صفحۂ اولشعرازمرہ جاتلغاتمزید مطالعہہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولشعراتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

اوزاناصنافصداکارانمترجمینزندہ رود اور گنجور

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. سعدی
  2. »دیوان اشعار
  3. »غزلیات
  4. »غزل شمارهٔ 259

غزل شمارهٔ 259

شاعر: سعدی

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

قافیہ: وبود

ہم وزن و قافیہ نظمیں: 1

صنف: غزل

Toggle stanza 1
11
ناچار هر که صاحب روی نکو بود
هر جا که بگذرد همه چشمی در او بود
22
ای گل تو نیز شوخی بلبل معاف دار
کان جا که رنگ و بوی بود گفت و گو بود
33
نفس آرزو کند که تو لب بر لبش نهی
بعد از هزار سال که خاکش سبو بود
44
پاکیزه‌روی در همه شهری بود ولیک
نه چون تو پاکدامن و پاکیزه‌خو بود
55
ای گوی حسن برده ز خوبان روزگار
مسکین کسی که در خم چوگان چو گو بود
66
مویی چنین دریغ نباشد گره زدن
بگذار تا کنار و برت مشک‌بو بود
77
پندارم آن که با تو ندارد تعلقی
نه آدمی که صورتی از سنگ و رو بود
88
من باری از تو بر‌نتوانم گرفت چشم
گم‌کرده‌دل هرآینه در جست‌و‌جو بود
99
بر‌می‌نیاید از دل تنگم نفس تمام
چون ناله کسی که به چاهی فرو بود
1010
سعدی سپاس دار و جفا بین و دم مزن
کز دست نیکوان همه چیزی نکو بود
◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

مرا راحت از زندگی دوش بود

که آن ماهرویم در آغوش بود

سعدی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 258

اگلی نظم

من چه در پای تو ریزم که خورای تو بود؟

سر نه چیزی‌ست که شایستهٔ پای تو بود

سعدی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 260

◆

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

آن راکه زخمی از دم شمشیر او بود

بی چشم زخم آب حیاتش به جو بود

صائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 4240

◆

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00
◆

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور

0:000:00