غزلیات

غزل شمارهٔ 1501–منم فتنه هزاران فتنه زادم

غزل شمارهٔ 1502–ز زندان خلق را آزاد کردم

غزل شمارهٔ 1503–غلامم خواجه را آزاد کردم

I am the slave who set the master free, I am the one who taught the teacher.

غزل شمارهٔ 1504–حسودان را ز غم آزاد کردم

غزل شمارهٔ 1505–یکی مطرب همی‌خواهم در این دم

غزل شمارهٔ 1506–همیشه من چنین مجنون نبودم

غزل شمارهٔ 1507–ایا یاری که در تو ناپدیدم

غزل شمارهٔ 1508–سفر کردم به هر شهری دویدم

I made a journey, I ran to every city, no man I saw with your grace and beauty.

غزل شمارهٔ 1509–سفر کردم به هر شهری دویدم

غزل شمارهٔ 1510–اگر عشقت به جای جان ندارم

غزل شمارهٔ 1511–بیا ای آنک بردی تو قرارم

غزل شمارهٔ 1512–گهی در گیرم و گه بام گیرم

غزل شمارهٔ 1513–اگر سرمست اگر مخمور باشم

غزل شمارهٔ 1514–خداوندا مده آن یار را غم

غزل شمارهٔ 1515–چه نزدیک است جان تو به جانم

How close your soul is to my soul! For whatever thing you are thinking, I know.

غزل شمارهٔ 1516–چه نزدیک است جان تو به جانم

غزل شمارهٔ 1517–مرا گویی که‌رایی؟ من چه دانم

غزل شمارهٔ 1518–من آن ماهم که اندر لامکانم

غزل شمارهٔ 1519–بیا کامروز بیرون از جهانم

غزل شمارهٔ 1520–مرا پرسی که چونی؟ بین که چونم

غزل شمارهٔ 1521–من از عالم تو را تنها گزینم

Out of all the world I choose you alone; do you deem it right for me to sit sorrowful?

غزل شمارهٔ 1522–ورا خواهم دگر یاری نخواهم

غزل شمارهٔ 1523–نه آن شیرم که با دشمن برآیم

غزل شمارهٔ 1524–چو آب آهسته زیر که درآیم

غزل شمارهٔ 1525–ز قند یار تا شاخی نخایم

غزل شمارهٔ 1526–از آن باده ندانم، چون فنایم

غزل شمارهٔ 1527–بیا کامروز گرد یار گردیم

غزل شمارهٔ 1528–به پیش باد تو ما همچو گردیم

غزل شمارهٔ 1529–شب دوشینه ما بیدار بودیم

غزل شمارهٔ 1530–من و تو دوش شب بیدار بودیم

غزل شمارهٔ 1531–بیا کامروز شَه را ما شکاریم

Come, for today we are the quarry of the King, we have no need for self and the world.

غزل شمارهٔ 1532–بیا تا عاشقی از سر بگیریم

غزل شمارهٔ 1533–بیا امروز ما مهمان میریم

غزل شمارهٔ 1534–بیا ما چند کس با هم بسازیم

غزل شمارهٔ 1535–بیا تا قدرِ یکدیگر بدانیم

غزل شمارهٔ 1536–میان ما درآ ما عاشقانیم

غزل شمارهٔ 1537–چرا شاید چو ما شه زادگانیم

غزل شمارهٔ 1538–بر آن بودم که فرهنگی بجویم

I was intent on seeking a stratagem, that that moon-faced one might set his face on mine.

غزل شمارهٔ 1539–مگردان روی خود ای دیده رویم

غزل شمارهٔ 1540–بیا با هم سخن از جان بگوییم

غزل شمارهٔ 1541–مرا خواندی ز در تو خستی از بام

غزل شمارهٔ 1542–چنان مستم چنان مستم من این دم

غزل شمارهٔ 1543–کجایی ساقیا؟ در ده مدامم

غزل شمارهٔ 1544–مرا گویی چه سانی من چه دانم

غزل شمارهٔ 1545–شراب شیره انگور خواهم

غزل شمارهٔ 1546–رفتم تصدیع از جهان بردم

I departed, ridding the world of the trouble of my presence, I escaped from anguish with my life;

غزل شمارهٔ 1547–من با تو حدیث بی‌زبان گویم

غزل شمارهٔ 1548–روی تو چو نوبهار دیدم

غزل شمارهٔ 1549–زنهار مرا مگو که پیرم

غزل شمارهٔ 1550–گر از غم عشق عار داریم