صفحۂ اولشعراءلغاتاوزاناصنافمترجمینصداکارہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

شعراءاوزاناصنافصداکارانمترجمین

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. صائب
  2. »دیوان اشعار
  3. »غزلیات

باب

غزلیات

نظمیں

غزلیات

  1. زندہ رود
  2. »صائب
  3. »دیوان اشعار
  4. »غزلیات

غزل شمارهٔ 5553–خوشا روزی که منزل در سواد اصفهان سازم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5553

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5554–نه چون بید از تهیدستی درین گلزار می لرزم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5554

آڈیو
20 اشعار

غزل شمارهٔ 5555–به دور خط از آن چاه زنخدان بیش می لرزم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5555

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5556–ز جام بیخودی چون لاله مست از خاک بر خیزم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5556

14 اشعار

غزل شمارهٔ 5557–ز خال عنبرین افزون ز زلف یار می‌ترسم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5557

آڈیو
11 اشعار

غزل شمارهٔ 5558–من از دشمن فزون از نفس کافر کیش می ترسم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5558

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5559–همان بیگانه ام با خلق هر چند آشنا باشم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5559

13 اشعار

غزل شمارهٔ 5560–اگر با ماه کنعان در ته یک پیرهن باشم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5560

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5561–چنان برد اختیار از دست آن سرو قباپوشم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5561

آڈیو
7 اشعار

غزل شمارهٔ 5562–نشد سروی درین بستانسرا یک بار همدوشم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5562

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5563–به دامن می دود اشکم گریبان می درد هوشم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5563

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5564–ز پند ناصحان بی نمک پرشور شد گوشم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5564

21 اشعار

غزل شمارهٔ 5565–دو عالم شد ز یاد آن سمن سیما فراموشم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5565

آڈیو
13 اشعار

غزل شمارهٔ 5566–ز جوش سینه حرف آفرین میخانه خویشم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5566

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5567–غبار آلود عصیان بس که شد جان هوسناکم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5567

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5568–نیم خارج درین بستانسرا هر چند غمناکم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5568

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5569–دل آسوده ای داری مپرس از صبر و آرامم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5569

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5570–نه از جام دگر هر دم درین میخانه سرگرمم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5570

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5571–نه امروز ست سودای جنون را ریشه درجانم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5571

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5572–اگر آرد برون آن دلستان سراز گریبانم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5572

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5573–کجا مایل به هر دل گردد ابرویی که من دانم؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5573

18 اشعار

غزل شمارهٔ 5574–ز رخسار که گل را در جگر خارست می دانم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5574

15 اشعار

غزل شمارهٔ 5575–ترا از خواندن مکتوب من تنگ است می دانم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5575

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5576–شکوه حسن را از دورباش ناز می دانم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5576

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5577–خط شبرنگ را خوشتر ز زلف و خال می دانم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5577

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5578–سیه مست جنونم وادی و منزل نمی دانم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5578

آڈیو
11 اشعار

غزل شمارهٔ 5579–ز خود دور آن پری‌رو را نمی‌دانم نمی‌دانم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5579

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5580–چو بیدردان به روی سبزه غلطیدن نمی دانم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5580

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5581–بیا در جلوه ای سرو روان تا جان برافشانم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5581

14 اشعار

غزل شمارهٔ 5582–ز پستی بر فلک از پاکی گوهر شود شبنم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5582

16 اشعار

غزل شمارهٔ 5583–قضا روزی که کرد از چار عنصر خشت بالینم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5583

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5584–گر آن خورشید رو را همسفر خویشتن بینم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5584

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5585–فروغ مهر در پیشانی دیوار می‌بینم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5585

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5586–تمتع با کمال قرب از آن رعنا نمی‌بینم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5586

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5587–ز ناکامی گل از همصحبتان یار می چینم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5587

19 اشعار

غزل شمارهٔ 5588–ز تیغش خونبهای دل به صد امید می خواهم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5588

5 اشعار

غزل شمارهٔ 5589–نه رنگ و بو درین گلشن، نه برگ و بار می خواهم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5589

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5590–دل پرخون از آن زلف شکارانداز می‌خواهم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5590

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5591–نوای عندلیبان را زهم نگسسته می خواهم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5591

12 اشعار

غزل شمارهٔ 5592–رخی در ماتم مطلب به خون اندوده می خواهم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5592

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5593–زمین کان نمک گردیده است از شور سودایم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5593

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5594–ز بی ظرفی به روی گرم جانان برنمی آیم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5594

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5595–نشست از آسیای چرخ گرد شیب بر رویم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5595

6 اشعار

غزل شمارهٔ 5596–گهی از دل، گهی از دیده، گاه از جان ترا جویم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5596

13 اشعار

غزل شمارهٔ 5597–به اشک از اطلس افلاک داغ شام می شویم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5597

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5598–اشک در دیده غم دیده نگیرد آرام

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5598

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5599–در بهاران دل دیوانه نگیرد آرام

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5599

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5600–از نهانخانه عصمت به تماشا بخرام

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5600

6 اشعار

غزل شمارهٔ 5601–من که از وسعت مشرب به فلک ساخته‌ام

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5601

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5602–به نظربازی از آن تنگ شکر ساخته‌ام

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5602

13 اشعار
  1. 1
  2. 2
  3. 3
  4. ...
  5. 111
  6. 112
  7. 113
  8. ...
  9. 140
پچھلا صفحہاگلا صفحہ