رباعیات

رباعی شمارهٔ 301قلاشانیم و لاابالی حالیم

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 301

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 302هستیم ز بندگیت ما شاد ای جان

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 302

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 303اکنون که ز دونی ای جهان گذران

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 303

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 304عقلی که خلاف تو گزیدن نتوان

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 304

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 305یک شب غم هجران تو ای جان جهان

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 305

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 306گه سوی من آیی از لطیفی پویان

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 306

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 307آزار ترا گرچه نهادم گردن

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 307

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 308اندر دریا نهنگ باید بودن

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 308

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 309در بند بلای آن بت کش بودن

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 309

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 310تا چند ز سودای جهان پیمودن

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 310

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 311ای دیده ز هر طرف که برخیزد خس

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 311

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 312گر شاد نخواهی این دلم شاد مکن

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 312

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 313فرمان حسود فتنه‌انگیز مکن

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 313

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 314تا با خودی ارچه همنشینی با من

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 314

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 315گه بردوزی به دامنم بر دامن

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 315

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 316اکنون که ستد هوای تو داد از من

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 316

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 317گه یار شوی تو با ملامت‌گر من

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 317

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 318با من شب و روز گرم بودی به سخن

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 318

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 319ای چون گل نوشکفته برطرف چمن

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 319

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 320پندی دهمت اگر پذیری ای تن

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 320

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 321ای یار قلندر خراباتی من

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 321

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 322گر کرده بدی تو آزمون دل من

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 322

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 323بد کمتر ازین کن ای بت سیمین‌تن

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 323

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 324ای شاه چو لاله دارد از تو دشمن

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 324

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 325بی تیر غمت پشت کمان دارم من

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 325

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 326غمهای تو در میان جان دارم من

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 326

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 327بختی نه که با دوست درآمیزم من

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 327

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 328ای بی سببی همیشه آزردهٔ من

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 328

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 329چون آمد شد بریدم از کوی تو من

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 329

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 330از عشوهٔ چرخ در امانم ز تو من

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 330

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 331دلها همه آب گشت و جانها همه خون

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 331

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 332در جنب گرانی تو ای نوشتکین

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 332

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 333بهرام دواند هر دو جویندهٔ کین

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 333

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 334پار ارچه نمی‌کرد چو کفرم تمکین

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 334

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 335آب ارچه نمی‌رود به جویم با تو

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 335

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 336ای طالع سعد روح فرخنده به تو

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 336

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 337ای قامت سرو گشته کوتاه به تو

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 337

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 338آنی که عدو چو برگ بیدست از تو

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 338

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 339بی آنکه به کس رسید پیوند از تو

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 339

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 340جز گرد دلم گشت نداند غم تو

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 340

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 341ای مفلس ما ز مجلس خرم تو

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 341

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 342ای بی تو دلیل اشهب و ادهم تو

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 342

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 343چون موی شدم ز رشک پیراهن تو

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 343

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 344دل سوخته شد در تف اندیشهٔ تو

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 344

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 345ای زلف و رخ تو مایهٔ پیشهٔ تو

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 345

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 346ای همت صد هزار کس در پی تو

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 346

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 347دل کیست که گوهری فشاند بی تو

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 347

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 348چون آتش تیز بی‌قرارم بی تو

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 348

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 349ای عقل اگر چند شریفی دون شو

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 349

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 350اندر ره عشق دلبران صادق کو

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 350

2 اشعار

نظمیں

رباعی شمارهٔ 301–قلاشانیم و لاابالی حالیم

رباعی شمارهٔ 302–هستیم ز بندگیت ما شاد ای جان

رباعی شمارهٔ 303–اکنون که ز دونی ای جهان گذران

رباعی شمارهٔ 304–عقلی که خلاف تو گزیدن نتوان

رباعی شمارهٔ 305–یک شب غم هجران تو ای جان جهان

رباعی شمارهٔ 306–گه سوی من آیی از لطیفی پویان

رباعی شمارهٔ 307–آزار ترا گرچه نهادم گردن

رباعی شمارهٔ 308–اندر دریا نهنگ باید بودن

رباعی شمارهٔ 309–در بند بلای آن بت کش بودن

رباعی شمارهٔ 310–تا چند ز سودای جهان پیمودن

رباعی شمارهٔ 311–ای دیده ز هر طرف که برخیزد خس

رباعی شمارهٔ 312–گر شاد نخواهی این دلم شاد مکن

رباعی شمارهٔ 313–فرمان حسود فتنه‌انگیز مکن

رباعی شمارهٔ 314–تا با خودی ارچه همنشینی با من

رباعی شمارهٔ 315–گه بردوزی به دامنم بر دامن

رباعی شمارهٔ 316–اکنون که ستد هوای تو داد از من

رباعی شمارهٔ 317–گه یار شوی تو با ملامت‌گر من

رباعی شمارهٔ 318–با من شب و روز گرم بودی به سخن

رباعی شمارهٔ 319–ای چون گل نوشکفته برطرف چمن

رباعی شمارهٔ 320–پندی دهمت اگر پذیری ای تن

رباعی شمارهٔ 321–ای یار قلندر خراباتی من

رباعی شمارهٔ 322–گر کرده بدی تو آزمون دل من

رباعی شمارهٔ 323–بد کمتر ازین کن ای بت سیمین‌تن

رباعی شمارهٔ 324–ای شاه چو لاله دارد از تو دشمن

رباعی شمارهٔ 325–بی تیر غمت پشت کمان دارم من

رباعی شمارهٔ 326–غمهای تو در میان جان دارم من

رباعی شمارهٔ 327–بختی نه که با دوست درآمیزم من

رباعی شمارهٔ 328–ای بی سببی همیشه آزردهٔ من

رباعی شمارهٔ 329–چون آمد شد بریدم از کوی تو من

رباعی شمارهٔ 330–از عشوهٔ چرخ در امانم ز تو من

رباعی شمارهٔ 331–دلها همه آب گشت و جانها همه خون

رباعی شمارهٔ 332–در جنب گرانی تو ای نوشتکین

رباعی شمارهٔ 333–بهرام دواند هر دو جویندهٔ کین

رباعی شمارهٔ 334–پار ارچه نمی‌کرد چو کفرم تمکین

رباعی شمارهٔ 335–آب ارچه نمی‌رود به جویم با تو

رباعی شمارهٔ 336–ای طالع سعد روح فرخنده به تو

رباعی شمارهٔ 337–ای قامت سرو گشته کوتاه به تو

رباعی شمارهٔ 338–آنی که عدو چو برگ بیدست از تو

رباعی شمارهٔ 339–بی آنکه به کس رسید پیوند از تو

رباعی شمارهٔ 340–جز گرد دلم گشت نداند غم تو

رباعی شمارهٔ 341–ای مفلس ما ز مجلس خرم تو

رباعی شمارهٔ 342–ای بی تو دلیل اشهب و ادهم تو

رباعی شمارهٔ 343–چون موی شدم ز رشک پیراهن تو

رباعی شمارهٔ 344–دل سوخته شد در تف اندیشهٔ تو

رباعی شمارهٔ 345–ای زلف و رخ تو مایهٔ پیشهٔ تو

رباعی شمارهٔ 346–ای همت صد هزار کس در پی تو

رباعی شمارهٔ 347–دل کیست که گوهری فشاند بی تو

رباعی شمارهٔ 348–چون آتش تیز بی‌قرارم بی تو

رباعی شمارهٔ 349–ای عقل اگر چند شریفی دون شو

رباعی شمارهٔ 350–اندر ره عشق دلبران صادق کو

رباعیات

نظمیں

رباعی شمارهٔ 301–قلاشانیم و لاابالی حالیم

رباعی شمارهٔ 302–هستیم ز بندگیت ما شاد ای جان

رباعی شمارهٔ 303–اکنون که ز دونی ای جهان گذران

رباعی شمارهٔ 304–عقلی که خلاف تو گزیدن نتوان

رباعی شمارهٔ 305–یک شب غم هجران تو ای جان جهان

رباعی شمارهٔ 306–گه سوی من آیی از لطیفی پویان

رباعی شمارهٔ 307–آزار ترا گرچه نهادم گردن

رباعی شمارهٔ 308–اندر دریا نهنگ باید بودن

رباعی شمارهٔ 309–در بند بلای آن بت کش بودن

رباعی شمارهٔ 310–تا چند ز سودای جهان پیمودن

رباعی شمارهٔ 311–ای دیده ز هر طرف که برخیزد خس

رباعی شمارهٔ 312–گر شاد نخواهی این دلم شاد مکن

رباعی شمارهٔ 313–فرمان حسود فتنه‌انگیز مکن

رباعی شمارهٔ 314–تا با خودی ارچه همنشینی با من

رباعی شمارهٔ 315–گه بردوزی به دامنم بر دامن

رباعی شمارهٔ 316–اکنون که ستد هوای تو داد از من

رباعی شمارهٔ 317–گه یار شوی تو با ملامت‌گر من

رباعی شمارهٔ 318–با من شب و روز گرم بودی به سخن

رباعی شمارهٔ 319–ای چون گل نوشکفته برطرف چمن

رباعی شمارهٔ 320–پندی دهمت اگر پذیری ای تن

رباعی شمارهٔ 321–ای یار قلندر خراباتی من

رباعی شمارهٔ 322–گر کرده بدی تو آزمون دل من

رباعی شمارهٔ 323–بد کمتر ازین کن ای بت سیمین‌تن

رباعی شمارهٔ 324–ای شاه چو لاله دارد از تو دشمن

رباعی شمارهٔ 325–بی تیر غمت پشت کمان دارم من

رباعی شمارهٔ 326–غمهای تو در میان جان دارم من

رباعی شمارهٔ 301قلاشانیم و لاابالی حالیم

رباعی شمارهٔ 302هستیم ز بندگیت ما شاد ای جان

رباعی شمارهٔ 303اکنون که ز دونی ای جهان گذران

رباعی شمارهٔ 304عقلی که خلاف تو گزیدن نتوان

رباعی شمارهٔ 305یک شب غم هجران تو ای جان جهان

رباعی شمارهٔ 306گه سوی من آیی از لطیفی پویان

رباعی شمارهٔ 307آزار ترا گرچه نهادم گردن

رباعی شمارهٔ 308اندر دریا نهنگ باید بودن

رباعی شمارهٔ 309در بند بلای آن بت کش بودن

رباعی شمارهٔ 310تا چند ز سودای جهان پیمودن

رباعی شمارهٔ 311ای دیده ز هر طرف که برخیزد خس

رباعی شمارهٔ 312گر شاد نخواهی این دلم شاد مکن

رباعی شمارهٔ 313فرمان حسود فتنه‌انگیز مکن

رباعی شمارهٔ 314تا با خودی ارچه همنشینی با من

رباعی شمارهٔ 315گه بردوزی به دامنم بر دامن

رباعی شمارهٔ 316اکنون که ستد هوای تو داد از من

رباعی شمارهٔ 317گه یار شوی تو با ملامت‌گر من

رباعی شمارهٔ 318با من شب و روز گرم بودی به سخن

رباعی شمارهٔ 319ای چون گل نوشکفته برطرف چمن

رباعی شمارهٔ 320پندی دهمت اگر پذیری ای تن

رباعی شمارهٔ 321ای یار قلندر خراباتی من

رباعی شمارهٔ 322گر کرده بدی تو آزمون دل من

رباعی شمارهٔ 323بد کمتر ازین کن ای بت سیمین‌تن

رباعی شمارهٔ 324ای شاه چو لاله دارد از تو دشمن

رباعی شمارهٔ 325بی تیر غمت پشت کمان دارم من

رباعی شمارهٔ 326غمهای تو در میان جان دارم من

رباعی شمارهٔ 327بختی نه که با دوست درآمیزم من

رباعی شمارهٔ 328ای بی سببی همیشه آزردهٔ من

رباعی شمارهٔ 329چون آمد شد بریدم از کوی تو من

رباعی شمارهٔ 330از عشوهٔ چرخ در امانم ز تو من

رباعی شمارهٔ 331دلها همه آب گشت و جانها همه خون

رباعی شمارهٔ 332در جنب گرانی تو ای نوشتکین

رباعی شمارهٔ 333بهرام دواند هر دو جویندهٔ کین

رباعی شمارهٔ 334پار ارچه نمی‌کرد چو کفرم تمکین

رباعی شمارهٔ 335آب ارچه نمی‌رود به جویم با تو

رباعی شمارهٔ 336ای طالع سعد روح فرخنده به تو

رباعی شمارهٔ 337ای قامت سرو گشته کوتاه به تو

رباعی شمارهٔ 338آنی که عدو چو برگ بیدست از تو

رباعی شمارهٔ 339بی آنکه به کس رسید پیوند از تو

رباعی شمارهٔ 340جز گرد دلم گشت نداند غم تو

رباعی شمارهٔ 341ای مفلس ما ز مجلس خرم تو

رباعی شمارهٔ 342ای بی تو دلیل اشهب و ادهم تو

رباعی شمارهٔ 343چون موی شدم ز رشک پیراهن تو

رباعی شمارهٔ 344دل سوخته شد در تف اندیشهٔ تو

رباعی شمارهٔ 345ای زلف و رخ تو مایهٔ پیشهٔ تو

رباعی شمارهٔ 346ای همت صد هزار کس در پی تو

رباعی شمارهٔ 347دل کیست که گوهری فشاند بی تو

رباعی شمارهٔ 348چون آتش تیز بی‌قرارم بی تو

رباعی شمارهٔ 349ای عقل اگر چند شریفی دون شو

رباعی شمارهٔ 350اندر ره عشق دلبران صادق کو

رباعی شمارهٔ 301قلاشانیم و لاابالی حالیم

رباعی شمارهٔ 302هستیم ز بندگیت ما شاد ای جان

رباعی شمارهٔ 303اکنون که ز دونی ای جهان گذران

رباعی شمارهٔ 304عقلی که خلاف تو گزیدن نتوان

رباعی شمارهٔ 305یک شب غم هجران تو ای جان جهان

رباعی شمارهٔ 306گه سوی من آیی از لطیفی پویان

رباعی شمارهٔ 307آزار ترا گرچه نهادم گردن

رباعی شمارهٔ 308اندر دریا نهنگ باید بودن

رباعی شمارهٔ 309در بند بلای آن بت کش بودن

رباعی شمارهٔ 310تا چند ز سودای جهان پیمودن

رباعی شمارهٔ 311ای دیده ز هر طرف که برخیزد خس

رباعی شمارهٔ 312گر شاد نخواهی این دلم شاد مکن

رباعی شمارهٔ 313فرمان حسود فتنه‌انگیز مکن

رباعی شمارهٔ 314تا با خودی ارچه همنشینی با من

رباعی شمارهٔ 315گه بردوزی به دامنم بر دامن

رباعی شمارهٔ 316اکنون که ستد هوای تو داد از من

رباعی شمارهٔ 317گه یار شوی تو با ملامت‌گر من

رباعی شمارهٔ 318با من شب و روز گرم بودی به سخن

رباعی شمارهٔ 319ای چون گل نوشکفته برطرف چمن

رباعی شمارهٔ 320پندی دهمت اگر پذیری ای تن

رباعی شمارهٔ 321ای یار قلندر خراباتی من

رباعی شمارهٔ 322گر کرده بدی تو آزمون دل من

رباعی شمارهٔ 323بد کمتر ازین کن ای بت سیمین‌تن

رباعی شمارهٔ 324ای شاه چو لاله دارد از تو دشمن

رباعی شمارهٔ 325بی تیر غمت پشت کمان دارم من

رباعی شمارهٔ 326غمهای تو در میان جان دارم من

رباعی شمارهٔ 327بختی نه که با دوست درآمیزم من

رباعی شمارهٔ 328ای بی سببی همیشه آزردهٔ من

رباعی شمارهٔ 329چون آمد شد بریدم از کوی تو من

رباعی شمارهٔ 330از عشوهٔ چرخ در امانم ز تو من