وزنِ مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف) میں بیدل دهلوی کی کتاب غزلیات

غزل شمارهٔ 410زاهد،‌که‌بادش‌، آفت ایمان شکست و ریخت

12 اشعار

غزل شمارهٔ 434عشرت‌فروز انجمن هستی‌ام حیاست

12 اشعار

غزل شمارهٔ 439گردی ز خویش رفتن ما هیچ برنخاست

12 اشعار

غزل شمارهٔ 452گل‌کردن هوس ز دل صاف تهمت است

12 اشعار

غزل شمارهٔ 490ما را به راه عشق طلب رهنما بس است

12 اشعار

غزل شمارهٔ 491هستی به رنگ صبح دلیل فنا بس است

12 اشعار

غزل شمارهٔ 494بروت تافتنت‌گربه شانی هوس است

10 اشعار

غزل شمارهٔ 498همت زگیر و دار جهان رم‌ کمین خوش است

12 اشعار

غزل شمارهٔ 505از بس قماش دامن دلدار نازک است

12 اشعار

غزل شمارهٔ 521چشم بیدار طرب مایهٔ سامان‌گل است

11 اشعار

غزل شمارهٔ 545ای‌کعبه جو یقینی اگرکار بستن است

11 اشعار

غزل شمارهٔ 551بحر رازم پیچ و تاب فکرگرداب من است

10 اشعار

غزل شمارهٔ 558زین سال و ماه فرصت کارت منزه است

10 اشعار

غزل شمارهٔ 569آتش وحشتم آنجاکه برافروخته است

9 اشعار

غزل شمارهٔ 571گلدستهٔ نزاکت حسنت که بسته است

11 اشعار

غزل شمارهٔ 576دل عمرهاست آینه ترتیب داده است

13 اشعار

غزل شمارهٔ 588بعد مرگم شام‌نومیدی سحرآورده است

10 اشعار

غزل شمارهٔ 594جایی که نه فلک ز حیا سر فکنده است

10 اشعار

غزل شمارهٔ 609تا فلک درگردش است آفت به‌هرسوهاله است

10 اشعار

غزل شمارهٔ 640دل راگشاد کار ز صد عقده برترست

14 اشعار

غزل شمارهٔ 670فردوس دل‌، اسیر خیال تو بودنست

10 اشعار

غزل شمارهٔ 671نی نقش چین نه حسن فرنگ آفریدنست

12 اشعار

غزل شمارهٔ 672پیوستگی به حق‌، ز دو عالم بریدنست

12 اشعار

غزل شمارهٔ 681قصر غناکه عالم تحقیق نام اوست

14 اشعار

غزل شمارهٔ 682عالم طلسم وحشت چشم سیاه اوست

10 اشعار

غزل شمارهٔ 683کو خلوت و چه انجمن آثار جاه اوست

10 اشعار

غزل شمارهٔ 693تنها نه ذره دقت اظهار داشته‌ست

10 اشعار

غزل شمارهٔ 695جایی‌که مرگ شهرت انجام داشته‌ست

12 اشعار

غزل شمارهٔ 706حیرت دمیده‌ام گل داغم بهانه‌ای‌ست

10 اشعار

غزل شمارهٔ 708ادب نه‌کسب عبادت نه سعی حق‌طلبی‌ست

11 اشعار

غزل شمارهٔ 723ای صبح گرد ناز تو از کاروان کیست

13 اشعار

غزل شمارهٔ 724سرو بهار جلوه قد دلستان‌ کیست

11 اشعار

غزل شمارهٔ 745جز‌خون‌دل ز نقد سلامت به دست نیست

11 اشعار

غزل شمارهٔ 756سرمنزل ثبات قدم جاده‌ساز نیست

آڈیو

13 اشعار

غزل شمارهٔ 761درگلشن هوس‌که سراغ‌گلیش نیست

9 اشعار

غزل شمارهٔ 762بزم تصور توکدورت ایاغ نیست

7 اشعار

غزل شمارهٔ 782راحت‌ کجاست گر دلت‌ از خویش رسته نیست

9 اشعار

غزل شمارهٔ 783رنگم درین چمن به هوس پر زننده نیست

12 اشعار

غزل شمارهٔ 791آزادگی‌، غبار در و بام خانه نیست

12 اشعار

غزل شمارهٔ 799عنقا سراغم از اثرم وهم و ظن تهیست

10 اشعار

غزل شمارهٔ 800بی‌ساز انفعال سراپای من تهی‌ست

10 اشعار

غزل شمارهٔ 809جرأت سؤال شرم ترا گر جواب داشت

16 اشعار

غزل شمارهٔ 810جز خموشی هرکه دل بر ناله و فریاد داشت

11 اشعار

غزل شمارهٔ 819اندیشه در نزاکت معنی کمال داشت

12 اشعار

غزل شمارهٔ 820در وادیی که قدرت عجزم کمال داشت

12 اشعار

غزل شمارهٔ 821هرجا دلی تپیدن شوق خیال داشت

12 اشعار

غزل شمارهٔ 834گل در چمن رسید و قدم بر هوا گذاشت

11 اشعار

غزل شمارهٔ 843دوش از نظر خیال تو دامن‌کشان گذشت

14 اشعار

غزل شمارهٔ 854دل ماند بی‌حس و غمت افشانده بال رفت

12 اشعار

غزل شمارهٔ 858آخر سیاهی از سر داغم به‌در نرفت

12 اشعار

وزنِ مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف) میں بیدل دهلوی کی کتاب غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 410–زاهد،‌که‌بادش‌، آفت ایمان شکست و ریخت

غزل شمارهٔ 434–عشرت‌فروز انجمن هستی‌ام حیاست

غزل شمارهٔ 439–گردی ز خویش رفتن ما هیچ برنخاست

غزل شمارهٔ 452–گل‌کردن هوس ز دل صاف تهمت است

غزل شمارهٔ 490–ما را به راه عشق طلب رهنما بس است

غزل شمارهٔ 491–هستی به رنگ صبح دلیل فنا بس است

غزل شمارهٔ 494–بروت تافتنت‌گربه شانی هوس است

غزل شمارهٔ 498–همت زگیر و دار جهان رم‌ کمین خوش است

غزل شمارهٔ 505–از بس قماش دامن دلدار نازک است

غزل شمارهٔ 521–چشم بیدار طرب مایهٔ سامان‌گل است

غزل شمارهٔ 545–ای‌کعبه جو یقینی اگرکار بستن است

غزل شمارهٔ 551–بحر رازم پیچ و تاب فکرگرداب من است

غزل شمارهٔ 558–زین سال و ماه فرصت کارت منزه است

غزل شمارهٔ 569–آتش وحشتم آنجاکه برافروخته است

غزل شمارهٔ 571–گلدستهٔ نزاکت حسنت که بسته است

غزل شمارهٔ 576–دل عمرهاست آینه ترتیب داده است

غزل شمارهٔ 588–بعد مرگم شام‌نومیدی سحرآورده است

غزل شمارهٔ 594–جایی که نه فلک ز حیا سر فکنده است

غزل شمارهٔ 609–تا فلک درگردش است آفت به‌هرسوهاله است

غزل شمارهٔ 640–دل راگشاد کار ز صد عقده برترست

غزل شمارهٔ 670–فردوس دل‌، اسیر خیال تو بودنست

غزل شمارهٔ 671–نی نقش چین نه حسن فرنگ آفریدنست

غزل شمارهٔ 672–پیوستگی به حق‌، ز دو عالم بریدنست

غزل شمارهٔ 681–قصر غناکه عالم تحقیق نام اوست

غزل شمارهٔ 682–عالم طلسم وحشت چشم سیاه اوست

غزل شمارهٔ 683–کو خلوت و چه انجمن آثار جاه اوست

غزل شمارهٔ 693–تنها نه ذره دقت اظهار داشته‌ست

غزل شمارهٔ 695–جایی‌که مرگ شهرت انجام داشته‌ست

غزل شمارهٔ 706–حیرت دمیده‌ام گل داغم بهانه‌ای‌ست

غزل شمارهٔ 708–ادب نه‌کسب عبادت نه سعی حق‌طلبی‌ست

غزل شمارهٔ 723–ای صبح گرد ناز تو از کاروان کیست

غزل شمارهٔ 724–سرو بهار جلوه قد دلستان‌ کیست

غزل شمارهٔ 745–جز‌خون‌دل ز نقد سلامت به دست نیست

غزل شمارهٔ 756–سرمنزل ثبات قدم جاده‌ساز نیست

غزل شمارهٔ 761–درگلشن هوس‌که سراغ‌گلیش نیست

غزل شمارهٔ 762–بزم تصور توکدورت ایاغ نیست

غزل شمارهٔ 782–راحت‌ کجاست گر دلت‌ از خویش رسته نیست

غزل شمارهٔ 783–رنگم درین چمن به هوس پر زننده نیست

غزل شمارهٔ 791–آزادگی‌، غبار در و بام خانه نیست

غزل شمارهٔ 799–عنقا سراغم از اثرم وهم و ظن تهیست

غزل شمارهٔ 800–بی‌ساز انفعال سراپای من تهی‌ست

غزل شمارهٔ 809–جرأت سؤال شرم ترا گر جواب داشت

غزل شمارهٔ 810–جز خموشی هرکه دل بر ناله و فریاد داشت

غزل شمارهٔ 819–اندیشه در نزاکت معنی کمال داشت

غزل شمارهٔ 820–در وادیی که قدرت عجزم کمال داشت

غزل شمارهٔ 821–هرجا دلی تپیدن شوق خیال داشت

غزل شمارهٔ 834–گل در چمن رسید و قدم بر هوا گذاشت

غزل شمارهٔ 843–دوش از نظر خیال تو دامن‌کشان گذشت

غزل شمارهٔ 854–دل ماند بی‌حس و غمت افشانده بال رفت

غزل شمارهٔ 858–آخر سیاهی از سر داغم به‌در نرفت

غزل شمارهٔ 410زاهد،‌که‌بادش‌، آفت ایمان شکست و ریخت

غزل شمارهٔ 434عشرت‌فروز انجمن هستی‌ام حیاست

غزل شمارهٔ 439گردی ز خویش رفتن ما هیچ برنخاست

غزل شمارهٔ 452گل‌کردن هوس ز دل صاف تهمت است

غزل شمارهٔ 490ما را به راه عشق طلب رهنما بس است

غزل شمارهٔ 491هستی به رنگ صبح دلیل فنا بس است

غزل شمارهٔ 494بروت تافتنت‌گربه شانی هوس است

غزل شمارهٔ 498همت زگیر و دار جهان رم‌ کمین خوش است

غزل شمارهٔ 505از بس قماش دامن دلدار نازک است

غزل شمارهٔ 521چشم بیدار طرب مایهٔ سامان‌گل است

غزل شمارهٔ 545ای‌کعبه جو یقینی اگرکار بستن است

غزل شمارهٔ 551بحر رازم پیچ و تاب فکرگرداب من است

غزل شمارهٔ 558زین سال و ماه فرصت کارت منزه است

غزل شمارهٔ 569آتش وحشتم آنجاکه برافروخته است

غزل شمارهٔ 571گلدستهٔ نزاکت حسنت که بسته است

غزل شمارهٔ 576دل عمرهاست آینه ترتیب داده است

غزل شمارهٔ 588بعد مرگم شام‌نومیدی سحرآورده است

غزل شمارهٔ 594جایی که نه فلک ز حیا سر فکنده است

غزل شمارهٔ 609تا فلک درگردش است آفت به‌هرسوهاله است

غزل شمارهٔ 640دل راگشاد کار ز صد عقده برترست

غزل شمارهٔ 670فردوس دل‌، اسیر خیال تو بودنست

غزل شمارهٔ 671نی نقش چین نه حسن فرنگ آفریدنست

غزل شمارهٔ 672پیوستگی به حق‌، ز دو عالم بریدنست

غزل شمارهٔ 681قصر غناکه عالم تحقیق نام اوست

غزل شمارهٔ 682عالم طلسم وحشت چشم سیاه اوست

غزل شمارهٔ 683کو خلوت و چه انجمن آثار جاه اوست

غزل شمارهٔ 693تنها نه ذره دقت اظهار داشته‌ست

غزل شمارهٔ 695جایی‌که مرگ شهرت انجام داشته‌ست

غزل شمارهٔ 706حیرت دمیده‌ام گل داغم بهانه‌ای‌ست

غزل شمارهٔ 708ادب نه‌کسب عبادت نه سعی حق‌طلبی‌ست

غزل شمارهٔ 723ای صبح گرد ناز تو از کاروان کیست

غزل شمارهٔ 724سرو بهار جلوه قد دلستان‌ کیست

غزل شمارهٔ 745جز‌خون‌دل ز نقد سلامت به دست نیست

غزل شمارهٔ 756سرمنزل ثبات قدم جاده‌ساز نیست

غزل شمارهٔ 761درگلشن هوس‌که سراغ‌گلیش نیست

غزل شمارهٔ 762بزم تصور توکدورت ایاغ نیست

غزل شمارهٔ 782راحت‌ کجاست گر دلت‌ از خویش رسته نیست

غزل شمارهٔ 783رنگم درین چمن به هوس پر زننده نیست

غزل شمارهٔ 791آزادگی‌، غبار در و بام خانه نیست

غزل شمارهٔ 799عنقا سراغم از اثرم وهم و ظن تهیست

غزل شمارهٔ 800بی‌ساز انفعال سراپای من تهی‌ست

غزل شمارهٔ 809جرأت سؤال شرم ترا گر جواب داشت

غزل شمارهٔ 810جز خموشی هرکه دل بر ناله و فریاد داشت

غزل شمارهٔ 819اندیشه در نزاکت معنی کمال داشت

غزل شمارهٔ 820در وادیی که قدرت عجزم کمال داشت

غزل شمارهٔ 821هرجا دلی تپیدن شوق خیال داشت

غزل شمارهٔ 834گل در چمن رسید و قدم بر هوا گذاشت

غزل شمارهٔ 843دوش از نظر خیال تو دامن‌کشان گذشت

غزل شمارهٔ 854دل ماند بی‌حس و غمت افشانده بال رفت

غزل شمارهٔ 858آخر سیاهی از سر داغم به‌در نرفت