غزلیات

غزل شمارهٔ 6153از تن خاکی دل صد پاره می آید برون

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6153

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6154کی سخن خام از لب فرزانه می آید برون؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6154

14 اشعار

غزل شمارهٔ 6155ناله ما سینه چاک از سینه می آید برون

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6155

5 اشعار

غزل شمارهٔ 6156عقل پوچ از عهده سودا نمی آید برون

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6156

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6157خط به تمکین آید از لعل دلبر برون

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6157

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6158دیده بی نور ما را کرد بینا پیرهن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6158

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6159تا برآورد آن بهشتی روی از بر پیرهن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6159

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6160دیده خونبار می خواهد نسیم پیرهن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6160

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6161مجلس رقص است، بر تمکین بیفشان آستین

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6161

14 اشعار

غزل شمارهٔ 6162خال یا تخم امید عاشق شیداست این؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6162

7 اشعار

غزل شمارهٔ 6163سرو گلزار ارم یا قامت دلجوست این؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6163

14 اشعار

غزل شمارهٔ 6164آن کف نظارگی، این از دو عالم می برد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6164

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6165جلوه مستانه آن سرو قامت را ببین

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6165

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6166گوی سیمین ذقن، زلف چو چوگان را ببین

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6166

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6167گلگل از می روی آتشناک جانان را ببین

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6167

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6168نرگس نیلوفری، مژگان زرین را ببین

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6168

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6169خال را در زیر زلف آن پری پیکر ببین

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6169

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6170روی جانان را نهان در خط چون ریحان ببین

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6170

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6171چشم خواب آلود او را در خم ابرو ببین

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6171

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6172تا به خون رنگین نسازی چون گل احمر جبین

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6172

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6173ای لب لعل ترا خون یمن در آستین

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6173

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6174پیش هر ناشسته رویی وا مکن لب بیش ازین

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6174

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6175عشق ما را ظرف دنیا برنتابد بیش ازین

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6175

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6176سایه تا افتاد ازان شمشاد بالا بر زمین

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6176

27 اشعار

غزل شمارهٔ 6177هر که اینجا از سرافرازان نهد سر بر زمین

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6177

38 اشعار

غزل شمارهٔ 6178در گلستانی که ریزد خون بلبل بر زمین

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6178

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6179سایه تا افتاد ازان مشکین سلاسل بر زمین

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6179

14 اشعار

غزل شمارهٔ 6180ریخت مژگان تر من رنگ گلشن بر زمین

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6180

13 اشعار

غزل شمارهٔ 6181می کشد دامن چو زلف سرکش او بر زمین

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6181

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6182از حجاب عشق محرومم ز رخساری چنین

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6182

20 اشعار

غزل شمارهٔ 6183می از خود آورد بیرون ایاغ لاله رخساران

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6183

7 اشعار

غزل شمارهٔ 6184نباشد لقمه ای بی خون دل بر خوان درویشان

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6184

7 اشعار

غزل شمارهٔ 6185اگر بر زخم کافر نعمتان باشد گران پیکان

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6185

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6186ز چشم ظالم او چون نیندیشند معصومان؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6186

5 اشعار

غزل شمارهٔ 6187ز بی دردی نمی سازم به صندل دردسر پنهان

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6187

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6188مکن آزادگان را جستجو از این و آن پنهان

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6188

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6189چه آسان است با بی برگی احرام سفر بستن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6189

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6190به امید اقامت دل به اسباب جهان بستن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6190

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6191ز دام نوخطان مشکل بود دل را رها گشتن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6191

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6192خطر دارد به محفل از کمند وحدت افتادن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6192

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6193به جان دشوار ازان باشد گرانی از جهان بردن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6193

15 اشعار

غزل شمارهٔ 6194به تدبیر خرد سر پنجه نتوان با قضا کردن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6194

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6195چو نتوان بر کنار افتاد با بحر از شنا کردن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6195

14 اشعار

غزل شمارهٔ 6196عنان مصلحت در عشق می باید رها کردن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6196

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6197سرشک تلخ را مشک بود صاحب اثر کردن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6197

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6198ز کوی یار آسانی کی توان قطع نظر کردن؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6198

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6199چه باشد جان که نتوان صرف راه دلستان کردن؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6199

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6200ز دل مجموعه ای هر روز املا می توان کردن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6200

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6201به حسن خلق دلها را مسخر می توان کردن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6201

13 اشعار

غزل شمارهٔ 6202ز درد و داغ دل را نیک محضر می توان کردن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6202

8 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 6153–از تن خاکی دل صد پاره می آید برون

غزل شمارهٔ 6154–کی سخن خام از لب فرزانه می آید برون؟

غزل شمارهٔ 6155–ناله ما سینه چاک از سینه می آید برون

غزل شمارهٔ 6156–عقل پوچ از عهده سودا نمی آید برون

غزل شمارهٔ 6157–خط به تمکین آید از لعل دلبر برون

غزل شمارهٔ 6158–دیده بی نور ما را کرد بینا پیرهن

غزل شمارهٔ 6159–تا برآورد آن بهشتی روی از بر پیرهن

غزل شمارهٔ 6160–دیده خونبار می خواهد نسیم پیرهن

غزل شمارهٔ 6161–مجلس رقص است، بر تمکین بیفشان آستین

غزل شمارهٔ 6162–خال یا تخم امید عاشق شیداست این؟

غزل شمارهٔ 6163–سرو گلزار ارم یا قامت دلجوست این؟

غزل شمارهٔ 6164–آن کف نظارگی، این از دو عالم می برد

غزل شمارهٔ 6165–جلوه مستانه آن سرو قامت را ببین

غزل شمارهٔ 6166–گوی سیمین ذقن، زلف چو چوگان را ببین

غزل شمارهٔ 6167–گلگل از می روی آتشناک جانان را ببین

غزل شمارهٔ 6168–نرگس نیلوفری، مژگان زرین را ببین

غزل شمارهٔ 6169–خال را در زیر زلف آن پری پیکر ببین

غزل شمارهٔ 6170–روی جانان را نهان در خط چون ریحان ببین

غزل شمارهٔ 6171–چشم خواب آلود او را در خم ابرو ببین

غزل شمارهٔ 6172–تا به خون رنگین نسازی چون گل احمر جبین

غزل شمارهٔ 6173–ای لب لعل ترا خون یمن در آستین

غزل شمارهٔ 6174–پیش هر ناشسته رویی وا مکن لب بیش ازین

غزل شمارهٔ 6175–عشق ما را ظرف دنیا برنتابد بیش ازین

غزل شمارهٔ 6176–سایه تا افتاد ازان شمشاد بالا بر زمین

غزل شمارهٔ 6177–هر که اینجا از سرافرازان نهد سر بر زمین

غزل شمارهٔ 6178–در گلستانی که ریزد خون بلبل بر زمین

غزل شمارهٔ 6179–سایه تا افتاد ازان مشکین سلاسل بر زمین

غزل شمارهٔ 6180–ریخت مژگان تر من رنگ گلشن بر زمین

غزل شمارهٔ 6181–می کشد دامن چو زلف سرکش او بر زمین

غزل شمارهٔ 6182–از حجاب عشق محرومم ز رخساری چنین

غزل شمارهٔ 6183–می از خود آورد بیرون ایاغ لاله رخساران

غزل شمارهٔ 6184–نباشد لقمه ای بی خون دل بر خوان درویشان

غزل شمارهٔ 6185–اگر بر زخم کافر نعمتان باشد گران پیکان

غزل شمارهٔ 6186–ز چشم ظالم او چون نیندیشند معصومان؟

غزل شمارهٔ 6187–ز بی دردی نمی سازم به صندل دردسر پنهان

غزل شمارهٔ 6188–مکن آزادگان را جستجو از این و آن پنهان

غزل شمارهٔ 6189–چه آسان است با بی برگی احرام سفر بستن

غزل شمارهٔ 6190–به امید اقامت دل به اسباب جهان بستن

غزل شمارهٔ 6191–ز دام نوخطان مشکل بود دل را رها گشتن

غزل شمارهٔ 6192–خطر دارد به محفل از کمند وحدت افتادن

غزل شمارهٔ 6193–به جان دشوار ازان باشد گرانی از جهان بردن

غزل شمارهٔ 6194–به تدبیر خرد سر پنجه نتوان با قضا کردن

غزل شمارهٔ 6195–چو نتوان بر کنار افتاد با بحر از شنا کردن

غزل شمارهٔ 6196–عنان مصلحت در عشق می باید رها کردن

غزل شمارهٔ 6197–سرشک تلخ را مشک بود صاحب اثر کردن

غزل شمارهٔ 6198–ز کوی یار آسانی کی توان قطع نظر کردن؟

غزل شمارهٔ 6199–چه باشد جان که نتوان صرف راه دلستان کردن؟

غزل شمارهٔ 6200–ز دل مجموعه ای هر روز املا می توان کردن

غزل شمارهٔ 6201–به حسن خلق دلها را مسخر می توان کردن

غزل شمارهٔ 6202–ز درد و داغ دل را نیک محضر می توان کردن

غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 6153–از تن خاکی دل صد پاره می آید برون

غزل شمارهٔ 6154–کی سخن خام از لب فرزانه می آید برون؟

غزل شمارهٔ 6155–ناله ما سینه چاک از سینه می آید برون

غزل شمارهٔ 6156–عقل پوچ از عهده سودا نمی آید برون

غزل شمارهٔ 6157–خط به تمکین آید از لعل دلبر برون

غزل شمارهٔ 6158–دیده بی نور ما را کرد بینا پیرهن

غزل شمارهٔ 6159–تا برآورد آن بهشتی روی از بر پیرهن

غزل شمارهٔ 6160–دیده خونبار می خواهد نسیم پیرهن

غزل شمارهٔ 6161–مجلس رقص است، بر تمکین بیفشان آستین

غزل شمارهٔ 6162–خال یا تخم امید عاشق شیداست این؟

غزل شمارهٔ 6163–سرو گلزار ارم یا قامت دلجوست این؟

غزل شمارهٔ 6164–آن کف نظارگی، این از دو عالم می برد

غزل شمارهٔ 6165–جلوه مستانه آن سرو قامت را ببین

غزل شمارهٔ 6166–گوی سیمین ذقن، زلف چو چوگان را ببین

غزل شمارهٔ 6167–گلگل از می روی آتشناک جانان را ببین

غزل شمارهٔ 6168–نرگس نیلوفری، مژگان زرین را ببین

غزل شمارهٔ 6169–خال را در زیر زلف آن پری پیکر ببین

غزل شمارهٔ 6170–روی جانان را نهان در خط چون ریحان ببین

غزل شمارهٔ 6171–چشم خواب آلود او را در خم ابرو ببین

غزل شمارهٔ 6172–تا به خون رنگین نسازی چون گل احمر جبین

غزل شمارهٔ 6173–ای لب لعل ترا خون یمن در آستین

غزل شمارهٔ 6174–پیش هر ناشسته رویی وا مکن لب بیش ازین

غزل شمارهٔ 6175–عشق ما را ظرف دنیا برنتابد بیش ازین

غزل شمارهٔ 6176–سایه تا افتاد ازان شمشاد بالا بر زمین

غزل شمارهٔ 6177–هر که اینجا از سرافرازان نهد سر بر زمین

غزل شمارهٔ 6178–در گلستانی که ریزد خون بلبل بر زمین

غزل شمارهٔ 6153از تن خاکی دل صد پاره می آید برون

غزل شمارهٔ 6154کی سخن خام از لب فرزانه می آید برون؟

غزل شمارهٔ 6155ناله ما سینه چاک از سینه می آید برون

غزل شمارهٔ 6156عقل پوچ از عهده سودا نمی آید برون

غزل شمارهٔ 6157خط به تمکین آید از لعل دلبر برون

غزل شمارهٔ 6158دیده بی نور ما را کرد بینا پیرهن

غزل شمارهٔ 6159تا برآورد آن بهشتی روی از بر پیرهن

غزل شمارهٔ 6160دیده خونبار می خواهد نسیم پیرهن

غزل شمارهٔ 6161مجلس رقص است، بر تمکین بیفشان آستین

غزل شمارهٔ 6162خال یا تخم امید عاشق شیداست این؟

غزل شمارهٔ 6163سرو گلزار ارم یا قامت دلجوست این؟

غزل شمارهٔ 6164آن کف نظارگی، این از دو عالم می برد

غزل شمارهٔ 6165جلوه مستانه آن سرو قامت را ببین

غزل شمارهٔ 6166گوی سیمین ذقن، زلف چو چوگان را ببین

غزل شمارهٔ 6167گلگل از می روی آتشناک جانان را ببین

غزل شمارهٔ 6168نرگس نیلوفری، مژگان زرین را ببین

غزل شمارهٔ 6169خال را در زیر زلف آن پری پیکر ببین

غزل شمارهٔ 6170روی جانان را نهان در خط چون ریحان ببین

غزل شمارهٔ 6171چشم خواب آلود او را در خم ابرو ببین

غزل شمارهٔ 6172تا به خون رنگین نسازی چون گل احمر جبین

غزل شمارهٔ 6173ای لب لعل ترا خون یمن در آستین

غزل شمارهٔ 6174پیش هر ناشسته رویی وا مکن لب بیش ازین

غزل شمارهٔ 6175عشق ما را ظرف دنیا برنتابد بیش ازین

غزل شمارهٔ 6176سایه تا افتاد ازان شمشاد بالا بر زمین

غزل شمارهٔ 6177هر که اینجا از سرافرازان نهد سر بر زمین

غزل شمارهٔ 6178در گلستانی که ریزد خون بلبل بر زمین

غزل شمارهٔ 6179سایه تا افتاد ازان مشکین سلاسل بر زمین

غزل شمارهٔ 6180ریخت مژگان تر من رنگ گلشن بر زمین

غزل شمارهٔ 6181می کشد دامن چو زلف سرکش او بر زمین

غزل شمارهٔ 6182از حجاب عشق محرومم ز رخساری چنین

غزل شمارهٔ 6183می از خود آورد بیرون ایاغ لاله رخساران

غزل شمارهٔ 6184نباشد لقمه ای بی خون دل بر خوان درویشان

غزل شمارهٔ 6185اگر بر زخم کافر نعمتان باشد گران پیکان

غزل شمارهٔ 6186ز چشم ظالم او چون نیندیشند معصومان؟

غزل شمارهٔ 6187ز بی دردی نمی سازم به صندل دردسر پنهان

غزل شمارهٔ 6188مکن آزادگان را جستجو از این و آن پنهان

غزل شمارهٔ 6189چه آسان است با بی برگی احرام سفر بستن

غزل شمارهٔ 6190به امید اقامت دل به اسباب جهان بستن

غزل شمارهٔ 6191ز دام نوخطان مشکل بود دل را رها گشتن

غزل شمارهٔ 6192خطر دارد به محفل از کمند وحدت افتادن

غزل شمارهٔ 6193به جان دشوار ازان باشد گرانی از جهان بردن

غزل شمارهٔ 6194به تدبیر خرد سر پنجه نتوان با قضا کردن

غزل شمارهٔ 6195چو نتوان بر کنار افتاد با بحر از شنا کردن

غزل شمارهٔ 6196عنان مصلحت در عشق می باید رها کردن

غزل شمارهٔ 6197سرشک تلخ را مشک بود صاحب اثر کردن

غزل شمارهٔ 6198ز کوی یار آسانی کی توان قطع نظر کردن؟

غزل شمارهٔ 6199چه باشد جان که نتوان صرف راه دلستان کردن؟

غزل شمارهٔ 6200ز دل مجموعه ای هر روز املا می توان کردن

غزل شمارهٔ 6201به حسن خلق دلها را مسخر می توان کردن

غزل شمارهٔ 6202ز درد و داغ دل را نیک محضر می توان کردن

غزل شمارهٔ 6153از تن خاکی دل صد پاره می آید برون

غزل شمارهٔ 6154کی سخن خام از لب فرزانه می آید برون؟

غزل شمارهٔ 6155ناله ما سینه چاک از سینه می آید برون

غزل شمارهٔ 6156عقل پوچ از عهده سودا نمی آید برون

غزل شمارهٔ 6157خط به تمکین آید از لعل دلبر برون

غزل شمارهٔ 6158دیده بی نور ما را کرد بینا پیرهن

غزل شمارهٔ 6159تا برآورد آن بهشتی روی از بر پیرهن

غزل شمارهٔ 6160دیده خونبار می خواهد نسیم پیرهن

غزل شمارهٔ 6161مجلس رقص است، بر تمکین بیفشان آستین

غزل شمارهٔ 6162خال یا تخم امید عاشق شیداست این؟

غزل شمارهٔ 6163سرو گلزار ارم یا قامت دلجوست این؟

غزل شمارهٔ 6164آن کف نظارگی، این از دو عالم می برد

غزل شمارهٔ 6165جلوه مستانه آن سرو قامت را ببین

غزل شمارهٔ 6166گوی سیمین ذقن، زلف چو چوگان را ببین

غزل شمارهٔ 6167گلگل از می روی آتشناک جانان را ببین

غزل شمارهٔ 6168نرگس نیلوفری، مژگان زرین را ببین

غزل شمارهٔ 6169خال را در زیر زلف آن پری پیکر ببین

غزل شمارهٔ 6170روی جانان را نهان در خط چون ریحان ببین

غزل شمارهٔ 6171چشم خواب آلود او را در خم ابرو ببین

غزل شمارهٔ 6172تا به خون رنگین نسازی چون گل احمر جبین

غزل شمارهٔ 6173ای لب لعل ترا خون یمن در آستین

غزل شمارهٔ 6174پیش هر ناشسته رویی وا مکن لب بیش ازین

غزل شمارهٔ 6175عشق ما را ظرف دنیا برنتابد بیش ازین

غزل شمارهٔ 6176سایه تا افتاد ازان شمشاد بالا بر زمین

غزل شمارهٔ 6177هر که اینجا از سرافرازان نهد سر بر زمین

غزل شمارهٔ 6178در گلستانی که ریزد خون بلبل بر زمین

غزل شمارهٔ 6179سایه تا افتاد ازان مشکین سلاسل بر زمین

غزل شمارهٔ 6180ریخت مژگان تر من رنگ گلشن بر زمین

غزل شمارهٔ 6181می کشد دامن چو زلف سرکش او بر زمین

غزل شمارهٔ 6182از حجاب عشق محرومم ز رخساری چنین