رباعیات

رباعی شمارهٔ 101آن دوست که دیدنش بیاراید چشم

سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 101

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 102آن رفته که بود دل بدو مشغولم

سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 102

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 103میندیش که سست عهد و بدپیمانم

سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 103

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 104من بندهٔ بالای تو شمشاد‌تنم

سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 104

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 105هر گه که نظر بر گل رویت فکنم

سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 105

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 106آرام دل خویش نجویم چه کنم؟

سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 106

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 107گفتم که دگر چشم به دلبر نکنم

سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 107

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 108من بی تو سکون نگیرم و خو نکنم

سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 108

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 109خیزم قد و بالای چو حورش بینم

سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 109

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 110می‌آیی و لطف و کرمت می‌بینم

سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 110

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 111چون می‌کشد آن طیرهٔ خورشید و مهم

سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 111

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 112من با دگری دست به پیمان ندهم

سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 112

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 113ما حاصل عمری به دمی بفروشیم

سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 113

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 114بگذشت بر آب چشم همچون جویم

سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 114

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 115یاران به سماع نای و نی جامه‌دران

سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 115

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 116یرلیغ ده ای خسرو خوبان جهان

سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 116

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 117من خاک درش به دیده خواهم رُفتن

سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 117

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 118مه را ز فلک به طرف بام آوردن

سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 118

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 119در دیده به جای سرمه سوزن دیدن

سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 119

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 120ای دوست گرفته بر سر ما دشمن

سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 120

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 121ای دست تو آتش زده در خرمن من

سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 121

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 122آن لطف که در شمایل اوست ببین

سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 122

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 123چون جاه و جلال و حسن و رنگ آمد و بو

سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 123

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 124یک روز به اتفاق صحرا من و تو

سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 124

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 125ما را نه ترنج از تو مرادست نه به

سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 125

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 126نه سرو توان گفت و نه خورشید و نه ماه

سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 126

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 127ای کاش نکردمی نگاه از دیده

سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 127

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 128ای بی‌رخ تو چو لاله‌زارم دیده

سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 128

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 129ای مطرب ازان حریف پیغامی ده

سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 129

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 130ای راهروان را گذر از کوی تو نه

سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 130

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 131هرگز بود آدمی بدین زیبایی؟

سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 131

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 132گیرم که به فتوای خردمندی و رای

سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 132

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 133کی دانستم که بیخطا برگردی؟

سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 133

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 134ای کاش که مردم آن صنم دیدندی

سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 134

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 135گفتم بکنم توبه ز صاحبنظری

سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 135

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 136هر روز به شیوه‌ای و لطفی دگری

سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 136

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 137ای بلبل خوش سخن چه شیرین نفسی

سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 137

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 138ای پیش تو لعبتان چینی حبشی

سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 138

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 139ماها همه شیرینی و لطف و نمکی

سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 139

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 140کردیم بسی جام لبالب خالی

سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 140

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 141در وهم نیاید که چه شیرین‌دهنی

سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 141

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 142گر کام دل از زمانه تصویر کنی

سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 142

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 143ای کودک لشکری که لشکر شکنی

سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 143

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 144ای مایهٔ درمان نفسی ننشینی

سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 144

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 145گر دشمن من به دوستی بگزینی

سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 145

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 146گر دولت و بخت باشد و روزبهی

سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ 146

آڈیو

2 اشعار

نظمیں

رباعی شمارهٔ 101–آن دوست که دیدنش بیاراید چشم

رباعی شمارهٔ 102–آن رفته که بود دل بدو مشغولم

رباعی شمارهٔ 103–میندیش که سست عهد و بدپیمانم

رباعی شمارهٔ 104–من بندهٔ بالای تو شمشاد‌تنم

رباعی شمارهٔ 105–هر گه که نظر بر گل رویت فکنم

رباعی شمارهٔ 106–آرام دل خویش نجویم چه کنم؟

رباعی شمارهٔ 107–گفتم که دگر چشم به دلبر نکنم

رباعی شمارهٔ 108–من بی تو سکون نگیرم و خو نکنم

رباعی شمارهٔ 109–خیزم قد و بالای چو حورش بینم

رباعی شمارهٔ 110–می‌آیی و لطف و کرمت می‌بینم

رباعی شمارهٔ 111–چون می‌کشد آن طیرهٔ خورشید و مهم

رباعی شمارهٔ 112–من با دگری دست به پیمان ندهم

رباعی شمارهٔ 113–ما حاصل عمری به دمی بفروشیم

رباعی شمارهٔ 114–بگذشت بر آب چشم همچون جویم

رباعی شمارهٔ 115–یاران به سماع نای و نی جامه‌دران

رباعی شمارهٔ 116–یرلیغ ده ای خسرو خوبان جهان

رباعی شمارهٔ 117–من خاک درش به دیده خواهم رُفتن

رباعی شمارهٔ 118–مه را ز فلک به طرف بام آوردن

رباعی شمارهٔ 119–در دیده به جای سرمه سوزن دیدن

رباعی شمارهٔ 120–ای دوست گرفته بر سر ما دشمن

رباعی شمارهٔ 121–ای دست تو آتش زده در خرمن من

رباعی شمارهٔ 122–آن لطف که در شمایل اوست ببین

رباعی شمارهٔ 123–چون جاه و جلال و حسن و رنگ آمد و بو

رباعی شمارهٔ 124–یک روز به اتفاق صحرا من و تو

رباعی شمارهٔ 125–ما را نه ترنج از تو مرادست نه به

رباعی شمارهٔ 126–نه سرو توان گفت و نه خورشید و نه ماه

رباعی شمارهٔ 127–ای کاش نکردمی نگاه از دیده

رباعی شمارهٔ 128–ای بی‌رخ تو چو لاله‌زارم دیده

رباعی شمارهٔ 129–ای مطرب ازان حریف پیغامی ده

رباعی شمارهٔ 130–ای راهروان را گذر از کوی تو نه

رباعی شمارهٔ 131–هرگز بود آدمی بدین زیبایی؟

رباعی شمارهٔ 132–گیرم که به فتوای خردمندی و رای

رباعی شمارهٔ 133–کی دانستم که بیخطا برگردی؟

رباعی شمارهٔ 134–ای کاش که مردم آن صنم دیدندی

رباعی شمارهٔ 135–گفتم بکنم توبه ز صاحبنظری

رباعی شمارهٔ 136–هر روز به شیوه‌ای و لطفی دگری

رباعی شمارهٔ 137–ای بلبل خوش سخن چه شیرین نفسی

رباعی شمارهٔ 138–ای پیش تو لعبتان چینی حبشی

رباعی شمارهٔ 139–ماها همه شیرینی و لطف و نمکی

رباعی شمارهٔ 140–کردیم بسی جام لبالب خالی

رباعی شمارهٔ 141–در وهم نیاید که چه شیرین‌دهنی

رباعی شمارهٔ 142–گر کام دل از زمانه تصویر کنی

رباعی شمارهٔ 143–ای کودک لشکری که لشکر شکنی

رباعی شمارهٔ 144–ای مایهٔ درمان نفسی ننشینی

رباعی شمارهٔ 145–گر دشمن من به دوستی بگزینی

رباعی شمارهٔ 146–گر دولت و بخت باشد و روزبهی

رباعیات

نظمیں

رباعی شمارهٔ 101–آن دوست که دیدنش بیاراید چشم

رباعی شمارهٔ 102–آن رفته که بود دل بدو مشغولم

رباعی شمارهٔ 103–میندیش که سست عهد و بدپیمانم

رباعی شمارهٔ 104–من بندهٔ بالای تو شمشاد‌تنم

رباعی شمارهٔ 105–هر گه که نظر بر گل رویت فکنم

رباعی شمارهٔ 106–آرام دل خویش نجویم چه کنم؟

رباعی شمارهٔ 107–گفتم که دگر چشم به دلبر نکنم

رباعی شمارهٔ 108–من بی تو سکون نگیرم و خو نکنم

رباعی شمارهٔ 109–خیزم قد و بالای چو حورش بینم

رباعی شمارهٔ 110–می‌آیی و لطف و کرمت می‌بینم

رباعی شمارهٔ 111–چون می‌کشد آن طیرهٔ خورشید و مهم

رباعی شمارهٔ 112–من با دگری دست به پیمان ندهم

رباعی شمارهٔ 113–ما حاصل عمری به دمی بفروشیم

رباعی شمارهٔ 114–بگذشت بر آب چشم همچون جویم

رباعی شمارهٔ 115–یاران به سماع نای و نی جامه‌دران

رباعی شمارهٔ 116–یرلیغ ده ای خسرو خوبان جهان

رباعی شمارهٔ 117–من خاک درش به دیده خواهم رُفتن

رباعی شمارهٔ 118–مه را ز فلک به طرف بام آوردن

رباعی شمارهٔ 119–در دیده به جای سرمه سوزن دیدن

رباعی شمارهٔ 120–ای دوست گرفته بر سر ما دشمن

رباعی شمارهٔ 121–ای دست تو آتش زده در خرمن من

رباعی شمارهٔ 122–آن لطف که در شمایل اوست ببین

رباعی شمارهٔ 123–چون جاه و جلال و حسن و رنگ آمد و بو

رباعی شمارهٔ 124–یک روز به اتفاق صحرا من و تو

رباعی شمارهٔ 125–ما را نه ترنج از تو مرادست نه به

رباعی شمارهٔ 126–نه سرو توان گفت و نه خورشید و نه ماه

رباعی شمارهٔ 127–ای کاش نکردمی نگاه از دیده

رباعی شمارهٔ 128–ای بی‌رخ تو چو لاله‌زارم دیده

رباعی شمارهٔ 129–ای مطرب ازان حریف پیغامی ده

رباعی شمارهٔ 130–ای راهروان را گذر از کوی تو نه

رباعی شمارهٔ 101آن دوست که دیدنش بیاراید چشم

رباعی شمارهٔ 102آن رفته که بود دل بدو مشغولم

رباعی شمارهٔ 103میندیش که سست عهد و بدپیمانم

رباعی شمارهٔ 104من بندهٔ بالای تو شمشاد‌تنم

رباعی شمارهٔ 105هر گه که نظر بر گل رویت فکنم

رباعی شمارهٔ 106آرام دل خویش نجویم چه کنم؟

رباعی شمارهٔ 107گفتم که دگر چشم به دلبر نکنم

رباعی شمارهٔ 108من بی تو سکون نگیرم و خو نکنم

رباعی شمارهٔ 109خیزم قد و بالای چو حورش بینم

رباعی شمارهٔ 110می‌آیی و لطف و کرمت می‌بینم

رباعی شمارهٔ 111چون می‌کشد آن طیرهٔ خورشید و مهم

رباعی شمارهٔ 112من با دگری دست به پیمان ندهم

رباعی شمارهٔ 113ما حاصل عمری به دمی بفروشیم

رباعی شمارهٔ 114بگذشت بر آب چشم همچون جویم

رباعی شمارهٔ 115یاران به سماع نای و نی جامه‌دران

رباعی شمارهٔ 116یرلیغ ده ای خسرو خوبان جهان

رباعی شمارهٔ 117من خاک درش به دیده خواهم رُفتن

رباعی شمارهٔ 118مه را ز فلک به طرف بام آوردن

رباعی شمارهٔ 119در دیده به جای سرمه سوزن دیدن

رباعی شمارهٔ 120ای دوست گرفته بر سر ما دشمن

رباعی شمارهٔ 121ای دست تو آتش زده در خرمن من

رباعی شمارهٔ 122آن لطف که در شمایل اوست ببین

رباعی شمارهٔ 123چون جاه و جلال و حسن و رنگ آمد و بو

رباعی شمارهٔ 124یک روز به اتفاق صحرا من و تو

رباعی شمارهٔ 125ما را نه ترنج از تو مرادست نه به

رباعی شمارهٔ 126نه سرو توان گفت و نه خورشید و نه ماه

رباعی شمارهٔ 127ای کاش نکردمی نگاه از دیده

رباعی شمارهٔ 128ای بی‌رخ تو چو لاله‌زارم دیده

رباعی شمارهٔ 129ای مطرب ازان حریف پیغامی ده

رباعی شمارهٔ 130ای راهروان را گذر از کوی تو نه

رباعی شمارهٔ 131هرگز بود آدمی بدین زیبایی؟

رباعی شمارهٔ 132گیرم که به فتوای خردمندی و رای

رباعی شمارهٔ 133کی دانستم که بیخطا برگردی؟

رباعی شمارهٔ 134ای کاش که مردم آن صنم دیدندی

رباعی شمارهٔ 135گفتم بکنم توبه ز صاحبنظری

رباعی شمارهٔ 136هر روز به شیوه‌ای و لطفی دگری

رباعی شمارهٔ 137ای بلبل خوش سخن چه شیرین نفسی

رباعی شمارهٔ 138ای پیش تو لعبتان چینی حبشی

رباعی شمارهٔ 139ماها همه شیرینی و لطف و نمکی

رباعی شمارهٔ 140کردیم بسی جام لبالب خالی

رباعی شمارهٔ 141در وهم نیاید که چه شیرین‌دهنی

رباعی شمارهٔ 142گر کام دل از زمانه تصویر کنی

رباعی شمارهٔ 143ای کودک لشکری که لشکر شکنی

رباعی شمارهٔ 144ای مایهٔ درمان نفسی ننشینی

رباعی شمارهٔ 145گر دشمن من به دوستی بگزینی

رباعی شمارهٔ 146گر دولت و بخت باشد و روزبهی

رباعی شمارهٔ 101آن دوست که دیدنش بیاراید چشم

رباعی شمارهٔ 102آن رفته که بود دل بدو مشغولم

رباعی شمارهٔ 103میندیش که سست عهد و بدپیمانم

رباعی شمارهٔ 104من بندهٔ بالای تو شمشاد‌تنم

رباعی شمارهٔ 105هر گه که نظر بر گل رویت فکنم

رباعی شمارهٔ 106آرام دل خویش نجویم چه کنم؟

رباعی شمارهٔ 107گفتم که دگر چشم به دلبر نکنم

رباعی شمارهٔ 108من بی تو سکون نگیرم و خو نکنم

رباعی شمارهٔ 109خیزم قد و بالای چو حورش بینم

رباعی شمارهٔ 110می‌آیی و لطف و کرمت می‌بینم

رباعی شمارهٔ 111چون می‌کشد آن طیرهٔ خورشید و مهم

رباعی شمارهٔ 112من با دگری دست به پیمان ندهم

رباعی شمارهٔ 113ما حاصل عمری به دمی بفروشیم

رباعی شمارهٔ 114بگذشت بر آب چشم همچون جویم

رباعی شمارهٔ 115یاران به سماع نای و نی جامه‌دران

رباعی شمارهٔ 116یرلیغ ده ای خسرو خوبان جهان

رباعی شمارهٔ 117من خاک درش به دیده خواهم رُفتن

رباعی شمارهٔ 118مه را ز فلک به طرف بام آوردن

رباعی شمارهٔ 119در دیده به جای سرمه سوزن دیدن

رباعی شمارهٔ 120ای دوست گرفته بر سر ما دشمن

رباعی شمارهٔ 121ای دست تو آتش زده در خرمن من

رباعی شمارهٔ 122آن لطف که در شمایل اوست ببین

رباعی شمارهٔ 123چون جاه و جلال و حسن و رنگ آمد و بو

رباعی شمارهٔ 124یک روز به اتفاق صحرا من و تو

رباعی شمارهٔ 125ما را نه ترنج از تو مرادست نه به

رباعی شمارهٔ 126نه سرو توان گفت و نه خورشید و نه ماه

رباعی شمارهٔ 127ای کاش نکردمی نگاه از دیده

رباعی شمارهٔ 128ای بی‌رخ تو چو لاله‌زارم دیده

رباعی شمارهٔ 129ای مطرب ازان حریف پیغامی ده

رباعی شمارهٔ 130ای راهروان را گذر از کوی تو نه

رباعی شمارهٔ 131هرگز بود آدمی بدین زیبایی؟

رباعی شمارهٔ 132گیرم که به فتوای خردمندی و رای

رباعی شمارهٔ 133کی دانستم که بیخطا برگردی؟

رباعی شمارهٔ 134ای کاش که مردم آن صنم دیدندی