غزل شمارهٔ 1544
Toggle stanza 1مرا گویی چه سانی من چه دانم
11
مرا گویی چه سانی من چه دانم
کدامی وز کیانی من چه دانم
22
مرا گویی چنین سرمست و مخمور
ز چه رطل گرانی من چه دانم
33
مرا گویی در آن لب او چه دارد
کز او شیرین زبانی من چه دانم
44
مرا گویی در این عمرت چه دیدی
به از عمر و جوانی من چه دانم
55
بدیدم آتشی اندر رخ او
چو آب زندگانی من چه دانم
66
اگر من خود توام پس تو کدامی
تو اینی یا تو آنی من چه دانم
77
چنین اندیشهها را من کی باشم
تو جان مهربانی من چه دانم
88
مرا گویی که بر راهش مقیمی
مگر تو راهبانی من چه دانم
99
مرا گاهی کمان سازی گهی تیر
تو تیری یا کمانی من چه دانم
1010
خنک آن دم که گویی جانت بخشم
بگویم من تو دانی من چه دانم
1111
ز بیصبری بگویم شمس تبریز
چنینی و چنانی من چه دانم