غزلیات

غزل شمارهٔ 3951نظر لباس پرستان به مال و جاه کنند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3951

5 اشعار

غزل شمارهٔ 3952خوش آن کسان که به منت نظر جلا ندهند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3952

10 اشعار

غزل شمارهٔ 3953به هر فسرده لب خشک وچشم تر ندهند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3953

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3954مکن ملاحظه ازآهم ای بهشت وجود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3954

10 اشعار

غزل شمارهٔ 3955خطی که گرد رخ او ز مشک ناب بود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3955

11 اشعار

غزل شمارهٔ 3956حقوق خدمت اگر در حساب خواهد بود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3956

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3957ترا اگر به نیاز احتیاج خواهد بود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3957

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3958مرا که بستگی قفل از کلید بود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3958

7 اشعار

غزل شمارهٔ 3959فروغ ماه محال است پایدار بود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3959

10 اشعار

غزل شمارهٔ 3960عرق به پاکی گوهر کجا چو باده بود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3960

6 اشعار

غزل شمارهٔ 3961ز خانه مست برون آن نگار آمده بود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3961

10 اشعار

غزل شمارهٔ 3962اگر چه روی من از درد زعفرانی بود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3962

11 اشعار

غزل شمارهٔ 3963اسیر جبه ودستار چند خواهی بود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3963

10 اشعار

غزل شمارهٔ 3964اگر چه دیده به خواب از صدای آب رود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3964

13 اشعار

غزل شمارهٔ 3965خوش آن که ز آتش تب شعله اثر برود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3965

8 اشعار

غزل شمارهٔ 3966به گریه نقطه خال تو از نظر نرود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3966

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3967به چاره سوز محبت ز جان برون نرود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3967

10 اشعار

غزل شمارهٔ 3968به تیغ از سر بی مغز آرزو نرود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3968

15 اشعار

غزل شمارهٔ 3969مباد اهل عمل بیخود از شراب شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3969

17 اشعار

غزل شمارهٔ 3970ز اتحاد کجا عشق کامیاب شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3970

11 اشعار

غزل شمارهٔ 3971رخ تو در دل شبها اگر سفید شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3971

14 اشعار

غزل شمارهٔ 3972کسی که کشته آن تیغ آبدار شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3972

15 اشعار

غزل شمارهٔ 3973دل فسرده ز داغ آتشین عذار شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3973

7 اشعار

غزل شمارهٔ 3974اگر کسی متوسل به چاره ساز شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3974

7 اشعار

غزل شمارهٔ 3975سری که خالی از اندیشه محال شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3975

12 اشعار

غزل شمارهٔ 3976غبار معصیت از عفو پایمال شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3976

8 اشعار

غزل شمارهٔ 3977گرسنه چشم کجا سیر از نوال شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3977

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3978سخن بجا چو بود رتبه اش زیاده شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3978

15 اشعار

غزل شمارهٔ 3979چو غنچه هر که درین گلستان گشاده شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3979

8 اشعار

غزل شمارهٔ 3980شکوه بحر ز امواج آشکاره شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3980

12 اشعار

غزل شمارهٔ 3981به چشم شوخ رگ خواب تازیانه شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3981

15 اشعار

غزل شمارهٔ 3982اسیر عشق تو دلتنگ از الم نشود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3982

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3983ز وصل شوق دل داغدار کم نشود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3983

7 اشعار

غزل شمارهٔ 3984خوش آن زمان که در آیی ز در شراب آلود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3984

10 اشعار

غزل شمارهٔ 3985سواد شب دل شب زنده دار می خواهد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3985

13 اشعار

غزل شمارهٔ 3986به درد هر که برآید دوا نمی خواهد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3986

5 اشعار

غزل شمارهٔ 3987دل رمیده ما بال وپرنمی خواهد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3987

13 اشعار

غزل شمارهٔ 3988ز آفتاب اگر خلق چشم آب دهد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3988

11 اشعار

غزل شمارهٔ 3989چرا شراب به زاهد کسی به زور دهد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3989

10 اشعار

غزل شمارهٔ 3990ستم به عهد تو از چرخ کس نشان ندهد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3990

14 اشعار

غزل شمارهٔ 3991به صبر مشکل عالم تمام بگشاید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3991

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3992مرا به میکده هر کس که راه بنماید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3992

12 اشعار

غزل شمارهٔ 3993عرق چو بر رخت از گرمی شراب آید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3993

12 اشعار

غزل شمارهٔ 3994اگر کلام نه از آسمان فرود آید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3994

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3995اگر به پیرهن گل وگلاب باز آید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3995

8 اشعار

غزل شمارهٔ 3996ز هر نوا دل عشاق کی به جوش آید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3996

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3997مرا تعجب از آن پُرحجاب می‌آید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3997

8 اشعار

غزل شمارهٔ 3998مرا تعجب از آن پُرحجاب می‌آید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3998

11 اشعار

غزل شمارهٔ 3999چنان که گل به سر شاخسار می‌آید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3999

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4000ز خود برآ که نسیم بهار می‌آید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4000

9 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 3951–نظر لباس پرستان به مال و جاه کنند

غزل شمارهٔ 3952–خوش آن کسان که به منت نظر جلا ندهند

غزل شمارهٔ 3953–به هر فسرده لب خشک وچشم تر ندهند

غزل شمارهٔ 3954–مکن ملاحظه ازآهم ای بهشت وجود

غزل شمارهٔ 3955–خطی که گرد رخ او ز مشک ناب بود

غزل شمارهٔ 3956–حقوق خدمت اگر در حساب خواهد بود

غزل شمارهٔ 3957–ترا اگر به نیاز احتیاج خواهد بود

غزل شمارهٔ 3958–مرا که بستگی قفل از کلید بود

غزل شمارهٔ 3959–فروغ ماه محال است پایدار بود

غزل شمارهٔ 3960–عرق به پاکی گوهر کجا چو باده بود

غزل شمارهٔ 3961–ز خانه مست برون آن نگار آمده بود

غزل شمارهٔ 3962–اگر چه روی من از درد زعفرانی بود

غزل شمارهٔ 3963–اسیر جبه ودستار چند خواهی بود

غزل شمارهٔ 3964–اگر چه دیده به خواب از صدای آب رود

غزل شمارهٔ 3965–خوش آن که ز آتش تب شعله اثر برود

غزل شمارهٔ 3966–به گریه نقطه خال تو از نظر نرود

غزل شمارهٔ 3967–به چاره سوز محبت ز جان برون نرود

غزل شمارهٔ 3968–به تیغ از سر بی مغز آرزو نرود

غزل شمارهٔ 3969–مباد اهل عمل بیخود از شراب شود

غزل شمارهٔ 3970–ز اتحاد کجا عشق کامیاب شود

غزل شمارهٔ 3971–رخ تو در دل شبها اگر سفید شود

غزل شمارهٔ 3972–کسی که کشته آن تیغ آبدار شود

غزل شمارهٔ 3973–دل فسرده ز داغ آتشین عذار شود

غزل شمارهٔ 3974–اگر کسی متوسل به چاره ساز شود

غزل شمارهٔ 3975–سری که خالی از اندیشه محال شود

غزل شمارهٔ 3976–غبار معصیت از عفو پایمال شود

غزل شمارهٔ 3977–گرسنه چشم کجا سیر از نوال شود

غزل شمارهٔ 3978–سخن بجا چو بود رتبه اش زیاده شود

غزل شمارهٔ 3979–چو غنچه هر که درین گلستان گشاده شود

غزل شمارهٔ 3980–شکوه بحر ز امواج آشکاره شود

غزل شمارهٔ 3981–به چشم شوخ رگ خواب تازیانه شود

غزل شمارهٔ 3982–اسیر عشق تو دلتنگ از الم نشود

غزل شمارهٔ 3983–ز وصل شوق دل داغدار کم نشود

غزل شمارهٔ 3984–خوش آن زمان که در آیی ز در شراب آلود

غزل شمارهٔ 3985–سواد شب دل شب زنده دار می خواهد

غزل شمارهٔ 3986–به درد هر که برآید دوا نمی خواهد

غزل شمارهٔ 3987–دل رمیده ما بال وپرنمی خواهد

غزل شمارهٔ 3988–ز آفتاب اگر خلق چشم آب دهد

غزل شمارهٔ 3989–چرا شراب به زاهد کسی به زور دهد

غزل شمارهٔ 3990–ستم به عهد تو از چرخ کس نشان ندهد

غزل شمارهٔ 3991–به صبر مشکل عالم تمام بگشاید

غزل شمارهٔ 3992–مرا به میکده هر کس که راه بنماید

غزل شمارهٔ 3993–عرق چو بر رخت از گرمی شراب آید

غزل شمارهٔ 3994–اگر کلام نه از آسمان فرود آید

غزل شمارهٔ 3995–اگر به پیرهن گل وگلاب باز آید

غزل شمارهٔ 3996–ز هر نوا دل عشاق کی به جوش آید

غزل شمارهٔ 3997–مرا تعجب از آن پُرحجاب می‌آید

غزل شمارهٔ 3998–مرا تعجب از آن پُرحجاب می‌آید

غزل شمارهٔ 3999–چنان که گل به سر شاخسار می‌آید

غزل شمارهٔ 4000–ز خود برآ که نسیم بهار می‌آید

غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 3951–نظر لباس پرستان به مال و جاه کنند

غزل شمارهٔ 3952–خوش آن کسان که به منت نظر جلا ندهند

غزل شمارهٔ 3953–به هر فسرده لب خشک وچشم تر ندهند

غزل شمارهٔ 3954–مکن ملاحظه ازآهم ای بهشت وجود

غزل شمارهٔ 3955–خطی که گرد رخ او ز مشک ناب بود

غزل شمارهٔ 3956–حقوق خدمت اگر در حساب خواهد بود

غزل شمارهٔ 3957–ترا اگر به نیاز احتیاج خواهد بود

غزل شمارهٔ 3958–مرا که بستگی قفل از کلید بود

غزل شمارهٔ 3959–فروغ ماه محال است پایدار بود

غزل شمارهٔ 3960–عرق به پاکی گوهر کجا چو باده بود

غزل شمارهٔ 3961–ز خانه مست برون آن نگار آمده بود

غزل شمارهٔ 3962–اگر چه روی من از درد زعفرانی بود

غزل شمارهٔ 3963–اسیر جبه ودستار چند خواهی بود

غزل شمارهٔ 3964–اگر چه دیده به خواب از صدای آب رود

غزل شمارهٔ 3965–خوش آن که ز آتش تب شعله اثر برود

غزل شمارهٔ 3966–به گریه نقطه خال تو از نظر نرود

غزل شمارهٔ 3967–به چاره سوز محبت ز جان برون نرود

غزل شمارهٔ 3968–به تیغ از سر بی مغز آرزو نرود

غزل شمارهٔ 3969–مباد اهل عمل بیخود از شراب شود

غزل شمارهٔ 3970–ز اتحاد کجا عشق کامیاب شود

غزل شمارهٔ 3971–رخ تو در دل شبها اگر سفید شود

غزل شمارهٔ 3972–کسی که کشته آن تیغ آبدار شود

غزل شمارهٔ 3973–دل فسرده ز داغ آتشین عذار شود

غزل شمارهٔ 3974–اگر کسی متوسل به چاره ساز شود

غزل شمارهٔ 3975–سری که خالی از اندیشه محال شود

غزل شمارهٔ 3976–غبار معصیت از عفو پایمال شود

غزل شمارهٔ 3951نظر لباس پرستان به مال و جاه کنند

غزل شمارهٔ 3952خوش آن کسان که به منت نظر جلا ندهند

غزل شمارهٔ 3953به هر فسرده لب خشک وچشم تر ندهند

غزل شمارهٔ 3954مکن ملاحظه ازآهم ای بهشت وجود

غزل شمارهٔ 3955خطی که گرد رخ او ز مشک ناب بود

غزل شمارهٔ 3956حقوق خدمت اگر در حساب خواهد بود

غزل شمارهٔ 3957ترا اگر به نیاز احتیاج خواهد بود

غزل شمارهٔ 3958مرا که بستگی قفل از کلید بود

غزل شمارهٔ 3959فروغ ماه محال است پایدار بود

غزل شمارهٔ 3960عرق به پاکی گوهر کجا چو باده بود

غزل شمارهٔ 3961ز خانه مست برون آن نگار آمده بود

غزل شمارهٔ 3962اگر چه روی من از درد زعفرانی بود

غزل شمارهٔ 3963اسیر جبه ودستار چند خواهی بود

غزل شمارهٔ 3964اگر چه دیده به خواب از صدای آب رود

غزل شمارهٔ 3965خوش آن که ز آتش تب شعله اثر برود

غزل شمارهٔ 3966به گریه نقطه خال تو از نظر نرود

غزل شمارهٔ 3967به چاره سوز محبت ز جان برون نرود

غزل شمارهٔ 3968به تیغ از سر بی مغز آرزو نرود

غزل شمارهٔ 3969مباد اهل عمل بیخود از شراب شود

غزل شمارهٔ 3970ز اتحاد کجا عشق کامیاب شود

غزل شمارهٔ 3971رخ تو در دل شبها اگر سفید شود

غزل شمارهٔ 3972کسی که کشته آن تیغ آبدار شود

غزل شمارهٔ 3973دل فسرده ز داغ آتشین عذار شود

غزل شمارهٔ 3974اگر کسی متوسل به چاره ساز شود

غزل شمارهٔ 3975سری که خالی از اندیشه محال شود

غزل شمارهٔ 3976غبار معصیت از عفو پایمال شود

غزل شمارهٔ 3977گرسنه چشم کجا سیر از نوال شود

غزل شمارهٔ 3978سخن بجا چو بود رتبه اش زیاده شود

غزل شمارهٔ 3979چو غنچه هر که درین گلستان گشاده شود

غزل شمارهٔ 3980شکوه بحر ز امواج آشکاره شود

غزل شمارهٔ 3981به چشم شوخ رگ خواب تازیانه شود

غزل شمارهٔ 3982اسیر عشق تو دلتنگ از الم نشود

غزل شمارهٔ 3983ز وصل شوق دل داغدار کم نشود

غزل شمارهٔ 3984خوش آن زمان که در آیی ز در شراب آلود

غزل شمارهٔ 3985سواد شب دل شب زنده دار می خواهد

غزل شمارهٔ 3986به درد هر که برآید دوا نمی خواهد

غزل شمارهٔ 3987دل رمیده ما بال وپرنمی خواهد

غزل شمارهٔ 3988ز آفتاب اگر خلق چشم آب دهد

غزل شمارهٔ 3989چرا شراب به زاهد کسی به زور دهد

غزل شمارهٔ 3990ستم به عهد تو از چرخ کس نشان ندهد

غزل شمارهٔ 3991به صبر مشکل عالم تمام بگشاید

غزل شمارهٔ 3992مرا به میکده هر کس که راه بنماید

غزل شمارهٔ 3993عرق چو بر رخت از گرمی شراب آید

غزل شمارهٔ 3994اگر کلام نه از آسمان فرود آید

غزل شمارهٔ 3995اگر به پیرهن گل وگلاب باز آید

غزل شمارهٔ 3996ز هر نوا دل عشاق کی به جوش آید

غزل شمارهٔ 3997مرا تعجب از آن پُرحجاب می‌آید

غزل شمارهٔ 3998مرا تعجب از آن پُرحجاب می‌آید

غزل شمارهٔ 3999چنان که گل به سر شاخسار می‌آید

غزل شمارهٔ 4000ز خود برآ که نسیم بهار می‌آید

غزل شمارهٔ 3951نظر لباس پرستان به مال و جاه کنند

غزل شمارهٔ 3952خوش آن کسان که به منت نظر جلا ندهند

غزل شمارهٔ 3953به هر فسرده لب خشک وچشم تر ندهند

غزل شمارهٔ 3954مکن ملاحظه ازآهم ای بهشت وجود

غزل شمارهٔ 3955خطی که گرد رخ او ز مشک ناب بود

غزل شمارهٔ 3956حقوق خدمت اگر در حساب خواهد بود

غزل شمارهٔ 3957ترا اگر به نیاز احتیاج خواهد بود

غزل شمارهٔ 3958مرا که بستگی قفل از کلید بود

غزل شمارهٔ 3959فروغ ماه محال است پایدار بود

غزل شمارهٔ 3960عرق به پاکی گوهر کجا چو باده بود

غزل شمارهٔ 3961ز خانه مست برون آن نگار آمده بود

غزل شمارهٔ 3962اگر چه روی من از درد زعفرانی بود

غزل شمارهٔ 3963اسیر جبه ودستار چند خواهی بود

غزل شمارهٔ 3964اگر چه دیده به خواب از صدای آب رود

غزل شمارهٔ 3965خوش آن که ز آتش تب شعله اثر برود

غزل شمارهٔ 3966به گریه نقطه خال تو از نظر نرود

غزل شمارهٔ 3967به چاره سوز محبت ز جان برون نرود

غزل شمارهٔ 3968به تیغ از سر بی مغز آرزو نرود

غزل شمارهٔ 3969مباد اهل عمل بیخود از شراب شود

غزل شمارهٔ 3970ز اتحاد کجا عشق کامیاب شود

غزل شمارهٔ 3971رخ تو در دل شبها اگر سفید شود

غزل شمارهٔ 3972کسی که کشته آن تیغ آبدار شود

غزل شمارهٔ 3973دل فسرده ز داغ آتشین عذار شود

غزل شمارهٔ 3974اگر کسی متوسل به چاره ساز شود

غزل شمارهٔ 3975سری که خالی از اندیشه محال شود

غزل شمارهٔ 3976غبار معصیت از عفو پایمال شود

غزل شمارهٔ 3977گرسنه چشم کجا سیر از نوال شود

غزل شمارهٔ 3978سخن بجا چو بود رتبه اش زیاده شود

غزل شمارهٔ 3979چو غنچه هر که درین گلستان گشاده شود

غزل شمارهٔ 3980شکوه بحر ز امواج آشکاره شود