غزلیات

غزل شمارهٔ 1451–گر تو بنمی خسپی بنشین تو که من خفتم

غزل شمارهٔ 1452–ساقی چو شه من بد بیش از دگران خوردم

غزل شمارهٔ 1453–در آینه چون بینم نقش تو به گفت آرم

غزل شمارهٔ 1454–گفتم به مهی کز تو صد گونه طرب دارم

غزل شمارهٔ 1455–ای خواجه سلام علیک من عزم سفر دارم

غزل شمارهٔ 1456–توبه نکنم هرگز زین جرم که من دارم

غزل شمارهٔ 1457–من خفته وشم اما بس آگه و بیدارم

غزل شمارهٔ 1458–یک لحظه و یک ساعت دست از تو نمی‌دارم

Not for one single moment do I let hold of you, for you are my whole concern, you are my whole affair.

غزل شمارهٔ 1459–تا عاشق آن یارم بی‌کارم و بر کارم

غزل شمارهٔ 1460–بشکسته سر خلقی سر بسته که رنجورم

غزل شمارهٔ 1461–پایی به میان درنه تا عیش ز سر گیرم

غزل شمارهٔ 1462–صورتگر نقاشم هر لحظه بتی سازم

I am a painter, a picture-maker, every moment I fashion an idol, then before you I melt away all the idols,

غزل شمارهٔ 1463–شاگرد تو می باشم گر کودن و کژپوزم

I am your disciple, for all that I am stupid and twisted of mouth, so that I may learn one smile from your smiling lip.

غزل شمارهٔ 1464–سر برمزن از هستی تا راه نگردد گم

غزل شمارهٔ 1465–ای کرده تو مهمانم در پیش درآ جانم

غزل شمارهٔ 1466–در عشق سلیمانی من همدم مرغانم

غزل شمارهٔ 1467–این شکل که من دارم ای خواجه که را مانم

غزل شمارهٔ 1468–امروز خوشم با تو، جان تو و فردا هم

غزل شمارهٔ 1469–بیخود شده‌ام لیکن بیخودتر از این خواهم

غزل شمارهٔ 1470–جانم به فدا بادا آن را که نمی‌گویم

غزل شمارهٔ 1471–مخمورم پرخواره اندازه نمی‌دانم

غزل شمارهٔ 1472–دگربار دگربار ز زنجیر بجستم

Once again, once again I have escaped from my chains, I have burst out of these bonds and this trap which seizes the infirm.

غزل شمارهٔ 1473–بیایید بیایید به گلزار بگردیم

غزل شمارهٔ 1474–حکیمیم طبیبیم ز بغداد رسیدیم

غزل شمارهٔ 1475–بجوشید بجوشید که ما اهل شعاریم

غزل شمارهٔ 1476–طبیبیم حکیمیم طبیبان قدیمیم

غزل شمارهٔ 1477–از اول امروز چو آشفته و مستیم

غزل شمارهٔ 1478–المنه لله که ز پیکار رهیدیم

غزل شمارهٔ 1479–آن خانه که صد بار در او مایده خوردیم

غزل شمارهٔ 1480–خیزید مخسپید که نزدیک رسیدیم

غزل شمارهٔ 1481–ما آتش عشقیم که در موم رسیدیم

غزل شمارهٔ 1482–چون در عدم آییم و سر از یار برآریم

غزل شمارهٔ 1483–امروز مها خویش ز بیگانه ندانیم

غزل شمارهٔ 1484–بشکن قدح باده که امروز چنانیم

غزل شمارهٔ 1485–صبح است و صبوح است بر این بام برآییم

غزل شمارهٔ 1486–چون آینه رازنما باشد جانم

Like a mirror my soul displays secrets; I am able not to speak, but I am unable not to know.

غزل شمارهٔ 1487–امروز چنانم که خر از بار ندانم

غزل شمارهٔ 1488–ای خواجه بفرما به کی مانم به کی مانم

غزل شمارهٔ 1489–ساقی ز پی عشق روان است روانم

Saki, my spirit is moving in the track of love, but because of your weariness my tongue is tied.

غزل شمارهٔ 1490–از شهر تو رفتیم تو را سیر ندیدیم

غزل شمارهٔ 1491–خلقان همه نیکند جز این تن که گزیدیم

غزل شمارهٔ 1492–بار دگر از راه سوی چاه رسیدیم

غزل شمارهٔ 1493–ما عاشق و سرگشته و شیدای دمشقیم

غزل شمارهٔ 1494–افتادم افتادم در آبی افتادم

غزل شمارهٔ 1495–اگر تو نیستی در عاشقی خام

غزل شمارهٔ 1496–چه دیدم خواب شب کامروز مستم

غزل شمارهٔ 1497–به جان جمله مستان که مستم

غزل شمارهٔ 1498–بیا کز غیر تو بیزار گشتم

غزل شمارهٔ 1499–بیا کز عشق تو دیوانه گشتم

غزل شمارهٔ 1500–چنان مست است از آن دم جان آدم