وزنِ مفعول فاعلاتن مفعول فاعلاتن (مضارع مثمن اخرب) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 5860مادام را ز دانه صیاد دیده ایم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5860

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5870ما داغ توبه بر دل ساغر گذاشتیم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5870

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5871ما خنده را به مردم بیغم گذاشتیم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5871

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5884ما تلخی جهان به رخ تازه می کشیم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5884

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5946چشم گشایش از خلق نبود به هیچ بابم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5946

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5947از جام بیخودی کرد ساقی خداپرستم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5947

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5948با آن که من ندارم کاری به کار مردم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5948

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5949چون چشم آبگینه، هر چند پاک بینم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5949

6 اشعار

غزل شمارهٔ 5950از باد دستی خود ما میکشان خرابیم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5950

آڈیو

14 اشعار

غزل شمارهٔ 6433یک چند خواب راحت بر خود حرام گردان

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6433

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6434اشکی که از ندامت ریزند باده خواران

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6434

17 اشعار

غزل شمارهٔ 6435دارد متاع یوسف در هر گذر صفاهان

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6435

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6436چون غنچه هر که ننشست در خار تا به گردن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6436

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6437ای قامت بلندت معراج آفریدن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6437

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6639دلگیر نیست از تن، جانهای زنگ بسته

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6639

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6640عشق اختیار دل را از دست ما گرفته

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6640

18 اشعار

غزل شمارهٔ 6641بیگانگی ز حد رفت ساقی می صفا ده

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6641

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6642آن خوش پسر برآمد از خانه می کشیده

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6642

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6643چون چنگ هر رگ من، دارد سری به ناله

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6643

6 اشعار

غزل شمارهٔ 6972گر بگذری ز هستی آرام جان بیابی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6972

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6973تا کی ز دود غلیان دل را تباه سازی؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6973

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6974افتاده کار ما را با یار شوخ و شنگی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6974

5 اشعار

غزل شمارهٔ 6975اکسیر شادمانی است خاک دیار طفلی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6975

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6976از بس که خوش عنان است سیلاب زندگانی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6976

16 اشعار

غزل شمارهٔ 6977آن را که نیست قسمت از روزی خدایی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6977

7 اشعار

وزنِ مفعول فاعلاتن مفعول فاعلاتن (مضارع مثمن اخرب) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 5860–مادام را ز دانه صیاد دیده ایم

غزل شمارهٔ 5870–ما داغ توبه بر دل ساغر گذاشتیم

غزل شمارهٔ 5871–ما خنده را به مردم بیغم گذاشتیم

غزل شمارهٔ 5884–ما تلخی جهان به رخ تازه می کشیم

غزل شمارهٔ 5946–چشم گشایش از خلق نبود به هیچ بابم

غزل شمارهٔ 5947–از جام بیخودی کرد ساقی خداپرستم

غزل شمارهٔ 5948–با آن که من ندارم کاری به کار مردم

غزل شمارهٔ 5949–چون چشم آبگینه، هر چند پاک بینم

غزل شمارهٔ 5950–از باد دستی خود ما میکشان خرابیم

غزل شمارهٔ 6433–یک چند خواب راحت بر خود حرام گردان

غزل شمارهٔ 6434–اشکی که از ندامت ریزند باده خواران

غزل شمارهٔ 6435–دارد متاع یوسف در هر گذر صفاهان

غزل شمارهٔ 6436–چون غنچه هر که ننشست در خار تا به گردن

غزل شمارهٔ 6437–ای قامت بلندت معراج آفریدن

غزل شمارهٔ 6639–دلگیر نیست از تن، جانهای زنگ بسته

غزل شمارهٔ 6640–عشق اختیار دل را از دست ما گرفته

غزل شمارهٔ 6641–بیگانگی ز حد رفت ساقی می صفا ده

غزل شمارهٔ 6642–آن خوش پسر برآمد از خانه می کشیده

غزل شمارهٔ 6643–چون چنگ هر رگ من، دارد سری به ناله

غزل شمارهٔ 6972–گر بگذری ز هستی آرام جان بیابی

غزل شمارهٔ 6973–تا کی ز دود غلیان دل را تباه سازی؟

غزل شمارهٔ 6974–افتاده کار ما را با یار شوخ و شنگی

غزل شمارهٔ 6975–اکسیر شادمانی است خاک دیار طفلی

غزل شمارهٔ 6976–از بس که خوش عنان است سیلاب زندگانی

غزل شمارهٔ 6977–آن را که نیست قسمت از روزی خدایی

وزنِ مفعول فاعلاتن مفعول فاعلاتن (مضارع مثمن اخرب) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 5860–مادام را ز دانه صیاد دیده ایم

غزل شمارهٔ 5870–ما داغ توبه بر دل ساغر گذاشتیم

غزل شمارهٔ 5871–ما خنده را به مردم بیغم گذاشتیم

غزل شمارهٔ 5884–ما تلخی جهان به رخ تازه می کشیم

غزل شمارهٔ 5946–چشم گشایش از خلق نبود به هیچ بابم

غزل شمارهٔ 5947–از جام بیخودی کرد ساقی خداپرستم

غزل شمارهٔ 5948–با آن که من ندارم کاری به کار مردم

غزل شمارهٔ 5949–چون چشم آبگینه، هر چند پاک بینم

غزل شمارهٔ 5950–از باد دستی خود ما میکشان خرابیم

غزل شمارهٔ 6433–یک چند خواب راحت بر خود حرام گردان

غزل شمارهٔ 6434–اشکی که از ندامت ریزند باده خواران

غزل شمارهٔ 6435–دارد متاع یوسف در هر گذر صفاهان

غزل شمارهٔ 6436–چون غنچه هر که ننشست در خار تا به گردن

غزل شمارهٔ 6437–ای قامت بلندت معراج آفریدن

غزل شمارهٔ 6639–دلگیر نیست از تن، جانهای زنگ بسته

غزل شمارهٔ 6640–عشق اختیار دل را از دست ما گرفته

غزل شمارهٔ 6641–بیگانگی ز حد رفت ساقی می صفا ده

غزل شمارهٔ 6642–آن خوش پسر برآمد از خانه می کشیده

غزل شمارهٔ 6643–چون چنگ هر رگ من، دارد سری به ناله

غزل شمارهٔ 6972–گر بگذری ز هستی آرام جان بیابی

غزل شمارهٔ 6973–تا کی ز دود غلیان دل را تباه سازی؟

غزل شمارهٔ 6974–افتاده کار ما را با یار شوخ و شنگی

غزل شمارهٔ 6975–اکسیر شادمانی است خاک دیار طفلی

غزل شمارهٔ 6976–از بس که خوش عنان است سیلاب زندگانی

غزل شمارهٔ 6977–آن را که نیست قسمت از روزی خدایی

غزل شمارهٔ 5860مادام را ز دانه صیاد دیده ایم

غزل شمارهٔ 5870ما داغ توبه بر دل ساغر گذاشتیم

غزل شمارهٔ 5871ما خنده را به مردم بیغم گذاشتیم

غزل شمارهٔ 5884ما تلخی جهان به رخ تازه می کشیم

غزل شمارهٔ 5946چشم گشایش از خلق نبود به هیچ بابم

غزل شمارهٔ 5947از جام بیخودی کرد ساقی خداپرستم

غزل شمارهٔ 5948با آن که من ندارم کاری به کار مردم

غزل شمارهٔ 5949چون چشم آبگینه، هر چند پاک بینم

غزل شمارهٔ 5950از باد دستی خود ما میکشان خرابیم

غزل شمارهٔ 6433یک چند خواب راحت بر خود حرام گردان

غزل شمارهٔ 6434اشکی که از ندامت ریزند باده خواران

غزل شمارهٔ 6435دارد متاع یوسف در هر گذر صفاهان

غزل شمارهٔ 6436چون غنچه هر که ننشست در خار تا به گردن

غزل شمارهٔ 6437ای قامت بلندت معراج آفریدن

غزل شمارهٔ 6639دلگیر نیست از تن، جانهای زنگ بسته

غزل شمارهٔ 6640عشق اختیار دل را از دست ما گرفته

غزل شمارهٔ 6641بیگانگی ز حد رفت ساقی می صفا ده

غزل شمارهٔ 6642آن خوش پسر برآمد از خانه می کشیده

غزل شمارهٔ 6643چون چنگ هر رگ من، دارد سری به ناله

غزل شمارهٔ 6972گر بگذری ز هستی آرام جان بیابی

غزل شمارهٔ 6973تا کی ز دود غلیان دل را تباه سازی؟

غزل شمارهٔ 6974افتاده کار ما را با یار شوخ و شنگی

غزل شمارهٔ 6975اکسیر شادمانی است خاک دیار طفلی

غزل شمارهٔ 6976از بس که خوش عنان است سیلاب زندگانی

غزل شمارهٔ 6977آن را که نیست قسمت از روزی خدایی

غزل شمارهٔ 5860مادام را ز دانه صیاد دیده ایم

غزل شمارهٔ 5870ما داغ توبه بر دل ساغر گذاشتیم

غزل شمارهٔ 5871ما خنده را به مردم بیغم گذاشتیم

غزل شمارهٔ 5884ما تلخی جهان به رخ تازه می کشیم

غزل شمارهٔ 5946چشم گشایش از خلق نبود به هیچ بابم

غزل شمارهٔ 5947از جام بیخودی کرد ساقی خداپرستم

غزل شمارهٔ 5948با آن که من ندارم کاری به کار مردم

غزل شمارهٔ 5949چون چشم آبگینه، هر چند پاک بینم

غزل شمارهٔ 5950از باد دستی خود ما میکشان خرابیم

غزل شمارهٔ 6433یک چند خواب راحت بر خود حرام گردان

غزل شمارهٔ 6434اشکی که از ندامت ریزند باده خواران

غزل شمارهٔ 6435دارد متاع یوسف در هر گذر صفاهان

غزل شمارهٔ 6436چون غنچه هر که ننشست در خار تا به گردن

غزل شمارهٔ 6437ای قامت بلندت معراج آفریدن

غزل شمارهٔ 6639دلگیر نیست از تن، جانهای زنگ بسته

غزل شمارهٔ 6640عشق اختیار دل را از دست ما گرفته

غزل شمارهٔ 6641بیگانگی ز حد رفت ساقی می صفا ده

غزل شمارهٔ 6642آن خوش پسر برآمد از خانه می کشیده

غزل شمارهٔ 6643چون چنگ هر رگ من، دارد سری به ناله

غزل شمارهٔ 6972گر بگذری ز هستی آرام جان بیابی

غزل شمارهٔ 6973تا کی ز دود غلیان دل را تباه سازی؟

غزل شمارهٔ 6974افتاده کار ما را با یار شوخ و شنگی

غزل شمارهٔ 6975اکسیر شادمانی است خاک دیار طفلی

غزل شمارهٔ 6976از بس که خوش عنان است سیلاب زندگانی

غزل شمارهٔ 6977آن را که نیست قسمت از روزی خدایی