صفحۂ اول شعرا زمرہ جات لغات مزید مطالعہ ہمارے بارے میں رابطہ

زبان

اردو
English

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں←

YouTube Facebook Instagram TikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اول شعرا تلاش ہمارے بارے میں رابطہ

مزید مطالعہ

اوزان اصناف صداکاران مترجمین زندہ رود اور گنجور

لغات

زندہ رود فارسی لغت زندہ رود عربی لغت

فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

© 2026 زندہ رود

صنفِ غزل میں صائب کی کتاب دیوان اشعار · زندہ رود

اصناف
غزل
صائب / دیوان اشعار

صنف کے تحت کتاب

صنفِ غزل میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

یہ صفحہ صرف صنفِ غزل کے تحت آنے والی نظمیں دکھاتا ہے۔

6962 نظمیں

نظمیں

صنفِ غزل میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

زندہ رود
اصناف
غزل
صائب / دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 6533چون سر زند ز مشرق زین آفتاب تو

غزل شمارهٔ 6534از بس ز خون ما شده گلگون عقیق تو

غزل شمارهٔ 6535خون لاله لاله می چکد از رنگ آل تو

غزل شمارهٔ 6536نتوان در آب و آینه دیدن مثال تو

غزل شمارهٔ 6537از بس که سرکش است قد چون نهال تو

غزل شمارهٔ 6538ای فتنه سایه پرور سرو روان تو

غزل شمارهٔ 6539تا کرد تیغ غمزه حمایل نگاه تو

غزل شمارهٔ 6540ای شاخ گل شکسته طرف کلاه تو

غزل شمارهٔ 6541در خون نشست لاله ز چشم سیاه تو

غزل شمارهٔ 6542مپسند پر ز داغ کنم از جفای تو

غزل شمارهٔ 6543کردم اگر چه هر دو جهان رونمای تو

غزل شمارهٔ 6544در هیچ پرده نیست، نباشد نوای تو

غزل شمارهٔ 6545ای دل گشاد کار خود از آن و این مجو

غزل شمارهٔ 6546دام و کمند گردن دلهاست آرزو

غزل شمارهٔ 6547یک صافدل در انجمن روزگار کو؟

غزل شمارهٔ 6548خط بر عذار ساده نباشد مباش گو

غزل شمارهٔ 6549از اهل حق اگر نظری یافتی بگو

غزل شمارهٔ 6550شد رعشه پیری پر و بال طلب تو

غزل شمارهٔ 6551وحشی تر از آهوست نشان قدم تو

غزل شمارهٔ 6552چون شبنم روشن گهر با خار و گل یکرنگ شو

غزل شمارهٔ 6553ای دل ز اوضاع جهان بیگانه شو بیگانه شو

غزل شمارهٔ 6554چشمی که فتاد بر لقای تو

غزل شمارهٔ 6555خامش گویا بود چشم سخنگوی تو

غزل شمارهٔ 6556بوالهوس از خط نظر پوشید زان روی چو ماه

غزل شمارهٔ 6557نفس ظلمانی نمی دارد محابا از گناه

غزل شمارهٔ 6558می کند دل را سیه چندان که خواب صبحگاه

غزل شمارهٔ 6559حسن را از چشم بد شرم و حیا دارد نگاه

غزل شمارهٔ 6560چون به یاد شرم می افتم در اثنای نگاه

غزل شمارهٔ 6561از مزار اهل حق جز دولت عقبی مخواه

غزل شمارهٔ 6562از سر عشاق در زیر فلک سامان مخواه

غزل شمارهٔ 6563تا ز خط پشت لب جان بخش جانان شد سیاه

غزل شمارهٔ 6564تا مه روی تو پرتو بر جهان انداخته

غزل شمارهٔ 6565لعل او را بین به دلها بی حجاب آویخته

غزل شمارهٔ 6566یارب از عرفان مرا پیمانه ای سرشار ده

غزل شمارهٔ 6567صبح شد برخیز مطرب گوشمال ساز ده

غزل شمارهٔ 6568این چه خورشیدست یارب از افق تابان شده؟

غزل شمارهٔ 6569نوبهارست این به احیای گلستان آمده؟

غزل شمارهٔ 6570عمر خود صرف نصیحت ساختم بی فایده

غزل شمارهٔ 6571در گلستان برگ عیش اندوختم بی فایده

غزل شمارهٔ 6572بی توام در دل شراب ناب می گردد گره

غزل شمارهٔ 6573در گلویم اشک رنگارنگ می گردد گره

غزل شمارهٔ 6574در دل من رشته آمال می گردد گره

غزل شمارهٔ 6575در دل از نادان فزون صاحب هنر دارد گره

غزل شمارهٔ 6576رحم کردن بر ستمکاران، ستم بر عالمی است

غزل شمارهٔ 6577بی تأمل بر بساط پاکبازان پا منه

غزل شمارهٔ 6578بر دل ارباب حاجت دست خود بی زر منه

غزل شمارهٔ 6579دل ز غفلت چون خودآرایان به رنگ و بو منه

غزل شمارهٔ 6580از دل سودایی ما آسمان رنگ است کوه

غزل شمارهٔ 6581تیشه زد بر پای خود هر کس که زد بر پای کوه

غزل شمارهٔ 6582صباحت آب در گلزارش از جوی گهربسته

1
2
3
130
131
132
140

پچھلا صفحہ اگلا صفحہ