وزنِ مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی) میں رومی کی کتاب دیوان شمس

غزل شمارهٔ 99–دلارام نهان گشته ز غوغا

غزل شمارهٔ 100–بیا ای جان نو داده جهان را

Come, you who have given new life to the world, put out of action cunning reason.

غزل شمارهٔ 101–بسوزانیم سودا و جنون را

غزل شمارهٔ 102–سلیمانا بیار انگشتری را

غزل شمارهٔ 103–دل و جان را در این حضرت بپالا

غزل شمارهٔ 104–خبر کن ای ستاره یار ما را

غزل شمارهٔ 105–چو او باشد دل دل‌سوز ما را

غزل شمارهٔ 106–مرا حلوا هوس کردست حلوا

غزل شمارهٔ 107–امیر حسن خندان کن حَشَم را

غزل شمارهٔ 108–به برج دل رسیدی بیست این جا

غزل شمارهٔ 109–بکت عینی غداه البین دمعا

غزل شمارهٔ 110–تو بشکن چنگ ما را ای معلا‌‌!

Do you break our harp, exalted one; thousands of other harps are here.

غزل شمارهٔ 111–برای تو فدا کردیم جان‌ها

غزل شمارهٔ 112–ز روی تست عید آثار ما را

غزل شمارهٔ 271–تعالوا کلنا ذا الیوم سکری

غزل شمارهٔ 294–بریده شد از این جوی جهان آب

The water has been cut off from this world’s river; O springtide, return and bring back the water!—

غزل شمارهٔ 295–الا ای روی تو صد ماه و مهتاب

غزل شمارهٔ 296–مخسب ای یار مهمان دار امشب

غزل شمارهٔ 335–همه خوف آدمی را از درونست

غزل شمارهٔ 336–بده یک جام ای پیر خرابات

غزل شمارهٔ 337–ببستی چشم یعنی وقت خواب است

غزل شمارهٔ 338–سماع از بهر جانِ بی‌قرارست

غزل شمارهٔ 339–سماع آرام جان زندگانست

غزل شمارهٔ 340–دگربار این دلم آتش گرفته‌ست

غزل شمارهٔ 341–بیا کامروز ما را روز عیدست

Come, for today is for us a day of festival; henceforward joy and pleasure are on the increase.

غزل شمارهٔ 342–مرا چون تا قیامت یار اینست

غزل شمارهٔ 343–ز همراهان جدایی مصلحت نیست

غزل شمارهٔ 344–به جان تو که سوگند عظیمست

غزل شمارهٔ 345–بگو ای یار همراز این چه شیوه‌ست

غزل شمارهٔ 346–شنیدم مر مرا لطفت دعا گفت

غزل شمارهٔ 347–قرار زندگانی آن نگارست

غزل شمارهٔ 348–صدایی کز کمان آید نذیریست

غزل شمارهٔ 349–مبر رنج ای برادر خواجه سخت است

غزل شمارهٔ 350–ز بعدِ وقت نومیدی، امیدی‌ست

غزل شمارهٔ 351–طبیب درد بی‌درمان کدام است

غزل شمارهٔ 352–چو با ما یار ما امروز جفتست

غزل شمارهٔ 353–زهی می کاندر آن دستست هیهات

غزل شمارهٔ 354–ز میخانه دگربار این چه بویست

غزل شمارهٔ 355–در این خانه کژی ای دل گهی راست

غزل شمارهٔ 356–تو را در دلبری دستی تمامست

غزل شمارهٔ 357–چو آن کان کرم ما را شکارست

غزل شمارهٔ 358–نگار خوب شکربار چونست

غزل شمارهٔ 359–در این جو دل چو دولاب خرابست

In this river the heart is like a ruined waterwheel; in whichever direction it turns, there is water before it;

غزل شمارهٔ 360–ایا ساقی توی قاضی حاجات

غزل شمارهٔ 361–اگر حوا بدانستی ز رنگت

غزل شمارهٔ 362–دو چشم آهوانش شیرگیرست

غزل شمارهٔ 363–چنان کاین دل از آن دلدار مستست

غزل شمارهٔ 658–بگو دل را که گرد غم نگردد

غزل شمارهٔ 659–دلم امروز خوی یار دارد

غزل شمارهٔ 660–نثرنا فی ربیع الوصل بالورد