صفحۂ اولشعراءلغاتاوزاناصنافمترجمینصداکارہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

شعراءاوزاناصنافصداکارانمترجمین

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. صائب
  2. »دیوان اشعار
  3. »غزلیات
  4. »غزل شمارهٔ 4633

غزل شمارهٔ 4633

شاعر: صائب

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

قافیہ: ادیدهور

صنف: غزل

Toggle stanza 1
1

می‌شود از درد و داغ عشق دل‌ها دیده‌ور

در بهاران می‌شود از لاله صحرا دیده‌ور

2

نیست غیر از داغ درمانی دل افسرده را

کز شرار شوخ گردد سنگ خارا دیده‌ور

3

آنچنان کز دیدن خورشید آب آید به چشم

از تماشای تو می‌گردد تماشا دیده‌ور

4

از نظربازان کمال حسن افزون می‌شود

کز حباب شوخ گردد روی دریا دیده‌ور

5

همچو نرگس بسته چشم آید برون فردا ز خاک

هرکه از غفلت نگردیده‌ست اینجا دیده‌ور

6

دیدهٔ روشن نمی‌ماند چو سوزن بر زمین

سر برآرد از گریبان مسیحا دیده‌ور

7

داشتم امید آزادی ز خط غافل که حسن

گردد از هر حلقه‌ای در صید دل‌ها دیده‌ور

8

می‌کند اهل بصیرت راهرو را سوز عشق

در ره تفسیده می‌گردد کف پا دیده‌ور

9

دیدهٔ امیدواران خانه روشن می‌کند

تا ز یوسف گشت یعقوب و زلیخا دیده‌ور

10

نور بینش بود در صحرای امکان توتیا

ذره‌ها را کرد مهر عالم‌آرا دیده‌ور

11

دیدهٔ شب‌زنده‌داران را ز ظلمت باک نیست

روز روشن شمع خاموش است و شب‌ها دیده‌ور

12

نیست در آهن‌دلان اکسیر صحبت را اثر

سوزن ناقص نشد از قرب عیسی دیده‌ور

13

از جواهر سرمهٔ خال تو اکنون روشن است

پیش از این گر بود دل‌ها از سویدا دیده‌ور

14

وقت آن گل پیرهن خوش کز نسیم مرحمت

کرد در پیرانه سر یعقوب ما را دیده‌ور

15

دوربینان پیش پای خویش نتوانند دید

نیست مرد آخرت در کار دنیا دیده‌ور

16

آنچنان کز روزن و جام است روشن خانه‌ها

می‌شود صائب به قدر داغ دل‌ها دیده‌ور

◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

سبزه خط می دمد از لعل جانان غم مخور

می شود سیراب خضر از آب حیوان غم مخور

صائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 4632

اگلی نظم

کی ز خواریهای غربت می کند پرواگهر؟

دایه از گردیتیمی داشت در دریا گهر

صائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 4634

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور