صنفِ غزل میں سعدی کی کتاب مواعظ

غزل شمارهٔ 1ثنا و حمد بی‌پایان خدا را

سعدی » مواعظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 1

آڈیو

14 اشعار

غزل شمارهٔ 2ما قلم در سر کشیدیم اختیار خویش را

سعدی » مواعظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 2

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 3ای که انکار کنی عالم درویشان را

سعدی » مواعظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 3

آڈیو

13 اشعار

غزل شمارهٔ 4غافلند از زندگی مستان خواب

سعدی » مواعظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 4

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5دریغ صحبت دیرین و حق دید و شناخت

سعدی » مواعظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 5

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 6ای یار ناگزیر که دل در هوای توست

سعدی » مواعظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 6

آڈیو

14 اشعار

غزل شمارهٔ 7مقصود عاشقان دو عالم لقای توست

سعدی » مواعظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 7

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 8درد عشق از تندرستی خوشتر است

سعدی » مواعظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 8

آڈیو

5 اشعار

غزل شمارهٔ 9منزل عشق از جهانی دیگر است

سعدی » مواعظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 9

آڈیو

5 اشعار

غزل شمارهٔ 10فلک با بخت من دائم به کین است

سعدی » مواعظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 10

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 11آن را که جای نیست همه شهر جای اوست

سعدی » مواعظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 11

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 12آن به که چون منی نرسد در وصال دوست

سعدی » مواعظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 12

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 13به جهان خُرَّم از آنم که جهان خُرَّم از اوست

سعدی » مواعظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 13

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 14از جان برون نیامده جانانت آرزوست

سعدی » مواعظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 14

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 15هر که هر بامداد پیش کسیست

سعدی » مواعظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 15

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 16خوشتر از دوران عشق ایام نیست

سعدی » مواعظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 16

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 17چون عیش گدایان به جهان سلطنتی نیست

سعدی » مواعظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 17

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 18تن آدمی شریف است به جان آدمیت

سعدی » مواعظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 18

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 19صبحدمی که برکنم، دیده به روشناییت

سعدی » مواعظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 19

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 20دنیی آن قدر ندارد که بر او رشک برند

سعدی » مواعظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 20

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 21نادر از عالم توحید کسی برخیزد

سعدی » مواعظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 21

آڈیو

6 اشعار

غزل شمارهٔ 22ذوق شراب انست، وقتی اگر بباشد

سعدی » مواعظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 22

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 23نَه هَرْچِه جانِوَرَنْد، آدَمیَّتی دارَنْد

سعدی » مواعظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 23

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 24بیفکن خیمه تا محمل برانند

سعدی » مواعظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 24

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 25اگر خدای نباشد ز بنده‌ای خشنود

سعدی » مواعظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 25

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 26شرف نفس به جود است و کرامت به سجود

سعدی » مواعظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 26

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 27بسیار سالها به سر خاک ما رود

سعدی » مواعظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 27

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 28وقت آن است که ضعف آید و نیرو برود

سعدی » مواعظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 28

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 29روی در مسجد و دل ساکن خمار چه سود؟

سعدی » مواعظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 29

آڈیو

6 اشعار

غزل شمارهٔ 30هر کسی در حرم عشق تو محرم نشود

سعدی » مواعظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 30

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 31از صومعه رختم به خرابات برآرید

سعدی » مواعظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 31

آڈیو

6 اشعار

غزل شمارهٔ 32تا بدین غایت که رفت از من نیامد هیچ کار

سعدی » مواعظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 32

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 33ره به خرابات برد، عابد پرهیزگار

سعدی » مواعظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 33

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 34گناه کردن پنهان به از عبادت فاش

سعدی » مواعظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 34

آڈیو

17 اشعار

غزل شمارهٔ 35هر که با یار آشنا شد گو ز خود بیگانه باش

سعدی » مواعظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 35

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 36گر مرا دنیا نباشد خاکدانی گو مباش

سعدی » مواعظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 36

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 37صاحبا، عمر عزیز است غنیمت دانش

سعدی » مواعظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 37

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 38ای روبهک چرا ننشینی به جای خویش

سعدی » مواعظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 38

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 39برخیز تا تفرج بستان کنیم و باغ

سعدی » مواعظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 39

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 40عمرها در سینه پنهان داشتیم اسرار دل

سعدی » مواعظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 40

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 41دوش در صحرای خلوت گوی تنهایی زدم

سعدی » مواعظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 41

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 42بر سر آنم که پای صبر در دامن کشم

سعدی » مواعظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 42

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 43در میان صومعه سالوس پر دعوی منم

سعدی » مواعظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 43

آڈیو

6 اشعار

غزل شمارهٔ 44باد گلبوی سحر خوش می‌وزد خیز ای ندیم

سعدی » مواعظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 44

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 45ما امید از طاعت و چشم از ثواب افکنده‌ایم

سعدی » مواعظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 45

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 46ساقیا می ده که ما دردی کش میخانه‌ایم

سعدی » مواعظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 46

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 47خرما نتوان خوردن از این خار که کِشتیم

سعدی » مواعظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 47

آڈیو

13 اشعار

غزل شمارهٔ 48خداوندی چنین بخشنده داریم

سعدی » مواعظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 48

آڈیو

14 اشعار

غزل شمارهٔ 49تو پس پرده و ما خون جگر می‌ریزیم

سعدی » مواعظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 49

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 50برخیز تا به عهد امانت وفا کنیم

سعدی » مواعظ » غزلیات » غزل شمارهٔ 50

آڈیو

12 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 1–ثنا و حمد بی‌پایان خدا را

غزل شمارهٔ 2–ما قلم در سر کشیدیم اختیار خویش را

غزل شمارهٔ 3–ای که انکار کنی عالم درویشان را

غزل شمارهٔ 4–غافلند از زندگی مستان خواب

غزل شمارهٔ 5–دریغ صحبت دیرین و حق دید و شناخت

غزل شمارهٔ 6–ای یار ناگزیر که دل در هوای توست

غزل شمارهٔ 7–مقصود عاشقان دو عالم لقای توست

غزل شمارهٔ 8–درد عشق از تندرستی خوشتر است

غزل شمارهٔ 9–منزل عشق از جهانی دیگر است

غزل شمارهٔ 10–فلک با بخت من دائم به کین است

غزل شمارهٔ 11–آن را که جای نیست همه شهر جای اوست

غزل شمارهٔ 12–آن به که چون منی نرسد در وصال دوست

غزل شمارهٔ 13–به جهان خُرَّم از آنم که جهان خُرَّم از اوست

غزل شمارهٔ 14–از جان برون نیامده جانانت آرزوست

غزل شمارهٔ 15–هر که هر بامداد پیش کسیست

غزل شمارهٔ 16–خوشتر از دوران عشق ایام نیست

غزل شمارهٔ 17–چون عیش گدایان به جهان سلطنتی نیست

غزل شمارهٔ 18–تن آدمی شریف است به جان آدمیت

غزل شمارهٔ 19–صبحدمی که برکنم، دیده به روشناییت

غزل شمارهٔ 20–دنیی آن قدر ندارد که بر او رشک برند

غزل شمارهٔ 21–نادر از عالم توحید کسی برخیزد

غزل شمارهٔ 22–ذوق شراب انست، وقتی اگر بباشد

غزل شمارهٔ 23–نَه هَرْچِه جانِوَرَنْد، آدَمیَّتی دارَنْد

غزل شمارهٔ 24–بیفکن خیمه تا محمل برانند

غزل شمارهٔ 25–اگر خدای نباشد ز بنده‌ای خشنود

غزل شمارهٔ 26–شرف نفس به جود است و کرامت به سجود

غزل شمارهٔ 27–بسیار سالها به سر خاک ما رود

غزل شمارهٔ 28–وقت آن است که ضعف آید و نیرو برود

غزل شمارهٔ 29–روی در مسجد و دل ساکن خمار چه سود؟

غزل شمارهٔ 30–هر کسی در حرم عشق تو محرم نشود

غزل شمارهٔ 31–از صومعه رختم به خرابات برآرید

غزل شمارهٔ 32–تا بدین غایت که رفت از من نیامد هیچ کار

غزل شمارهٔ 33–ره به خرابات برد، عابد پرهیزگار

غزل شمارهٔ 34–گناه کردن پنهان به از عبادت فاش

غزل شمارهٔ 35–هر که با یار آشنا شد گو ز خود بیگانه باش

غزل شمارهٔ 36–گر مرا دنیا نباشد خاکدانی گو مباش

غزل شمارهٔ 37–صاحبا، عمر عزیز است غنیمت دانش

غزل شمارهٔ 38–ای روبهک چرا ننشینی به جای خویش

غزل شمارهٔ 39–برخیز تا تفرج بستان کنیم و باغ

غزل شمارهٔ 40–عمرها در سینه پنهان داشتیم اسرار دل

غزل شمارهٔ 41–دوش در صحرای خلوت گوی تنهایی زدم

غزل شمارهٔ 42–بر سر آنم که پای صبر در دامن کشم

غزل شمارهٔ 43–در میان صومعه سالوس پر دعوی منم

غزل شمارهٔ 44–باد گلبوی سحر خوش می‌وزد خیز ای ندیم

غزل شمارهٔ 45–ما امید از طاعت و چشم از ثواب افکنده‌ایم

غزل شمارهٔ 46–ساقیا می ده که ما دردی کش میخانه‌ایم

غزل شمارهٔ 47–خرما نتوان خوردن از این خار که کِشتیم

غزل شمارهٔ 48–خداوندی چنین بخشنده داریم

غزل شمارهٔ 49–تو پس پرده و ما خون جگر می‌ریزیم

غزل شمارهٔ 50–برخیز تا به عهد امانت وفا کنیم

صنفِ غزل میں سعدی کی کتاب مواعظ

نظمیں

غزل شمارهٔ 1–ثنا و حمد بی‌پایان خدا را

غزل شمارهٔ 2–ما قلم در سر کشیدیم اختیار خویش را

غزل شمارهٔ 3–ای که انکار کنی عالم درویشان را

غزل شمارهٔ 4–غافلند از زندگی مستان خواب

غزل شمارهٔ 5–دریغ صحبت دیرین و حق دید و شناخت

غزل شمارهٔ 6–ای یار ناگزیر که دل در هوای توست

غزل شمارهٔ 7–مقصود عاشقان دو عالم لقای توست

غزل شمارهٔ 8–درد عشق از تندرستی خوشتر است

غزل شمارهٔ 9–منزل عشق از جهانی دیگر است

غزل شمارهٔ 10–فلک با بخت من دائم به کین است

غزل شمارهٔ 11–آن را که جای نیست همه شهر جای اوست

غزل شمارهٔ 12–آن به که چون منی نرسد در وصال دوست

غزل شمارهٔ 13–به جهان خُرَّم از آنم که جهان خُرَّم از اوست

غزل شمارهٔ 14–از جان برون نیامده جانانت آرزوست

غزل شمارهٔ 15–هر که هر بامداد پیش کسیست

غزل شمارهٔ 16–خوشتر از دوران عشق ایام نیست

غزل شمارهٔ 17–چون عیش گدایان به جهان سلطنتی نیست

غزل شمارهٔ 18–تن آدمی شریف است به جان آدمیت

غزل شمارهٔ 19–صبحدمی که برکنم، دیده به روشناییت

غزل شمارهٔ 20–دنیی آن قدر ندارد که بر او رشک برند

غزل شمارهٔ 21–نادر از عالم توحید کسی برخیزد

غزل شمارهٔ 22–ذوق شراب انست، وقتی اگر بباشد

غزل شمارهٔ 23–نَه هَرْچِه جانِوَرَنْد، آدَمیَّتی دارَنْد

غزل شمارهٔ 24–بیفکن خیمه تا محمل برانند

غزل شمارهٔ 25–اگر خدای نباشد ز بنده‌ای خشنود

غزل شمارهٔ 26–شرف نفس به جود است و کرامت به سجود

غزل شمارهٔ 1ثنا و حمد بی‌پایان خدا را

غزل شمارهٔ 2ما قلم در سر کشیدیم اختیار خویش را

غزل شمارهٔ 3ای که انکار کنی عالم درویشان را

غزل شمارهٔ 4غافلند از زندگی مستان خواب

غزل شمارهٔ 5دریغ صحبت دیرین و حق دید و شناخت

غزل شمارهٔ 6ای یار ناگزیر که دل در هوای توست

غزل شمارهٔ 7مقصود عاشقان دو عالم لقای توست

غزل شمارهٔ 8درد عشق از تندرستی خوشتر است

غزل شمارهٔ 9منزل عشق از جهانی دیگر است

غزل شمارهٔ 10فلک با بخت من دائم به کین است

غزل شمارهٔ 11آن را که جای نیست همه شهر جای اوست

غزل شمارهٔ 12آن به که چون منی نرسد در وصال دوست

غزل شمارهٔ 13به جهان خُرَّم از آنم که جهان خُرَّم از اوست

غزل شمارهٔ 14از جان برون نیامده جانانت آرزوست

غزل شمارهٔ 15هر که هر بامداد پیش کسیست

غزل شمارهٔ 16خوشتر از دوران عشق ایام نیست

غزل شمارهٔ 17چون عیش گدایان به جهان سلطنتی نیست

غزل شمارهٔ 18تن آدمی شریف است به جان آدمیت

غزل شمارهٔ 19صبحدمی که برکنم، دیده به روشناییت

غزل شمارهٔ 20دنیی آن قدر ندارد که بر او رشک برند

غزل شمارهٔ 21نادر از عالم توحید کسی برخیزد

غزل شمارهٔ 22ذوق شراب انست، وقتی اگر بباشد

غزل شمارهٔ 23نَه هَرْچِه جانِوَرَنْد، آدَمیَّتی دارَنْد

غزل شمارهٔ 24بیفکن خیمه تا محمل برانند

غزل شمارهٔ 25اگر خدای نباشد ز بنده‌ای خشنود

غزل شمارهٔ 26شرف نفس به جود است و کرامت به سجود

غزل شمارهٔ 27بسیار سالها به سر خاک ما رود

غزل شمارهٔ 28وقت آن است که ضعف آید و نیرو برود

غزل شمارهٔ 29روی در مسجد و دل ساکن خمار چه سود؟

غزل شمارهٔ 30هر کسی در حرم عشق تو محرم نشود

غزل شمارهٔ 31از صومعه رختم به خرابات برآرید

غزل شمارهٔ 32تا بدین غایت که رفت از من نیامد هیچ کار

غزل شمارهٔ 33ره به خرابات برد، عابد پرهیزگار

غزل شمارهٔ 34گناه کردن پنهان به از عبادت فاش

غزل شمارهٔ 35هر که با یار آشنا شد گو ز خود بیگانه باش

غزل شمارهٔ 36گر مرا دنیا نباشد خاکدانی گو مباش

غزل شمارهٔ 37صاحبا، عمر عزیز است غنیمت دانش

غزل شمارهٔ 38ای روبهک چرا ننشینی به جای خویش

غزل شمارهٔ 39برخیز تا تفرج بستان کنیم و باغ

غزل شمارهٔ 40عمرها در سینه پنهان داشتیم اسرار دل

غزل شمارهٔ 41دوش در صحرای خلوت گوی تنهایی زدم

غزل شمارهٔ 42بر سر آنم که پای صبر در دامن کشم

غزل شمارهٔ 43در میان صومعه سالوس پر دعوی منم

غزل شمارهٔ 44باد گلبوی سحر خوش می‌وزد خیز ای ندیم

غزل شمارهٔ 45ما امید از طاعت و چشم از ثواب افکنده‌ایم

غزل شمارهٔ 46ساقیا می ده که ما دردی کش میخانه‌ایم

غزل شمارهٔ 47خرما نتوان خوردن از این خار که کِشتیم

غزل شمارهٔ 48خداوندی چنین بخشنده داریم

غزل شمارهٔ 49تو پس پرده و ما خون جگر می‌ریزیم

غزل شمارهٔ 50برخیز تا به عهد امانت وفا کنیم

غزل شمارهٔ 1ثنا و حمد بی‌پایان خدا را

غزل شمارهٔ 2ما قلم در سر کشیدیم اختیار خویش را

غزل شمارهٔ 3ای که انکار کنی عالم درویشان را

غزل شمارهٔ 4غافلند از زندگی مستان خواب

غزل شمارهٔ 5دریغ صحبت دیرین و حق دید و شناخت

غزل شمارهٔ 6ای یار ناگزیر که دل در هوای توست

غزل شمارهٔ 7مقصود عاشقان دو عالم لقای توست

غزل شمارهٔ 8درد عشق از تندرستی خوشتر است

غزل شمارهٔ 9منزل عشق از جهانی دیگر است

غزل شمارهٔ 10فلک با بخت من دائم به کین است

غزل شمارهٔ 11آن را که جای نیست همه شهر جای اوست

غزل شمارهٔ 12آن به که چون منی نرسد در وصال دوست

غزل شمارهٔ 13به جهان خُرَّم از آنم که جهان خُرَّم از اوست

غزل شمارهٔ 14از جان برون نیامده جانانت آرزوست

غزل شمارهٔ 15هر که هر بامداد پیش کسیست

غزل شمارهٔ 16خوشتر از دوران عشق ایام نیست

غزل شمارهٔ 17چون عیش گدایان به جهان سلطنتی نیست

غزل شمارهٔ 18تن آدمی شریف است به جان آدمیت

غزل شمارهٔ 19صبحدمی که برکنم، دیده به روشناییت

غزل شمارهٔ 20دنیی آن قدر ندارد که بر او رشک برند

غزل شمارهٔ 21نادر از عالم توحید کسی برخیزد

غزل شمارهٔ 22ذوق شراب انست، وقتی اگر بباشد

غزل شمارهٔ 23نَه هَرْچِه جانِوَرَنْد، آدَمیَّتی دارَنْد

غزل شمارهٔ 24بیفکن خیمه تا محمل برانند

غزل شمارهٔ 25اگر خدای نباشد ز بنده‌ای خشنود

غزل شمارهٔ 26شرف نفس به جود است و کرامت به سجود

غزل شمارهٔ 27بسیار سالها به سر خاک ما رود

غزل شمارهٔ 28وقت آن است که ضعف آید و نیرو برود

غزل شمارهٔ 29روی در مسجد و دل ساکن خمار چه سود؟

غزل شمارهٔ 30هر کسی در حرم عشق تو محرم نشود