وزنِ فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف) میں بیدل دهلوی کی کتاب غزلیات

غزل شمارهٔ 572الفت دل عمرها شد دست وپایم بسته است

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 572

11 اشعار

غزل شمارهٔ 583در گلستانی‌که‌گرد عجز ما افتاده است

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 583

12 اشعار

غزل شمارهٔ 590هم در ایجاد شکستی به دلم پا زده است

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 590

11 اشعار

غزل شمارهٔ 591موج هرجا، در جمعیت‌گوهر زده است

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 591

16 اشعار

غزل شمارهٔ 608ای که دنیا و جلالش دیده‌ای خمیازه است

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 608

11 اشعار

غزل شمارهٔ 699همچو شبنم ادب آیینه زدودن بوده‌ست

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 699

12 اشعار

غزل شمارهٔ 700ادب اظهارم و با وصل توام‌کاری هست

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 700

12 اشعار

غزل شمارهٔ 701تا ز جنس تب وتاب نفس آثاری هست

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 701

14 اشعار

غزل شمارهٔ 702بی‌توام جای نگه جنبش مژگانی هست

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 702

13 اشعار

غزل شمارهٔ 765خلق را بر سرهر لقمه ز بس سرشکنی‌ست

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 765

10 اشعار

غزل شمارهٔ 767جای آرام به وحشتکدهٔ عالم نیست

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 767

11 اشعار

غزل شمارهٔ 768دیده‌ای راکه به نظاره دل محرم نیست

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 768

11 اشعار

غزل شمارهٔ 769عزت ‌و خواری دهر آن همه دور از هم نیست

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 769

13 اشعار

غزل شمارهٔ 796از ره و منزل تحقیق اگر دوری نیست

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 796

15 اشعار

غزل شمارهٔ 806نیشی تا علم همت عنقا برداشت

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 806

13 اشعار

غزل شمارهٔ 812سعی‌جاه آرزوی خاک شدن در سر دا‌شت

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 812

15 اشعار

غزل شمارهٔ 825شب‌که طاووس مرا شوق تو بال‌افشان داشت

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 825

10 اشعار

غزل شمارهٔ 828زندگانی‌ست‌ که جز مرگ سرانجام نداشت

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 828

11 اشعار

غزل شمارهٔ 830چه سحر بود که دوشم دل آرزوی تو داشت

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 830

12 اشعار

غزل شمارهٔ 832گر جنونم هوس قطع منازل می‌داشت

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 832

10 اشعار

غزل شمارهٔ 833تو ازآن خلوت یکتا چه خبر خواهی داشت

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 833

8 اشعار

غزل شمارهٔ 844همت ‌از هر دو جهان ‌جست ‌و ز دل در نگذشت

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 844

11 اشعار

غزل شمارهٔ 868ای ظفر شیفتهٔ همت نصرت فالت

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 868

10 اشعار

غزل شمارهٔ 885نتوان برد زآینهٔ ما رنگ حدوث

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 885

10 اشعار

غزل شمارهٔ 913یأس‌فرسای تغافل دل ناشاد مباد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 913

13 اشعار

غزل شمارهٔ 935حسرتی در دل از آن لاله قبا می‌پیچد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 935

10 اشعار

غزل شمارهٔ 936به سرم شور تمنای تو تا می‌پیچد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 936

12 اشعار

غزل شمارهٔ 941هرچه آنجاست چو آنجا روی‌اینجاگردد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 941

11 اشعار

غزل شمارهٔ 959باز بی‌تابی‌ام احرام چه در می‌بندد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 959

12 اشعار

غزل شمارهٔ 974حرصت آن نیست‌ که مرگش‌ ز هوس وادارد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 974

12 اشعار

غزل شمارهٔ 978نوبهار است و جهان سیر چمنها دارد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 978

12 اشعار

غزل شمارهٔ 981بر طمع‌، طبع خسیسی‌ که تفاخر دارد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 981

11 اشعار

غزل شمارهٔ 994بی‌نمک از نمک غیر توهم دارد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 994

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1008کام دل از لب خاموش گرفتن دارد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1008

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1057احتیاجی که سر مرد به خم می‌آرد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1057

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1072عرق‌آلوده جمالی ز نظر می‌گذرد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1072

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1073زین گلستان که گلش رنگ ندامت دارد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1073

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1077باکه‌گویم چه قیامت به سرم می‌گذرد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1077

15 اشعار

غزل شمارهٔ 1080داغ بودم‌که چه خواهم به غمت انشا کرد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1080

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1087از تغافل‌زدنی ترک سبب باید کرد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1087

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1088پیش ارباب حسب ترک نسب باید کرد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1088

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1095اینقدر اشک به دیدارکه حیران گل کرد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1095

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1097عجز طاقت به‌ گرفتاری غم شادم‌ کرد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1097

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1121دل به خرسندی اگر ترک هوس می‌گیرد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1121

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1133آنکه ما را به جفا سوخته یا می‌سوزد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1133

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1134دل مپرسید چرا سوخته یا می‌سوزد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1134

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1142نشئه دودی است‌ که از آتش می می‌خیزد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1142

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1150باز اشکم به خیالت چه فسون می‌ریزد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1150

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1157کیست‌ کز جهد به آن انجمن ناز رسد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1157

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1160تا ز عبرت سر مژگان به خمیدن نرسد

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1160

11 اشعار

وزنِ فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف) میں بیدل دهلوی کی کتاب غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 572–الفت دل عمرها شد دست وپایم بسته است

غزل شمارهٔ 583–در گلستانی‌که‌گرد عجز ما افتاده است

غزل شمارهٔ 590–هم در ایجاد شکستی به دلم پا زده است

غزل شمارهٔ 591–موج هرجا، در جمعیت‌گوهر زده است

غزل شمارهٔ 608–ای که دنیا و جلالش دیده‌ای خمیازه است

غزل شمارهٔ 699–همچو شبنم ادب آیینه زدودن بوده‌ست

غزل شمارهٔ 700–ادب اظهارم و با وصل توام‌کاری هست

غزل شمارهٔ 701–تا ز جنس تب وتاب نفس آثاری هست

غزل شمارهٔ 702–بی‌توام جای نگه جنبش مژگانی هست

غزل شمارهٔ 765–خلق را بر سرهر لقمه ز بس سرشکنی‌ست

غزل شمارهٔ 767–جای آرام به وحشتکدهٔ عالم نیست

غزل شمارهٔ 768–دیده‌ای راکه به نظاره دل محرم نیست

غزل شمارهٔ 769–عزت ‌و خواری دهر آن همه دور از هم نیست

غزل شمارهٔ 796–از ره و منزل تحقیق اگر دوری نیست

غزل شمارهٔ 806–نیشی تا علم همت عنقا برداشت

غزل شمارهٔ 812–سعی‌جاه آرزوی خاک شدن در سر دا‌شت

غزل شمارهٔ 825–شب‌که طاووس مرا شوق تو بال‌افشان داشت

غزل شمارهٔ 828–زندگانی‌ست‌ که جز مرگ سرانجام نداشت

غزل شمارهٔ 830–چه سحر بود که دوشم دل آرزوی تو داشت

غزل شمارهٔ 832–گر جنونم هوس قطع منازل می‌داشت

غزل شمارهٔ 833–تو ازآن خلوت یکتا چه خبر خواهی داشت

غزل شمارهٔ 844–همت ‌از هر دو جهان ‌جست ‌و ز دل در نگذشت

غزل شمارهٔ 868–ای ظفر شیفتهٔ همت نصرت فالت

غزل شمارهٔ 885–نتوان برد زآینهٔ ما رنگ حدوث

غزل شمارهٔ 913–یأس‌فرسای تغافل دل ناشاد مباد

غزل شمارهٔ 935–حسرتی در دل از آن لاله قبا می‌پیچد

غزل شمارهٔ 936–به سرم شور تمنای تو تا می‌پیچد

غزل شمارهٔ 941–هرچه آنجاست چو آنجا روی‌اینجاگردد

غزل شمارهٔ 959–باز بی‌تابی‌ام احرام چه در می‌بندد

غزل شمارهٔ 974–حرصت آن نیست‌ که مرگش‌ ز هوس وادارد

غزل شمارهٔ 978–نوبهار است و جهان سیر چمنها دارد

غزل شمارهٔ 981–بر طمع‌، طبع خسیسی‌ که تفاخر دارد

غزل شمارهٔ 994–بی‌نمک از نمک غیر توهم دارد

غزل شمارهٔ 1008–کام دل از لب خاموش گرفتن دارد

غزل شمارهٔ 1057–احتیاجی که سر مرد به خم می‌آرد

غزل شمارهٔ 1072–عرق‌آلوده جمالی ز نظر می‌گذرد

غزل شمارهٔ 1073–زین گلستان که گلش رنگ ندامت دارد

غزل شمارهٔ 1077–باکه‌گویم چه قیامت به سرم می‌گذرد

غزل شمارهٔ 1080–داغ بودم‌که چه خواهم به غمت انشا کرد

غزل شمارهٔ 1087–از تغافل‌زدنی ترک سبب باید کرد

غزل شمارهٔ 1088–پیش ارباب حسب ترک نسب باید کرد

غزل شمارهٔ 1095–اینقدر اشک به دیدارکه حیران گل کرد

غزل شمارهٔ 1097–عجز طاقت به‌ گرفتاری غم شادم‌ کرد

غزل شمارهٔ 1121–دل به خرسندی اگر ترک هوس می‌گیرد

غزل شمارهٔ 1133–آنکه ما را به جفا سوخته یا می‌سوزد

غزل شمارهٔ 1134–دل مپرسید چرا سوخته یا می‌سوزد

غزل شمارهٔ 1142–نشئه دودی است‌ که از آتش می می‌خیزد

غزل شمارهٔ 1150–باز اشکم به خیالت چه فسون می‌ریزد

غزل شمارهٔ 1157–کیست‌ کز جهد به آن انجمن ناز رسد

غزل شمارهٔ 1160–تا ز عبرت سر مژگان به خمیدن نرسد

وزنِ فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف) میں بیدل دهلوی کی کتاب غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 572–الفت دل عمرها شد دست وپایم بسته است

غزل شمارهٔ 583–در گلستانی‌که‌گرد عجز ما افتاده است

غزل شمارهٔ 590–هم در ایجاد شکستی به دلم پا زده است

غزل شمارهٔ 591–موج هرجا، در جمعیت‌گوهر زده است

غزل شمارهٔ 608–ای که دنیا و جلالش دیده‌ای خمیازه است

غزل شمارهٔ 699–همچو شبنم ادب آیینه زدودن بوده‌ست

غزل شمارهٔ 700–ادب اظهارم و با وصل توام‌کاری هست

غزل شمارهٔ 701–تا ز جنس تب وتاب نفس آثاری هست

غزل شمارهٔ 702–بی‌توام جای نگه جنبش مژگانی هست

غزل شمارهٔ 765–خلق را بر سرهر لقمه ز بس سرشکنی‌ست

غزل شمارهٔ 767–جای آرام به وحشتکدهٔ عالم نیست

غزل شمارهٔ 768–دیده‌ای راکه به نظاره دل محرم نیست

غزل شمارهٔ 769–عزت ‌و خواری دهر آن همه دور از هم نیست

غزل شمارهٔ 796–از ره و منزل تحقیق اگر دوری نیست

غزل شمارهٔ 806–نیشی تا علم همت عنقا برداشت

غزل شمارهٔ 812–سعی‌جاه آرزوی خاک شدن در سر دا‌شت

غزل شمارهٔ 825–شب‌که طاووس مرا شوق تو بال‌افشان داشت

غزل شمارهٔ 828–زندگانی‌ست‌ که جز مرگ سرانجام نداشت

غزل شمارهٔ 830–چه سحر بود که دوشم دل آرزوی تو داشت

غزل شمارهٔ 832–گر جنونم هوس قطع منازل می‌داشت

غزل شمارهٔ 833–تو ازآن خلوت یکتا چه خبر خواهی داشت

غزل شمارهٔ 844–همت ‌از هر دو جهان ‌جست ‌و ز دل در نگذشت

غزل شمارهٔ 868–ای ظفر شیفتهٔ همت نصرت فالت

غزل شمارهٔ 885–نتوان برد زآینهٔ ما رنگ حدوث

غزل شمارهٔ 913–یأس‌فرسای تغافل دل ناشاد مباد

غزل شمارهٔ 935–حسرتی در دل از آن لاله قبا می‌پیچد

غزل شمارهٔ 572الفت دل عمرها شد دست وپایم بسته است

غزل شمارهٔ 583در گلستانی‌که‌گرد عجز ما افتاده است

غزل شمارهٔ 590هم در ایجاد شکستی به دلم پا زده است

غزل شمارهٔ 591موج هرجا، در جمعیت‌گوهر زده است

غزل شمارهٔ 608ای که دنیا و جلالش دیده‌ای خمیازه است

غزل شمارهٔ 699همچو شبنم ادب آیینه زدودن بوده‌ست

غزل شمارهٔ 700ادب اظهارم و با وصل توام‌کاری هست

غزل شمارهٔ 701تا ز جنس تب وتاب نفس آثاری هست

غزل شمارهٔ 702بی‌توام جای نگه جنبش مژگانی هست

غزل شمارهٔ 765خلق را بر سرهر لقمه ز بس سرشکنی‌ست

غزل شمارهٔ 767جای آرام به وحشتکدهٔ عالم نیست

غزل شمارهٔ 768دیده‌ای راکه به نظاره دل محرم نیست

غزل شمارهٔ 769عزت ‌و خواری دهر آن همه دور از هم نیست

غزل شمارهٔ 796از ره و منزل تحقیق اگر دوری نیست

غزل شمارهٔ 806نیشی تا علم همت عنقا برداشت

غزل شمارهٔ 812سعی‌جاه آرزوی خاک شدن در سر دا‌شت

غزل شمارهٔ 825شب‌که طاووس مرا شوق تو بال‌افشان داشت

غزل شمارهٔ 828زندگانی‌ست‌ که جز مرگ سرانجام نداشت

غزل شمارهٔ 830چه سحر بود که دوشم دل آرزوی تو داشت

غزل شمارهٔ 832گر جنونم هوس قطع منازل می‌داشت

غزل شمارهٔ 833تو ازآن خلوت یکتا چه خبر خواهی داشت

غزل شمارهٔ 844همت ‌از هر دو جهان ‌جست ‌و ز دل در نگذشت

غزل شمارهٔ 868ای ظفر شیفتهٔ همت نصرت فالت

غزل شمارهٔ 885نتوان برد زآینهٔ ما رنگ حدوث

غزل شمارهٔ 913یأس‌فرسای تغافل دل ناشاد مباد

غزل شمارهٔ 935حسرتی در دل از آن لاله قبا می‌پیچد

غزل شمارهٔ 936به سرم شور تمنای تو تا می‌پیچد

غزل شمارهٔ 941هرچه آنجاست چو آنجا روی‌اینجاگردد

غزل شمارهٔ 959باز بی‌تابی‌ام احرام چه در می‌بندد

غزل شمارهٔ 974حرصت آن نیست‌ که مرگش‌ ز هوس وادارد

غزل شمارهٔ 978نوبهار است و جهان سیر چمنها دارد

غزل شمارهٔ 981بر طمع‌، طبع خسیسی‌ که تفاخر دارد

غزل شمارهٔ 994بی‌نمک از نمک غیر توهم دارد

غزل شمارهٔ 1008کام دل از لب خاموش گرفتن دارد

غزل شمارهٔ 1057احتیاجی که سر مرد به خم می‌آرد

غزل شمارهٔ 1072عرق‌آلوده جمالی ز نظر می‌گذرد

غزل شمارهٔ 1073زین گلستان که گلش رنگ ندامت دارد

غزل شمارهٔ 1077باکه‌گویم چه قیامت به سرم می‌گذرد

غزل شمارهٔ 1080داغ بودم‌که چه خواهم به غمت انشا کرد

غزل شمارهٔ 1087از تغافل‌زدنی ترک سبب باید کرد

غزل شمارهٔ 1088پیش ارباب حسب ترک نسب باید کرد

غزل شمارهٔ 1095اینقدر اشک به دیدارکه حیران گل کرد

غزل شمارهٔ 1097عجز طاقت به‌ گرفتاری غم شادم‌ کرد

غزل شمارهٔ 1121دل به خرسندی اگر ترک هوس می‌گیرد

غزل شمارهٔ 1133آنکه ما را به جفا سوخته یا می‌سوزد

غزل شمارهٔ 1134دل مپرسید چرا سوخته یا می‌سوزد

غزل شمارهٔ 1142نشئه دودی است‌ که از آتش می می‌خیزد

غزل شمارهٔ 1150باز اشکم به خیالت چه فسون می‌ریزد

غزل شمارهٔ 1157کیست‌ کز جهد به آن انجمن ناز رسد

غزل شمارهٔ 1160تا ز عبرت سر مژگان به خمیدن نرسد

غزل شمارهٔ 572الفت دل عمرها شد دست وپایم بسته است

غزل شمارهٔ 583در گلستانی‌که‌گرد عجز ما افتاده است

غزل شمارهٔ 590هم در ایجاد شکستی به دلم پا زده است

غزل شمارهٔ 591موج هرجا، در جمعیت‌گوهر زده است

غزل شمارهٔ 608ای که دنیا و جلالش دیده‌ای خمیازه است

غزل شمارهٔ 699همچو شبنم ادب آیینه زدودن بوده‌ست

غزل شمارهٔ 700ادب اظهارم و با وصل توام‌کاری هست

غزل شمارهٔ 701تا ز جنس تب وتاب نفس آثاری هست

غزل شمارهٔ 702بی‌توام جای نگه جنبش مژگانی هست

غزل شمارهٔ 765خلق را بر سرهر لقمه ز بس سرشکنی‌ست

غزل شمارهٔ 767جای آرام به وحشتکدهٔ عالم نیست

غزل شمارهٔ 768دیده‌ای راکه به نظاره دل محرم نیست

غزل شمارهٔ 769عزت ‌و خواری دهر آن همه دور از هم نیست

غزل شمارهٔ 796از ره و منزل تحقیق اگر دوری نیست

غزل شمارهٔ 806نیشی تا علم همت عنقا برداشت

غزل شمارهٔ 812سعی‌جاه آرزوی خاک شدن در سر دا‌شت

غزل شمارهٔ 825شب‌که طاووس مرا شوق تو بال‌افشان داشت

غزل شمارهٔ 828زندگانی‌ست‌ که جز مرگ سرانجام نداشت

غزل شمارهٔ 830چه سحر بود که دوشم دل آرزوی تو داشت

غزل شمارهٔ 832گر جنونم هوس قطع منازل می‌داشت

غزل شمارهٔ 833تو ازآن خلوت یکتا چه خبر خواهی داشت

غزل شمارهٔ 844همت ‌از هر دو جهان ‌جست ‌و ز دل در نگذشت

غزل شمارهٔ 868ای ظفر شیفتهٔ همت نصرت فالت

غزل شمارهٔ 885نتوان برد زآینهٔ ما رنگ حدوث

غزل شمارهٔ 913یأس‌فرسای تغافل دل ناشاد مباد

غزل شمارهٔ 935حسرتی در دل از آن لاله قبا می‌پیچد

غزل شمارهٔ 936به سرم شور تمنای تو تا می‌پیچد

غزل شمارهٔ 941هرچه آنجاست چو آنجا روی‌اینجاگردد

غزل شمارهٔ 959باز بی‌تابی‌ام احرام چه در می‌بندد

غزل شمارهٔ 974حرصت آن نیست‌ که مرگش‌ ز هوس وادارد