وزنِ مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 3932جمال را نگه تلخ او جلال کند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3932

8 اشعار

غزل شمارهٔ 3933اجل چه کار به جانهای با کمال کند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3933

13 اشعار

غزل شمارهٔ 3934به هر چمن قد موزون او خرام کند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3934

13 اشعار

غزل شمارهٔ 3935نقاب چهره چو آن زلف مشکفام کند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3935

13 اشعار

غزل شمارهٔ 3936لبش به خنده دل غنچه را دونیم کن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3936

10 اشعار

غزل شمارهٔ 3937نسیم صبح به آن طره دوتا چه کند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3937

11 اشعار

غزل شمارهٔ 3938سخن به مردم افسرده دل اثر چه کند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3938

12 اشعار

غزل شمارهٔ 3939بهار و باغ به دلهای آتشین چه کند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3939

7 اشعار

غزل شمارهٔ 3940اگر به قامت رعنای او نظاره کند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3940

10 اشعار

غزل شمارهٔ 3941دماغ سوختگان را شراب تازه کند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3941

7 اشعار

غزل شمارهٔ 3942کجا مرا می گلگون دماغ تازه کند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3942

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3943کسی برون سرازین بحربیکرانه کند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3943

6 اشعار

غزل شمارهٔ 3944سپهر نیک وبد از یکدگر جدا نکند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3944

8 اشعار

غزل شمارهٔ 3945سخن طراز چرا مهر برزبان نکند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3945

8 اشعار

غزل شمارهٔ 3946خوشا کسی که به دامان خود قدم شکند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3946

10 اشعار

غزل شمارهٔ 3947مرا همیشه دل از وصل یار می شکند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3947

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3948ترانه های جهان گرچه مختلف رنگند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3948

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3949ز دل نگشت مرا آه سینه تاب بلند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3949

12 اشعار

غزل شمارهٔ 3950سپند خال لبت آتشین عذارانند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3950

7 اشعار

غزل شمارهٔ 3951نظر لباس پرستان به مال و جاه کنند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3951

5 اشعار

غزل شمارهٔ 3952خوش آن کسان که به منت نظر جلا ندهند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3952

10 اشعار

غزل شمارهٔ 3953به هر فسرده لب خشک وچشم تر ندهند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3953

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3954مکن ملاحظه ازآهم ای بهشت وجود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3954

10 اشعار

غزل شمارهٔ 3955خطی که گرد رخ او ز مشک ناب بود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3955

11 اشعار

غزل شمارهٔ 3956حقوق خدمت اگر در حساب خواهد بود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3956

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3957ترا اگر به نیاز احتیاج خواهد بود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3957

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3958مرا که بستگی قفل از کلید بود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3958

7 اشعار

غزل شمارهٔ 3959فروغ ماه محال است پایدار بود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3959

10 اشعار

غزل شمارهٔ 3960عرق به پاکی گوهر کجا چو باده بود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3960

6 اشعار

غزل شمارهٔ 3961ز خانه مست برون آن نگار آمده بود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3961

10 اشعار

غزل شمارهٔ 3962اگر چه روی من از درد زعفرانی بود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3962

11 اشعار

غزل شمارهٔ 3963اسیر جبه ودستار چند خواهی بود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3963

10 اشعار

غزل شمارهٔ 3964اگر چه دیده به خواب از صدای آب رود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3964

13 اشعار

غزل شمارهٔ 3965خوش آن که ز آتش تب شعله اثر برود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3965

8 اشعار

غزل شمارهٔ 3966به گریه نقطه خال تو از نظر نرود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3966

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3967به چاره سوز محبت ز جان برون نرود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3967

10 اشعار

غزل شمارهٔ 3968به تیغ از سر بی مغز آرزو نرود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3968

15 اشعار

غزل شمارهٔ 3969مباد اهل عمل بیخود از شراب شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3969

17 اشعار

غزل شمارهٔ 3970ز اتحاد کجا عشق کامیاب شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3970

11 اشعار

غزل شمارهٔ 3971رخ تو در دل شبها اگر سفید شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3971

14 اشعار

غزل شمارهٔ 3972کسی که کشته آن تیغ آبدار شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3972

15 اشعار

غزل شمارهٔ 3973دل فسرده ز داغ آتشین عذار شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3973

7 اشعار

غزل شمارهٔ 3974اگر کسی متوسل به چاره ساز شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3974

7 اشعار

غزل شمارهٔ 3975سری که خالی از اندیشه محال شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3975

12 اشعار

غزل شمارهٔ 3976غبار معصیت از عفو پایمال شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3976

8 اشعار

غزل شمارهٔ 3977گرسنه چشم کجا سیر از نوال شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3977

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3978سخن بجا چو بود رتبه اش زیاده شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3978

15 اشعار

غزل شمارهٔ 3979چو غنچه هر که درین گلستان گشاده شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3979

8 اشعار

غزل شمارهٔ 3980شکوه بحر ز امواج آشکاره شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3980

12 اشعار

غزل شمارهٔ 3981به چشم شوخ رگ خواب تازیانه شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3981

15 اشعار

وزنِ مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 3932–جمال را نگه تلخ او جلال کند

غزل شمارهٔ 3933–اجل چه کار به جانهای با کمال کند

غزل شمارهٔ 3934–به هر چمن قد موزون او خرام کند

غزل شمارهٔ 3935–نقاب چهره چو آن زلف مشکفام کند

غزل شمارهٔ 3936–لبش به خنده دل غنچه را دونیم کن

غزل شمارهٔ 3937–نسیم صبح به آن طره دوتا چه کند

غزل شمارهٔ 3938–سخن به مردم افسرده دل اثر چه کند

غزل شمارهٔ 3939–بهار و باغ به دلهای آتشین چه کند

غزل شمارهٔ 3940–اگر به قامت رعنای او نظاره کند

غزل شمارهٔ 3941–دماغ سوختگان را شراب تازه کند

غزل شمارهٔ 3942–کجا مرا می گلگون دماغ تازه کند

غزل شمارهٔ 3943–کسی برون سرازین بحربیکرانه کند

غزل شمارهٔ 3944–سپهر نیک وبد از یکدگر جدا نکند

غزل شمارهٔ 3945–سخن طراز چرا مهر برزبان نکند

غزل شمارهٔ 3946–خوشا کسی که به دامان خود قدم شکند

غزل شمارهٔ 3947–مرا همیشه دل از وصل یار می شکند

غزل شمارهٔ 3948–ترانه های جهان گرچه مختلف رنگند

غزل شمارهٔ 3949–ز دل نگشت مرا آه سینه تاب بلند

غزل شمارهٔ 3950–سپند خال لبت آتشین عذارانند

غزل شمارهٔ 3951–نظر لباس پرستان به مال و جاه کنند

غزل شمارهٔ 3952–خوش آن کسان که به منت نظر جلا ندهند

غزل شمارهٔ 3953–به هر فسرده لب خشک وچشم تر ندهند

غزل شمارهٔ 3954–مکن ملاحظه ازآهم ای بهشت وجود

غزل شمارهٔ 3955–خطی که گرد رخ او ز مشک ناب بود

غزل شمارهٔ 3956–حقوق خدمت اگر در حساب خواهد بود

غزل شمارهٔ 3957–ترا اگر به نیاز احتیاج خواهد بود

غزل شمارهٔ 3958–مرا که بستگی قفل از کلید بود

غزل شمارهٔ 3959–فروغ ماه محال است پایدار بود

غزل شمارهٔ 3960–عرق به پاکی گوهر کجا چو باده بود

غزل شمارهٔ 3961–ز خانه مست برون آن نگار آمده بود

غزل شمارهٔ 3962–اگر چه روی من از درد زعفرانی بود

غزل شمارهٔ 3963–اسیر جبه ودستار چند خواهی بود

غزل شمارهٔ 3964–اگر چه دیده به خواب از صدای آب رود

غزل شمارهٔ 3965–خوش آن که ز آتش تب شعله اثر برود

غزل شمارهٔ 3966–به گریه نقطه خال تو از نظر نرود

غزل شمارهٔ 3967–به چاره سوز محبت ز جان برون نرود

غزل شمارهٔ 3968–به تیغ از سر بی مغز آرزو نرود

غزل شمارهٔ 3969–مباد اهل عمل بیخود از شراب شود

غزل شمارهٔ 3970–ز اتحاد کجا عشق کامیاب شود

غزل شمارهٔ 3971–رخ تو در دل شبها اگر سفید شود

غزل شمارهٔ 3972–کسی که کشته آن تیغ آبدار شود

غزل شمارهٔ 3973–دل فسرده ز داغ آتشین عذار شود

غزل شمارهٔ 3974–اگر کسی متوسل به چاره ساز شود

غزل شمارهٔ 3975–سری که خالی از اندیشه محال شود

غزل شمارهٔ 3976–غبار معصیت از عفو پایمال شود

غزل شمارهٔ 3977–گرسنه چشم کجا سیر از نوال شود

غزل شمارهٔ 3978–سخن بجا چو بود رتبه اش زیاده شود

غزل شمارهٔ 3979–چو غنچه هر که درین گلستان گشاده شود

غزل شمارهٔ 3980–شکوه بحر ز امواج آشکاره شود

غزل شمارهٔ 3981–به چشم شوخ رگ خواب تازیانه شود

وزنِ مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 3932–جمال را نگه تلخ او جلال کند

غزل شمارهٔ 3933–اجل چه کار به جانهای با کمال کند

غزل شمارهٔ 3934–به هر چمن قد موزون او خرام کند

غزل شمارهٔ 3935–نقاب چهره چو آن زلف مشکفام کند

غزل شمارهٔ 3936–لبش به خنده دل غنچه را دونیم کن

غزل شمارهٔ 3937–نسیم صبح به آن طره دوتا چه کند

غزل شمارهٔ 3938–سخن به مردم افسرده دل اثر چه کند

غزل شمارهٔ 3939–بهار و باغ به دلهای آتشین چه کند

غزل شمارهٔ 3940–اگر به قامت رعنای او نظاره کند

غزل شمارهٔ 3941–دماغ سوختگان را شراب تازه کند

غزل شمارهٔ 3942–کجا مرا می گلگون دماغ تازه کند

غزل شمارهٔ 3943–کسی برون سرازین بحربیکرانه کند

غزل شمارهٔ 3944–سپهر نیک وبد از یکدگر جدا نکند

غزل شمارهٔ 3945–سخن طراز چرا مهر برزبان نکند

غزل شمارهٔ 3946–خوشا کسی که به دامان خود قدم شکند

غزل شمارهٔ 3947–مرا همیشه دل از وصل یار می شکند

غزل شمارهٔ 3948–ترانه های جهان گرچه مختلف رنگند

غزل شمارهٔ 3949–ز دل نگشت مرا آه سینه تاب بلند

غزل شمارهٔ 3950–سپند خال لبت آتشین عذارانند

غزل شمارهٔ 3951–نظر لباس پرستان به مال و جاه کنند

غزل شمارهٔ 3952–خوش آن کسان که به منت نظر جلا ندهند

غزل شمارهٔ 3953–به هر فسرده لب خشک وچشم تر ندهند

غزل شمارهٔ 3954–مکن ملاحظه ازآهم ای بهشت وجود

غزل شمارهٔ 3955–خطی که گرد رخ او ز مشک ناب بود

غزل شمارهٔ 3956–حقوق خدمت اگر در حساب خواهد بود

غزل شمارهٔ 3957–ترا اگر به نیاز احتیاج خواهد بود

غزل شمارهٔ 3932جمال را نگه تلخ او جلال کند

غزل شمارهٔ 3933اجل چه کار به جانهای با کمال کند

غزل شمارهٔ 3934به هر چمن قد موزون او خرام کند

غزل شمارهٔ 3935نقاب چهره چو آن زلف مشکفام کند

غزل شمارهٔ 3936لبش به خنده دل غنچه را دونیم کن

غزل شمارهٔ 3937نسیم صبح به آن طره دوتا چه کند

غزل شمارهٔ 3938سخن به مردم افسرده دل اثر چه کند

غزل شمارهٔ 3939بهار و باغ به دلهای آتشین چه کند

غزل شمارهٔ 3940اگر به قامت رعنای او نظاره کند

غزل شمارهٔ 3941دماغ سوختگان را شراب تازه کند

غزل شمارهٔ 3942کجا مرا می گلگون دماغ تازه کند

غزل شمارهٔ 3943کسی برون سرازین بحربیکرانه کند

غزل شمارهٔ 3944سپهر نیک وبد از یکدگر جدا نکند

غزل شمارهٔ 3945سخن طراز چرا مهر برزبان نکند

غزل شمارهٔ 3946خوشا کسی که به دامان خود قدم شکند

غزل شمارهٔ 3947مرا همیشه دل از وصل یار می شکند

غزل شمارهٔ 3948ترانه های جهان گرچه مختلف رنگند

غزل شمارهٔ 3949ز دل نگشت مرا آه سینه تاب بلند

غزل شمارهٔ 3950سپند خال لبت آتشین عذارانند

غزل شمارهٔ 3951نظر لباس پرستان به مال و جاه کنند

غزل شمارهٔ 3952خوش آن کسان که به منت نظر جلا ندهند

غزل شمارهٔ 3953به هر فسرده لب خشک وچشم تر ندهند

غزل شمارهٔ 3954مکن ملاحظه ازآهم ای بهشت وجود

غزل شمارهٔ 3955خطی که گرد رخ او ز مشک ناب بود

غزل شمارهٔ 3956حقوق خدمت اگر در حساب خواهد بود

غزل شمارهٔ 3957ترا اگر به نیاز احتیاج خواهد بود

غزل شمارهٔ 3958مرا که بستگی قفل از کلید بود

غزل شمارهٔ 3959فروغ ماه محال است پایدار بود

غزل شمارهٔ 3960عرق به پاکی گوهر کجا چو باده بود

غزل شمارهٔ 3961ز خانه مست برون آن نگار آمده بود

غزل شمارهٔ 3962اگر چه روی من از درد زعفرانی بود

غزل شمارهٔ 3963اسیر جبه ودستار چند خواهی بود

غزل شمارهٔ 3964اگر چه دیده به خواب از صدای آب رود

غزل شمارهٔ 3965خوش آن که ز آتش تب شعله اثر برود

غزل شمارهٔ 3966به گریه نقطه خال تو از نظر نرود

غزل شمارهٔ 3967به چاره سوز محبت ز جان برون نرود

غزل شمارهٔ 3968به تیغ از سر بی مغز آرزو نرود

غزل شمارهٔ 3969مباد اهل عمل بیخود از شراب شود

غزل شمارهٔ 3970ز اتحاد کجا عشق کامیاب شود

غزل شمارهٔ 3971رخ تو در دل شبها اگر سفید شود

غزل شمارهٔ 3972کسی که کشته آن تیغ آبدار شود

غزل شمارهٔ 3973دل فسرده ز داغ آتشین عذار شود

غزل شمارهٔ 3974اگر کسی متوسل به چاره ساز شود

غزل شمارهٔ 3975سری که خالی از اندیشه محال شود

غزل شمارهٔ 3976غبار معصیت از عفو پایمال شود

غزل شمارهٔ 3977گرسنه چشم کجا سیر از نوال شود

غزل شمارهٔ 3978سخن بجا چو بود رتبه اش زیاده شود

غزل شمارهٔ 3979چو غنچه هر که درین گلستان گشاده شود

غزل شمارهٔ 3980شکوه بحر ز امواج آشکاره شود

غزل شمارهٔ 3981به چشم شوخ رگ خواب تازیانه شود

غزل شمارهٔ 3932جمال را نگه تلخ او جلال کند

غزل شمارهٔ 3933اجل چه کار به جانهای با کمال کند

غزل شمارهٔ 3934به هر چمن قد موزون او خرام کند

غزل شمارهٔ 3935نقاب چهره چو آن زلف مشکفام کند

غزل شمارهٔ 3936لبش به خنده دل غنچه را دونیم کن

غزل شمارهٔ 3937نسیم صبح به آن طره دوتا چه کند

غزل شمارهٔ 3938سخن به مردم افسرده دل اثر چه کند

غزل شمارهٔ 3939بهار و باغ به دلهای آتشین چه کند

غزل شمارهٔ 3940اگر به قامت رعنای او نظاره کند

غزل شمارهٔ 3941دماغ سوختگان را شراب تازه کند

غزل شمارهٔ 3942کجا مرا می گلگون دماغ تازه کند

غزل شمارهٔ 3943کسی برون سرازین بحربیکرانه کند

غزل شمارهٔ 3944سپهر نیک وبد از یکدگر جدا نکند

غزل شمارهٔ 3945سخن طراز چرا مهر برزبان نکند

غزل شمارهٔ 3946خوشا کسی که به دامان خود قدم شکند

غزل شمارهٔ 3947مرا همیشه دل از وصل یار می شکند

غزل شمارهٔ 3948ترانه های جهان گرچه مختلف رنگند

غزل شمارهٔ 3949ز دل نگشت مرا آه سینه تاب بلند

غزل شمارهٔ 3950سپند خال لبت آتشین عذارانند

غزل شمارهٔ 3951نظر لباس پرستان به مال و جاه کنند

غزل شمارهٔ 3952خوش آن کسان که به منت نظر جلا ندهند

غزل شمارهٔ 3953به هر فسرده لب خشک وچشم تر ندهند

غزل شمارهٔ 3954مکن ملاحظه ازآهم ای بهشت وجود

غزل شمارهٔ 3955خطی که گرد رخ او ز مشک ناب بود

غزل شمارهٔ 3956حقوق خدمت اگر در حساب خواهد بود

غزل شمارهٔ 3957ترا اگر به نیاز احتیاج خواهد بود

غزل شمارهٔ 3958مرا که بستگی قفل از کلید بود

غزل شمارهٔ 3959فروغ ماه محال است پایدار بود

غزل شمارهٔ 3960عرق به پاکی گوهر کجا چو باده بود

غزل شمارهٔ 3961ز خانه مست برون آن نگار آمده بود