صنفِ رباعی میں عرفی کی کتاب رباعیها

رباعی شمارهٔ 101آنم که تنم همیشه از جان به بود

عرفی » رباعیها » رباعی شمارهٔ 101

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 102دیدم جایی که فتح باب آنجا بود

عرفی » رباعیها » رباعی شمارهٔ 102

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 103آن کس که لوای عشق بر دوش آید

عرفی » رباعیها » رباعی شمارهٔ 103

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 104ای عیش به آلایشت آمیخته اند

عرفی » رباعیها » رباعی شمارهٔ 104

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 105بر ساغر من که عشق از او نشأه برد

عرفی » رباعیها » رباعی شمارهٔ 105

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 106رفتم به حرم که درد ایمان دانند

عرفی » رباعیها » رباعی شمارهٔ 106

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 107گر سنگ ملامت به دلم نستیزد

عرفی » رباعیها » رباعی شمارهٔ 107

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 108تا رنگ من از شراب رهبان کردند

عرفی » رباعیها » رباعی شمارهٔ 108

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 109رخسار تو باغ را سراسیمه کند

عرفی » رباعیها » رباعی شمارهٔ 109

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 110زین گونه که دل به عقل زشتم طلبد

عرفی » رباعیها » رباعی شمارهٔ 110

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 111گیرم که تو را شوخی آتش باشد

عرفی » رباعیها » رباعی شمارهٔ 111

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 112چون عشق به کام مشتری کار کند

عرفی » رباعیها » رباعی شمارهٔ 112

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 113عرفی همه بود رنگ، بی گفت و شنید

عرفی » رباعیها » رباعی شمارهٔ 113

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 114تا کی برت اظهار عدم نتوان کرد

عرفی » رباعیها » رباعی شمارهٔ 114

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 115ای آن که ز درد رسته ای، شرمت باد

عرفی » رباعیها » رباعی شمارهٔ 115

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 116در علم و عمل چو ذوفنون آید مرد

عرفی » رباعیها » رباعی شمارهٔ 116

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 117ای آهوی فتنه سنبلت را به کمند

عرفی » رباعیها » رباعی شمارهٔ 117

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 118ای خواجه چو از تو مرگ جان خواهد برد

عرفی » رباعیها » رباعی شمارهٔ 118

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 119گر دل بردم عشوه نمایی چه شود

عرفی » رباعیها » رباعی شمارهٔ 119

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 120خوش آن که شراب همتم مست کند

عرفی » رباعیها » رباعی شمارهٔ 120

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 121عرفی نه مرا حاصل کان می باید

عرفی » رباعیها » رباعی شمارهٔ 121

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 122عرفی لب معنی ام دم از نور زند

عرفی » رباعیها » رباعی شمارهٔ 122

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 123توفیق گذشته گر به ما باز آید

عرفی » رباعیها » رباعی شمارهٔ 123

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 124بی یاد لب تو خضر دل مرده شود

عرفی » رباعیها » رباعی شمارهٔ 124

2 اشعار

نظمیں

رباعی شمارهٔ 101–آنم که تنم همیشه از جان به بود

رباعی شمارهٔ 102–دیدم جایی که فتح باب آنجا بود

رباعی شمارهٔ 103–آن کس که لوای عشق بر دوش آید

رباعی شمارهٔ 104–ای عیش به آلایشت آمیخته اند

رباعی شمارهٔ 105–بر ساغر من که عشق از او نشأه برد

رباعی شمارهٔ 106–رفتم به حرم که درد ایمان دانند

رباعی شمارهٔ 107–گر سنگ ملامت به دلم نستیزد

رباعی شمارهٔ 108–تا رنگ من از شراب رهبان کردند

رباعی شمارهٔ 109–رخسار تو باغ را سراسیمه کند

رباعی شمارهٔ 110–زین گونه که دل به عقل زشتم طلبد

رباعی شمارهٔ 111–گیرم که تو را شوخی آتش باشد

رباعی شمارهٔ 112–چون عشق به کام مشتری کار کند

رباعی شمارهٔ 113–عرفی همه بود رنگ، بی گفت و شنید

رباعی شمارهٔ 114–تا کی برت اظهار عدم نتوان کرد

رباعی شمارهٔ 115–ای آن که ز درد رسته ای، شرمت باد

رباعی شمارهٔ 116–در علم و عمل چو ذوفنون آید مرد

رباعی شمارهٔ 117–ای آهوی فتنه سنبلت را به کمند

رباعی شمارهٔ 118–ای خواجه چو از تو مرگ جان خواهد برد

رباعی شمارهٔ 119–گر دل بردم عشوه نمایی چه شود

رباعی شمارهٔ 120–خوش آن که شراب همتم مست کند

رباعی شمارهٔ 121–عرفی نه مرا حاصل کان می باید

رباعی شمارهٔ 122–عرفی لب معنی ام دم از نور زند

رباعی شمارهٔ 123–توفیق گذشته گر به ما باز آید

رباعی شمارهٔ 124–بی یاد لب تو خضر دل مرده شود

صنفِ رباعی میں عرفی کی کتاب رباعیها

نظمیں

رباعی شمارهٔ 101–آنم که تنم همیشه از جان به بود

رباعی شمارهٔ 102–دیدم جایی که فتح باب آنجا بود

رباعی شمارهٔ 103–آن کس که لوای عشق بر دوش آید

رباعی شمارهٔ 104–ای عیش به آلایشت آمیخته اند

رباعی شمارهٔ 105–بر ساغر من که عشق از او نشأه برد

رباعی شمارهٔ 106–رفتم به حرم که درد ایمان دانند

رباعی شمارهٔ 107–گر سنگ ملامت به دلم نستیزد

رباعی شمارهٔ 108–تا رنگ من از شراب رهبان کردند

رباعی شمارهٔ 109–رخسار تو باغ را سراسیمه کند

رباعی شمارهٔ 110–زین گونه که دل به عقل زشتم طلبد

رباعی شمارهٔ 111–گیرم که تو را شوخی آتش باشد

رباعی شمارهٔ 112–چون عشق به کام مشتری کار کند

رباعی شمارهٔ 113–عرفی همه بود رنگ، بی گفت و شنید

رباعی شمارهٔ 114–تا کی برت اظهار عدم نتوان کرد

رباعی شمارهٔ 115–ای آن که ز درد رسته ای، شرمت باد

رباعی شمارهٔ 116–در علم و عمل چو ذوفنون آید مرد

رباعی شمارهٔ 117–ای آهوی فتنه سنبلت را به کمند

رباعی شمارهٔ 118–ای خواجه چو از تو مرگ جان خواهد برد

رباعی شمارهٔ 119–گر دل بردم عشوه نمایی چه شود

رباعی شمارهٔ 120–خوش آن که شراب همتم مست کند

رباعی شمارهٔ 121–عرفی نه مرا حاصل کان می باید

رباعی شمارهٔ 122–عرفی لب معنی ام دم از نور زند

رباعی شمارهٔ 123–توفیق گذشته گر به ما باز آید

رباعی شمارهٔ 124–بی یاد لب تو خضر دل مرده شود

رباعی شمارهٔ 101آنم که تنم همیشه از جان به بود

رباعی شمارهٔ 102دیدم جایی که فتح باب آنجا بود

رباعی شمارهٔ 103آن کس که لوای عشق بر دوش آید

رباعی شمارهٔ 104ای عیش به آلایشت آمیخته اند

رباعی شمارهٔ 105بر ساغر من که عشق از او نشأه برد

رباعی شمارهٔ 106رفتم به حرم که درد ایمان دانند

رباعی شمارهٔ 107گر سنگ ملامت به دلم نستیزد

رباعی شمارهٔ 108تا رنگ من از شراب رهبان کردند

رباعی شمارهٔ 109رخسار تو باغ را سراسیمه کند

رباعی شمارهٔ 110زین گونه که دل به عقل زشتم طلبد

رباعی شمارهٔ 111گیرم که تو را شوخی آتش باشد

رباعی شمارهٔ 112چون عشق به کام مشتری کار کند

رباعی شمارهٔ 113عرفی همه بود رنگ، بی گفت و شنید

رباعی شمارهٔ 114تا کی برت اظهار عدم نتوان کرد

رباعی شمارهٔ 115ای آن که ز درد رسته ای، شرمت باد

رباعی شمارهٔ 116در علم و عمل چو ذوفنون آید مرد

رباعی شمارهٔ 117ای آهوی فتنه سنبلت را به کمند

رباعی شمارهٔ 118ای خواجه چو از تو مرگ جان خواهد برد

رباعی شمارهٔ 119گر دل بردم عشوه نمایی چه شود

رباعی شمارهٔ 120خوش آن که شراب همتم مست کند

رباعی شمارهٔ 121عرفی نه مرا حاصل کان می باید

رباعی شمارهٔ 122عرفی لب معنی ام دم از نور زند

رباعی شمارهٔ 123توفیق گذشته گر به ما باز آید

رباعی شمارهٔ 124بی یاد لب تو خضر دل مرده شود

رباعی شمارهٔ 101آنم که تنم همیشه از جان به بود

رباعی شمارهٔ 102دیدم جایی که فتح باب آنجا بود

رباعی شمارهٔ 103آن کس که لوای عشق بر دوش آید

رباعی شمارهٔ 104ای عیش به آلایشت آمیخته اند

رباعی شمارهٔ 105بر ساغر من که عشق از او نشأه برد

رباعی شمارهٔ 106رفتم به حرم که درد ایمان دانند

رباعی شمارهٔ 107گر سنگ ملامت به دلم نستیزد

رباعی شمارهٔ 108تا رنگ من از شراب رهبان کردند

رباعی شمارهٔ 109رخسار تو باغ را سراسیمه کند

رباعی شمارهٔ 110زین گونه که دل به عقل زشتم طلبد

رباعی شمارهٔ 111گیرم که تو را شوخی آتش باشد

رباعی شمارهٔ 112چون عشق به کام مشتری کار کند

رباعی شمارهٔ 113عرفی همه بود رنگ، بی گفت و شنید

رباعی شمارهٔ 114تا کی برت اظهار عدم نتوان کرد

رباعی شمارهٔ 115ای آن که ز درد رسته ای، شرمت باد

رباعی شمارهٔ 116در علم و عمل چو ذوفنون آید مرد

رباعی شمارهٔ 117ای آهوی فتنه سنبلت را به کمند

رباعی شمارهٔ 118ای خواجه چو از تو مرگ جان خواهد برد

رباعی شمارهٔ 119گر دل بردم عشوه نمایی چه شود

رباعی شمارهٔ 120خوش آن که شراب همتم مست کند

رباعی شمارهٔ 121عرفی نه مرا حاصل کان می باید

رباعی شمارهٔ 122عرفی لب معنی ام دم از نور زند

رباعی شمارهٔ 123توفیق گذشته گر به ما باز آید

رباعی شمارهٔ 124بی یاد لب تو خضر دل مرده شود