وزنِ مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم) میں غالب دهلوی کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 1نمی‌بینیم در عالم نشاطی کاسمان ما را

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1

15 اشعار

غزل شمارهٔ 5سپردم دوزخ و آن داغ‌های سینه تابش را

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5

13 اشعار

غزل شمارهٔ 14شکست رنگ تا رسوا نسازد بی قراران را

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 14

10 اشعار

غزل شمارهٔ 15نوید التفات شوق دادم از بلا جان را

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 15

17 اشعار

غزل شمارهٔ 17غمت در بوته دانش گدازد مغز خامان را

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 17

10 اشعار

غزل شمارهٔ 18نگویم تازه دارم شیوه جادوبیانان را

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 18

11 اشعار

غزل شمارهٔ 19تعالی الله به رحمت شاد کردن بی‌گناهان را

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 19

12 اشعار

غزل شمارهٔ 20به خلوت مژده نزدیکی یارست پهلو را

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 20

10 اشعار

غزل شمارهٔ 23به پایان محبت یاد می آرم زمانی را

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 23

10 اشعار

غزل شمارهٔ 24پس از کشتن به خوابم دید نازم بدگمانی را

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 24

13 اشعار

غزل شمارهٔ 25قضا آیینه دار عجز خواهد ناز شاهی را

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 25

10 اشعار

غزل شمارهٔ 28به گیتی شد عیان از شیوه عجز اضطرار ما

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 28

12 اشعار

غزل شمارهٔ 42به شغل انتظار مهوشان در خلوت شب‌ها

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 42

9 اشعار

غزل شمارهٔ 43پس از عمری که فرسودم به مشق پارسایی‌ها

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 43

10 اشعار

غزل شمارهٔ 47جنون محمل به صحرای تحیر رانده است امشب

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 47

9 اشعار

غزل شمارهٔ 123به ذوقی سر ز مستی در قفای ره روان دارد

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 123

12 اشعار

غزل شمارهٔ 137اگر داغت وجودم را در اکسیر نظر گیرد

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 137

12 اشعار

غزل شمارهٔ 148ز رشک ست این که در عشق آرزوی مردنم باشد

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 148

10 اشعار

غزل شمارهٔ 149ترا گویند عاشق دشمنی آری چنین باشد

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 149

10 اشعار

غزل شمارهٔ 150به ره با نقش پای خویشم از غیرت سری باشد

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 150

12 اشعار

غزل شمارهٔ 153دل اسباب طرب گم کرده در بند غم نان شد

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 153

15 اشعار

غزل شمارهٔ 160نفس از بیم خویت رشته پیچیده را ماند

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 160

10 اشعار

غزل شمارهٔ 187نه از شرمست کز چشم وی آسان برنمی‌آید

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 187

13 اشعار

غزل شمارهٔ 188چه عیش از وعده چون باور ز عنوانم نمی‌آید

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 188

11 اشعار

غزل شمارهٔ 189کسی بامن چه در صورت پرستی حرف دین گوید

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 189

10 اشعار

غزل شمارهٔ 190ز بس تاب خرام کلکم آذر بیزد از کاغذ

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 190

10 اشعار

غزل شمارهٔ 195بتی دارم ز شنگی روزگاران خو، بهاران بر

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 195

11 اشعار

غزل شمارهٔ 210من و نظاره رویی که وقت جلوه از تابش

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 210

11 اشعار

غزل شمارهٔ 212ز لکنت می تپد نبض رگ لعل گهربارش

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 212

12 اشعار

غزل شمارهٔ 216خوشا روز و شب کلکته و عیش مقیمانش

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 216

11 اشعار

غزل شمارهٔ 252اگر بر خود نمی بالد ز غارت کردن هوشم

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 252

10 اشعار

غزل شمارهٔ 264نشاط آرد به آزادی ز آرایش بریدن هم

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 264

12 اشعار

غزل شمارهٔ 284جنون مستم به فصل نوبهارم می‌توان کشتن

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 284

12 اشعار

غزل شمارهٔ 313دلم در ناله از پهلوی داغ سینه تابستی

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 313

15 اشعار

غزل شمارهٔ 320نفس را بر در این خانه صد غوغاست پنداری

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 320

9 اشعار

غزل شمارهٔ 329بدین خوبی خرد گوید که کام دل مخواه از وی

غالب دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 329

11 اشعار

وزنِ مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم) میں غالب دهلوی کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 1–نمی‌بینیم در عالم نشاطی کاسمان ما را

غزل شمارهٔ 5–سپردم دوزخ و آن داغ‌های سینه تابش را

غزل شمارهٔ 14–شکست رنگ تا رسوا نسازد بی قراران را

غزل شمارهٔ 15–نوید التفات شوق دادم از بلا جان را

غزل شمارهٔ 17–غمت در بوته دانش گدازد مغز خامان را

غزل شمارهٔ 18–نگویم تازه دارم شیوه جادوبیانان را

غزل شمارهٔ 19–تعالی الله به رحمت شاد کردن بی‌گناهان را

غزل شمارهٔ 20–به خلوت مژده نزدیکی یارست پهلو را

غزل شمارهٔ 23–به پایان محبت یاد می آرم زمانی را

غزل شمارهٔ 24–پس از کشتن به خوابم دید نازم بدگمانی را

غزل شمارهٔ 25–قضا آیینه دار عجز خواهد ناز شاهی را

غزل شمارهٔ 28–به گیتی شد عیان از شیوه عجز اضطرار ما

غزل شمارهٔ 42–به شغل انتظار مهوشان در خلوت شب‌ها

غزل شمارهٔ 43–پس از عمری که فرسودم به مشق پارسایی‌ها

غزل شمارهٔ 47–جنون محمل به صحرای تحیر رانده است امشب

غزل شمارهٔ 123–به ذوقی سر ز مستی در قفای ره روان دارد

غزل شمارهٔ 137–اگر داغت وجودم را در اکسیر نظر گیرد

غزل شمارهٔ 148–ز رشک ست این که در عشق آرزوی مردنم باشد

غزل شمارهٔ 149–ترا گویند عاشق دشمنی آری چنین باشد

غزل شمارهٔ 150–به ره با نقش پای خویشم از غیرت سری باشد

غزل شمارهٔ 153–دل اسباب طرب گم کرده در بند غم نان شد

غزل شمارهٔ 160–نفس از بیم خویت رشته پیچیده را ماند

غزل شمارهٔ 187–نه از شرمست کز چشم وی آسان برنمی‌آید

غزل شمارهٔ 188–چه عیش از وعده چون باور ز عنوانم نمی‌آید

غزل شمارهٔ 189–کسی بامن چه در صورت پرستی حرف دین گوید

غزل شمارهٔ 190–ز بس تاب خرام کلکم آذر بیزد از کاغذ

غزل شمارهٔ 195–بتی دارم ز شنگی روزگاران خو، بهاران بر

غزل شمارهٔ 210–من و نظاره رویی که وقت جلوه از تابش

غزل شمارهٔ 212–ز لکنت می تپد نبض رگ لعل گهربارش

غزل شمارهٔ 216–خوشا روز و شب کلکته و عیش مقیمانش

غزل شمارهٔ 252–اگر بر خود نمی بالد ز غارت کردن هوشم

غزل شمارهٔ 264–نشاط آرد به آزادی ز آرایش بریدن هم

غزل شمارهٔ 284–جنون مستم به فصل نوبهارم می‌توان کشتن

غزل شمارهٔ 313–دلم در ناله از پهلوی داغ سینه تابستی

غزل شمارهٔ 320–نفس را بر در این خانه صد غوغاست پنداری

غزل شمارهٔ 329–بدین خوبی خرد گوید که کام دل مخواه از وی

وزنِ مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم) میں غالب دهلوی کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 1–نمی‌بینیم در عالم نشاطی کاسمان ما را

غزل شمارهٔ 5–سپردم دوزخ و آن داغ‌های سینه تابش را

غزل شمارهٔ 14–شکست رنگ تا رسوا نسازد بی قراران را

غزل شمارهٔ 15–نوید التفات شوق دادم از بلا جان را

غزل شمارهٔ 17–غمت در بوته دانش گدازد مغز خامان را

غزل شمارهٔ 18–نگویم تازه دارم شیوه جادوبیانان را

غزل شمارهٔ 19–تعالی الله به رحمت شاد کردن بی‌گناهان را

غزل شمارهٔ 20–به خلوت مژده نزدیکی یارست پهلو را

غزل شمارهٔ 23–به پایان محبت یاد می آرم زمانی را

غزل شمارهٔ 24–پس از کشتن به خوابم دید نازم بدگمانی را

غزل شمارهٔ 25–قضا آیینه دار عجز خواهد ناز شاهی را

غزل شمارهٔ 28–به گیتی شد عیان از شیوه عجز اضطرار ما

غزل شمارهٔ 42–به شغل انتظار مهوشان در خلوت شب‌ها

غزل شمارهٔ 43–پس از عمری که فرسودم به مشق پارسایی‌ها

غزل شمارهٔ 47–جنون محمل به صحرای تحیر رانده است امشب

غزل شمارهٔ 123–به ذوقی سر ز مستی در قفای ره روان دارد

غزل شمارهٔ 137–اگر داغت وجودم را در اکسیر نظر گیرد

غزل شمارهٔ 148–ز رشک ست این که در عشق آرزوی مردنم باشد

غزل شمارهٔ 149–ترا گویند عاشق دشمنی آری چنین باشد

غزل شمارهٔ 150–به ره با نقش پای خویشم از غیرت سری باشد

غزل شمارهٔ 153–دل اسباب طرب گم کرده در بند غم نان شد

غزل شمارهٔ 160–نفس از بیم خویت رشته پیچیده را ماند

غزل شمارهٔ 187–نه از شرمست کز چشم وی آسان برنمی‌آید

غزل شمارهٔ 188–چه عیش از وعده چون باور ز عنوانم نمی‌آید

غزل شمارهٔ 189–کسی بامن چه در صورت پرستی حرف دین گوید

غزل شمارهٔ 190–ز بس تاب خرام کلکم آذر بیزد از کاغذ

غزل شمارهٔ 195–بتی دارم ز شنگی روزگاران خو، بهاران بر

غزل شمارهٔ 210–من و نظاره رویی که وقت جلوه از تابش

غزل شمارهٔ 212–ز لکنت می تپد نبض رگ لعل گهربارش

غزل شمارهٔ 216–خوشا روز و شب کلکته و عیش مقیمانش

غزل شمارهٔ 252–اگر بر خود نمی بالد ز غارت کردن هوشم

غزل شمارهٔ 264–نشاط آرد به آزادی ز آرایش بریدن هم

غزل شمارهٔ 284–جنون مستم به فصل نوبهارم می‌توان کشتن

غزل شمارهٔ 313–دلم در ناله از پهلوی داغ سینه تابستی

غزل شمارهٔ 320–نفس را بر در این خانه صد غوغاست پنداری

غزل شمارهٔ 329–بدین خوبی خرد گوید که کام دل مخواه از وی

غزل شمارهٔ 1نمی‌بینیم در عالم نشاطی کاسمان ما را

غزل شمارهٔ 5سپردم دوزخ و آن داغ‌های سینه تابش را

غزل شمارهٔ 14شکست رنگ تا رسوا نسازد بی قراران را

غزل شمارهٔ 15نوید التفات شوق دادم از بلا جان را

غزل شمارهٔ 17غمت در بوته دانش گدازد مغز خامان را

غزل شمارهٔ 18نگویم تازه دارم شیوه جادوبیانان را

غزل شمارهٔ 19تعالی الله به رحمت شاد کردن بی‌گناهان را

غزل شمارهٔ 20به خلوت مژده نزدیکی یارست پهلو را

غزل شمارهٔ 23به پایان محبت یاد می آرم زمانی را

غزل شمارهٔ 24پس از کشتن به خوابم دید نازم بدگمانی را

غزل شمارهٔ 25قضا آیینه دار عجز خواهد ناز شاهی را

غزل شمارهٔ 28به گیتی شد عیان از شیوه عجز اضطرار ما

غزل شمارهٔ 42به شغل انتظار مهوشان در خلوت شب‌ها

غزل شمارهٔ 43پس از عمری که فرسودم به مشق پارسایی‌ها

غزل شمارهٔ 47جنون محمل به صحرای تحیر رانده است امشب

غزل شمارهٔ 123به ذوقی سر ز مستی در قفای ره روان دارد

غزل شمارهٔ 137اگر داغت وجودم را در اکسیر نظر گیرد

غزل شمارهٔ 148ز رشک ست این که در عشق آرزوی مردنم باشد

غزل شمارهٔ 149ترا گویند عاشق دشمنی آری چنین باشد

غزل شمارهٔ 150به ره با نقش پای خویشم از غیرت سری باشد

غزل شمارهٔ 153دل اسباب طرب گم کرده در بند غم نان شد

غزل شمارهٔ 160نفس از بیم خویت رشته پیچیده را ماند

غزل شمارهٔ 187نه از شرمست کز چشم وی آسان برنمی‌آید

غزل شمارهٔ 188چه عیش از وعده چون باور ز عنوانم نمی‌آید

غزل شمارهٔ 189کسی بامن چه در صورت پرستی حرف دین گوید

غزل شمارهٔ 190ز بس تاب خرام کلکم آذر بیزد از کاغذ

غزل شمارهٔ 195بتی دارم ز شنگی روزگاران خو، بهاران بر

غزل شمارهٔ 210من و نظاره رویی که وقت جلوه از تابش

غزل شمارهٔ 212ز لکنت می تپد نبض رگ لعل گهربارش

غزل شمارهٔ 216خوشا روز و شب کلکته و عیش مقیمانش

غزل شمارهٔ 252اگر بر خود نمی بالد ز غارت کردن هوشم

غزل شمارهٔ 264نشاط آرد به آزادی ز آرایش بریدن هم

غزل شمارهٔ 284جنون مستم به فصل نوبهارم می‌توان کشتن

غزل شمارهٔ 313دلم در ناله از پهلوی داغ سینه تابستی

غزل شمارهٔ 320نفس را بر در این خانه صد غوغاست پنداری

غزل شمارهٔ 329بدین خوبی خرد گوید که کام دل مخواه از وی

غزل شمارهٔ 1نمی‌بینیم در عالم نشاطی کاسمان ما را

غزل شمارهٔ 5سپردم دوزخ و آن داغ‌های سینه تابش را

غزل شمارهٔ 14شکست رنگ تا رسوا نسازد بی قراران را

غزل شمارهٔ 15نوید التفات شوق دادم از بلا جان را

غزل شمارهٔ 17غمت در بوته دانش گدازد مغز خامان را

غزل شمارهٔ 18نگویم تازه دارم شیوه جادوبیانان را

غزل شمارهٔ 19تعالی الله به رحمت شاد کردن بی‌گناهان را

غزل شمارهٔ 20به خلوت مژده نزدیکی یارست پهلو را

غزل شمارهٔ 23به پایان محبت یاد می آرم زمانی را

غزل شمارهٔ 24پس از کشتن به خوابم دید نازم بدگمانی را

غزل شمارهٔ 25قضا آیینه دار عجز خواهد ناز شاهی را

غزل شمارهٔ 28به گیتی شد عیان از شیوه عجز اضطرار ما

غزل شمارهٔ 42به شغل انتظار مهوشان در خلوت شب‌ها

غزل شمارهٔ 43پس از عمری که فرسودم به مشق پارسایی‌ها

غزل شمارهٔ 47جنون محمل به صحرای تحیر رانده است امشب

غزل شمارهٔ 123به ذوقی سر ز مستی در قفای ره روان دارد

غزل شمارهٔ 137اگر داغت وجودم را در اکسیر نظر گیرد

غزل شمارهٔ 148ز رشک ست این که در عشق آرزوی مردنم باشد

غزل شمارهٔ 149ترا گویند عاشق دشمنی آری چنین باشد

غزل شمارهٔ 150به ره با نقش پای خویشم از غیرت سری باشد

غزل شمارهٔ 153دل اسباب طرب گم کرده در بند غم نان شد

غزل شمارهٔ 160نفس از بیم خویت رشته پیچیده را ماند

غزل شمارهٔ 187نه از شرمست کز چشم وی آسان برنمی‌آید

غزل شمارهٔ 188چه عیش از وعده چون باور ز عنوانم نمی‌آید

غزل شمارهٔ 189کسی بامن چه در صورت پرستی حرف دین گوید

غزل شمارهٔ 190ز بس تاب خرام کلکم آذر بیزد از کاغذ

غزل شمارهٔ 195بتی دارم ز شنگی روزگاران خو، بهاران بر

غزل شمارهٔ 210من و نظاره رویی که وقت جلوه از تابش

غزل شمارهٔ 212ز لکنت می تپد نبض رگ لعل گهربارش

غزل شمارهٔ 216خوشا روز و شب کلکته و عیش مقیمانش

غزل شمارهٔ 252اگر بر خود نمی بالد ز غارت کردن هوشم

غزل شمارهٔ 264نشاط آرد به آزادی ز آرایش بریدن هم

غزل شمارهٔ 284جنون مستم به فصل نوبهارم می‌توان کشتن

غزل شمارهٔ 313دلم در ناله از پهلوی داغ سینه تابستی

غزل شمارهٔ 320نفس را بر در این خانه صد غوغاست پنداری

غزل شمارهٔ 329بدین خوبی خرد گوید که کام دل مخواه از وی