صنفِ غزل میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 4621نیست درظاهر مرا گر گلعذاری درنظر

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4621

12 اشعار

غزل شمارهٔ 4622نیست رخساری زخال وخط نگارین اینقدر

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4622

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4623حسن را در کار نبود باده ناب دگر

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4623

12 اشعار

غزل شمارهٔ 4624چشم مارا صبح پیری شد شکر خواب دگر

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4624

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4625از عزیزان با تو ما را هست پیوند دگر

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4625

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4626می برد دل حسن او هردم به نیرنگ دگر

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4626

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4627ای ز رویت هر نگاهی را گلستان دگر

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4627

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4628حسن دارد در سواری شوکت و شان دگر

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4628

8 اشعار

غزل شمارهٔ 4629داده ام دل را به دست دشمن دین دگر

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4629

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4630چند روزی می دهم دل رابه دلجوی دگر

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4630

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4631می شود طی در ورق گرداندنی دیوان عمر

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4631

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4632سبزه خط می دمد از لعل جانان غم مخور

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4632

14 اشعار

غزل شمارهٔ 4633می‌شود از درد و داغ عشق دل‌ها دیده‌ور

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4633

16 اشعار

غزل شمارهٔ 4634کی ز خواریهای غربت می کند پرواگهر؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4634

12 اشعار

غزل شمارهٔ 4635تا نسازد پای خود از سر طلبکارگهر

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4635

14 اشعار

غزل شمارهٔ 4636سود ندهد عامل بیدادگر را کارخیر

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4636

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4637از می گلرنگ می گردد اگر پیمانه سیر

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4637

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4638گر کند مادر زخشکی بخل دراعطای شیر

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4638

14 اشعار

غزل شمارهٔ 4639آنکه می آید زطفلی از دهانش بوی شیر

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4639

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4640زیرتیغ از مرغ بسمل پرفشانی یاد گیر

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4640

12 اشعار

غزل شمارهٔ 4641برگ عیش خویش را چون گل زهم پاشیده گیر

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4641

12 اشعار

غزل شمارهٔ 4642بوسه را کنج دهان یار دارد گوشه گیر

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4642

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4643می شوی آواره از عالم عنان ما مگیر

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4643

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4644به نادانی کند اقرارهرکس هست داناتر

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4644

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4645رخ گلرنگش از مژگان خونخوارست گیراتر

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4645

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4646خط سبز از دعای صبح خیزان است گیراتر

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4646

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4647شود از پرده پوشی سوز اهل حال رسواتر

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4647

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4648شراب زندگی درخاکساریهاست بی غش تر

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4648

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4649زمهرخامشی شد خرده رازم پریشانتر

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4649

14 اشعار

غزل شمارهٔ 4650زمی شد چهره آن مهرعالمتاب روشنتر

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4650

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4651سخن کز عشق شادابی ندارددردهان بهتر

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4651

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4652نمی دانند اهل غفلت انجام شراب آخر

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4652

5 اشعار

غزل شمارهٔ 4653ترا درخواب غفلت رفت عمر خوش عنان آخر

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4653

16 اشعار

غزل شمارهٔ 4654بیا ای محتسب از وادی دردی کشان بگذر

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4654

4 اشعار

غزل شمارهٔ 4655فریب دل مخور از دیده شیرانه اخگر

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4655

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4656ندارد خاطر آگاه جز غفلت غم دیگر

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4656

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4657جز آن لبهای میگون دل راچاره دیگر

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4657

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4658نخواهد دردمند عشق او میخانه دیگر

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4658

13 اشعار

غزل شمارهٔ 4659نیست بی خار درین بادیه یک آبله وار

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4659

13 اشعار

غزل شمارهٔ 4660باد دستانه مکن خرج نفس رازنهار

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4660

14 اشعار

غزل شمارهٔ 4661گربه ما همسفری سلسله از پا بردار

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4661

16 اشعار

غزل شمارهٔ 4662بر دل تازه خیالان مخور از زخم زبان

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4662

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4663نیست بیرون ز تو مقصود، تکاپو بگذار

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4663

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4664کار دنیا کن و اندیشه عقبی مگذار

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4664

14 اشعار

غزل شمارهٔ 4665نفس هرزه مرس رابه کشیدن مگذار

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4665

13 اشعار

غزل شمارهٔ 4666ناله‌ای از ته دل کرد سپند آخر کار

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4666

13 اشعار

غزل شمارهٔ 4667چین پیشانی ما شد مه عید آخر کار

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4667

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4668ای رخت شسته تر از دامن مهتاب بهار

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4668

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 4669دوسه روزی است صفای رخ گلپوش بهار

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4669

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4670سینه ای چاک نکردیم درین فصل بهار

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4670

9 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 4621–نیست درظاهر مرا گر گلعذاری درنظر

غزل شمارهٔ 4622–نیست رخساری زخال وخط نگارین اینقدر

غزل شمارهٔ 4623–حسن را در کار نبود باده ناب دگر

غزل شمارهٔ 4624–چشم مارا صبح پیری شد شکر خواب دگر

غزل شمارهٔ 4625–از عزیزان با تو ما را هست پیوند دگر

غزل شمارهٔ 4626–می برد دل حسن او هردم به نیرنگ دگر

غزل شمارهٔ 4627–ای ز رویت هر نگاهی را گلستان دگر

غزل شمارهٔ 4628–حسن دارد در سواری شوکت و شان دگر

غزل شمارهٔ 4629–داده ام دل را به دست دشمن دین دگر

غزل شمارهٔ 4630–چند روزی می دهم دل رابه دلجوی دگر

غزل شمارهٔ 4631–می شود طی در ورق گرداندنی دیوان عمر

غزل شمارهٔ 4632–سبزه خط می دمد از لعل جانان غم مخور

غزل شمارهٔ 4633–می‌شود از درد و داغ عشق دل‌ها دیده‌ور

غزل شمارهٔ 4634–کی ز خواریهای غربت می کند پرواگهر؟

غزل شمارهٔ 4635–تا نسازد پای خود از سر طلبکارگهر

غزل شمارهٔ 4636–سود ندهد عامل بیدادگر را کارخیر

غزل شمارهٔ 4637–از می گلرنگ می گردد اگر پیمانه سیر

غزل شمارهٔ 4638–گر کند مادر زخشکی بخل دراعطای شیر

غزل شمارهٔ 4639–آنکه می آید زطفلی از دهانش بوی شیر

غزل شمارهٔ 4640–زیرتیغ از مرغ بسمل پرفشانی یاد گیر

غزل شمارهٔ 4641–برگ عیش خویش را چون گل زهم پاشیده گیر

غزل شمارهٔ 4642–بوسه را کنج دهان یار دارد گوشه گیر

غزل شمارهٔ 4643–می شوی آواره از عالم عنان ما مگیر

غزل شمارهٔ 4644–به نادانی کند اقرارهرکس هست داناتر

غزل شمارهٔ 4645–رخ گلرنگش از مژگان خونخوارست گیراتر

غزل شمارهٔ 4646–خط سبز از دعای صبح خیزان است گیراتر

غزل شمارهٔ 4647–شود از پرده پوشی سوز اهل حال رسواتر

غزل شمارهٔ 4648–شراب زندگی درخاکساریهاست بی غش تر

غزل شمارهٔ 4649–زمهرخامشی شد خرده رازم پریشانتر

غزل شمارهٔ 4650–زمی شد چهره آن مهرعالمتاب روشنتر

غزل شمارهٔ 4651–سخن کز عشق شادابی ندارددردهان بهتر

غزل شمارهٔ 4652–نمی دانند اهل غفلت انجام شراب آخر

غزل شمارهٔ 4653–ترا درخواب غفلت رفت عمر خوش عنان آخر

غزل شمارهٔ 4654–بیا ای محتسب از وادی دردی کشان بگذر

غزل شمارهٔ 4655–فریب دل مخور از دیده شیرانه اخگر

غزل شمارهٔ 4656–ندارد خاطر آگاه جز غفلت غم دیگر

غزل شمارهٔ 4657–جز آن لبهای میگون دل راچاره دیگر

غزل شمارهٔ 4658–نخواهد دردمند عشق او میخانه دیگر

غزل شمارهٔ 4659–نیست بی خار درین بادیه یک آبله وار

غزل شمارهٔ 4660–باد دستانه مکن خرج نفس رازنهار

غزل شمارهٔ 4661–گربه ما همسفری سلسله از پا بردار

غزل شمارهٔ 4662–بر دل تازه خیالان مخور از زخم زبان

غزل شمارهٔ 4663–نیست بیرون ز تو مقصود، تکاپو بگذار

غزل شمارهٔ 4664–کار دنیا کن و اندیشه عقبی مگذار

غزل شمارهٔ 4665–نفس هرزه مرس رابه کشیدن مگذار

غزل شمارهٔ 4666–ناله‌ای از ته دل کرد سپند آخر کار

غزل شمارهٔ 4667–چین پیشانی ما شد مه عید آخر کار

غزل شمارهٔ 4668–ای رخت شسته تر از دامن مهتاب بهار

غزل شمارهٔ 4669–دوسه روزی است صفای رخ گلپوش بهار

غزل شمارهٔ 4670–سینه ای چاک نکردیم درین فصل بهار

صنفِ غزل میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 4621–نیست درظاهر مرا گر گلعذاری درنظر

غزل شمارهٔ 4622–نیست رخساری زخال وخط نگارین اینقدر

غزل شمارهٔ 4623–حسن را در کار نبود باده ناب دگر

غزل شمارهٔ 4624–چشم مارا صبح پیری شد شکر خواب دگر

غزل شمارهٔ 4625–از عزیزان با تو ما را هست پیوند دگر

غزل شمارهٔ 4626–می برد دل حسن او هردم به نیرنگ دگر

غزل شمارهٔ 4627–ای ز رویت هر نگاهی را گلستان دگر

غزل شمارهٔ 4628–حسن دارد در سواری شوکت و شان دگر

غزل شمارهٔ 4629–داده ام دل را به دست دشمن دین دگر

غزل شمارهٔ 4630–چند روزی می دهم دل رابه دلجوی دگر

غزل شمارهٔ 4631–می شود طی در ورق گرداندنی دیوان عمر

غزل شمارهٔ 4632–سبزه خط می دمد از لعل جانان غم مخور

غزل شمارهٔ 4633–می‌شود از درد و داغ عشق دل‌ها دیده‌ور

غزل شمارهٔ 4634–کی ز خواریهای غربت می کند پرواگهر؟

غزل شمارهٔ 4635–تا نسازد پای خود از سر طلبکارگهر

غزل شمارهٔ 4636–سود ندهد عامل بیدادگر را کارخیر

غزل شمارهٔ 4637–از می گلرنگ می گردد اگر پیمانه سیر

غزل شمارهٔ 4638–گر کند مادر زخشکی بخل دراعطای شیر

غزل شمارهٔ 4639–آنکه می آید زطفلی از دهانش بوی شیر

غزل شمارهٔ 4640–زیرتیغ از مرغ بسمل پرفشانی یاد گیر

غزل شمارهٔ 4641–برگ عیش خویش را چون گل زهم پاشیده گیر

غزل شمارهٔ 4642–بوسه را کنج دهان یار دارد گوشه گیر

غزل شمارهٔ 4643–می شوی آواره از عالم عنان ما مگیر

غزل شمارهٔ 4644–به نادانی کند اقرارهرکس هست داناتر

غزل شمارهٔ 4645–رخ گلرنگش از مژگان خونخوارست گیراتر

غزل شمارهٔ 4646–خط سبز از دعای صبح خیزان است گیراتر

غزل شمارهٔ 4621نیست درظاهر مرا گر گلعذاری درنظر

غزل شمارهٔ 4622نیست رخساری زخال وخط نگارین اینقدر

غزل شمارهٔ 4623حسن را در کار نبود باده ناب دگر

غزل شمارهٔ 4624چشم مارا صبح پیری شد شکر خواب دگر

غزل شمارهٔ 4625از عزیزان با تو ما را هست پیوند دگر

غزل شمارهٔ 4626می برد دل حسن او هردم به نیرنگ دگر

غزل شمارهٔ 4627ای ز رویت هر نگاهی را گلستان دگر

غزل شمارهٔ 4628حسن دارد در سواری شوکت و شان دگر

غزل شمارهٔ 4629داده ام دل را به دست دشمن دین دگر

غزل شمارهٔ 4630چند روزی می دهم دل رابه دلجوی دگر

غزل شمارهٔ 4631می شود طی در ورق گرداندنی دیوان عمر

غزل شمارهٔ 4632سبزه خط می دمد از لعل جانان غم مخور

غزل شمارهٔ 4633می‌شود از درد و داغ عشق دل‌ها دیده‌ور

غزل شمارهٔ 4634کی ز خواریهای غربت می کند پرواگهر؟

غزل شمارهٔ 4635تا نسازد پای خود از سر طلبکارگهر

غزل شمارهٔ 4636سود ندهد عامل بیدادگر را کارخیر

غزل شمارهٔ 4637از می گلرنگ می گردد اگر پیمانه سیر

غزل شمارهٔ 4638گر کند مادر زخشکی بخل دراعطای شیر

غزل شمارهٔ 4639آنکه می آید زطفلی از دهانش بوی شیر

غزل شمارهٔ 4640زیرتیغ از مرغ بسمل پرفشانی یاد گیر

غزل شمارهٔ 4641برگ عیش خویش را چون گل زهم پاشیده گیر

غزل شمارهٔ 4642بوسه را کنج دهان یار دارد گوشه گیر

غزل شمارهٔ 4643می شوی آواره از عالم عنان ما مگیر

غزل شمارهٔ 4644به نادانی کند اقرارهرکس هست داناتر

غزل شمارهٔ 4645رخ گلرنگش از مژگان خونخوارست گیراتر

غزل شمارهٔ 4646خط سبز از دعای صبح خیزان است گیراتر

غزل شمارهٔ 4647شود از پرده پوشی سوز اهل حال رسواتر

غزل شمارهٔ 4648شراب زندگی درخاکساریهاست بی غش تر

غزل شمارهٔ 4649زمهرخامشی شد خرده رازم پریشانتر

غزل شمارهٔ 4650زمی شد چهره آن مهرعالمتاب روشنتر

غزل شمارهٔ 4651سخن کز عشق شادابی ندارددردهان بهتر

غزل شمارهٔ 4652نمی دانند اهل غفلت انجام شراب آخر

غزل شمارهٔ 4653ترا درخواب غفلت رفت عمر خوش عنان آخر

غزل شمارهٔ 4654بیا ای محتسب از وادی دردی کشان بگذر

غزل شمارهٔ 4655فریب دل مخور از دیده شیرانه اخگر

غزل شمارهٔ 4656ندارد خاطر آگاه جز غفلت غم دیگر

غزل شمارهٔ 4657جز آن لبهای میگون دل راچاره دیگر

غزل شمارهٔ 4658نخواهد دردمند عشق او میخانه دیگر

غزل شمارهٔ 4659نیست بی خار درین بادیه یک آبله وار

غزل شمارهٔ 4660باد دستانه مکن خرج نفس رازنهار

غزل شمارهٔ 4661گربه ما همسفری سلسله از پا بردار

غزل شمارهٔ 4662بر دل تازه خیالان مخور از زخم زبان

غزل شمارهٔ 4663نیست بیرون ز تو مقصود، تکاپو بگذار

غزل شمارهٔ 4664کار دنیا کن و اندیشه عقبی مگذار

غزل شمارهٔ 4665نفس هرزه مرس رابه کشیدن مگذار

غزل شمارهٔ 4666ناله‌ای از ته دل کرد سپند آخر کار

غزل شمارهٔ 4667چین پیشانی ما شد مه عید آخر کار

غزل شمارهٔ 4668ای رخت شسته تر از دامن مهتاب بهار

غزل شمارهٔ 4669دوسه روزی است صفای رخ گلپوش بهار

غزل شمارهٔ 4670سینه ای چاک نکردیم درین فصل بهار

غزل شمارهٔ 4621نیست درظاهر مرا گر گلعذاری درنظر

غزل شمارهٔ 4622نیست رخساری زخال وخط نگارین اینقدر

غزل شمارهٔ 4623حسن را در کار نبود باده ناب دگر

غزل شمارهٔ 4624چشم مارا صبح پیری شد شکر خواب دگر

غزل شمارهٔ 4625از عزیزان با تو ما را هست پیوند دگر

غزل شمارهٔ 4626می برد دل حسن او هردم به نیرنگ دگر

غزل شمارهٔ 4627ای ز رویت هر نگاهی را گلستان دگر

غزل شمارهٔ 4628حسن دارد در سواری شوکت و شان دگر

غزل شمارهٔ 4629داده ام دل را به دست دشمن دین دگر

غزل شمارهٔ 4630چند روزی می دهم دل رابه دلجوی دگر

غزل شمارهٔ 4631می شود طی در ورق گرداندنی دیوان عمر

غزل شمارهٔ 4632سبزه خط می دمد از لعل جانان غم مخور

غزل شمارهٔ 4633می‌شود از درد و داغ عشق دل‌ها دیده‌ور

غزل شمارهٔ 4634کی ز خواریهای غربت می کند پرواگهر؟

غزل شمارهٔ 4635تا نسازد پای خود از سر طلبکارگهر

غزل شمارهٔ 4636سود ندهد عامل بیدادگر را کارخیر

غزل شمارهٔ 4637از می گلرنگ می گردد اگر پیمانه سیر

غزل شمارهٔ 4638گر کند مادر زخشکی بخل دراعطای شیر

غزل شمارهٔ 4639آنکه می آید زطفلی از دهانش بوی شیر

غزل شمارهٔ 4640زیرتیغ از مرغ بسمل پرفشانی یاد گیر

غزل شمارهٔ 4641برگ عیش خویش را چون گل زهم پاشیده گیر

غزل شمارهٔ 4642بوسه را کنج دهان یار دارد گوشه گیر

غزل شمارهٔ 4643می شوی آواره از عالم عنان ما مگیر

غزل شمارهٔ 4644به نادانی کند اقرارهرکس هست داناتر

غزل شمارهٔ 4645رخ گلرنگش از مژگان خونخوارست گیراتر

غزل شمارهٔ 4646خط سبز از دعای صبح خیزان است گیراتر

غزل شمارهٔ 4647شود از پرده پوشی سوز اهل حال رسواتر

غزل شمارهٔ 4648شراب زندگی درخاکساریهاست بی غش تر

غزل شمارهٔ 4649زمهرخامشی شد خرده رازم پریشانتر

غزل شمارهٔ 4650زمی شد چهره آن مهرعالمتاب روشنتر