آڈیوز

صداکار عندلیب کی آڈیوز میں سعدی کی کتاب دیوان اشعار

یہ صفحہ صرف صداکار عندلیب کی دستیاب آڈیوز دکھاتا ہے۔

306نظمیں306آڈیوز

نظمیں

غزل شمارهٔ 62اِی لُعبتِ خندان لبِ لَعلَت که مَزیده‌ست؟

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 62

آڈیو

غزل شمارهٔ 79این باد بهار بوستان است؟

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 79

آڈیو

غزل شمارهٔ 94خورشید زیر سایه زلف چو شام اوست

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 94

آڈیو

غزل شمارهٔ 315پیوند روح می‌کند این باد مشک‌بیز

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 315

آڈیو

غزل شمارهٔ 328رها نمی‌کند ایام در کنار منش

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 328

آڈیو

غزل شمارهٔ 330زینهار از دهان خندانش

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 330

آڈیو

غزل شمارهٔ 331هر که هست التفات بر جانش

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 331

آڈیو

غزل شمارهٔ 332هر که سودای تو دارد، چه غم از هر که جهانش؟

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 332

آڈیو

غزل شمارهٔ 333خطا کردی به قول دشمنان گوش

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 333

آڈیو

غزل شمارهٔ 334قیامت باشد آن قامت در آغوش

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 334

آڈیو

غزل شمارهٔ 335یکی را دست حسرت بر بناگوش

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 335

آڈیو

غزل شمارهٔ 336رفتی و نمی‌شوی فراموش

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 336

آڈیو

غزل شمارهٔ 337گر یکی از عشق برآرد خروش

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 337

آڈیو

غزل شمارهٔ 338دلی که دید که غایب شده‌ست از این درویش

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 338

آڈیو

غزل شمارهٔ 339گردن افراشته‌ام بر فلک از طالع خویش

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 339

آڈیو

غزل شمارهٔ 340هر کسی را هوسی در سر و کاری در پیش

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 340

آڈیو

غزل شمارهٔ 341گرم قبول کنی ور برانی از بر خویش

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 341

آڈیو

غزل شمارهٔ 342یار بیگانه نگیرد هر که دارد یار خویش

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 342

آڈیو

غزل شمارهٔ 343به عمر خویش ندیدم شبی که مرغ دلم

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 343

آڈیو

غزل شمارهٔ 344ساقی بده آن شراب گلرنگ

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 344

آڈیو

غزل شمارهٔ 345گرم بازآمدی محبوبِ سیم‌اندامِ سنگین‌دل

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 345

آڈیو

غزل شمارهٔ 346مرا رسد که برآرم هزار ناله چو بلبل

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 346

آڈیو

غزل شمارهٔ 347جزای آن که نگفتیم شکر روز وصال

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 347

آڈیو

غزل شمارهٔ 348چشم خدا بر تو ای بدیع‌شمایل!

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 348

آڈیو

غزل شمارهٔ 349بی‌دل گمان مبر که نصیحت کند قبول

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 349

آڈیو

غزل شمارهٔ 350من ایستاده‌ام اینک به خدمتت مشغول

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 350

آڈیو

غزل شمارهٔ 351نشسته بودم و خاطر به خویشتن مشغول

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 351

آڈیو

غزل شمارهٔ 352جانا هزاران آفرین بر جانت از سر تا قدم

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 352

آڈیو

غزل شمارهٔ 353رفیق مهربان و یار همدم

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 353

آڈیو

غزل شمارهٔ 354وقت‌ها یک دم برآسودی تنم

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 354

آڈیو

غزل شمارهٔ 355انتبه قبل السحر یا ذالمنام

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 355

آڈیو

غزل شمارهٔ 356چو بلبل سحری برگرفت نوبت بام

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 356

آڈیو

غزل شمارهٔ 357حکایت از لبِ شیرین‌دهانِ سیم‌اندام

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 357

آڈیو

غزل شمارهٔ 358زهی سعادت من که‌م تو آمدی به سلام

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 358

آڈیو

غزل شمارهٔ 359ساقیا می ده که مرغ صبح بام

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 359

آڈیو

غزل شمارهٔ 360شمع بخواهد نشست بازنشین ای غلام

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 360

آڈیو

غزل شمارهٔ 361ماه چنین کس ندید خوش‌سخن و کش‌خرام

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 361

آڈیو

غزل شمارهٔ 362مرا دو دیده به راه و دو گوش بر پیغام

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 362

آڈیو

غزل شمارهٔ 363روزگاری‌ست که سودازدهٔ روی توام

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 363

آڈیو

غزل شمارهٔ 364من اندر خود نمی‌یابم که روی از دوست برتابم

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 364

آڈیو

غزل شمارهٔ 365به خاک پای عزیزت که عهد نشکستم

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 365

آڈیو

غزل شمارهٔ 366گو خلق بدانند که من عاشق و مستم

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 366

آڈیو

غزل شمارهٔ 367من خود ای ساقی! از این شوق که دارم، مستم

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 367

آڈیو

غزل شمارهٔ 368دل پیش تو و دیده به جای دگرستم

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 368

آڈیو

غزل شمارهٔ 369چو تو آمدی مرا بس که حدیث خویش گفتم

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 369

آڈیو

غزل شمارهٔ 370من همان روز که آن خال بدیدم گفتم

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 370

آڈیو

غزل شمارهٔ 371من از آن روز که در بند توام آزادم

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 371

آڈیو

غزل شمارهٔ 372عشقبازی نه من آخر به جهان آوردم

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 372

آڈیو

غزل شمارهٔ 373هزار عهد بکردم که گرد عشق نگردم

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 373

آڈیو

غزل شمارهٔ 375چنان در قید مهرت پای‌بندم

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 375

آڈیو

نظمیں

غزل شمارهٔ 62–اِی لُعبتِ خندان لبِ لَعلَت که مَزیده‌ست؟

غزل شمارهٔ 79–این باد بهار بوستان است؟

غزل شمارهٔ 94–خورشید زیر سایه زلف چو شام اوست

غزل شمارهٔ 315–پیوند روح می‌کند این باد مشک‌بیز

غزل شمارهٔ 328–رها نمی‌کند ایام در کنار منش

غزل شمارهٔ 330–زینهار از دهان خندانش

غزل شمارهٔ 331–هر که هست التفات بر جانش

غزل شمارهٔ 332–هر که سودای تو دارد، چه غم از هر که جهانش؟

غزل شمارهٔ 333–خطا کردی به قول دشمنان گوش

غزل شمارهٔ 334–قیامت باشد آن قامت در آغوش

غزل شمارهٔ 335–یکی را دست حسرت بر بناگوش

غزل شمارهٔ 336–رفتی و نمی‌شوی فراموش

غزل شمارهٔ 337–گر یکی از عشق برآرد خروش

غزل شمارهٔ 338–دلی که دید که غایب شده‌ست از این درویش

غزل شمارهٔ 339–گردن افراشته‌ام بر فلک از طالع خویش

غزل شمارهٔ 340–هر کسی را هوسی در سر و کاری در پیش

غزل شمارهٔ 341–گرم قبول کنی ور برانی از بر خویش

غزل شمارهٔ 342–یار بیگانه نگیرد هر که دارد یار خویش

غزل شمارهٔ 343–به عمر خویش ندیدم شبی که مرغ دلم

غزل شمارهٔ 344–ساقی بده آن شراب گلرنگ

غزل شمارهٔ 345–گرم بازآمدی محبوبِ سیم‌اندامِ سنگین‌دل

غزل شمارهٔ 346–مرا رسد که برآرم هزار ناله چو بلبل

غزل شمارهٔ 347–جزای آن که نگفتیم شکر روز وصال

غزل شمارهٔ 348–چشم خدا بر تو ای بدیع‌شمایل!

غزل شمارهٔ 349–بی‌دل گمان مبر که نصیحت کند قبول

غزل شمارهٔ 350–من ایستاده‌ام اینک به خدمتت مشغول

غزل شمارهٔ 351–نشسته بودم و خاطر به خویشتن مشغول

غزل شمارهٔ 352–جانا هزاران آفرین بر جانت از سر تا قدم

غزل شمارهٔ 353–رفیق مهربان و یار همدم

غزل شمارهٔ 354–وقت‌ها یک دم برآسودی تنم

غزل شمارهٔ 355–انتبه قبل السحر یا ذالمنام

غزل شمارهٔ 356–چو بلبل سحری برگرفت نوبت بام

غزل شمارهٔ 357–حکایت از لبِ شیرین‌دهانِ سیم‌اندام

غزل شمارهٔ 358–زهی سعادت من که‌م تو آمدی به سلام

غزل شمارهٔ 359–ساقیا می ده که مرغ صبح بام

غزل شمارهٔ 360–شمع بخواهد نشست بازنشین ای غلام

غزل شمارهٔ 361–ماه چنین کس ندید خوش‌سخن و کش‌خرام

غزل شمارهٔ 362–مرا دو دیده به راه و دو گوش بر پیغام

غزل شمارهٔ 363–روزگاری‌ست که سودازدهٔ روی توام

غزل شمارهٔ 364–من اندر خود نمی‌یابم که روی از دوست برتابم

غزل شمارهٔ 365–به خاک پای عزیزت که عهد نشکستم

غزل شمارهٔ 366–گو خلق بدانند که من عاشق و مستم

غزل شمارهٔ 367–من خود ای ساقی! از این شوق که دارم، مستم

غزل شمارهٔ 368–دل پیش تو و دیده به جای دگرستم

غزل شمارهٔ 369–چو تو آمدی مرا بس که حدیث خویش گفتم

غزل شمارهٔ 370–من همان روز که آن خال بدیدم گفتم

غزل شمارهٔ 371–من از آن روز که در بند توام آزادم

غزل شمارهٔ 372–عشقبازی نه من آخر به جهان آوردم

غزل شمارهٔ 373–هزار عهد بکردم که گرد عشق نگردم

غزل شمارهٔ 375–چنان در قید مهرت پای‌بندم

نظمیں

غزل شمارهٔ 62–اِی لُعبتِ خندان لبِ لَعلَت که مَزیده‌ست؟

غزل شمارهٔ 79–این باد بهار بوستان است؟

غزل شمارهٔ 94–خورشید زیر سایه زلف چو شام اوست

غزل شمارهٔ 315–پیوند روح می‌کند این باد مشک‌بیز

غزل شمارهٔ 328–رها نمی‌کند ایام در کنار منش

غزل شمارهٔ 330–زینهار از دهان خندانش

غزل شمارهٔ 331–هر که هست التفات بر جانش

غزل شمارهٔ 332–هر که سودای تو دارد، چه غم از هر که جهانش؟

غزل شمارهٔ 333–خطا کردی به قول دشمنان گوش

غزل شمارهٔ 334–قیامت باشد آن قامت در آغوش

غزل شمارهٔ 335–یکی را دست حسرت بر بناگوش

غزل شمارهٔ 336–رفتی و نمی‌شوی فراموش

غزل شمارهٔ 337–گر یکی از عشق برآرد خروش

غزل شمارهٔ 338–دلی که دید که غایب شده‌ست از این درویش

غزل شمارهٔ 339–گردن افراشته‌ام بر فلک از طالع خویش

غزل شمارهٔ 340–هر کسی را هوسی در سر و کاری در پیش

غزل شمارهٔ 341–گرم قبول کنی ور برانی از بر خویش

غزل شمارهٔ 342–یار بیگانه نگیرد هر که دارد یار خویش

غزل شمارهٔ 343–به عمر خویش ندیدم شبی که مرغ دلم

غزل شمارهٔ 344–ساقی بده آن شراب گلرنگ

غزل شمارهٔ 345–گرم بازآمدی محبوبِ سیم‌اندامِ سنگین‌دل

غزل شمارهٔ 346–مرا رسد که برآرم هزار ناله چو بلبل

غزل شمارهٔ 347–جزای آن که نگفتیم شکر روز وصال

غزل شمارهٔ 348–چشم خدا بر تو ای بدیع‌شمایل!

غزل شمارهٔ 349–بی‌دل گمان مبر که نصیحت کند قبول

غزل شمارهٔ 350–من ایستاده‌ام اینک به خدمتت مشغول

غزل شمارهٔ 351–نشسته بودم و خاطر به خویشتن مشغول

غزل شمارهٔ 352–جانا هزاران آفرین بر جانت از سر تا قدم

غزل شمارهٔ 62اِی لُعبتِ خندان لبِ لَعلَت که مَزیده‌ست؟

غزل شمارهٔ 79این باد بهار بوستان است؟

غزل شمارهٔ 94خورشید زیر سایه زلف چو شام اوست

غزل شمارهٔ 315پیوند روح می‌کند این باد مشک‌بیز

غزل شمارهٔ 328رها نمی‌کند ایام در کنار منش

غزل شمارهٔ 330زینهار از دهان خندانش

غزل شمارهٔ 331هر که هست التفات بر جانش

غزل شمارهٔ 332هر که سودای تو دارد، چه غم از هر که جهانش؟

غزل شمارهٔ 333خطا کردی به قول دشمنان گوش

غزل شمارهٔ 334قیامت باشد آن قامت در آغوش

غزل شمارهٔ 335یکی را دست حسرت بر بناگوش

غزل شمارهٔ 336رفتی و نمی‌شوی فراموش

غزل شمارهٔ 337گر یکی از عشق برآرد خروش

غزل شمارهٔ 338دلی که دید که غایب شده‌ست از این درویش

غزل شمارهٔ 339گردن افراشته‌ام بر فلک از طالع خویش

غزل شمارهٔ 340هر کسی را هوسی در سر و کاری در پیش

غزل شمارهٔ 341گرم قبول کنی ور برانی از بر خویش

غزل شمارهٔ 342یار بیگانه نگیرد هر که دارد یار خویش

غزل شمارهٔ 343به عمر خویش ندیدم شبی که مرغ دلم

غزل شمارهٔ 344ساقی بده آن شراب گلرنگ

غزل شمارهٔ 345گرم بازآمدی محبوبِ سیم‌اندامِ سنگین‌دل

غزل شمارهٔ 346مرا رسد که برآرم هزار ناله چو بلبل

غزل شمارهٔ 347جزای آن که نگفتیم شکر روز وصال

غزل شمارهٔ 348چشم خدا بر تو ای بدیع‌شمایل!

غزل شمارهٔ 349بی‌دل گمان مبر که نصیحت کند قبول

غزل شمارهٔ 350من ایستاده‌ام اینک به خدمتت مشغول

غزل شمارهٔ 351نشسته بودم و خاطر به خویشتن مشغول

غزل شمارهٔ 352جانا هزاران آفرین بر جانت از سر تا قدم

غزل شمارهٔ 353رفیق مهربان و یار همدم

غزل شمارهٔ 354وقت‌ها یک دم برآسودی تنم

غزل شمارهٔ 355انتبه قبل السحر یا ذالمنام

غزل شمارهٔ 356چو بلبل سحری برگرفت نوبت بام

غزل شمارهٔ 357حکایت از لبِ شیرین‌دهانِ سیم‌اندام

غزل شمارهٔ 358زهی سعادت من که‌م تو آمدی به سلام

غزل شمارهٔ 359ساقیا می ده که مرغ صبح بام

غزل شمارهٔ 360شمع بخواهد نشست بازنشین ای غلام

غزل شمارهٔ 361ماه چنین کس ندید خوش‌سخن و کش‌خرام

غزل شمارهٔ 362مرا دو دیده به راه و دو گوش بر پیغام

غزل شمارهٔ 363روزگاری‌ست که سودازدهٔ روی توام

غزل شمارهٔ 364من اندر خود نمی‌یابم که روی از دوست برتابم

غزل شمارهٔ 365به خاک پای عزیزت که عهد نشکستم

غزل شمارهٔ 366گو خلق بدانند که من عاشق و مستم

غزل شمارهٔ 367من خود ای ساقی! از این شوق که دارم، مستم

غزل شمارهٔ 368دل پیش تو و دیده به جای دگرستم

غزل شمارهٔ 369چو تو آمدی مرا بس که حدیث خویش گفتم

غزل شمارهٔ 370من همان روز که آن خال بدیدم گفتم

غزل شمارهٔ 371من از آن روز که در بند توام آزادم

غزل شمارهٔ 372عشقبازی نه من آخر به جهان آوردم

غزل شمارهٔ 373هزار عهد بکردم که گرد عشق نگردم

غزل شمارهٔ 375چنان در قید مهرت پای‌بندم

غزل شمارهٔ 62اِی لُعبتِ خندان لبِ لَعلَت که مَزیده‌ست؟

غزل شمارهٔ 79این باد بهار بوستان است؟

غزل شمارهٔ 94خورشید زیر سایه زلف چو شام اوست

غزل شمارهٔ 315پیوند روح می‌کند این باد مشک‌بیز

غزل شمارهٔ 328رها نمی‌کند ایام در کنار منش

غزل شمارهٔ 330زینهار از دهان خندانش

غزل شمارهٔ 331هر که هست التفات بر جانش

غزل شمارهٔ 332هر که سودای تو دارد، چه غم از هر که جهانش؟

غزل شمارهٔ 333خطا کردی به قول دشمنان گوش

غزل شمارهٔ 334قیامت باشد آن قامت در آغوش

غزل شمارهٔ 335یکی را دست حسرت بر بناگوش

غزل شمارهٔ 336رفتی و نمی‌شوی فراموش

غزل شمارهٔ 337گر یکی از عشق برآرد خروش

غزل شمارهٔ 338دلی که دید که غایب شده‌ست از این درویش

غزل شمارهٔ 339گردن افراشته‌ام بر فلک از طالع خویش

غزل شمارهٔ 340هر کسی را هوسی در سر و کاری در پیش

غزل شمارهٔ 341گرم قبول کنی ور برانی از بر خویش

غزل شمارهٔ 342یار بیگانه نگیرد هر که دارد یار خویش

غزل شمارهٔ 343به عمر خویش ندیدم شبی که مرغ دلم

غزل شمارهٔ 344ساقی بده آن شراب گلرنگ

غزل شمارهٔ 345گرم بازآمدی محبوبِ سیم‌اندامِ سنگین‌دل

غزل شمارهٔ 346مرا رسد که برآرم هزار ناله چو بلبل

غزل شمارهٔ 347جزای آن که نگفتیم شکر روز وصال

غزل شمارهٔ 348چشم خدا بر تو ای بدیع‌شمایل!

غزل شمارهٔ 349بی‌دل گمان مبر که نصیحت کند قبول

غزل شمارهٔ 350من ایستاده‌ام اینک به خدمتت مشغول

غزل شمارهٔ 351نشسته بودم و خاطر به خویشتن مشغول

غزل شمارهٔ 352جانا هزاران آفرین بر جانت از سر تا قدم

غزل شمارهٔ 353رفیق مهربان و یار همدم

غزل شمارهٔ 354وقت‌ها یک دم برآسودی تنم