غزلیات

غزل شمارهٔ 1001–آه در آن شمع منور چه بود

Ah, what was there in that light-giving candle that it set fire to the heart, and snatched the heart away?

غزل شمارهٔ 1002–چونک کمند تو دلم را کشید

غزل شمارهٔ 1003–شاخ گلی باغ ز تو سبز و شاد

غزل شمارهٔ 1004–دوش دل عربده گر با کی بود

غزل شمارهٔ 1005–هر که ز عشاق گریزان شود

غزل شمارهٔ 1006–عشق مرا بر همگان برگزید

غزل شمارهٔ 1007–گفت کسی خواجه سنایی بمرد

غزل شمارهٔ 1008–یا من نعماه غیر معدود

غزل شمارهٔ 1009–طارت الکتب الکرام من کرام یا عباد

غزل شمارهٔ 1010–من رای درا تلالا نوره وسط الفؤاد

غزل شمارهٔ 1011–میر خوبان را دگر منشور خوبی دررسید

غزل شمارهٔ 1012–یا شبه الطیف لی انت قریب بعید

غزل شمارهٔ 1013–اگر حریف منی پس بگو که دوش چه بود

غزل شمارهٔ 1014–حکم البین بموتی و عمد

غزل شمارهٔ 1015–ای شاهد سیمین ذقن درده شرابی همچو زر

غزل شمارهٔ 1016–انا فتحنا عینکم فاستبصروا الغیب البصر

غزل شمارهٔ 1017–آمد ترش رویی دگر یا زمهریر است او مگر

A sour-faced one has come—perchance is he the bitter winter cold? Pour a winecup over his head, saki, sweet as sugar.

غزل شمارهٔ 1018–رو چشم جان را برگشا در بی‌دلان اندرنگر

غزل شمارهٔ 1019–ما را خدا از بهر چه آورد بهر شور و شر

غزل شمارهٔ 1020–ای تو نگار خانگی خانه درآ از این سفر

غزل شمارهٔ 1021–گرم درآ و دم مده باده بیار و غم ببر

غزل شمارهٔ 1022–دی سحری بر گذری گفت مرا یار

Yesterday at dawn passing by the Beloved said to me, “You are distraught and unaware; how long will this go on?

غزل شمارهٔ 1023–اگر باده خوری باری ز دست دلبر ما خور

غزل شمارهٔ 1024–مرا همچون پدر بنگر نه همچون شوهر مادر

غزل شمارهٔ 1025–مرا آن اصل بیداری دگرباره به خواب اندر

Again in sleep that root of wakefulness gave me the opium of wild commotion and set me reeling.

غزل شمارهٔ 1026–گرچه نه به دریاییم دانه گهریم آخر

غزل شمارهٔ 1027–یغمابک ترکستان بر زنگ بزد لشکر

غزل شمارهٔ 1028–ذاتت عسلست ای جان گفتت عسلی دیگر

غزل شمارهٔ 1029–جان بر کف خود داری ای مونس جان زوتر

غزل شمارهٔ 1030–نیمیت ز زهر آمد نیمی دگر از شکر

غزل شمارهٔ 1031–جان من و جان تو بستست به همدیگر

غزل شمارهٔ 1032–تا چند زنی بر من ز انکار تو خار آخر

غزل شمارهٔ 1033–ای دیده مرا بر در واپس بکشیده سر

غزل شمارهٔ 1034–مکن یار مکن یار مرو ای مه عیار

غزل شمارهٔ 1035–ای عاشق بیچاره شده زار به زر بر

غزل شمارهٔ 1036–ای رخت فکنده تو بر اومید و حذر بر

غزل شمارهٔ 1037–گیرم که بود میر تو را زر به خروار

I grant that your prince has gold by the ton; but how happens it that the gold-rich man obtains a cheek like gold?

غزل شمارهٔ 1038–به حسن تو نباشد یار دیگر

غزل شمارهٔ 1039–بگرد فتنه می‌گردی دگربار

غزل شمارهٔ 1040–جفا از سر گرفتی یاد می‌دار

غزل شمارهٔ 1041–مرا یارا چنین بی‌یار مگذار

غزل شمارهٔ 1042–منم از جان خود بیزار بیزار

غزل شمارهٔ 1043–مرا اقبال خندانید آخر

غزل شمارهٔ 1044–به ساقی درنگر در مست منگر

غزل شمارهٔ 1045–بگردان ساقیا آن جام دیگر

غزل شمارهٔ 1046–نگشتم از تو هرگز ای صنم سیر

غزل شمارهٔ 1047–در این سرما و باران یار خوشتر

In this cold and rain the Beloved is sweeter, the Beauty in the bosom, and Love in the brain.

غزل شمارهٔ 1048–خداوند خداوندان اسرار

غزل شمارهٔ 1049–صد بار بگفتمت نگهدار

غزل شمارهٔ 1050–کی باشد اختری در اقطار