من آشنا گردد؟

غزل شمارهٔ 2816بهار از روی گلرنگ تو با برگ و نوا گردد

غزل شمارهٔ 2817زدندان ریختن عقد سخن زیر و زبرگردد

غزل شمارهٔ 2818مباد از باده آن لبهای خون آشام تر گردد

غزل شمارهٔ 2819غم از سنگ ملامت نیست سرگرم محبت را

غزل شمارهٔ 2820در ایام تهیدستی فغان صاحب اثر گردد

غزل شمارهٔ 2821مبادا دولت دنیا نصیب بد گهر گردد

غزل شمارهٔ 2822نمی بندد کمر هر کس کز او زنار برگردد

غزل شمارهٔ 2823نسیم صبحگاه از غنچه ام دلگیر برگردد

غزل شمارهٔ 2824زفیض عشق دلهای مخالف مهربان گردد

غزل شمارهٔ 2825اگر از پرده زلف سیه رویش عیان گردد

غزل شمارهٔ 2826سبکروحی که چون پروانه بر گرد سخن گردد

غزل شمارهٔ 2827بغیر از خامه کز بیطاقتی گرد سخن گردد

غزل شمارهٔ 2828کسی تا چند مغلوب شراب لاله گون گردد؟

غزل شمارهٔ 2829چنین از خون اگر دامان آن گل لاله گون گردد

غزل شمارهٔ 2830به افسون پیر و طول امل هشیار کی گردد؟

غزل شمارهٔ 2831سیه مست غرور از گفتگو هشیار کی گردد؟

غزل شمارهٔ 2832دل سنگ از شکست دانه من آب می‌گردد

غزل شمارهٔ 2833ز دامان ترم ریگ روان سیراب می‌گردد

غزل شمارهٔ 2834ز آهم بیستون سرچشمهٔ سیماب می‌گردد

غزل شمارهٔ 2835مبین گستاخ در رویش چو مشک اندود می‌گردد

غزل شمارهٔ 2836به خدمت بنده از آزادمردان زود می‌گردد

غزل شمارهٔ 2837از آن از سیر صحرا خاطرم خشنود می‌گردد

غزل شمارهٔ 2838زخشکی در دهانم آب گردآلود می گردد

غزل شمارهٔ 2839نسیم نوبهاران بر دماغم بار می‌گردد

غزل شمارهٔ 2840سخن‌سنجی سرآمد در فن گفتار می‌گردد

غزل شمارهٔ 2841ز خط آیینه روی که جوهردار می‌گردد؟

غزل شمارهٔ 2842سر هر کس که گرم از باده منصور می گردد

غزل شمارهٔ 2843ز خط هشیار کی آن نرگس مخمور می گردد؟

غزل شمارهٔ 2844عمل چون خالص افتد دل از ان پرنور می گردد

غزل شمارهٔ 2845به اندک فرصتی روشندل از جان سیر می گردد

غزل شمارهٔ 2846به نومیدی گره از کار سالک باز می‌گردد

غزل شمارهٔ 2847ز گل تنها کجا بزم گلستان ساز می‌گردد؟

غزل شمارهٔ 2848دل من بی‌قرار از شعله آواز می‌گردد

غزل شمارهٔ 2849زآب دیده من بید مجنون سبز می گردد

غزل شمارهٔ 2850گرانی می‌کند بر تن چو سر بی‌جوش می‌گردد