سنایی»دیوان اشعار»رباعیات»رباعی شمارهٔ 312رباعی شمارهٔ 312شاعر: سناییوزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: ادمکنہم وزن و قافیہ نظمیں: 2صنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 111نقل کریںگر شاد نخواهی این دلم شاد مکنور یاد نیایدت ز من یاد مکن22نقل کریںلیکن به وفا بر تو که این خسته دلماز بند غم عشق خود آزاد مکن◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمای دیده ز هر طرف که برخیزد خسطرفهست که جز با تو نیامیزد خسسنایی»دیوان اشعار»رباعیات»رباعی شمارهٔ 311اگلی نظمفرمان حسود فتنهانگیز مکنچشم از پی کشتن رهی تیز مکنسنایی»دیوان اشعار»رباعیات»رباعی شمارهٔ 313◆زمینہم وزن و قافیہ نظمیںاز دی که گذشت هیچ از او یاد مکنفردا که نیامدهست فریاد مکنخیام»رباعیات»رباعی شمارهٔ 136از دی که گذشت، هیچ از او یاد مکنفردا که نیامدهست، فریاد مکنخیام»رباعیات خیام به پژوهش سیدعلی میرافضلی»رباعیات اصیل»شمارهٔ 17◆ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمای دیده ز هر طرف که برخیزد خسطرفهست که جز با تو نیامیزد خسسنایی»دیوان اشعار»رباعیات»رباعی شمارهٔ 311
اگلی نظمفرمان حسود فتنهانگیز مکنچشم از پی کشتن رهی تیز مکنسنایی»دیوان اشعار»رباعیات»رباعی شمارهٔ 313
از دی که گذشت، هیچ از او یاد مکنفردا که نیامدهست، فریاد مکنخیام»رباعیات خیام به پژوهش سیدعلی میرافضلی»رباعیات اصیل»شمارهٔ 17