غزلیات

غزل شمارهٔ 2801نمی خواهم نقاب از صورت احوال من افتد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2801

9 اشعار

غزل شمارهٔ 2802ز جوش مغز هردم از سرم دستار می‌افتد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2802

9 اشعار

غزل شمارهٔ 2803مگو عاقل کجا در محنت ایام می افتد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2803

5 اشعار

غزل شمارهٔ 2804به زخم کهنه شور از زخمهای تازه می افتد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2804

6 اشعار

غزل شمارهٔ 2805به فکر عاقبت عاشق نه از غفلت نمی افتد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2805

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2806سرشک تلخ من در گنبد خضرا نمی‌گنجد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2806

7 اشعار

غزل شمارهٔ 2807کسی تا کی به دامان شب و آه سحر پیچد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2807

7 اشعار

غزل شمارهٔ 2808دل آزاده از طولِ اَمَل بسیار می پیچد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2808

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 2809خط از بیباکی آن حسن عالمگیر می پیچد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2809

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2810ز بار درد من کوه گران بر خویش می پیچد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2810

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2811شکر لعل لبش در تلخی دشنام می‌پیچد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2811

8 اشعار

غزل شمارهٔ 2812مرا آه از خموشی در دل دیوانه می پیچد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2812

17 اشعار

غزل شمارهٔ 2813خوشا چشمی که با آن طاق ابرو آشنا گردد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2813

8 اشعار

غزل شمارهٔ 2814دو بالا می شود طول امل چون قد دو تا گردد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2814

7 اشعار

غزل شمارهٔ 2815به هر آب تنک کی همت من آشنا گردد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2815

11 اشعار

غزل شمارهٔ 2816بهار از روی گلرنگ تو با برگ و نوا گردد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2816

9 اشعار

غزل شمارهٔ 2817زدندان ریختن عقد سخن زیر و زبرگردد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2817

11 اشعار

غزل شمارهٔ 2818مباد از باده آن لبهای خون آشام تر گردد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2818

15 اشعار

غزل شمارهٔ 2819غم از سنگ ملامت نیست سرگرم محبت را

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2819

8 اشعار

غزل شمارهٔ 2820در ایام تهیدستی فغان صاحب اثر گردد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2820

12 اشعار

غزل شمارهٔ 2821مبادا دولت دنیا نصیب بد گهر گردد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2821

6 اشعار

غزل شمارهٔ 2822نمی بندد کمر هر کس کز او زنار برگردد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2822

9 اشعار

غزل شمارهٔ 2823نسیم صبحگاه از غنچه ام دلگیر برگردد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2823

12 اشعار

غزل شمارهٔ 2824زفیض عشق دلهای مخالف مهربان گردد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2824

16 اشعار

غزل شمارهٔ 2825اگر از پرده زلف سیه رویش عیان گردد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2825

5 اشعار

غزل شمارهٔ 2826سبکروحی که چون پروانه بر گرد سخن گردد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2826

9 اشعار

غزل شمارهٔ 2827بغیر از خامه کز بیطاقتی گرد سخن گردد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2827

13 اشعار

غزل شمارهٔ 2828کسی تا چند مغلوب شراب لاله گون گردد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2828

9 اشعار

غزل شمارهٔ 2829چنین از خون اگر دامان آن گل لاله گون گردد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2829

7 اشعار

غزل شمارهٔ 2830به افسون پیر و طول امل هشیار کی گردد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2830

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2831سیه مست غرور از گفتگو هشیار کی گردد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2831

13 اشعار

غزل شمارهٔ 2832دل سنگ از شکست دانه من آب می‌گردد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2832

11 اشعار

غزل شمارهٔ 2833ز دامان ترم ریگ روان سیراب می‌گردد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2833

11 اشعار

غزل شمارهٔ 2834ز آهم بیستون سرچشمهٔ سیماب می‌گردد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2834

6 اشعار

غزل شمارهٔ 2835مبین گستاخ در رویش چو مشک اندود می‌گردد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2835

13 اشعار

غزل شمارهٔ 2836به خدمت بنده از آزادمردان زود می‌گردد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2836

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 2837از آن از سیر صحرا خاطرم خشنود می‌گردد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2837

8 اشعار

غزل شمارهٔ 2838زخشکی در دهانم آب گردآلود می گردد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2838

14 اشعار

غزل شمارهٔ 2839نسیم نوبهاران بر دماغم بار می‌گردد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2839

14 اشعار

غزل شمارهٔ 2840سخن‌سنجی سرآمد در فن گفتار می‌گردد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2840

6 اشعار

غزل شمارهٔ 2841ز خط آیینه روی که جوهردار می‌گردد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2841

9 اشعار

غزل شمارهٔ 2842سر هر کس که گرم از باده منصور می گردد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2842

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2843ز خط هشیار کی آن نرگس مخمور می گردد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2843

13 اشعار

غزل شمارهٔ 2844عمل چون خالص افتد دل از ان پرنور می گردد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2844

12 اشعار

غزل شمارهٔ 2845به اندک فرصتی روشندل از جان سیر می گردد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2845

12 اشعار

غزل شمارهٔ 2846به نومیدی گره از کار سالک باز می‌گردد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2846

9 اشعار

غزل شمارهٔ 2847ز گل تنها کجا بزم گلستان ساز می‌گردد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2847

13 اشعار

غزل شمارهٔ 2848دل من بی‌قرار از شعله آواز می‌گردد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2848

11 اشعار

غزل شمارهٔ 2849زآب دیده من بید مجنون سبز می گردد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2849

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2850گرانی می‌کند بر تن چو سر بی‌جوش می‌گردد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2850

12 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 2801–نمی خواهم نقاب از صورت احوال من افتد

غزل شمارهٔ 2802–ز جوش مغز هردم از سرم دستار می‌افتد

غزل شمارهٔ 2803–مگو عاقل کجا در محنت ایام می افتد

غزل شمارهٔ 2804–به زخم کهنه شور از زخمهای تازه می افتد

غزل شمارهٔ 2805–به فکر عاقبت عاشق نه از غفلت نمی افتد

غزل شمارهٔ 2806–سرشک تلخ من در گنبد خضرا نمی‌گنجد

غزل شمارهٔ 2807–کسی تا کی به دامان شب و آه سحر پیچد؟

غزل شمارهٔ 2808–دل آزاده از طولِ اَمَل بسیار می پیچد

غزل شمارهٔ 2809–خط از بیباکی آن حسن عالمگیر می پیچد

غزل شمارهٔ 2810–ز بار درد من کوه گران بر خویش می پیچد

غزل شمارهٔ 2811–شکر لعل لبش در تلخی دشنام می‌پیچد

غزل شمارهٔ 2812–مرا آه از خموشی در دل دیوانه می پیچد

غزل شمارهٔ 2813–خوشا چشمی که با آن طاق ابرو آشنا گردد

غزل شمارهٔ 2814–دو بالا می شود طول امل چون قد دو تا گردد

غزل شمارهٔ 2815–به هر آب تنک کی همت من آشنا گردد؟

غزل شمارهٔ 2816–بهار از روی گلرنگ تو با برگ و نوا گردد

غزل شمارهٔ 2817–زدندان ریختن عقد سخن زیر و زبرگردد

غزل شمارهٔ 2818–مباد از باده آن لبهای خون آشام تر گردد

غزل شمارهٔ 2819–غم از سنگ ملامت نیست سرگرم محبت را

غزل شمارهٔ 2820–در ایام تهیدستی فغان صاحب اثر گردد

غزل شمارهٔ 2821–مبادا دولت دنیا نصیب بد گهر گردد

غزل شمارهٔ 2822–نمی بندد کمر هر کس کز او زنار برگردد

غزل شمارهٔ 2823–نسیم صبحگاه از غنچه ام دلگیر برگردد

غزل شمارهٔ 2824–زفیض عشق دلهای مخالف مهربان گردد

غزل شمارهٔ 2825–اگر از پرده زلف سیه رویش عیان گردد

غزل شمارهٔ 2826–سبکروحی که چون پروانه بر گرد سخن گردد

غزل شمارهٔ 2827–بغیر از خامه کز بیطاقتی گرد سخن گردد

غزل شمارهٔ 2828–کسی تا چند مغلوب شراب لاله گون گردد؟

غزل شمارهٔ 2829–چنین از خون اگر دامان آن گل لاله گون گردد

غزل شمارهٔ 2830–به افسون پیر و طول امل هشیار کی گردد؟

غزل شمارهٔ 2831–سیه مست غرور از گفتگو هشیار کی گردد؟

غزل شمارهٔ 2832–دل سنگ از شکست دانه من آب می‌گردد

غزل شمارهٔ 2833–ز دامان ترم ریگ روان سیراب می‌گردد

غزل شمارهٔ 2834–ز آهم بیستون سرچشمهٔ سیماب می‌گردد

غزل شمارهٔ 2835–مبین گستاخ در رویش چو مشک اندود می‌گردد

غزل شمارهٔ 2836–به خدمت بنده از آزادمردان زود می‌گردد

غزل شمارهٔ 2837–از آن از سیر صحرا خاطرم خشنود می‌گردد

غزل شمارهٔ 2838–زخشکی در دهانم آب گردآلود می گردد

غزل شمارهٔ 2839–نسیم نوبهاران بر دماغم بار می‌گردد

غزل شمارهٔ 2840–سخن‌سنجی سرآمد در فن گفتار می‌گردد

غزل شمارهٔ 2841–ز خط آیینه روی که جوهردار می‌گردد؟

غزل شمارهٔ 2842–سر هر کس که گرم از باده منصور می گردد

غزل شمارهٔ 2843–ز خط هشیار کی آن نرگس مخمور می گردد؟

غزل شمارهٔ 2844–عمل چون خالص افتد دل از ان پرنور می گردد

غزل شمارهٔ 2845–به اندک فرصتی روشندل از جان سیر می گردد

غزل شمارهٔ 2846–به نومیدی گره از کار سالک باز می‌گردد

غزل شمارهٔ 2847–ز گل تنها کجا بزم گلستان ساز می‌گردد؟

غزل شمارهٔ 2848–دل من بی‌قرار از شعله آواز می‌گردد

غزل شمارهٔ 2849–زآب دیده من بید مجنون سبز می گردد

غزل شمارهٔ 2850–گرانی می‌کند بر تن چو سر بی‌جوش می‌گردد

غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 2801–نمی خواهم نقاب از صورت احوال من افتد

غزل شمارهٔ 2802–ز جوش مغز هردم از سرم دستار می‌افتد

غزل شمارهٔ 2803–مگو عاقل کجا در محنت ایام می افتد

غزل شمارهٔ 2804–به زخم کهنه شور از زخمهای تازه می افتد

غزل شمارهٔ 2805–به فکر عاقبت عاشق نه از غفلت نمی افتد

غزل شمارهٔ 2806–سرشک تلخ من در گنبد خضرا نمی‌گنجد

غزل شمارهٔ 2807–کسی تا کی به دامان شب و آه سحر پیچد؟

غزل شمارهٔ 2808–دل آزاده از طولِ اَمَل بسیار می پیچد

غزل شمارهٔ 2809–خط از بیباکی آن حسن عالمگیر می پیچد

غزل شمارهٔ 2810–ز بار درد من کوه گران بر خویش می پیچد

غزل شمارهٔ 2811–شکر لعل لبش در تلخی دشنام می‌پیچد

غزل شمارهٔ 2812–مرا آه از خموشی در دل دیوانه می پیچد

غزل شمارهٔ 2813–خوشا چشمی که با آن طاق ابرو آشنا گردد

غزل شمارهٔ 2814–دو بالا می شود طول امل چون قد دو تا گردد

غزل شمارهٔ 2815–به هر آب تنک کی همت من آشنا گردد؟

غزل شمارهٔ 2816–بهار از روی گلرنگ تو با برگ و نوا گردد

غزل شمارهٔ 2817–زدندان ریختن عقد سخن زیر و زبرگردد

غزل شمارهٔ 2818–مباد از باده آن لبهای خون آشام تر گردد

غزل شمارهٔ 2819–غم از سنگ ملامت نیست سرگرم محبت را

غزل شمارهٔ 2820–در ایام تهیدستی فغان صاحب اثر گردد

غزل شمارهٔ 2821–مبادا دولت دنیا نصیب بد گهر گردد

غزل شمارهٔ 2822–نمی بندد کمر هر کس کز او زنار برگردد

غزل شمارهٔ 2823–نسیم صبحگاه از غنچه ام دلگیر برگردد

غزل شمارهٔ 2824–زفیض عشق دلهای مخالف مهربان گردد

غزل شمارهٔ 2825–اگر از پرده زلف سیه رویش عیان گردد

غزل شمارهٔ 2826–سبکروحی که چون پروانه بر گرد سخن گردد

غزل شمارهٔ 2801نمی خواهم نقاب از صورت احوال من افتد

غزل شمارهٔ 2802ز جوش مغز هردم از سرم دستار می‌افتد

غزل شمارهٔ 2803مگو عاقل کجا در محنت ایام می افتد

غزل شمارهٔ 2804به زخم کهنه شور از زخمهای تازه می افتد

غزل شمارهٔ 2805به فکر عاقبت عاشق نه از غفلت نمی افتد

غزل شمارهٔ 2806سرشک تلخ من در گنبد خضرا نمی‌گنجد

غزل شمارهٔ 2807کسی تا کی به دامان شب و آه سحر پیچد؟

غزل شمارهٔ 2808دل آزاده از طولِ اَمَل بسیار می پیچد

غزل شمارهٔ 2809خط از بیباکی آن حسن عالمگیر می پیچد

غزل شمارهٔ 2810ز بار درد من کوه گران بر خویش می پیچد

غزل شمارهٔ 2811شکر لعل لبش در تلخی دشنام می‌پیچد

غزل شمارهٔ 2812مرا آه از خموشی در دل دیوانه می پیچد

غزل شمارهٔ 2813خوشا چشمی که با آن طاق ابرو آشنا گردد

غزل شمارهٔ 2814دو بالا می شود طول امل چون قد دو تا گردد

غزل شمارهٔ 2815به هر آب تنک کی همت من آشنا گردد؟

غزل شمارهٔ 2816بهار از روی گلرنگ تو با برگ و نوا گردد

غزل شمارهٔ 2817زدندان ریختن عقد سخن زیر و زبرگردد

غزل شمارهٔ 2818مباد از باده آن لبهای خون آشام تر گردد

غزل شمارهٔ 2819غم از سنگ ملامت نیست سرگرم محبت را

غزل شمارهٔ 2820در ایام تهیدستی فغان صاحب اثر گردد

غزل شمارهٔ 2821مبادا دولت دنیا نصیب بد گهر گردد

غزل شمارهٔ 2822نمی بندد کمر هر کس کز او زنار برگردد

غزل شمارهٔ 2823نسیم صبحگاه از غنچه ام دلگیر برگردد

غزل شمارهٔ 2824زفیض عشق دلهای مخالف مهربان گردد

غزل شمارهٔ 2825اگر از پرده زلف سیه رویش عیان گردد

غزل شمارهٔ 2826سبکروحی که چون پروانه بر گرد سخن گردد

غزل شمارهٔ 2827بغیر از خامه کز بیطاقتی گرد سخن گردد

غزل شمارهٔ 2828کسی تا چند مغلوب شراب لاله گون گردد؟

غزل شمارهٔ 2829چنین از خون اگر دامان آن گل لاله گون گردد

غزل شمارهٔ 2830به افسون پیر و طول امل هشیار کی گردد؟

غزل شمارهٔ 2831سیه مست غرور از گفتگو هشیار کی گردد؟

غزل شمارهٔ 2832دل سنگ از شکست دانه من آب می‌گردد

غزل شمارهٔ 2833ز دامان ترم ریگ روان سیراب می‌گردد

غزل شمارهٔ 2834ز آهم بیستون سرچشمهٔ سیماب می‌گردد

غزل شمارهٔ 2835مبین گستاخ در رویش چو مشک اندود می‌گردد

غزل شمارهٔ 2836به خدمت بنده از آزادمردان زود می‌گردد

غزل شمارهٔ 2837از آن از سیر صحرا خاطرم خشنود می‌گردد

غزل شمارهٔ 2838زخشکی در دهانم آب گردآلود می گردد

غزل شمارهٔ 2839نسیم نوبهاران بر دماغم بار می‌گردد

غزل شمارهٔ 2840سخن‌سنجی سرآمد در فن گفتار می‌گردد

غزل شمارهٔ 2841ز خط آیینه روی که جوهردار می‌گردد؟

غزل شمارهٔ 2842سر هر کس که گرم از باده منصور می گردد

غزل شمارهٔ 2843ز خط هشیار کی آن نرگس مخمور می گردد؟

غزل شمارهٔ 2844عمل چون خالص افتد دل از ان پرنور می گردد

غزل شمارهٔ 2845به اندک فرصتی روشندل از جان سیر می گردد

غزل شمارهٔ 2846به نومیدی گره از کار سالک باز می‌گردد

غزل شمارهٔ 2847ز گل تنها کجا بزم گلستان ساز می‌گردد؟

غزل شمارهٔ 2848دل من بی‌قرار از شعله آواز می‌گردد

غزل شمارهٔ 2849زآب دیده من بید مجنون سبز می گردد

غزل شمارهٔ 2850گرانی می‌کند بر تن چو سر بی‌جوش می‌گردد

غزل شمارهٔ 2801نمی خواهم نقاب از صورت احوال من افتد

غزل شمارهٔ 2802ز جوش مغز هردم از سرم دستار می‌افتد

غزل شمارهٔ 2803مگو عاقل کجا در محنت ایام می افتد

غزل شمارهٔ 2804به زخم کهنه شور از زخمهای تازه می افتد

غزل شمارهٔ 2805به فکر عاقبت عاشق نه از غفلت نمی افتد

غزل شمارهٔ 2806سرشک تلخ من در گنبد خضرا نمی‌گنجد

غزل شمارهٔ 2807کسی تا کی به دامان شب و آه سحر پیچد؟

غزل شمارهٔ 2808دل آزاده از طولِ اَمَل بسیار می پیچد

غزل شمارهٔ 2809خط از بیباکی آن حسن عالمگیر می پیچد

غزل شمارهٔ 2810ز بار درد من کوه گران بر خویش می پیچد

غزل شمارهٔ 2811شکر لعل لبش در تلخی دشنام می‌پیچد

غزل شمارهٔ 2812مرا آه از خموشی در دل دیوانه می پیچد

غزل شمارهٔ 2813خوشا چشمی که با آن طاق ابرو آشنا گردد

غزل شمارهٔ 2814دو بالا می شود طول امل چون قد دو تا گردد

غزل شمارهٔ 2815به هر آب تنک کی همت من آشنا گردد؟

غزل شمارهٔ 2816بهار از روی گلرنگ تو با برگ و نوا گردد

غزل شمارهٔ 2817زدندان ریختن عقد سخن زیر و زبرگردد

غزل شمارهٔ 2818مباد از باده آن لبهای خون آشام تر گردد

غزل شمارهٔ 2819غم از سنگ ملامت نیست سرگرم محبت را

غزل شمارهٔ 2820در ایام تهیدستی فغان صاحب اثر گردد

غزل شمارهٔ 2821مبادا دولت دنیا نصیب بد گهر گردد

غزل شمارهٔ 2822نمی بندد کمر هر کس کز او زنار برگردد

غزل شمارهٔ 2823نسیم صبحگاه از غنچه ام دلگیر برگردد

غزل شمارهٔ 2824زفیض عشق دلهای مخالف مهربان گردد

غزل شمارهٔ 2825اگر از پرده زلف سیه رویش عیان گردد

غزل شمارهٔ 2826سبکروحی که چون پروانه بر گرد سخن گردد

غزل شمارهٔ 2827بغیر از خامه کز بیطاقتی گرد سخن گردد

غزل شمارهٔ 2828کسی تا چند مغلوب شراب لاله گون گردد؟

غزل شمارهٔ 2829چنین از خون اگر دامان آن گل لاله گون گردد

غزل شمارهٔ 2830به افسون پیر و طول امل هشیار کی گردد؟