سعدی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 104غزل شمارهٔ 104شاعر: سعدیوزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)قافیہ: انایدوستصنف: غزلصداکاران: فاطمه زندی و دیگرآڈیوفاطمه زندیخود کار اسکرولآغازاختتامآڈیوفاطمه زندیخود کار اسکرولآغازاختتامToggle stanza 111نقل کریںمرا تو غایت مقصودی از جهان ای دوستهزار جان عزیزت فدای جان ای دوست22نقل کریںچنان به دام تو الفت گرفت مرغ دلمکه یاد مینکُند عهد آشیان ای دوست33نقل کریںگرم تو در نگشایی کجا توانم رفت؟به راستان که بمیرم بر آستان ای دوست؟44نقل کریںدلی شکسته و جانی نهاده بر کف دستبگو «بیار» که گویم «بگیر هان ای دوست»55نقل کریںتنم بپوسد و خاکم به باد ریزه شودهنوز مِهر تو باشد در استخوان ای دوست66نقل کریںجفا مکن که بزرگان به خردهای ز رهیچنین سبک ننشینند و سر گران ای دوست77نقل کریںبه لطف اگر بخوری خون من روا باشدبه قهرم از نظر خویشتن مران ای دوست88نقل کریںمناسب لب لعلت حدیث بایستیجواب تلخ بدیع است از آن دهان ای دوست99نقل کریںمرا رضای تو باید نه زندگانی خویشاگر مراد تو قتل ست وا رهان ای دوست1010نقل کریںکه گفت سعدی از آسیب عشق بگریزد؟به دوستی که غلط میبَرد گمان ای دوست1111نقل کریںکه گر به جان رسد از دست دشمنانم کارز دوستی نکنم توبه همچنان ای دوست◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمز حد گذشت جدایی میان ما ای دوستبیا بیا که غلام توام بیا ای دوستسعدی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 103اگلی نظمآب حیات من است خاک سر کوی دوستگر دو جهان خرمیست ما و غم روی دوستسعدی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 105◆آڈیوصداکار منتخب کریںفاطمه زندیمریم فقیهی کیامحمدرضا مومن نژادمحسن لیلهکوهیسهیل قاسمیافسر آریانازنین بازیانپری ساتکنی عندلیبحمیدرضا محمدیامیر اثنی عشریسعیده تهرانینسبآڈیو چلائیں0:000:00◆ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجورآڈیو کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمز حد گذشت جدایی میان ما ای دوستبیا بیا که غلام توام بیا ای دوستسعدی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 103
اگلی نظمآب حیات من است خاک سر کوی دوستگر دو جهان خرمیست ما و غم روی دوستسعدی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 105
