غزلیات

غزل شمارهٔ 5503به هر حالی که باشد گرد گل همچون صبا گردم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5503

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5504پریشان چند در وحشت‌سرای آب و گل گردم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5504

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5505نه بهر آب از سوز دل بیتاب می گردم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5505

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5506شبی صدبار بر گرد دل افکار می‌گردم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5506

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5507به من گر درد و داغی می رسد خوشحال می گردم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5507

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5508ز گفت و گو سبک چون موج طوفان دیده می گردم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5508

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5509به قدر آشنایان از خرد بیگانه می گردم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5509

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5510نیم نومید از عقبی گر از دنیا گره خوردم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5510

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5511برآن می داردم همت که از افغان دهن بندم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5511

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5512دل صد پاره خود را به زلف یار می بندم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5512

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5513به پیغام زبانی از دهان یار خرسندم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5513

14 اشعار

غزل شمارهٔ 5514نمی خوردم غم دنیا اگر دیندار می بودم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5514

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5515زبان تا بود گویا، تیغ می بارید بر فرقم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5515

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5516ندیدم روز خوش تا چون قلم روی سخن دیدم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5516

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5517ز دست خشک مرجان ناامید از بحر گردیدم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5517

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5518بر آن پای حنایی روی زرد خویش مالیدم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5518

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5519پس از عمری ز چشمت یک نگاه آشنا دیدم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5519

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5520نبرد از سینه جام باده گلرنگ زنگارم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5520

6 اشعار

غزل شمارهٔ 5521چنان سرگرمیی از شوق آن گلگون قبا دارم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5521

15 اشعار

غزل شمارهٔ 5522زبان شکوه فرسودی ز چرخ بیوفا دارم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5522

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5523به ظاهر گرچه مهری بر لب خاموش خود دارم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5523

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5524ز خوی نازک آن سیمبر چندان حذر دارم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5524

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5525دل پر رخنه ای چون سبحه از صدر رهگذر دارم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5525

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5526پریشان خاطری آماده از صد رهگذر دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5526

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5527به دل زخم نمایانی چو پرگار از دو سر دارم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5527

12 اشعار

غزل شمارهٔ 5528به صورت گرچه بر رخسار مه رویان نظر دارم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5528

6 اشعار

غزل شمارهٔ 5529حریفی کو که راه خانه خمار بردارم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5529

13 اشعار

غزل شمارهٔ 5530برو ساقی که من در جام صهبای دگر دارم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5530

12 اشعار

غزل شمارهٔ 5531امید چرب نرمی از خسیسان جهان دارم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5531

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5532شبستان جهان را روش از صدق بیان دارم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5532

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5533هزاران معنی پیچیده در زلف سخن دارم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5533

13 اشعار

غزل شمارهٔ 5534من از گلبانگ رنگین روی گلهای چمن دارم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5534

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5535نمی دانم چه نسبت با نسیم پیرهن دارم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5535

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5536شد افزون از شهادت شوق بیتابی که من دارم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5536

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5537چه سازد گرد کلفت با دل شادی که من دارم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5537

12 اشعار

غزل شمارهٔ 5538به قلب عشق می‌تازد دل زاری که من دارم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5538

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5539ز دامن نگذرد پای زمین گیری که من دارم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5539

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5540نمی آید برون از پرده آوازی که من دارم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5540

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5541زند پهلو به گردون کوه عصیانی که من دارم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5541

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5542دم گرمی طمع از ناله های آتشین دارم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5542

4 اشعار

غزل شمارهٔ 5543اگر چه چون دعا از دست خود یک کف زمین دارم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5543

12 اشعار

غزل شمارهٔ 5544غبار خط یارم توتیا در آستین دارم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5544

12 اشعار

غزل شمارهٔ 5545به دست بسته دستی در سخاوت چون سبو دارم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5545

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5546اگر چه دورم از درگاه راه یاربی دارم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5546

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5547نگاه گرم را سرده به جانم تا دلی دارم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5547

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5548لب خشک و دل خونین و چشم پر نمی دارم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5548

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5549نیم بیدرد دایم پیچ و تاب ساکنی دارم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5549

17 اشعار

غزل شمارهٔ 5550نیم غمگین چو سرو از بی بریها شادیی دارم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5550

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5551به دنیا دست از دامان عقبی برنمی دارم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5551

13 اشعار

غزل شمارهٔ 5552از آن چون زلف ماتم دیدگان ژولیده زنجیرم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5552

6 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 5503–به هر حالی که باشد گرد گل همچون صبا گردم

غزل شمارهٔ 5504–پریشان چند در وحشت‌سرای آب و گل گردم

غزل شمارهٔ 5505–نه بهر آب از سوز دل بیتاب می گردم

غزل شمارهٔ 5506–شبی صدبار بر گرد دل افکار می‌گردم

غزل شمارهٔ 5507–به من گر درد و داغی می رسد خوشحال می گردم

غزل شمارهٔ 5508–ز گفت و گو سبک چون موج طوفان دیده می گردم

غزل شمارهٔ 5509–به قدر آشنایان از خرد بیگانه می گردم

غزل شمارهٔ 5510–نیم نومید از عقبی گر از دنیا گره خوردم

غزل شمارهٔ 5511–برآن می داردم همت که از افغان دهن بندم

غزل شمارهٔ 5512–دل صد پاره خود را به زلف یار می بندم

غزل شمارهٔ 5513–به پیغام زبانی از دهان یار خرسندم

غزل شمارهٔ 5514–نمی خوردم غم دنیا اگر دیندار می بودم

غزل شمارهٔ 5515–زبان تا بود گویا، تیغ می بارید بر فرقم

غزل شمارهٔ 5516–ندیدم روز خوش تا چون قلم روی سخن دیدم

غزل شمارهٔ 5517–ز دست خشک مرجان ناامید از بحر گردیدم

غزل شمارهٔ 5518–بر آن پای حنایی روی زرد خویش مالیدم

غزل شمارهٔ 5519–پس از عمری ز چشمت یک نگاه آشنا دیدم

غزل شمارهٔ 5520–نبرد از سینه جام باده گلرنگ زنگارم

غزل شمارهٔ 5521–چنان سرگرمیی از شوق آن گلگون قبا دارم

غزل شمارهٔ 5522–زبان شکوه فرسودی ز چرخ بیوفا دارم

غزل شمارهٔ 5523–به ظاهر گرچه مهری بر لب خاموش خود دارم

غزل شمارهٔ 5524–ز خوی نازک آن سیمبر چندان حذر دارم

غزل شمارهٔ 5525–دل پر رخنه ای چون سبحه از صدر رهگذر دارم

غزل شمارهٔ 5526–پریشان خاطری آماده از صد رهگذر دارد

غزل شمارهٔ 5527–به دل زخم نمایانی چو پرگار از دو سر دارم

غزل شمارهٔ 5528–به صورت گرچه بر رخسار مه رویان نظر دارم

غزل شمارهٔ 5529–حریفی کو که راه خانه خمار بردارم

غزل شمارهٔ 5530–برو ساقی که من در جام صهبای دگر دارم

غزل شمارهٔ 5531–امید چرب نرمی از خسیسان جهان دارم

غزل شمارهٔ 5532–شبستان جهان را روش از صدق بیان دارم

غزل شمارهٔ 5533–هزاران معنی پیچیده در زلف سخن دارم

غزل شمارهٔ 5534–من از گلبانگ رنگین روی گلهای چمن دارم

غزل شمارهٔ 5535–نمی دانم چه نسبت با نسیم پیرهن دارم

غزل شمارهٔ 5536–شد افزون از شهادت شوق بیتابی که من دارم

غزل شمارهٔ 5537–چه سازد گرد کلفت با دل شادی که من دارم

غزل شمارهٔ 5538–به قلب عشق می‌تازد دل زاری که من دارم

غزل شمارهٔ 5539–ز دامن نگذرد پای زمین گیری که من دارم

غزل شمارهٔ 5540–نمی آید برون از پرده آوازی که من دارم

غزل شمارهٔ 5541–زند پهلو به گردون کوه عصیانی که من دارم

غزل شمارهٔ 5542–دم گرمی طمع از ناله های آتشین دارم

غزل شمارهٔ 5543–اگر چه چون دعا از دست خود یک کف زمین دارم

غزل شمارهٔ 5544–غبار خط یارم توتیا در آستین دارم

غزل شمارهٔ 5545–به دست بسته دستی در سخاوت چون سبو دارم

غزل شمارهٔ 5546–اگر چه دورم از درگاه راه یاربی دارم

غزل شمارهٔ 5547–نگاه گرم را سرده به جانم تا دلی دارم

غزل شمارهٔ 5548–لب خشک و دل خونین و چشم پر نمی دارم

غزل شمارهٔ 5549–نیم بیدرد دایم پیچ و تاب ساکنی دارم

غزل شمارهٔ 5550–نیم غمگین چو سرو از بی بریها شادیی دارم

غزل شمارهٔ 5551–به دنیا دست از دامان عقبی برنمی دارم

غزل شمارهٔ 5552–از آن چون زلف ماتم دیدگان ژولیده زنجیرم

غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 5503–به هر حالی که باشد گرد گل همچون صبا گردم

غزل شمارهٔ 5504–پریشان چند در وحشت‌سرای آب و گل گردم

غزل شمارهٔ 5505–نه بهر آب از سوز دل بیتاب می گردم

غزل شمارهٔ 5506–شبی صدبار بر گرد دل افکار می‌گردم

غزل شمارهٔ 5507–به من گر درد و داغی می رسد خوشحال می گردم

غزل شمارهٔ 5508–ز گفت و گو سبک چون موج طوفان دیده می گردم

غزل شمارهٔ 5509–به قدر آشنایان از خرد بیگانه می گردم

غزل شمارهٔ 5510–نیم نومید از عقبی گر از دنیا گره خوردم

غزل شمارهٔ 5511–برآن می داردم همت که از افغان دهن بندم

غزل شمارهٔ 5512–دل صد پاره خود را به زلف یار می بندم

غزل شمارهٔ 5513–به پیغام زبانی از دهان یار خرسندم

غزل شمارهٔ 5514–نمی خوردم غم دنیا اگر دیندار می بودم

غزل شمارهٔ 5515–زبان تا بود گویا، تیغ می بارید بر فرقم

غزل شمارهٔ 5516–ندیدم روز خوش تا چون قلم روی سخن دیدم

غزل شمارهٔ 5517–ز دست خشک مرجان ناامید از بحر گردیدم

غزل شمارهٔ 5518–بر آن پای حنایی روی زرد خویش مالیدم

غزل شمارهٔ 5519–پس از عمری ز چشمت یک نگاه آشنا دیدم

غزل شمارهٔ 5520–نبرد از سینه جام باده گلرنگ زنگارم

غزل شمارهٔ 5521–چنان سرگرمیی از شوق آن گلگون قبا دارم

غزل شمارهٔ 5522–زبان شکوه فرسودی ز چرخ بیوفا دارم

غزل شمارهٔ 5523–به ظاهر گرچه مهری بر لب خاموش خود دارم

غزل شمارهٔ 5524–ز خوی نازک آن سیمبر چندان حذر دارم

غزل شمارهٔ 5525–دل پر رخنه ای چون سبحه از صدر رهگذر دارم

غزل شمارهٔ 5526–پریشان خاطری آماده از صد رهگذر دارد

غزل شمارهٔ 5527–به دل زخم نمایانی چو پرگار از دو سر دارم

غزل شمارهٔ 5528–به صورت گرچه بر رخسار مه رویان نظر دارم

غزل شمارهٔ 5503به هر حالی که باشد گرد گل همچون صبا گردم

غزل شمارهٔ 5504پریشان چند در وحشت‌سرای آب و گل گردم

غزل شمارهٔ 5505نه بهر آب از سوز دل بیتاب می گردم

غزل شمارهٔ 5506شبی صدبار بر گرد دل افکار می‌گردم

غزل شمارهٔ 5507به من گر درد و داغی می رسد خوشحال می گردم

غزل شمارهٔ 5508ز گفت و گو سبک چون موج طوفان دیده می گردم

غزل شمارهٔ 5509به قدر آشنایان از خرد بیگانه می گردم

غزل شمارهٔ 5510نیم نومید از عقبی گر از دنیا گره خوردم

غزل شمارهٔ 5511برآن می داردم همت که از افغان دهن بندم

غزل شمارهٔ 5512دل صد پاره خود را به زلف یار می بندم

غزل شمارهٔ 5513به پیغام زبانی از دهان یار خرسندم

غزل شمارهٔ 5514نمی خوردم غم دنیا اگر دیندار می بودم

غزل شمارهٔ 5515زبان تا بود گویا، تیغ می بارید بر فرقم

غزل شمارهٔ 5516ندیدم روز خوش تا چون قلم روی سخن دیدم

غزل شمارهٔ 5517ز دست خشک مرجان ناامید از بحر گردیدم

غزل شمارهٔ 5518بر آن پای حنایی روی زرد خویش مالیدم

غزل شمارهٔ 5519پس از عمری ز چشمت یک نگاه آشنا دیدم

غزل شمارهٔ 5520نبرد از سینه جام باده گلرنگ زنگارم

غزل شمارهٔ 5521چنان سرگرمیی از شوق آن گلگون قبا دارم

غزل شمارهٔ 5522زبان شکوه فرسودی ز چرخ بیوفا دارم

غزل شمارهٔ 5523به ظاهر گرچه مهری بر لب خاموش خود دارم

غزل شمارهٔ 5524ز خوی نازک آن سیمبر چندان حذر دارم

غزل شمارهٔ 5525دل پر رخنه ای چون سبحه از صدر رهگذر دارم

غزل شمارهٔ 5526پریشان خاطری آماده از صد رهگذر دارد

غزل شمارهٔ 5527به دل زخم نمایانی چو پرگار از دو سر دارم

غزل شمارهٔ 5528به صورت گرچه بر رخسار مه رویان نظر دارم

غزل شمارهٔ 5529حریفی کو که راه خانه خمار بردارم

غزل شمارهٔ 5530برو ساقی که من در جام صهبای دگر دارم

غزل شمارهٔ 5531امید چرب نرمی از خسیسان جهان دارم

غزل شمارهٔ 5532شبستان جهان را روش از صدق بیان دارم

غزل شمارهٔ 5533هزاران معنی پیچیده در زلف سخن دارم

غزل شمارهٔ 5534من از گلبانگ رنگین روی گلهای چمن دارم

غزل شمارهٔ 5535نمی دانم چه نسبت با نسیم پیرهن دارم

غزل شمارهٔ 5536شد افزون از شهادت شوق بیتابی که من دارم

غزل شمارهٔ 5537چه سازد گرد کلفت با دل شادی که من دارم

غزل شمارهٔ 5538به قلب عشق می‌تازد دل زاری که من دارم

غزل شمارهٔ 5539ز دامن نگذرد پای زمین گیری که من دارم

غزل شمارهٔ 5540نمی آید برون از پرده آوازی که من دارم

غزل شمارهٔ 5541زند پهلو به گردون کوه عصیانی که من دارم

غزل شمارهٔ 5542دم گرمی طمع از ناله های آتشین دارم

غزل شمارهٔ 5543اگر چه چون دعا از دست خود یک کف زمین دارم

غزل شمارهٔ 5544غبار خط یارم توتیا در آستین دارم

غزل شمارهٔ 5545به دست بسته دستی در سخاوت چون سبو دارم

غزل شمارهٔ 5546اگر چه دورم از درگاه راه یاربی دارم

غزل شمارهٔ 5547نگاه گرم را سرده به جانم تا دلی دارم

غزل شمارهٔ 5548لب خشک و دل خونین و چشم پر نمی دارم

غزل شمارهٔ 5549نیم بیدرد دایم پیچ و تاب ساکنی دارم

غزل شمارهٔ 5550نیم غمگین چو سرو از بی بریها شادیی دارم

غزل شمارهٔ 5551به دنیا دست از دامان عقبی برنمی دارم

غزل شمارهٔ 5552از آن چون زلف ماتم دیدگان ژولیده زنجیرم

غزل شمارهٔ 5503به هر حالی که باشد گرد گل همچون صبا گردم

غزل شمارهٔ 5504پریشان چند در وحشت‌سرای آب و گل گردم

غزل شمارهٔ 5505نه بهر آب از سوز دل بیتاب می گردم

غزل شمارهٔ 5506شبی صدبار بر گرد دل افکار می‌گردم

غزل شمارهٔ 5507به من گر درد و داغی می رسد خوشحال می گردم

غزل شمارهٔ 5508ز گفت و گو سبک چون موج طوفان دیده می گردم

غزل شمارهٔ 5509به قدر آشنایان از خرد بیگانه می گردم

غزل شمارهٔ 5510نیم نومید از عقبی گر از دنیا گره خوردم

غزل شمارهٔ 5511برآن می داردم همت که از افغان دهن بندم

غزل شمارهٔ 5512دل صد پاره خود را به زلف یار می بندم

غزل شمارهٔ 5513به پیغام زبانی از دهان یار خرسندم

غزل شمارهٔ 5514نمی خوردم غم دنیا اگر دیندار می بودم

غزل شمارهٔ 5515زبان تا بود گویا، تیغ می بارید بر فرقم

غزل شمارهٔ 5516ندیدم روز خوش تا چون قلم روی سخن دیدم

غزل شمارهٔ 5517ز دست خشک مرجان ناامید از بحر گردیدم

غزل شمارهٔ 5518بر آن پای حنایی روی زرد خویش مالیدم

غزل شمارهٔ 5519پس از عمری ز چشمت یک نگاه آشنا دیدم

غزل شمارهٔ 5520نبرد از سینه جام باده گلرنگ زنگارم

غزل شمارهٔ 5521چنان سرگرمیی از شوق آن گلگون قبا دارم

غزل شمارهٔ 5522زبان شکوه فرسودی ز چرخ بیوفا دارم

غزل شمارهٔ 5523به ظاهر گرچه مهری بر لب خاموش خود دارم

غزل شمارهٔ 5524ز خوی نازک آن سیمبر چندان حذر دارم

غزل شمارهٔ 5525دل پر رخنه ای چون سبحه از صدر رهگذر دارم

غزل شمارهٔ 5526پریشان خاطری آماده از صد رهگذر دارد

غزل شمارهٔ 5527به دل زخم نمایانی چو پرگار از دو سر دارم

غزل شمارهٔ 5528به صورت گرچه بر رخسار مه رویان نظر دارم

غزل شمارهٔ 5529حریفی کو که راه خانه خمار بردارم

غزل شمارهٔ 5530برو ساقی که من در جام صهبای دگر دارم

غزل شمارهٔ 5531امید چرب نرمی از خسیسان جهان دارم

غزل شمارهٔ 5532شبستان جهان را روش از صدق بیان دارم