زندہ رود

غزل شمارهٔ 1042

شاعر: رومی

وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

قافیہ: ار

ہم وزن و قافیہ نظمیں: 8

صنف: غزل

صداکار: عندلیب
Toggle stanza 1
منم از جان خود بیزار بیزار
1
منم از جان خود بیزار بیزار
اگر باشد تو را از بنده آزار
2
مرا خود جان و دل بهر تو باید
که قربان تو باشد ای نکوکار
3
ز آزار دلت گرچه نگویی
درون جان من پیداست آثار
4
بهار از من بگردد چون ندانم
چو در دل جای گلشن پر شود خار
5
گناهم پیش لطفت سجده آرد
که ای مسجود جان زنهار زنهار
6
گنه را لطف تو گوید که تا کی
گنه گوید بدو کاین بار این بار
7
تن و جانی که خاک تو نباشد
تن او سله باشد جان او مار
8
تو خورشیدی و مرغ روز خواهی
چو مرغ شب بیاید نبودش بار
9
چو برگیری تو رسم شب ز عالم
چه پرها برکند مرغ شب ای یار
10
به حق آن که لطف تو جهانست
که آن جا گم شود این چرخ دوار
11
به چشم جان چه دریا و چه صحرا
در آن عالم چه اقرار و چه انکار
12
به تنگی درفتد هرک از تو ماند
فروکن دست و او را زود بردار
13
به قصد از شمس تبریزی نگردم
چگونه زهر نوشد مرد هشیار

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

الا ای طوطیِ گویا‌یِ اسرار!

مبادا خالیَت شَکَّر ز مِنقار

حافظغزلیاتغزل شمارهٔ 245

زمین را ز آسمان نثار است و آسمان را از زمین غبار. کلُّ اِناءٍ یَتَرشَّحُ بِما فیهِ.

گرت خوی من آمد ناسزاوار

سعدیگلستانباب هشتم در آداب صحبتحکمت شمارهٔ 95

قدم درنه اگر مردی درین کار

حجاب تو تویی از پیش بردار

عطاردیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 384

میی درده که در ده نیست هشیار

چه خفتی عمر شد برخیز و هشدار

عطاردیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 385

درآمد دوش ترکم مست و هشیار

ز سر تا پای او اقرار و انکار

عطاردیوان اشعارغزلیاتغزل شمارهٔ 388

بگرد فتنه می‌گردی دگربار

لب بامست و مستی هوش می‌دار

رومیدیوان شمسغزلیاتغزل شمارهٔ 1039

خداوند خداوندان اسرار

زهی خورشید در خورشید انوار

رومیدیوان شمسغزلیاتغزل شمارهٔ 1048

مرا می‌گفت دوش آن یار عیار

سگ عاشق به از شیران هشیار

رومیدیوان شمسغزلیاتغزل شمارهٔ 1174

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور