آڈیوز

صداکار افسر آریا کی آڈیوز میں سعدی کی کتاب دیوان اشعار

یہ صفحہ صرف صداکار افسر آریا کی دستیاب آڈیوز دکھاتا ہے۔

120نظمیں120آڈیوز

نظمیں

غزل شمارهٔ 1اول دفتر به نام ایزد دانا

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 1

آڈیو

غزل شمارهٔ 2ای نفسِ خرّمِ بادِ صبا

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 2

آڈیو

غزل شمارهٔ 3روی تو خوش می‌نماید آینهٔ ما

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 3

آڈیو

غزل شمارهٔ 10با جوانی سر خوش است این پیر بی تدبیر را

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 10

آڈیو

غزل شمارهٔ 11وقت طرب خوش یافتم آن دلبر طناز را

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 11

آڈیو

غزل شمارهٔ 12دوست می‌دارم من این نالیدن دلسوز را

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 12

آڈیو

غزل شمارهٔ 14امشب سبک‌تر می‌زنند این طبل بی‌هنگام را

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 14

آڈیو

غزل شمارهٔ 16تا بود بار غمت بر دل بی‌هوش مرا

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 16

آڈیو

غزل شمارهٔ 17چه کند بنده که گردن ننهد فرمان را

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 17

آڈیو

غزل شمارهٔ 18ساقی بده آن کوزهٔ یاقوتِ روان را

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 18

آڈیو

غزل شمارهٔ 19کمانِ سخت که داد آن لطیف بازو را؟

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 19

آڈیو

غزل شمارهٔ 20لاابالی چه کند دفتر دانایی را؟

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 20

آڈیو

غزل شمارهٔ 21تفاوتی نکند قدر پادشایی را

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 21

آڈیو

غزل شمارهٔ 22من بدین خوبی و زیبایی ندیدم روی را

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 22

آڈیو

غزل شمارهٔ 23رفتیم اگر ملول شدی از نشست ما

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 23

آڈیو

غزل شمارهٔ 25اگر تو برفکنی در میان شهر نقاب

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 25

آڈیو

غزل شمارهٔ 26ما را همه شب نمی‌برد خواب

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 26

آڈیو

غزل شمارهٔ 27ماه‌رویا! روی خوب از من متاب

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 27

آڈیو

غزل شمارهٔ 28سرمست درآمد از خرابات

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 28

آڈیو

غزل شمارهٔ 29متناسبند و موزون حرکات دلفریبت

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 29

آڈیو

غزل شمارهٔ 30هر که خصم اندر او کمند انداخت

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 30

آڈیو

غزل شمارهٔ 99صبح می‌خندد و من گریه‌کنان از غم دوست

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 99

آڈیو

غزل شمارهٔ 100این مطرب از کجاست که برگفت نام دوست؟

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 100

آڈیو

غزل شمارهٔ 101ای پیکِ پی‌خجسته که داری نشانِ دوست

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 101

آڈیو

غزل شمارهٔ 103ز حد گذشت جدایی میان ما ای دوست

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 103

آڈیو

غزل شمارهٔ 104مرا تو غایت مقصودی از جهان ای دوست

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 104

آڈیو

غزل شمارهٔ 105آب حیات من است خاک سر کوی دوست

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 105

آڈیو

غزل شمارهٔ 106شادی به روزگار گدایان کوی دوست

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 106

آڈیو

غزل شمارهٔ 107صبحدم خاکی به صحرا برد باد از کوی دوست

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 107

آڈیو

غزل شمارهٔ 108مرا خود با تو چیزی در میان هست

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 108

آڈیو

غزل شمارهٔ 109بیا بیا که مرا با تو ماجرایی هست

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 109

آڈیو

غزل شمارهٔ 110هر چه در روی تو گویند به زیبایی هست

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 110

آڈیو

غزل شمارهٔ 127دل نمانده‌ست که گوی خم چوگان تو نیست

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 127

آڈیو

غزل شمارهٔ 129خسرو آنست که در صحبت او شیرینی‌ست

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 129

آڈیو

غزل شمارهٔ 166هر که چیزی دوست دارد جان و دل بر وی گمارد

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 166

آڈیو

غزل شمارهٔ 187هشیار کسی باید کز عشق بپرهیزد

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 187

آڈیو

غزل شمارهٔ 198با کاروان مصری چندین شکر نباشد

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 198

آڈیو

غزل شمارهٔ 243زلف او بر رخ چو جولان می‌کند

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 243

آڈیو

غزل شمارهٔ 258مرا راحت از زندگی دوش بود

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 258

آڈیو

غزل شمارهٔ 259ناچار هر که صاحب روی نکو بود

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 259

آڈیو

غزل شمارهٔ 260من چه در پای تو ریزم که خورای تو بود؟

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 260

آڈیو

غزل شمارهٔ 262عیبی نباشد از تو که بر ما جفا رود

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 262

آڈیو

غزل شمارهٔ 263گفتمش سیر ببینم مگر از دل برود

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 263

آڈیو

غزل شمارهٔ 264هر که مجموع نباشد به تماشا نرود

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 264

آڈیو

غزل شمارهٔ 265هر که را باغچه‌ای هست به بستان نرود

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 265

آڈیو

غزل شمارهٔ 266در من این عیب قدیم است و به در می‌نرود

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 266

آڈیو

غزل شمارهٔ 267سروبالایی به صحرا می‌رود

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 267

آڈیو

غزل شمارهٔ 268ای ساربان! آهسته رو کآرام جانم می‌رود

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 268

آڈیو

غزل شمارهٔ 269آن که مرا آرزوست دیر میسر شود

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 269

آڈیو

غزل شمارهٔ 270هر لحظه در برم دل از اندیشه خون شود

سعدی » دیوان اشعار » غزل شمارهٔ 270

آڈیو

نظمیں

غزل شمارهٔ 1–اول دفتر به نام ایزد دانا

غزل شمارهٔ 2–ای نفسِ خرّمِ بادِ صبا

غزل شمارهٔ 3–روی تو خوش می‌نماید آینهٔ ما

غزل شمارهٔ 10–با جوانی سر خوش است این پیر بی تدبیر را

غزل شمارهٔ 11–وقت طرب خوش یافتم آن دلبر طناز را

غزل شمارهٔ 12–دوست می‌دارم من این نالیدن دلسوز را

غزل شمارهٔ 14–امشب سبک‌تر می‌زنند این طبل بی‌هنگام را

غزل شمارهٔ 16–تا بود بار غمت بر دل بی‌هوش مرا

غزل شمارهٔ 17–چه کند بنده که گردن ننهد فرمان را

غزل شمارهٔ 18–ساقی بده آن کوزهٔ یاقوتِ روان را

غزل شمارهٔ 19–کمانِ سخت که داد آن لطیف بازو را؟

غزل شمارهٔ 20–لاابالی چه کند دفتر دانایی را؟

غزل شمارهٔ 21–تفاوتی نکند قدر پادشایی را

غزل شمارهٔ 22–من بدین خوبی و زیبایی ندیدم روی را

غزل شمارهٔ 23–رفتیم اگر ملول شدی از نشست ما

غزل شمارهٔ 25–اگر تو برفکنی در میان شهر نقاب

غزل شمارهٔ 26–ما را همه شب نمی‌برد خواب

غزل شمارهٔ 27–ماه‌رویا! روی خوب از من متاب

غزل شمارهٔ 28–سرمست درآمد از خرابات

غزل شمارهٔ 29–متناسبند و موزون حرکات دلفریبت

غزل شمارهٔ 30–هر که خصم اندر او کمند انداخت

غزل شمارهٔ 99–صبح می‌خندد و من گریه‌کنان از غم دوست

غزل شمارهٔ 100–این مطرب از کجاست که برگفت نام دوست؟

غزل شمارهٔ 101–ای پیکِ پی‌خجسته که داری نشانِ دوست

غزل شمارهٔ 103–ز حد گذشت جدایی میان ما ای دوست

غزل شمارهٔ 104–مرا تو غایت مقصودی از جهان ای دوست

غزل شمارهٔ 105–آب حیات من است خاک سر کوی دوست

غزل شمارهٔ 106–شادی به روزگار گدایان کوی دوست

غزل شمارهٔ 107–صبحدم خاکی به صحرا برد باد از کوی دوست

غزل شمارهٔ 108–مرا خود با تو چیزی در میان هست

غزل شمارهٔ 109–بیا بیا که مرا با تو ماجرایی هست

غزل شمارهٔ 110–هر چه در روی تو گویند به زیبایی هست

غزل شمارهٔ 127–دل نمانده‌ست که گوی خم چوگان تو نیست

غزل شمارهٔ 129–خسرو آنست که در صحبت او شیرینی‌ست

غزل شمارهٔ 166–هر که چیزی دوست دارد جان و دل بر وی گمارد

غزل شمارهٔ 187–هشیار کسی باید کز عشق بپرهیزد

غزل شمارهٔ 198–با کاروان مصری چندین شکر نباشد

غزل شمارهٔ 243–زلف او بر رخ چو جولان می‌کند

غزل شمارهٔ 258–مرا راحت از زندگی دوش بود

غزل شمارهٔ 259–ناچار هر که صاحب روی نکو بود

غزل شمارهٔ 260–من چه در پای تو ریزم که خورای تو بود؟

غزل شمارهٔ 262–عیبی نباشد از تو که بر ما جفا رود

غزل شمارهٔ 263–گفتمش سیر ببینم مگر از دل برود

غزل شمارهٔ 264–هر که مجموع نباشد به تماشا نرود

غزل شمارهٔ 265–هر که را باغچه‌ای هست به بستان نرود

غزل شمارهٔ 266–در من این عیب قدیم است و به در می‌نرود

غزل شمارهٔ 267–سروبالایی به صحرا می‌رود

غزل شمارهٔ 268–ای ساربان! آهسته رو کآرام جانم می‌رود

غزل شمارهٔ 269–آن که مرا آرزوست دیر میسر شود

غزل شمارهٔ 270–هر لحظه در برم دل از اندیشه خون شود

نظمیں

غزل شمارهٔ 1–اول دفتر به نام ایزد دانا

غزل شمارهٔ 2–ای نفسِ خرّمِ بادِ صبا

غزل شمارهٔ 3–روی تو خوش می‌نماید آینهٔ ما

غزل شمارهٔ 10–با جوانی سر خوش است این پیر بی تدبیر را

غزل شمارهٔ 11–وقت طرب خوش یافتم آن دلبر طناز را

غزل شمارهٔ 12–دوست می‌دارم من این نالیدن دلسوز را

غزل شمارهٔ 14–امشب سبک‌تر می‌زنند این طبل بی‌هنگام را

غزل شمارهٔ 16–تا بود بار غمت بر دل بی‌هوش مرا

غزل شمارهٔ 17–چه کند بنده که گردن ننهد فرمان را

غزل شمارهٔ 18–ساقی بده آن کوزهٔ یاقوتِ روان را

غزل شمارهٔ 19–کمانِ سخت که داد آن لطیف بازو را؟

غزل شمارهٔ 20–لاابالی چه کند دفتر دانایی را؟

غزل شمارهٔ 21–تفاوتی نکند قدر پادشایی را

غزل شمارهٔ 22–من بدین خوبی و زیبایی ندیدم روی را

غزل شمارهٔ 23–رفتیم اگر ملول شدی از نشست ما

غزل شمارهٔ 25–اگر تو برفکنی در میان شهر نقاب

غزل شمارهٔ 26–ما را همه شب نمی‌برد خواب

غزل شمارهٔ 27–ماه‌رویا! روی خوب از من متاب

غزل شمارهٔ 28–سرمست درآمد از خرابات

غزل شمارهٔ 29–متناسبند و موزون حرکات دلفریبت

غزل شمارهٔ 30–هر که خصم اندر او کمند انداخت

غزل شمارهٔ 99–صبح می‌خندد و من گریه‌کنان از غم دوست

غزل شمارهٔ 100–این مطرب از کجاست که برگفت نام دوست؟

غزل شمارهٔ 101–ای پیکِ پی‌خجسته که داری نشانِ دوست

غزل شمارهٔ 103–ز حد گذشت جدایی میان ما ای دوست

غزل شمارهٔ 104–مرا تو غایت مقصودی از جهان ای دوست

غزل شمارهٔ 105–آب حیات من است خاک سر کوی دوست

غزل شمارهٔ 106–شادی به روزگار گدایان کوی دوست

غزل شمارهٔ 1اول دفتر به نام ایزد دانا

غزل شمارهٔ 2ای نفسِ خرّمِ بادِ صبا

غزل شمارهٔ 3روی تو خوش می‌نماید آینهٔ ما

غزل شمارهٔ 10با جوانی سر خوش است این پیر بی تدبیر را

غزل شمارهٔ 11وقت طرب خوش یافتم آن دلبر طناز را

غزل شمارهٔ 12دوست می‌دارم من این نالیدن دلسوز را

غزل شمارهٔ 14امشب سبک‌تر می‌زنند این طبل بی‌هنگام را

غزل شمارهٔ 16تا بود بار غمت بر دل بی‌هوش مرا

غزل شمارهٔ 17چه کند بنده که گردن ننهد فرمان را

غزل شمارهٔ 18ساقی بده آن کوزهٔ یاقوتِ روان را

غزل شمارهٔ 19کمانِ سخت که داد آن لطیف بازو را؟

غزل شمارهٔ 20لاابالی چه کند دفتر دانایی را؟

غزل شمارهٔ 21تفاوتی نکند قدر پادشایی را

غزل شمارهٔ 22من بدین خوبی و زیبایی ندیدم روی را

غزل شمارهٔ 23رفتیم اگر ملول شدی از نشست ما

غزل شمارهٔ 25اگر تو برفکنی در میان شهر نقاب

غزل شمارهٔ 26ما را همه شب نمی‌برد خواب

غزل شمارهٔ 27ماه‌رویا! روی خوب از من متاب

غزل شمارهٔ 28سرمست درآمد از خرابات

غزل شمارهٔ 29متناسبند و موزون حرکات دلفریبت

غزل شمارهٔ 30هر که خصم اندر او کمند انداخت

غزل شمارهٔ 99صبح می‌خندد و من گریه‌کنان از غم دوست

غزل شمارهٔ 100این مطرب از کجاست که برگفت نام دوست؟

غزل شمارهٔ 101ای پیکِ پی‌خجسته که داری نشانِ دوست

غزل شمارهٔ 103ز حد گذشت جدایی میان ما ای دوست

غزل شمارهٔ 104مرا تو غایت مقصودی از جهان ای دوست

غزل شمارهٔ 105آب حیات من است خاک سر کوی دوست

غزل شمارهٔ 106شادی به روزگار گدایان کوی دوست

غزل شمارهٔ 107صبحدم خاکی به صحرا برد باد از کوی دوست

غزل شمارهٔ 108مرا خود با تو چیزی در میان هست

غزل شمارهٔ 109بیا بیا که مرا با تو ماجرایی هست

غزل شمارهٔ 110هر چه در روی تو گویند به زیبایی هست

غزل شمارهٔ 127دل نمانده‌ست که گوی خم چوگان تو نیست

غزل شمارهٔ 129خسرو آنست که در صحبت او شیرینی‌ست

غزل شمارهٔ 166هر که چیزی دوست دارد جان و دل بر وی گمارد

غزل شمارهٔ 187هشیار کسی باید کز عشق بپرهیزد

غزل شمارهٔ 198با کاروان مصری چندین شکر نباشد

غزل شمارهٔ 243زلف او بر رخ چو جولان می‌کند

غزل شمارهٔ 258مرا راحت از زندگی دوش بود

غزل شمارهٔ 259ناچار هر که صاحب روی نکو بود

غزل شمارهٔ 260من چه در پای تو ریزم که خورای تو بود؟

غزل شمارهٔ 262عیبی نباشد از تو که بر ما جفا رود

غزل شمارهٔ 263گفتمش سیر ببینم مگر از دل برود

غزل شمارهٔ 264هر که مجموع نباشد به تماشا نرود

غزل شمارهٔ 265هر که را باغچه‌ای هست به بستان نرود

غزل شمارهٔ 266در من این عیب قدیم است و به در می‌نرود

غزل شمارهٔ 267سروبالایی به صحرا می‌رود

غزل شمارهٔ 268ای ساربان! آهسته رو کآرام جانم می‌رود

غزل شمارهٔ 269آن که مرا آرزوست دیر میسر شود

غزل شمارهٔ 270هر لحظه در برم دل از اندیشه خون شود

غزل شمارهٔ 1اول دفتر به نام ایزد دانا

غزل شمارهٔ 2ای نفسِ خرّمِ بادِ صبا

غزل شمارهٔ 3روی تو خوش می‌نماید آینهٔ ما

غزل شمارهٔ 10با جوانی سر خوش است این پیر بی تدبیر را

غزل شمارهٔ 11وقت طرب خوش یافتم آن دلبر طناز را

غزل شمارهٔ 12دوست می‌دارم من این نالیدن دلسوز را

غزل شمارهٔ 14امشب سبک‌تر می‌زنند این طبل بی‌هنگام را

غزل شمارهٔ 16تا بود بار غمت بر دل بی‌هوش مرا

غزل شمارهٔ 17چه کند بنده که گردن ننهد فرمان را

غزل شمارهٔ 18ساقی بده آن کوزهٔ یاقوتِ روان را

غزل شمارهٔ 19کمانِ سخت که داد آن لطیف بازو را؟

غزل شمارهٔ 20لاابالی چه کند دفتر دانایی را؟

غزل شمارهٔ 21تفاوتی نکند قدر پادشایی را

غزل شمارهٔ 22من بدین خوبی و زیبایی ندیدم روی را

غزل شمارهٔ 23رفتیم اگر ملول شدی از نشست ما

غزل شمارهٔ 25اگر تو برفکنی در میان شهر نقاب

غزل شمارهٔ 26ما را همه شب نمی‌برد خواب

غزل شمارهٔ 27ماه‌رویا! روی خوب از من متاب

غزل شمارهٔ 28سرمست درآمد از خرابات

غزل شمارهٔ 29متناسبند و موزون حرکات دلفریبت

غزل شمارهٔ 30هر که خصم اندر او کمند انداخت

غزل شمارهٔ 99صبح می‌خندد و من گریه‌کنان از غم دوست

غزل شمارهٔ 100این مطرب از کجاست که برگفت نام دوست؟

غزل شمارهٔ 101ای پیکِ پی‌خجسته که داری نشانِ دوست

غزل شمارهٔ 103ز حد گذشت جدایی میان ما ای دوست

غزل شمارهٔ 104مرا تو غایت مقصودی از جهان ای دوست

غزل شمارهٔ 105آب حیات من است خاک سر کوی دوست

غزل شمارهٔ 106شادی به روزگار گدایان کوی دوست

غزل شمارهٔ 107صبحدم خاکی به صحرا برد باد از کوی دوست

غزل شمارهٔ 108مرا خود با تو چیزی در میان هست