باب

غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 3101کسی که باده خورد بامداد زین ساقی

غزل شمارهٔ 3102برست جان و دلم از خودی و از هستی

غزل شمارهٔ 3103پدید گشت یکی آهوی در این وادی

غزل شمارهٔ 3104طواف کعبه دل کن اگر دلی داری

غزل شمارهٔ 3105ز صبحگاه فتادم به دست سرمستی

غزل شمارهٔ 3106فرست بادهٔ جان را به رسم دلداری

غزل شمارهٔ 3107میان تیرگی خواب و نور بیداری

غزل شمارهٔ 3108به دست هجر تو زارم تو نیز می‌دانی

غزل شمارهٔ 3109کالی تیشبی آپانسو، ای افندی چلبی

غزل شمارهٔ 3110جان جان مایی، خوش‌تر از حلوایی

غزل شمارهٔ 3111تو چنین نبودی تو چنین چرایی

غزل شمارهٔ 3112تو خدای خویی تو صفات هویی

غزل شمارهٔ 3113نه ز عاقلانم که ز من بگیری

غزل شمارهٔ 3114عشق تو خواند مرا کز من چه می‌گذری

غزل شمارهٔ 3115در لطف اگر بروی شاه همه چمنی

غزل شمارهٔ 3116دلا گر مرا تو ببینی ندانی

غزل شمارهٔ 3117پذیرفت این دل ز عشقت خرابی

غزل شمارهٔ 3118نگارا، چرا قول دشمن شنیدی؟!

غزل شمارهٔ 3119نشانت کی جوید که تو بی‌نشانی

غزل شمارهٔ 3120اگر چه لطیفی و زیبالقایی

غزل شمارهٔ 3121هم ایثار کردی هم ایثار گفتی

غزل شمارهٔ 3122الا میر خوبان هلا تا نرنجی

غزل شمارهٔ 3123به حیلت تو خواهی که در را ببندی

غزل شمارهٔ 3124چو عشقش برآرد سر از بی‌قراری

غزل شمارهٔ 3125بتا گر مرا تو ببینی ندانی

غزل شمارهٔ 3126گل سرخ دیدم شدم زعفرانی

غزل شمارهٔ 3127عجیب‌العجایب توی در کیایی

غزل شمارهٔ 3128تو هر چند صدری شه مجلسی

غزل شمارهٔ 3129رضیت بما قسم‌الله لی

غزل شمارهٔ 3130تماشا مرو نک تماشا توی

غزل شمارهٔ 3131الا هات حمرا کالعندم

غزل شمارهٔ 3132خواهیم یارا کامشب نخسپی

غزل شمارهٔ 3133حدی نداری در خوش لقایی

غزل شمارهٔ 3134تو جان مایی، ماه سمایی

غزل شمارهٔ 3135با چرخ گردان تیره هوایی

غزل شمارهٔ 3136خواهی ز جنون بویی ببری

غزل شمارهٔ 3137سلطان منی سلطان منی

غزل شمارهٔ 3138آن به که مرا تمکین نکنی

غزل شمارهٔ 3139صنما خرگه توم که بسازی و برکنی

غزل شمارهٔ 3140صنما بر همه جهان تو چو خورشید سروری

غزل شمارهٔ 3141ای خجل از تو شکر و آزادی

غزل شمارهٔ 3142حکم نو کن که شاه دورانی

غزل شمارهٔ 3143مستی و عاشقانه می‌گویی

غزل شمارهٔ 3144بحر ما را کنار بایستی

غزل شمارهٔ 3145آوخ آوخ چو من وفاداری

غزل شمارهٔ 3146ای دلزار محنت و بلا داری

غزل شمارهٔ 3147ساقیا ساقیا روا داری

غزل شمارهٔ 3148تا شدستی امیر چوگانی

غزل شمارهٔ 3149مستم از باده‌های پنهانی

غزل شمارهٔ 3150من مرید توَم مراد توی