وزنِ فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 1138خلق، دشوار جهان را بر من آسان کرده است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1138

16 اشعار

غزل شمارهٔ 1139تا که را قسمت شهید سنگ طفلان کرده است؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1139

6 اشعار

غزل شمارهٔ 1140نه همین سرگشته ما را دور گردون کرده است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1140

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1141جلوه هر جا یار با پای نگارین کرده است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1141

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1142خضر را گر سبز آب زندگانی کرده است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1142

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1143کوته اندیشی که طاعات ریایی کرده است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1143

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1144کاو کاو منکران می آرد از چشمش برون

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1144

آڈیو

13 اشعار

غزل شمارهٔ 1145بوسه از لعلت قدح در چشمه کوثر زده است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1145

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1146از عرق تا چهره گلرنگ جانان تر شده است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1146

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1147از خط شبرنگ حسن یار صد چندان شده است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1147

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1148بر من از پیری سرای عاریت زندان شده است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1148

16 اشعار

غزل شمارهٔ 1149شکر ما کوته زبان از کثرت احسان شده است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1149

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1150از شکوه عشق، میدان تنگ بر هامون شده است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1150

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1153از جوانی داغ ها بر سینه ما مانده است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1153

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1154مردمی در طینت اهل جهان کم مانده است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1154

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1155سرکشی از قامت آن دلربا زیبنده است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1155

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1156خاکساری از بزرگان جهان زیبنده است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1156

15 اشعار

غزل شمارهٔ 1157آن که ما سرگشته اوییم در دل بوده است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1157

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1158تنگ خلقی شعله دوزخ سرشتی بوده است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1158

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1159هر غباری گرده چابک سواری بوده است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1159

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1160اشک ریز از مالش چرخ دغا آسوده است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1160

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1161آسمان از شور دلهای کباب آسوده است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1161

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1162از کواکب آسمان روی حجاب آلوده است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1162

13 اشعار

غزل شمارهٔ 1163دوستی های جهان با ریو و رنگ آلوده است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1163

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1164من نمی گویم ز گلزارت کسی گل چیده است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1164

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1165مهربانی از میان خلق دامن چیده است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1165

آڈیو

16 اشعار

غزل شمارهٔ 1166در بهشت است آن که چشمش از جهان پوشیده است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1166

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1167آن که بزم می پرستان را پریشان چیده است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1167

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1168عطر آن گل پیرهن تا در هوا پیچیده است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1168

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1169هر که چون جوهر ز تیغ یار سر پیچیده است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1169

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1170شوکت حسن تو بلبل را زبان پیچیده است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1170

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1171چهره اش خندان و خط مشکبو پیچیده است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1171

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1172دل به سر رفته است تا آن نقش پا را دیده است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1172

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1173هر نظر بازی که آن لبهای خندان دیده است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1173

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1174بی قراری های جان را چشم تر پوشیده است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1174

13 اشعار

غزل شمارهٔ 1175رتبه آزادگی در بندگی پوشیده است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1175

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1176رفتن گلزار کار مردم بیکاره است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1176

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1177بحث با جاهل ، نه کارِ مردمِ فرزانه است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1177

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1178این که روزی بی تردد می رسد افسانه است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1178

13 اشعار

غزل شمارهٔ 1179بوسه گاه جان ما آخر لب پیمانه است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1179

13 اشعار

غزل شمارهٔ 1180گردش گردون به چشمم گردش پیمانه است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1180

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1181هر که غافل را نصیحت می کند دیوانه است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1181

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1182شمع را بالین پر، بال و پر پروانه است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1182

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1183شوق دل دیگر به آب تیغ مژگان تشنه است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1183

5 اشعار

غزل شمارهٔ 1184دل میان چار عنصر تن به سختی داده ای است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1184

6 اشعار

غزل شمارهٔ 1185بی غبار خط نگاهم توتیا گم کرده ای است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1185

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1186بی اجابت آه مرغ آشیان گم کرده ای است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1186

17 اشعار

غزل شمارهٔ 1187صبح از خورشید تابان دست بر دل مانده ای است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1187

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1188بی جمالت مردمک آیینه نزدوده ای است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1188

5 اشعار

غزل شمارهٔ 1189با رخ خندان او گل چهره نگشوده ای است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1189

8 اشعار

وزنِ فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 1138–خلق، دشوار جهان را بر من آسان کرده است

غزل شمارهٔ 1139–تا که را قسمت شهید سنگ طفلان کرده است؟

غزل شمارهٔ 1140–نه همین سرگشته ما را دور گردون کرده است

غزل شمارهٔ 1141–جلوه هر جا یار با پای نگارین کرده است

غزل شمارهٔ 1142–خضر را گر سبز آب زندگانی کرده است

غزل شمارهٔ 1143–کوته اندیشی که طاعات ریایی کرده است

غزل شمارهٔ 1144–کاو کاو منکران می آرد از چشمش برون

غزل شمارهٔ 1145–بوسه از لعلت قدح در چشمه کوثر زده است

غزل شمارهٔ 1146–از عرق تا چهره گلرنگ جانان تر شده است

غزل شمارهٔ 1147–از خط شبرنگ حسن یار صد چندان شده است

غزل شمارهٔ 1148–بر من از پیری سرای عاریت زندان شده است

غزل شمارهٔ 1149–شکر ما کوته زبان از کثرت احسان شده است

غزل شمارهٔ 1150–از شکوه عشق، میدان تنگ بر هامون شده است

غزل شمارهٔ 1153–از جوانی داغ ها بر سینه ما مانده است

غزل شمارهٔ 1154–مردمی در طینت اهل جهان کم مانده است

غزل شمارهٔ 1155–سرکشی از قامت آن دلربا زیبنده است

غزل شمارهٔ 1156–خاکساری از بزرگان جهان زیبنده است

غزل شمارهٔ 1157–آن که ما سرگشته اوییم در دل بوده است

غزل شمارهٔ 1158–تنگ خلقی شعله دوزخ سرشتی بوده است

غزل شمارهٔ 1159–هر غباری گرده چابک سواری بوده است

غزل شمارهٔ 1160–اشک ریز از مالش چرخ دغا آسوده است

غزل شمارهٔ 1161–آسمان از شور دلهای کباب آسوده است

غزل شمارهٔ 1162–از کواکب آسمان روی حجاب آلوده است

غزل شمارهٔ 1163–دوستی های جهان با ریو و رنگ آلوده است

غزل شمارهٔ 1164–من نمی گویم ز گلزارت کسی گل چیده است

غزل شمارهٔ 1165–مهربانی از میان خلق دامن چیده است

غزل شمارهٔ 1166–در بهشت است آن که چشمش از جهان پوشیده است

غزل شمارهٔ 1167–آن که بزم می پرستان را پریشان چیده است

غزل شمارهٔ 1168–عطر آن گل پیرهن تا در هوا پیچیده است

غزل شمارهٔ 1169–هر که چون جوهر ز تیغ یار سر پیچیده است

غزل شمارهٔ 1170–شوکت حسن تو بلبل را زبان پیچیده است

غزل شمارهٔ 1171–چهره اش خندان و خط مشکبو پیچیده است

غزل شمارهٔ 1172–دل به سر رفته است تا آن نقش پا را دیده است

غزل شمارهٔ 1173–هر نظر بازی که آن لبهای خندان دیده است

غزل شمارهٔ 1174–بی قراری های جان را چشم تر پوشیده است

غزل شمارهٔ 1175–رتبه آزادگی در بندگی پوشیده است

غزل شمارهٔ 1176–رفتن گلزار کار مردم بیکاره است

غزل شمارهٔ 1177–بحث با جاهل ، نه کارِ مردمِ فرزانه است

غزل شمارهٔ 1178–این که روزی بی تردد می رسد افسانه است

غزل شمارهٔ 1179–بوسه گاه جان ما آخر لب پیمانه است

غزل شمارهٔ 1180–گردش گردون به چشمم گردش پیمانه است

غزل شمارهٔ 1181–هر که غافل را نصیحت می کند دیوانه است

غزل شمارهٔ 1182–شمع را بالین پر، بال و پر پروانه است

غزل شمارهٔ 1183–شوق دل دیگر به آب تیغ مژگان تشنه است

غزل شمارهٔ 1184–دل میان چار عنصر تن به سختی داده ای است

غزل شمارهٔ 1185–بی غبار خط نگاهم توتیا گم کرده ای است

غزل شمارهٔ 1186–بی اجابت آه مرغ آشیان گم کرده ای است

غزل شمارهٔ 1187–صبح از خورشید تابان دست بر دل مانده ای است

غزل شمارهٔ 1188–بی جمالت مردمک آیینه نزدوده ای است

غزل شمارهٔ 1189–با رخ خندان او گل چهره نگشوده ای است

وزنِ فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 1138–خلق، دشوار جهان را بر من آسان کرده است

غزل شمارهٔ 1139–تا که را قسمت شهید سنگ طفلان کرده است؟

غزل شمارهٔ 1140–نه همین سرگشته ما را دور گردون کرده است

غزل شمارهٔ 1141–جلوه هر جا یار با پای نگارین کرده است

غزل شمارهٔ 1142–خضر را گر سبز آب زندگانی کرده است

غزل شمارهٔ 1143–کوته اندیشی که طاعات ریایی کرده است

غزل شمارهٔ 1144–کاو کاو منکران می آرد از چشمش برون

غزل شمارهٔ 1145–بوسه از لعلت قدح در چشمه کوثر زده است

غزل شمارهٔ 1146–از عرق تا چهره گلرنگ جانان تر شده است

غزل شمارهٔ 1147–از خط شبرنگ حسن یار صد چندان شده است

غزل شمارهٔ 1148–بر من از پیری سرای عاریت زندان شده است

غزل شمارهٔ 1149–شکر ما کوته زبان از کثرت احسان شده است

غزل شمارهٔ 1150–از شکوه عشق، میدان تنگ بر هامون شده است

غزل شمارهٔ 1153–از جوانی داغ ها بر سینه ما مانده است

غزل شمارهٔ 1154–مردمی در طینت اهل جهان کم مانده است

غزل شمارهٔ 1155–سرکشی از قامت آن دلربا زیبنده است

غزل شمارهٔ 1156–خاکساری از بزرگان جهان زیبنده است

غزل شمارهٔ 1157–آن که ما سرگشته اوییم در دل بوده است

غزل شمارهٔ 1158–تنگ خلقی شعله دوزخ سرشتی بوده است

غزل شمارهٔ 1159–هر غباری گرده چابک سواری بوده است

غزل شمارهٔ 1160–اشک ریز از مالش چرخ دغا آسوده است

غزل شمارهٔ 1161–آسمان از شور دلهای کباب آسوده است

غزل شمارهٔ 1162–از کواکب آسمان روی حجاب آلوده است

غزل شمارهٔ 1163–دوستی های جهان با ریو و رنگ آلوده است

غزل شمارهٔ 1164–من نمی گویم ز گلزارت کسی گل چیده است

غزل شمارهٔ 1165–مهربانی از میان خلق دامن چیده است

غزل شمارهٔ 1138خلق، دشوار جهان را بر من آسان کرده است

غزل شمارهٔ 1139تا که را قسمت شهید سنگ طفلان کرده است؟

غزل شمارهٔ 1140نه همین سرگشته ما را دور گردون کرده است

غزل شمارهٔ 1141جلوه هر جا یار با پای نگارین کرده است

غزل شمارهٔ 1142خضر را گر سبز آب زندگانی کرده است

غزل شمارهٔ 1143کوته اندیشی که طاعات ریایی کرده است

غزل شمارهٔ 1144کاو کاو منکران می آرد از چشمش برون

غزل شمارهٔ 1145بوسه از لعلت قدح در چشمه کوثر زده است

غزل شمارهٔ 1146از عرق تا چهره گلرنگ جانان تر شده است

غزل شمارهٔ 1147از خط شبرنگ حسن یار صد چندان شده است

غزل شمارهٔ 1148بر من از پیری سرای عاریت زندان شده است

غزل شمارهٔ 1149شکر ما کوته زبان از کثرت احسان شده است

غزل شمارهٔ 1150از شکوه عشق، میدان تنگ بر هامون شده است

غزل شمارهٔ 1153از جوانی داغ ها بر سینه ما مانده است

غزل شمارهٔ 1154مردمی در طینت اهل جهان کم مانده است

غزل شمارهٔ 1155سرکشی از قامت آن دلربا زیبنده است

غزل شمارهٔ 1156خاکساری از بزرگان جهان زیبنده است

غزل شمارهٔ 1157آن که ما سرگشته اوییم در دل بوده است

غزل شمارهٔ 1158تنگ خلقی شعله دوزخ سرشتی بوده است

غزل شمارهٔ 1159هر غباری گرده چابک سواری بوده است

غزل شمارهٔ 1160اشک ریز از مالش چرخ دغا آسوده است

غزل شمارهٔ 1161آسمان از شور دلهای کباب آسوده است

غزل شمارهٔ 1162از کواکب آسمان روی حجاب آلوده است

غزل شمارهٔ 1163دوستی های جهان با ریو و رنگ آلوده است

غزل شمارهٔ 1164من نمی گویم ز گلزارت کسی گل چیده است

غزل شمارهٔ 1165مهربانی از میان خلق دامن چیده است

غزل شمارهٔ 1166در بهشت است آن که چشمش از جهان پوشیده است

غزل شمارهٔ 1167آن که بزم می پرستان را پریشان چیده است

غزل شمارهٔ 1168عطر آن گل پیرهن تا در هوا پیچیده است

غزل شمارهٔ 1169هر که چون جوهر ز تیغ یار سر پیچیده است

غزل شمارهٔ 1170شوکت حسن تو بلبل را زبان پیچیده است

غزل شمارهٔ 1171چهره اش خندان و خط مشکبو پیچیده است

غزل شمارهٔ 1172دل به سر رفته است تا آن نقش پا را دیده است

غزل شمارهٔ 1173هر نظر بازی که آن لبهای خندان دیده است

غزل شمارهٔ 1174بی قراری های جان را چشم تر پوشیده است

غزل شمارهٔ 1175رتبه آزادگی در بندگی پوشیده است

غزل شمارهٔ 1176رفتن گلزار کار مردم بیکاره است

غزل شمارهٔ 1177بحث با جاهل ، نه کارِ مردمِ فرزانه است

غزل شمارهٔ 1178این که روزی بی تردد می رسد افسانه است

غزل شمارهٔ 1179بوسه گاه جان ما آخر لب پیمانه است

غزل شمارهٔ 1180گردش گردون به چشمم گردش پیمانه است

غزل شمارهٔ 1181هر که غافل را نصیحت می کند دیوانه است

غزل شمارهٔ 1182شمع را بالین پر، بال و پر پروانه است

غزل شمارهٔ 1183شوق دل دیگر به آب تیغ مژگان تشنه است

غزل شمارهٔ 1184دل میان چار عنصر تن به سختی داده ای است

غزل شمارهٔ 1185بی غبار خط نگاهم توتیا گم کرده ای است

غزل شمارهٔ 1186بی اجابت آه مرغ آشیان گم کرده ای است

غزل شمارهٔ 1187صبح از خورشید تابان دست بر دل مانده ای است

غزل شمارهٔ 1188بی جمالت مردمک آیینه نزدوده ای است

غزل شمارهٔ 1189با رخ خندان او گل چهره نگشوده ای است

غزل شمارهٔ 1138خلق، دشوار جهان را بر من آسان کرده است

غزل شمارهٔ 1139تا که را قسمت شهید سنگ طفلان کرده است؟

غزل شمارهٔ 1140نه همین سرگشته ما را دور گردون کرده است

غزل شمارهٔ 1141جلوه هر جا یار با پای نگارین کرده است

غزل شمارهٔ 1142خضر را گر سبز آب زندگانی کرده است

غزل شمارهٔ 1143کوته اندیشی که طاعات ریایی کرده است

غزل شمارهٔ 1144کاو کاو منکران می آرد از چشمش برون

غزل شمارهٔ 1145بوسه از لعلت قدح در چشمه کوثر زده است

غزل شمارهٔ 1146از عرق تا چهره گلرنگ جانان تر شده است

غزل شمارهٔ 1147از خط شبرنگ حسن یار صد چندان شده است

غزل شمارهٔ 1148بر من از پیری سرای عاریت زندان شده است

غزل شمارهٔ 1149شکر ما کوته زبان از کثرت احسان شده است

غزل شمارهٔ 1150از شکوه عشق، میدان تنگ بر هامون شده است

غزل شمارهٔ 1153از جوانی داغ ها بر سینه ما مانده است

غزل شمارهٔ 1154مردمی در طینت اهل جهان کم مانده است

غزل شمارهٔ 1155سرکشی از قامت آن دلربا زیبنده است

غزل شمارهٔ 1156خاکساری از بزرگان جهان زیبنده است

غزل شمارهٔ 1157آن که ما سرگشته اوییم در دل بوده است

غزل شمارهٔ 1158تنگ خلقی شعله دوزخ سرشتی بوده است

غزل شمارهٔ 1159هر غباری گرده چابک سواری بوده است

غزل شمارهٔ 1160اشک ریز از مالش چرخ دغا آسوده است

غزل شمارهٔ 1161آسمان از شور دلهای کباب آسوده است

غزل شمارهٔ 1162از کواکب آسمان روی حجاب آلوده است

غزل شمارهٔ 1163دوستی های جهان با ریو و رنگ آلوده است

غزل شمارهٔ 1164من نمی گویم ز گلزارت کسی گل چیده است

غزل شمارهٔ 1165مهربانی از میان خلق دامن چیده است

غزل شمارهٔ 1166در بهشت است آن که چشمش از جهان پوشیده است

غزل شمارهٔ 1167آن که بزم می پرستان را پریشان چیده است

غزل شمارهٔ 1168عطر آن گل پیرهن تا در هوا پیچیده است

غزل شمارهٔ 1169هر که چون جوهر ز تیغ یار سر پیچیده است