صنفِ رباعی میں سنایی کی کتاب دیوان اشعار

رباعی شمارهٔ 351باز آن پسر چه زنخ خوش زن کو

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 351

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 352ای معتبران شهر والیتان کو

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 352

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 353گفتی گله کرده‌ای ز من با که و مه

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 353

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 354ما ذات نهاده بر صفاتیم همه

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 354

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 355گر بدگویی ترا بدی گفت ای ماه

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 355

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 356از بهر یکی بوس به دو ماه ای ماه

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 356

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 357با من ز دریچه‌ای مشبک دلخواه

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 357

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 358زین عالم بی وفا بپردازی به

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 358

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 359گر تو به صلاح خویش کم نازی به

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 359

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 360جز یاد تو دل بهر چه بستم توبه

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 360

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 361با من دو هزار عشوه بفروخته‌ای

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 361

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 362در جامه و فوطه سخت خرم شده‌ای

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 362

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 363ای آنکه تو رحمت خدایی شده‌ای

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 363

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 364تا نقطهٔ خال مشک بر رخ زده‌ای

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 364

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 365هر چند به دلبری کنون آمده‌ای

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 365

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 366در حسن چو عشق نادرست آمده‌ای

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 366

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 367خشنودی تو بجویم ای مولایی

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 367

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 368چون نار اگرم فروختن فرمایی

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 368

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 369گفتم که ببرم از تو ای بینایی

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 369

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 370ای سوسن آزاد ز بس رعنایی

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 370

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 371تا تو ز درون وفای او می‌جویی

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 371

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 372غم کی خورد آنکه شادمانیش تویی

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 372

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 373بیزار شو از خود که زیان تو تویی

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 373

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 374مردی که برای دین سوارست تویی

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 374

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 375چون حمله دهی نیک سوارا که تویی

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 375

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 376خود ماه بود چنین منور که تویی

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 376

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 377روشن‌تر از آفتاب و ماهی گویی

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 377

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 378جایی که نمودی آن رخ روح‌افزای

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 378

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 379با خصم تو از پی تو ای دهر آرای

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 379

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 380در عشق تو ای شکر لب روح افزای

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 380

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 381خود را چو عطا دهی فراوان مستای

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 381

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 382در پیش خودم همی کنی آنجابی

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 382

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 383شب را سلب روز فروزان کردی

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 383

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 384صد چشمه ز چشم من براندی و شدی

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 384

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 385ای رفته و دل برده چنین نپسندی

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 385

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 386ای دل منیوش از آن صنم دلداری

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 386

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 387در هر خم زلف مشکبیزی داری

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 387

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 388زان چشم چو نرگس که به من در نگری

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 388

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 389گیرم که غم هجر وصالم نخوری

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 389

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 390از نکتهٔ فاضلان به اندام‌تری

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 390

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 391گفتی که چو راه آشنایی گیری

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 391

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 392باشد همه را چو بر ستارهٔ سحری

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 392

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 393راهی که به اندیشهٔ دل می‌سپری

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 393

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 394هست از دم من همیشه چرخ اندر دی

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 394

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 395چون بلبل داریم برای بازی

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 395

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 396گشتم ز غم فراق دیبا دوزی

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 396

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 397در هجر تو گر دلم گراید به خسی

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 397

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 398تا هشیاری به طعم مستی نرسی

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 398

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 399در خدمت ما اگر زمانی باشی

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 399

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 400تا چند ز جان مستمند اندیشی

سنایی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 400

2 اشعار

نظمیں

رباعی شمارهٔ 351–باز آن پسر چه زنخ خوش زن کو

رباعی شمارهٔ 352–ای معتبران شهر والیتان کو

رباعی شمارهٔ 353–گفتی گله کرده‌ای ز من با که و مه

رباعی شمارهٔ 354–ما ذات نهاده بر صفاتیم همه

رباعی شمارهٔ 355–گر بدگویی ترا بدی گفت ای ماه

رباعی شمارهٔ 356–از بهر یکی بوس به دو ماه ای ماه

رباعی شمارهٔ 357–با من ز دریچه‌ای مشبک دلخواه

رباعی شمارهٔ 358–زین عالم بی وفا بپردازی به

رباعی شمارهٔ 359–گر تو به صلاح خویش کم نازی به

رباعی شمارهٔ 360–جز یاد تو دل بهر چه بستم توبه

رباعی شمارهٔ 361–با من دو هزار عشوه بفروخته‌ای

رباعی شمارهٔ 362–در جامه و فوطه سخت خرم شده‌ای

رباعی شمارهٔ 363–ای آنکه تو رحمت خدایی شده‌ای

رباعی شمارهٔ 364–تا نقطهٔ خال مشک بر رخ زده‌ای

رباعی شمارهٔ 365–هر چند به دلبری کنون آمده‌ای

رباعی شمارهٔ 366–در حسن چو عشق نادرست آمده‌ای

رباعی شمارهٔ 367–خشنودی تو بجویم ای مولایی

رباعی شمارهٔ 368–چون نار اگرم فروختن فرمایی

رباعی شمارهٔ 369–گفتم که ببرم از تو ای بینایی

رباعی شمارهٔ 370–ای سوسن آزاد ز بس رعنایی

رباعی شمارهٔ 371–تا تو ز درون وفای او می‌جویی

رباعی شمارهٔ 372–غم کی خورد آنکه شادمانیش تویی

رباعی شمارهٔ 373–بیزار شو از خود که زیان تو تویی

رباعی شمارهٔ 374–مردی که برای دین سوارست تویی

رباعی شمارهٔ 375–چون حمله دهی نیک سوارا که تویی

رباعی شمارهٔ 376–خود ماه بود چنین منور که تویی

رباعی شمارهٔ 377–روشن‌تر از آفتاب و ماهی گویی

رباعی شمارهٔ 378–جایی که نمودی آن رخ روح‌افزای

رباعی شمارهٔ 379–با خصم تو از پی تو ای دهر آرای

رباعی شمارهٔ 380–در عشق تو ای شکر لب روح افزای

رباعی شمارهٔ 381–خود را چو عطا دهی فراوان مستای

رباعی شمارهٔ 382–در پیش خودم همی کنی آنجابی

رباعی شمارهٔ 383–شب را سلب روز فروزان کردی

رباعی شمارهٔ 384–صد چشمه ز چشم من براندی و شدی

رباعی شمارهٔ 385–ای رفته و دل برده چنین نپسندی

رباعی شمارهٔ 386–ای دل منیوش از آن صنم دلداری

رباعی شمارهٔ 387–در هر خم زلف مشکبیزی داری

رباعی شمارهٔ 388–زان چشم چو نرگس که به من در نگری

رباعی شمارهٔ 389–گیرم که غم هجر وصالم نخوری

رباعی شمارهٔ 390–از نکتهٔ فاضلان به اندام‌تری

رباعی شمارهٔ 391–گفتی که چو راه آشنایی گیری

رباعی شمارهٔ 392–باشد همه را چو بر ستارهٔ سحری

رباعی شمارهٔ 393–راهی که به اندیشهٔ دل می‌سپری

رباعی شمارهٔ 394–هست از دم من همیشه چرخ اندر دی

رباعی شمارهٔ 395–چون بلبل داریم برای بازی

رباعی شمارهٔ 396–گشتم ز غم فراق دیبا دوزی

رباعی شمارهٔ 397–در هجر تو گر دلم گراید به خسی

رباعی شمارهٔ 398–تا هشیاری به طعم مستی نرسی

رباعی شمارهٔ 399–در خدمت ما اگر زمانی باشی

رباعی شمارهٔ 400–تا چند ز جان مستمند اندیشی

صنفِ رباعی میں سنایی کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

رباعی شمارهٔ 351–باز آن پسر چه زنخ خوش زن کو

رباعی شمارهٔ 352–ای معتبران شهر والیتان کو

رباعی شمارهٔ 353–گفتی گله کرده‌ای ز من با که و مه

رباعی شمارهٔ 354–ما ذات نهاده بر صفاتیم همه

رباعی شمارهٔ 355–گر بدگویی ترا بدی گفت ای ماه

رباعی شمارهٔ 356–از بهر یکی بوس به دو ماه ای ماه

رباعی شمارهٔ 357–با من ز دریچه‌ای مشبک دلخواه

رباعی شمارهٔ 358–زین عالم بی وفا بپردازی به

رباعی شمارهٔ 359–گر تو به صلاح خویش کم نازی به

رباعی شمارهٔ 360–جز یاد تو دل بهر چه بستم توبه

رباعی شمارهٔ 361–با من دو هزار عشوه بفروخته‌ای

رباعی شمارهٔ 362–در جامه و فوطه سخت خرم شده‌ای

رباعی شمارهٔ 363–ای آنکه تو رحمت خدایی شده‌ای

رباعی شمارهٔ 364–تا نقطهٔ خال مشک بر رخ زده‌ای

رباعی شمارهٔ 365–هر چند به دلبری کنون آمده‌ای

رباعی شمارهٔ 366–در حسن چو عشق نادرست آمده‌ای

رباعی شمارهٔ 367–خشنودی تو بجویم ای مولایی

رباعی شمارهٔ 368–چون نار اگرم فروختن فرمایی

رباعی شمارهٔ 369–گفتم که ببرم از تو ای بینایی

رباعی شمارهٔ 370–ای سوسن آزاد ز بس رعنایی

رباعی شمارهٔ 371–تا تو ز درون وفای او می‌جویی

رباعی شمارهٔ 372–غم کی خورد آنکه شادمانیش تویی

رباعی شمارهٔ 373–بیزار شو از خود که زیان تو تویی

رباعی شمارهٔ 374–مردی که برای دین سوارست تویی

رباعی شمارهٔ 375–چون حمله دهی نیک سوارا که تویی

رباعی شمارهٔ 376–خود ماه بود چنین منور که تویی

رباعی شمارهٔ 351باز آن پسر چه زنخ خوش زن کو

رباعی شمارهٔ 352ای معتبران شهر والیتان کو

رباعی شمارهٔ 353گفتی گله کرده‌ای ز من با که و مه

رباعی شمارهٔ 354ما ذات نهاده بر صفاتیم همه

رباعی شمارهٔ 355گر بدگویی ترا بدی گفت ای ماه

رباعی شمارهٔ 356از بهر یکی بوس به دو ماه ای ماه

رباعی شمارهٔ 357با من ز دریچه‌ای مشبک دلخواه

رباعی شمارهٔ 358زین عالم بی وفا بپردازی به

رباعی شمارهٔ 359گر تو به صلاح خویش کم نازی به

رباعی شمارهٔ 360جز یاد تو دل بهر چه بستم توبه

رباعی شمارهٔ 361با من دو هزار عشوه بفروخته‌ای

رباعی شمارهٔ 362در جامه و فوطه سخت خرم شده‌ای

رباعی شمارهٔ 363ای آنکه تو رحمت خدایی شده‌ای

رباعی شمارهٔ 364تا نقطهٔ خال مشک بر رخ زده‌ای

رباعی شمارهٔ 365هر چند به دلبری کنون آمده‌ای

رباعی شمارهٔ 366در حسن چو عشق نادرست آمده‌ای

رباعی شمارهٔ 367خشنودی تو بجویم ای مولایی

رباعی شمارهٔ 368چون نار اگرم فروختن فرمایی

رباعی شمارهٔ 369گفتم که ببرم از تو ای بینایی

رباعی شمارهٔ 370ای سوسن آزاد ز بس رعنایی

رباعی شمارهٔ 371تا تو ز درون وفای او می‌جویی

رباعی شمارهٔ 372غم کی خورد آنکه شادمانیش تویی

رباعی شمارهٔ 373بیزار شو از خود که زیان تو تویی

رباعی شمارهٔ 374مردی که برای دین سوارست تویی

رباعی شمارهٔ 375چون حمله دهی نیک سوارا که تویی

رباعی شمارهٔ 376خود ماه بود چنین منور که تویی

رباعی شمارهٔ 377روشن‌تر از آفتاب و ماهی گویی

رباعی شمارهٔ 378جایی که نمودی آن رخ روح‌افزای

رباعی شمارهٔ 379با خصم تو از پی تو ای دهر آرای

رباعی شمارهٔ 380در عشق تو ای شکر لب روح افزای

رباعی شمارهٔ 381خود را چو عطا دهی فراوان مستای

رباعی شمارهٔ 382در پیش خودم همی کنی آنجابی

رباعی شمارهٔ 383شب را سلب روز فروزان کردی

رباعی شمارهٔ 384صد چشمه ز چشم من براندی و شدی

رباعی شمارهٔ 385ای رفته و دل برده چنین نپسندی

رباعی شمارهٔ 386ای دل منیوش از آن صنم دلداری

رباعی شمارهٔ 387در هر خم زلف مشکبیزی داری

رباعی شمارهٔ 388زان چشم چو نرگس که به من در نگری

رباعی شمارهٔ 389گیرم که غم هجر وصالم نخوری

رباعی شمارهٔ 390از نکتهٔ فاضلان به اندام‌تری

رباعی شمارهٔ 391گفتی که چو راه آشنایی گیری

رباعی شمارهٔ 392باشد همه را چو بر ستارهٔ سحری

رباعی شمارهٔ 393راهی که به اندیشهٔ دل می‌سپری

رباعی شمارهٔ 394هست از دم من همیشه چرخ اندر دی

رباعی شمارهٔ 395چون بلبل داریم برای بازی

رباعی شمارهٔ 396گشتم ز غم فراق دیبا دوزی

رباعی شمارهٔ 397در هجر تو گر دلم گراید به خسی

رباعی شمارهٔ 398تا هشیاری به طعم مستی نرسی

رباعی شمارهٔ 399در خدمت ما اگر زمانی باشی

رباعی شمارهٔ 400تا چند ز جان مستمند اندیشی

رباعی شمارهٔ 351باز آن پسر چه زنخ خوش زن کو

رباعی شمارهٔ 352ای معتبران شهر والیتان کو

رباعی شمارهٔ 353گفتی گله کرده‌ای ز من با که و مه

رباعی شمارهٔ 354ما ذات نهاده بر صفاتیم همه

رباعی شمارهٔ 355گر بدگویی ترا بدی گفت ای ماه

رباعی شمارهٔ 356از بهر یکی بوس به دو ماه ای ماه

رباعی شمارهٔ 357با من ز دریچه‌ای مشبک دلخواه

رباعی شمارهٔ 358زین عالم بی وفا بپردازی به

رباعی شمارهٔ 359گر تو به صلاح خویش کم نازی به

رباعی شمارهٔ 360جز یاد تو دل بهر چه بستم توبه

رباعی شمارهٔ 361با من دو هزار عشوه بفروخته‌ای

رباعی شمارهٔ 362در جامه و فوطه سخت خرم شده‌ای

رباعی شمارهٔ 363ای آنکه تو رحمت خدایی شده‌ای

رباعی شمارهٔ 364تا نقطهٔ خال مشک بر رخ زده‌ای

رباعی شمارهٔ 365هر چند به دلبری کنون آمده‌ای

رباعی شمارهٔ 366در حسن چو عشق نادرست آمده‌ای

رباعی شمارهٔ 367خشنودی تو بجویم ای مولایی

رباعی شمارهٔ 368چون نار اگرم فروختن فرمایی

رباعی شمارهٔ 369گفتم که ببرم از تو ای بینایی

رباعی شمارهٔ 370ای سوسن آزاد ز بس رعنایی

رباعی شمارهٔ 371تا تو ز درون وفای او می‌جویی

رباعی شمارهٔ 372غم کی خورد آنکه شادمانیش تویی

رباعی شمارهٔ 373بیزار شو از خود که زیان تو تویی

رباعی شمارهٔ 374مردی که برای دین سوارست تویی

رباعی شمارهٔ 375چون حمله دهی نیک سوارا که تویی

رباعی شمارهٔ 376خود ماه بود چنین منور که تویی

رباعی شمارهٔ 377روشن‌تر از آفتاب و ماهی گویی

رباعی شمارهٔ 378جایی که نمودی آن رخ روح‌افزای

رباعی شمارهٔ 379با خصم تو از پی تو ای دهر آرای

رباعی شمارهٔ 380در عشق تو ای شکر لب روح افزای