سنایی»دیوان اشعار»رباعیات»رباعی شمارهٔ 377رباعی شمارهٔ 377شاعر: سناییوزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: اهیگوییصنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 111نقل کریںروشنتر از آفتاب و ماهی گوییپدرامتر از مسند و گاهی گویی22نقل کریںآراسته از لطف الاهی گوییتا خود به کجا رسید خواهی گویی◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمخود ماه بود چنین منور که تویییا مهر بود چنین سمنبر که توییسنایی»دیوان اشعار»رباعیات»رباعی شمارهٔ 376اگلی نظمجایی که نمودی آن رخ روحافزایبنمای دلی را که نبردی از جایسنایی»دیوان اشعار»رباعیات»رباعی شمارهٔ 378◆ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمخود ماه بود چنین منور که تویییا مهر بود چنین سمنبر که توییسنایی»دیوان اشعار»رباعیات»رباعی شمارهٔ 376
اگلی نظمجایی که نمودی آن رخ روحافزایبنمای دلی را که نبردی از جایسنایی»دیوان اشعار»رباعیات»رباعی شمارهٔ 378
