غزلیات

غزل شمارهٔ 5603تا نظر از گل رخسار تو برداشته ام

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5603

14 اشعار

غزل شمارهٔ 5604تا ز بی حاصلی خویش خبر یافته ام

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5604

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5605دست بر زلف پریشان سخن یافته ام

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5605

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5606غوطه در بحر گهر ز آبله پا زده‌ام

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5606

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5607دست در دامن آن زلف معنبر زده ام

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5607

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5608گرچه از مشق جنون خواب پریشان شده ام

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5608

14 اشعار

غزل شمارهٔ 5609گر شوی با خبر از سوز دل بیتابم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5609

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5610رفت آن روز که دامان بهار از دستم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5610

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5611به فلک از تن خاکی چو مسیحا رفتم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5611

12 اشعار

غزل شمارهٔ 5612سوختم بس که به دنبال تمنا رفتم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5612

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5613عالم بیخبری بود بهشت آبادم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5613

12 اشعار

غزل شمارهٔ 5614بی‌خودی داشت ز فکرِ دو جهان آزادم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5614

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5615اگرچه چندی به زمین همچو غبار افتادم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5615

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5616عمرها تربیت دیده بینا کردم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5616

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5617در مصافی که من از آه علم وا کردم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5617

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5618قطع امید ز هجران و وصالش کردم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5618

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5619مدتی صبر چو زنجیر به زندان کردم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5619

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5620یاد آن عهد که در بحر سفر می‌کردم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5620

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5621دست در دامن رنگین بهاری نزدم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5621

آڈیو

15 اشعار

غزل شمارهٔ 5622فیض در بیخبری بود چو هشیار شدم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5622

13 اشعار

غزل شمارهٔ 5623چند امید به خوی تو ستمگر بندم؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5623

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5624شفق آلود شراب است مگر دستارم؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5624

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5625طمع بوسه از آن لعل شکر خا دارم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5625

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5626قطره بی سرو پایم دل دریا دارم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5626

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5627جگری تشنه تر از وادی محشر دارم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5627

14 اشعار

غزل شمارهٔ 5628چند از ساده دلی زخم هوس بردارم؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5628

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5629از دل سوخته اخگر به گریبان دارم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5629

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5630جگری سوخته چون لاله ایمن دارم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5630

6 اشعار

غزل شمارهٔ 5631از سری کوی تو آهنگ جدایی دارم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5631

6 اشعار

غزل شمارهٔ 5632کرده ام نذر که از دست سبو نگذارم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5632

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5633چند در خاک وطن غنچه بود بال و پرم؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5633

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5634چند خود را زخیال تو به خواب اندازم ؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5634

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5635تا به کی افتم و تا چند بپا برخیزم؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5635

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5636جذبه ای کو که ز خود دست فشان برخیزم؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5636

14 اشعار

غزل شمارهٔ 5637چند در دایره مردم عاقل باشم؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5637

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5638من که از داغ جنون ساغر سرشار کشم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5638

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5639منم آن سیل که دریا نکند خاموشم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5639

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5640تاخت از سینه به مژگان دل بازیگوشم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5640

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5641بس که چون برگ خزان دیده پریشان حالم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5641

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5642گوش ناز تو به فریاد حزین می مالم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5642

6 اشعار

غزل شمارهٔ 5643شوق کرده است ز بس گرم سفر چون قلمم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5643

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5644چشم بیمار بلایی است که من می دانم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5644

19 اشعار

غزل شمارهٔ 5645کیستم من که ز فرمان تو سرگردانم؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5645

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5646هردم از شوق عدم ناله و فریاد زنم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5646

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5647من نه آنم که چو گلچین در گلزار زنم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5647

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5648چه شکایت ز تو ای خانه برانداز کنم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5648

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5649حال خود چون به تو ای غنچه دهن عرض کنم؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5649

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5650گوشه ای کو که دل از فکر سفر جمع کنم؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5650

14 اشعار

غزل شمارهٔ 5651چه بود هستی فانی که نثار تو کنم؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5651

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5652من که از شرم گذارم چو خیال تو کنم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5652

17 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 5603–تا نظر از گل رخسار تو برداشته ام

غزل شمارهٔ 5604–تا ز بی حاصلی خویش خبر یافته ام

غزل شمارهٔ 5605–دست بر زلف پریشان سخن یافته ام

غزل شمارهٔ 5606–غوطه در بحر گهر ز آبله پا زده‌ام

غزل شمارهٔ 5607–دست در دامن آن زلف معنبر زده ام

غزل شمارهٔ 5608–گرچه از مشق جنون خواب پریشان شده ام

غزل شمارهٔ 5609–گر شوی با خبر از سوز دل بیتابم

غزل شمارهٔ 5610–رفت آن روز که دامان بهار از دستم

غزل شمارهٔ 5611–به فلک از تن خاکی چو مسیحا رفتم

غزل شمارهٔ 5612–سوختم بس که به دنبال تمنا رفتم

غزل شمارهٔ 5613–عالم بیخبری بود بهشت آبادم

غزل شمارهٔ 5614–بی‌خودی داشت ز فکرِ دو جهان آزادم

غزل شمارهٔ 5615–اگرچه چندی به زمین همچو غبار افتادم

غزل شمارهٔ 5616–عمرها تربیت دیده بینا کردم

غزل شمارهٔ 5617–در مصافی که من از آه علم وا کردم

غزل شمارهٔ 5618–قطع امید ز هجران و وصالش کردم

غزل شمارهٔ 5619–مدتی صبر چو زنجیر به زندان کردم

غزل شمارهٔ 5620–یاد آن عهد که در بحر سفر می‌کردم

غزل شمارهٔ 5621–دست در دامن رنگین بهاری نزدم

غزل شمارهٔ 5622–فیض در بیخبری بود چو هشیار شدم

غزل شمارهٔ 5623–چند امید به خوی تو ستمگر بندم؟

غزل شمارهٔ 5624–شفق آلود شراب است مگر دستارم؟

غزل شمارهٔ 5625–طمع بوسه از آن لعل شکر خا دارم

غزل شمارهٔ 5626–قطره بی سرو پایم دل دریا دارم

غزل شمارهٔ 5627–جگری تشنه تر از وادی محشر دارم

غزل شمارهٔ 5628–چند از ساده دلی زخم هوس بردارم؟

غزل شمارهٔ 5629–از دل سوخته اخگر به گریبان دارم

غزل شمارهٔ 5630–جگری سوخته چون لاله ایمن دارم

غزل شمارهٔ 5631–از سری کوی تو آهنگ جدایی دارم

غزل شمارهٔ 5632–کرده ام نذر که از دست سبو نگذارم

غزل شمارهٔ 5633–چند در خاک وطن غنچه بود بال و پرم؟

غزل شمارهٔ 5634–چند خود را زخیال تو به خواب اندازم ؟

غزل شمارهٔ 5635–تا به کی افتم و تا چند بپا برخیزم؟

غزل شمارهٔ 5636–جذبه ای کو که ز خود دست فشان برخیزم؟

غزل شمارهٔ 5637–چند در دایره مردم عاقل باشم؟

غزل شمارهٔ 5638–من که از داغ جنون ساغر سرشار کشم

غزل شمارهٔ 5639–منم آن سیل که دریا نکند خاموشم

غزل شمارهٔ 5640–تاخت از سینه به مژگان دل بازیگوشم

غزل شمارهٔ 5641–بس که چون برگ خزان دیده پریشان حالم

غزل شمارهٔ 5642–گوش ناز تو به فریاد حزین می مالم

غزل شمارهٔ 5643–شوق کرده است ز بس گرم سفر چون قلمم

غزل شمارهٔ 5644–چشم بیمار بلایی است که من می دانم

غزل شمارهٔ 5645–کیستم من که ز فرمان تو سرگردانم؟

غزل شمارهٔ 5646–هردم از شوق عدم ناله و فریاد زنم

غزل شمارهٔ 5647–من نه آنم که چو گلچین در گلزار زنم

غزل شمارهٔ 5648–چه شکایت ز تو ای خانه برانداز کنم

غزل شمارهٔ 5649–حال خود چون به تو ای غنچه دهن عرض کنم؟

غزل شمارهٔ 5650–گوشه ای کو که دل از فکر سفر جمع کنم؟

غزل شمارهٔ 5651–چه بود هستی فانی که نثار تو کنم؟

غزل شمارهٔ 5652–من که از شرم گذارم چو خیال تو کنم

غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 5603–تا نظر از گل رخسار تو برداشته ام

غزل شمارهٔ 5604–تا ز بی حاصلی خویش خبر یافته ام

غزل شمارهٔ 5605–دست بر زلف پریشان سخن یافته ام

غزل شمارهٔ 5606–غوطه در بحر گهر ز آبله پا زده‌ام

غزل شمارهٔ 5607–دست در دامن آن زلف معنبر زده ام

غزل شمارهٔ 5608–گرچه از مشق جنون خواب پریشان شده ام

غزل شمارهٔ 5609–گر شوی با خبر از سوز دل بیتابم

غزل شمارهٔ 5610–رفت آن روز که دامان بهار از دستم

غزل شمارهٔ 5611–به فلک از تن خاکی چو مسیحا رفتم

غزل شمارهٔ 5612–سوختم بس که به دنبال تمنا رفتم

غزل شمارهٔ 5613–عالم بیخبری بود بهشت آبادم

غزل شمارهٔ 5614–بی‌خودی داشت ز فکرِ دو جهان آزادم

غزل شمارهٔ 5615–اگرچه چندی به زمین همچو غبار افتادم

غزل شمارهٔ 5616–عمرها تربیت دیده بینا کردم

غزل شمارهٔ 5617–در مصافی که من از آه علم وا کردم

غزل شمارهٔ 5618–قطع امید ز هجران و وصالش کردم

غزل شمارهٔ 5619–مدتی صبر چو زنجیر به زندان کردم

غزل شمارهٔ 5620–یاد آن عهد که در بحر سفر می‌کردم

غزل شمارهٔ 5621–دست در دامن رنگین بهاری نزدم

غزل شمارهٔ 5622–فیض در بیخبری بود چو هشیار شدم

غزل شمارهٔ 5623–چند امید به خوی تو ستمگر بندم؟

غزل شمارهٔ 5624–شفق آلود شراب است مگر دستارم؟

غزل شمارهٔ 5625–طمع بوسه از آن لعل شکر خا دارم

غزل شمارهٔ 5626–قطره بی سرو پایم دل دریا دارم

غزل شمارهٔ 5627–جگری تشنه تر از وادی محشر دارم

غزل شمارهٔ 5628–چند از ساده دلی زخم هوس بردارم؟

غزل شمارهٔ 5603تا نظر از گل رخسار تو برداشته ام

غزل شمارهٔ 5604تا ز بی حاصلی خویش خبر یافته ام

غزل شمارهٔ 5605دست بر زلف پریشان سخن یافته ام

غزل شمارهٔ 5606غوطه در بحر گهر ز آبله پا زده‌ام

غزل شمارهٔ 5607دست در دامن آن زلف معنبر زده ام

غزل شمارهٔ 5608گرچه از مشق جنون خواب پریشان شده ام

غزل شمارهٔ 5609گر شوی با خبر از سوز دل بیتابم

غزل شمارهٔ 5610رفت آن روز که دامان بهار از دستم

غزل شمارهٔ 5611به فلک از تن خاکی چو مسیحا رفتم

غزل شمارهٔ 5612سوختم بس که به دنبال تمنا رفتم

غزل شمارهٔ 5613عالم بیخبری بود بهشت آبادم

غزل شمارهٔ 5614بی‌خودی داشت ز فکرِ دو جهان آزادم

غزل شمارهٔ 5615اگرچه چندی به زمین همچو غبار افتادم

غزل شمارهٔ 5616عمرها تربیت دیده بینا کردم

غزل شمارهٔ 5617در مصافی که من از آه علم وا کردم

غزل شمارهٔ 5618قطع امید ز هجران و وصالش کردم

غزل شمارهٔ 5619مدتی صبر چو زنجیر به زندان کردم

غزل شمارهٔ 5620یاد آن عهد که در بحر سفر می‌کردم

غزل شمارهٔ 5621دست در دامن رنگین بهاری نزدم

غزل شمارهٔ 5622فیض در بیخبری بود چو هشیار شدم

غزل شمارهٔ 5623چند امید به خوی تو ستمگر بندم؟

غزل شمارهٔ 5624شفق آلود شراب است مگر دستارم؟

غزل شمارهٔ 5625طمع بوسه از آن لعل شکر خا دارم

غزل شمارهٔ 5626قطره بی سرو پایم دل دریا دارم

غزل شمارهٔ 5627جگری تشنه تر از وادی محشر دارم

غزل شمارهٔ 5628چند از ساده دلی زخم هوس بردارم؟

غزل شمارهٔ 5629از دل سوخته اخگر به گریبان دارم

غزل شمارهٔ 5630جگری سوخته چون لاله ایمن دارم

غزل شمارهٔ 5631از سری کوی تو آهنگ جدایی دارم

غزل شمارهٔ 5632کرده ام نذر که از دست سبو نگذارم

غزل شمارهٔ 5633چند در خاک وطن غنچه بود بال و پرم؟

غزل شمارهٔ 5634چند خود را زخیال تو به خواب اندازم ؟

غزل شمارهٔ 5635تا به کی افتم و تا چند بپا برخیزم؟

غزل شمارهٔ 5636جذبه ای کو که ز خود دست فشان برخیزم؟

غزل شمارهٔ 5637چند در دایره مردم عاقل باشم؟

غزل شمارهٔ 5638من که از داغ جنون ساغر سرشار کشم

غزل شمارهٔ 5639منم آن سیل که دریا نکند خاموشم

غزل شمارهٔ 5640تاخت از سینه به مژگان دل بازیگوشم

غزل شمارهٔ 5641بس که چون برگ خزان دیده پریشان حالم

غزل شمارهٔ 5642گوش ناز تو به فریاد حزین می مالم

غزل شمارهٔ 5643شوق کرده است ز بس گرم سفر چون قلمم

غزل شمارهٔ 5644چشم بیمار بلایی است که من می دانم

غزل شمارهٔ 5645کیستم من که ز فرمان تو سرگردانم؟

غزل شمارهٔ 5646هردم از شوق عدم ناله و فریاد زنم

غزل شمارهٔ 5647من نه آنم که چو گلچین در گلزار زنم

غزل شمارهٔ 5648چه شکایت ز تو ای خانه برانداز کنم

غزل شمارهٔ 5649حال خود چون به تو ای غنچه دهن عرض کنم؟

غزل شمارهٔ 5650گوشه ای کو که دل از فکر سفر جمع کنم؟

غزل شمارهٔ 5651چه بود هستی فانی که نثار تو کنم؟

غزل شمارهٔ 5652من که از شرم گذارم چو خیال تو کنم

غزل شمارهٔ 5603تا نظر از گل رخسار تو برداشته ام

غزل شمارهٔ 5604تا ز بی حاصلی خویش خبر یافته ام

غزل شمارهٔ 5605دست بر زلف پریشان سخن یافته ام

غزل شمارهٔ 5606غوطه در بحر گهر ز آبله پا زده‌ام

غزل شمارهٔ 5607دست در دامن آن زلف معنبر زده ام

غزل شمارهٔ 5608گرچه از مشق جنون خواب پریشان شده ام

غزل شمارهٔ 5609گر شوی با خبر از سوز دل بیتابم

غزل شمارهٔ 5610رفت آن روز که دامان بهار از دستم

غزل شمارهٔ 5611به فلک از تن خاکی چو مسیحا رفتم

غزل شمارهٔ 5612سوختم بس که به دنبال تمنا رفتم

غزل شمارهٔ 5613عالم بیخبری بود بهشت آبادم

غزل شمارهٔ 5614بی‌خودی داشت ز فکرِ دو جهان آزادم

غزل شمارهٔ 5615اگرچه چندی به زمین همچو غبار افتادم

غزل شمارهٔ 5616عمرها تربیت دیده بینا کردم

غزل شمارهٔ 5617در مصافی که من از آه علم وا کردم

غزل شمارهٔ 5618قطع امید ز هجران و وصالش کردم

غزل شمارهٔ 5619مدتی صبر چو زنجیر به زندان کردم

غزل شمارهٔ 5620یاد آن عهد که در بحر سفر می‌کردم

غزل شمارهٔ 5621دست در دامن رنگین بهاری نزدم

غزل شمارهٔ 5622فیض در بیخبری بود چو هشیار شدم

غزل شمارهٔ 5623چند امید به خوی تو ستمگر بندم؟

غزل شمارهٔ 5624شفق آلود شراب است مگر دستارم؟

غزل شمارهٔ 5625طمع بوسه از آن لعل شکر خا دارم

غزل شمارهٔ 5626قطره بی سرو پایم دل دریا دارم

غزل شمارهٔ 5627جگری تشنه تر از وادی محشر دارم

غزل شمارهٔ 5628چند از ساده دلی زخم هوس بردارم؟

غزل شمارهٔ 5629از دل سوخته اخگر به گریبان دارم

غزل شمارهٔ 5630جگری سوخته چون لاله ایمن دارم

غزل شمارهٔ 5631از سری کوی تو آهنگ جدایی دارم

غزل شمارهٔ 5632کرده ام نذر که از دست سبو نگذارم